ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

18 Απριλίου

547.—«Τὴν 18 Ἀπριλίου 547 ἐτελέσθησαν τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Βιταλίου ἐν Ῥαβέννῃ ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου Ῥαβέννης Μαξιμιανοῦ, προσωπικοῦ φίλου τοῦ Αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ Α΄».

716.—Ο Λέων Γ΄ Ίσαυρος, αναγορεύεται από τον στρατό, Αυτοκράτορας τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η στέψη του θα πραγματοποιηθεί έναν χρόνο αργότερα, στις 25 Μαρτίου τού 717. Μετά από την νίκη του στο Αμόριο τής Φρυγίας εναντίον των Αράβων, και μη αναγνωρίζοντας το πραξικόπημα τού Θεοδόσιου Γ΄ εναντίον τού Αναστάσιου Β΄, ο Λέων Γ΄ Ίσαυρος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου και εισήλθε ως ελευθερωτής. Ο Θεοδόσιος παραιτήθηκε, και ο Λέων έγινε ο ιδρυτής τής δυναστείας των Ισαύρων ως Λέων Γ΄.

727.—Εξ αιτίας των μέτρων που έλαβε ο Λέων Γ’ εναντίον των εικόνων, ο τουρμάρχης των Ελλαδικών Αγαλλιανός, στασιάζει, υποκινώντας τον στόλο των Θεμάτων τής Ελλάδος και των Κυκλάδων σε εκστρατεία εναντίον τής Κωνσταντινουπόλεως. Οι στασιαστές, οι οποίοι στο μεταξύ έχουν ανακηρύξει Αυτοκράτορα τον Κοσμά, ηττήθηκαν μπροστά στην Κωνσταντινούπολη από το υγρό πυρ. Τον 8ο αιώνα, το πατριαρχείο Ρώμης ήταν ακόμα ορθόδοξο και είχε υπό την δικαιοδοσία του όλη την επαρχία τού Ιλλυρικού (τις επαρχίες τού Αίμου) και βεβαίως και τον ελλαδικό χώρο. Ο Πάπας αντέδρασε εξ αρχής στην εικονομαχική πολιτική τού Λέοντα, και φαίνεται ότι υποκίνησε την επανάσταση των Ελλαδιτών. Αυτό είχε σαν συνέπεια να αποσπάσει ο Λέων Γ΄ το 732 τις επαρχίες τού Ιλλυρικού, τής Σικελίας και τής κάτω Ιταλίας από το πατριαρχείο Ρώμης, και να τις παραχωρήσει σε εκείνο τής Κωνσταντινουπόλεως.

1453.—Μεταξύ 2 με 6 τα ξημερώματα, η πρώτη νυχτερινή επίθεση εναντίον τής Κωνσταντινουπόλεως αποκρούστηκε με επιτυχία. Ο Γενουάτης Πρωτοστράτωρ Ιουστινιάνι (Giovanni Giustiniani Longo), έσπευσε στο σημείο τής επιθέσεως και απέκρουσε τους οθωμανούς, σκοτώνοντας πολλούς. Η πρώτη αυτή αποτυχία αποθάρρυνε τον Μωάμεθ και έδωσε θάρρος στους πολιορκημένους.

1454.—Συνθήκη ειρήνης μεταξύ Βενετίας και Μωάμεθ II. Παραχωρείται δι’ αυτής η Νάξος εις την Βενετίαν.   

1526.—Ἅγιος Ἰωάννης ἀπό τά Ἰωάννινα, ἐμαρτύρησε γιά τήν πίστη στήν Κωνσταντινούπολη.

1564.—Ὁσιομάρτυς Ἰωάννης Κουζικᾶς, ἐμαρτύρησε γιά τήν εὐσέβεια.

1765.—Λήγει απότομα όπως ξεκίνησε η σεισμική δραστηριότητα στο Άγιον Όρος, η οποία είχε εκδηλωθεί στις 9 Μαρτίου. Εκτός τής μεγάλης εντάσεως, χαρακτηριστική ήταν η συχνότητα των δονήσεων, οι οποίες μόνον την παραμονή τού Ευαγγελισμού, 24 Μαρτίου, έφθασαν τις σαράντα (40!..).

1769.—Οι τούρκοι εξορίζουν τον Πατριάρχη Μελέτιο στην Μυτιλήνη. Λίγες ημέρες πριν, ενθρονίστηκε ο Θεοδόσιος.

1779.—Ἡ ἀνησυχία τῶν Βενετῶν γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀφύπνηση ποὺ ἐπιτελοῦσε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς στὸ ὑπόδουλο Γένος. Σὰν σήμερα ἀφικνεῖται στὴν Πρέβεζα ὁ πληροφοριοδότης τῶν Βενετῶν, Κερκυραῖος κόμης Δημήτριος Μαμωνᾶς, ὁ ὁποῖος συναντᾶται μὲ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό. Οἱ Βενετικὲς ἀρχές ποὺ κυριαρχοῦσαν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τὴν Πρέβεζα, τὴν Πάργα καὶ τὰ Ἰόνια νησιᾶ, ἀνησυχοῦσαν καὶ ἀντάλλασαν πληροφορίες γιὰ νὰ ἐξακριβώσουν τὶς προθέσεις τοῦ μοναχοῦ (τοῦ καλογήρου Κοσμᾶ ὅπως ἀναφέρεται στὴν βενετσιάνικη ἀλληλογραφία) ὁ ὁποῖος ἀκολουθεῖτο ἀπὸ χιλιάδες κόσμου. Προκειμένου νὰ διαμορφώσῃ ἰδίαν ἄποψη περὶ τοῦ καλογήρου Κοσμᾶ, ὁ Κερκυραῖος κόμης ἀποφάσισε νὰ μεταβῇ στὴν Πρέβεζα. Ἡ συνάντησή τους ἔγινε στὴν θέση Μαῦρο Μαντήλι, κοντὰ στὰ Φλάμπουρα τῆς Πρέβεζας καὶ  διήρκεσε ἀπὸ τὸ βράδυ τῆς Πέμπτης 18 Ἀπριλίου 1779 ἔως καὶ τὴν Κυριακή 21 Ἀπριλίου. Ἡ ἐμπιστευτικὴ ἔκθεση ποὺ ἔστειλε ἀκολούθως πρὸς τὸν Βενετό διοικητή (προνοητή) τῆς Λευκάδος Σεμπαστιᾶνο Μοροζίνι, ἀποκαλύπτει πολλὰ γιὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ.

1783.—Στην Λευκάδα, «[…] την Τρίτη από την αυγή πριν την λειτουργία θα αρχινήσει να τρέμει η γης συχνά έως το δειλινό μόνον πως ήτανε αλαφρά, περό εστοχαστήκαμε πως είναι ο αφανισμός μας.» Ήδη από τον Φεβρουάριο, το νησί δεν ησύχασε από το φαινόμενο τού σεισμού, έχοντας υποστεί πολλές μεγάλες καταστροφές.

1797.—Γαλλία και Αυστρία υπογράφουν Συνθήκη ειρήνης στο Leoben τής Στυρίας. Στην μεταξύ τους συμφωνία, συνεννοούνται ότι η Βενετία θα περιοριστεί μεν, αλλά μπορεί να διατηρήσει τα Ιόνια στην κυριαρχία της.

1819.—Η ενίσχυση τού κύρους τής εκκλησίας είναι η βάση γιά την αναγέννηση τού Έθνους. Αυτό τονίζει σε βαρυσήμαντη εγκύκλιο επιστολή που απέστειλε προς τους Έλληνες στις 18 Απριλίου 1819 ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ο Καποδίστριας απευθύνθηκε στους αδελφούς του Έλληνες, «ως σε παιδία τής Αγίας μας Μητέρας Εκκλησίας». Τους συνέστησε να αγαπούν το καλό και να μην κοιτάζουν μόνο το προσωπικό συμφέρον. Τους προέτρεπε να βελτιώσουν την ζωή τους και να ετοιμαστούν γιά τα μεγάλα πλεονεκτήματα που προσφέρει ένας ηθικός και χριστιανικός πολιτισμός.

1821.—Οι Έλληνες υπό τον Κοντογιάννην πυρπολούν τας τουρκικάς οικίας τής Υπάτης. «Μάχη Πατρατσακίου (Ὑπάτη τῆς Φθιώτιδος), καθ’ ἥν ἐπληγώθη ὁ ὁπλαρχηγὸς Ῥούκης. Νίκη Ἑλλήνων. Ἀρχηγοὶ ἐν αὐτῇ τῶν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ  Ῥούκης, Κοντογιάννης καὶ Κομνᾶς Τράκας». 

.—Εις τους Μύλους τής Δαβιάς Μαντινείας, οι Έλληνες υπό τον Κολοκοτρώνη νικούν τους τούρκους. «Μάχη ἐν Μύλοις τῆς Διαβιᾶς χωρίου τοῦ Δήμου Φαλάνθου τῆς Ἐπαρχίας Μαντινείας. Νίκη Ἑλλήνων. Κατ’ αὐτὴν τῶν μὲν Ἑλλήνων ἡγοῦντο ὁ Ἀντ. Κολοκοτρώνης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Μουσταφάμπεης Ναυπλιεύς, Κιαμήλμπεης, Σιὲχ Νετσὶπ ἐφέντης, Μεχμὲτ Σαλὴχ ἀγᾶς καὶ Δεφτερδάρης ἐφέντης».

.—Εις την Σελίμναν Μαντινείας οι Έλληνες υπό τού Θεόδωρον Κολοκοτρώνη  νικούν τους τούρκους. «Μάχη Σελίμνης, χωρίου τοῦ Δήμου Φαλάνθου τῆς Μαντινείας, διευθυνθεῖσα ὑπὸ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, Κανέλλου Δεληγιάννη Γ. Πλαπούτα καὶ Σαλαφατίνου καὶ θάνατος τοῦ ἐπὶ ἀνδρείᾳ φημιζομένου Ὀμεραγᾶ. Νίκη Ἑλλήνων».

.—Εις τον Κάλαμον Ωρωπού οι Έλληνες υπό τον Μελέτιον Βασιλείου μάχονται άνευ αποτελέσματος εναντίον των τούρκων. «Μάχη ἐν Καλάμῳ χωρίῳ τοῦ Δήμου Ὠρωπίων τῆς Ἀττικῆς, ἐν ᾖ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἀρχηγοὶ ἦσαν ὁ Μελέτιος Βασιλείου, τῶν δὲ τούρκων ὁ Ὀμὲρ μπεης τῆς Καρύστου».

.—Παραδίδεται το φρούριον τής Μενδενίτσης Λοκρίδος εις τον Ιωάννην Δυοβουνιώτην. «Παρεδόθη τὸ φρούριον Μενδενίτσης τῆς Λοκρίδος, τῷ Ἰωάνν. Δυοβουνιώτη». 

.—(17-18/4) Ο καπετάν Κωνσταντίνος Λαχανάς υψώνει στο Βαθύ Σάμου την σημαία τής επαναστάσεως. Στα τέλη Απριλίου 1821 θα φτάσει στην Σάμο ο Λογοθέτης Λυκούργος και θα αναλάβει την γενική αρχηγία τού αγώνα στο νησί, θέτοντας σε εφαρμογή το τοπικό πολίτευμα, τον «Στρατοπολιτικό Διοργανισμό τής νήσου Σάμου». Ο Λογοθέτης Λυκούργος οργάνωσε την άμυνα τού νησιού, συγκροτώντας τέσσερεις χιλιαρχίες, στην μία των οποίων διόρισε τον Λαχανά χιλίαρχο. Υπό την ιδιότητά του αυτή, υπεράσπισε το νησί και στις τρεις μεγάλες επιθέσεις που επιχείρησε ο τουρκικός στόλος το 1821, 1824, 1826, εναντίον τής Σάμου.

.—Εκτελέστηκαν δεκαοκτώ Έλληνες υπηρέτες και σωματοφύλακες των αιχμαλώτων προυχόντων και αρχιερέων τής Πελοποννήσου, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην σύναξη τής Βοστίτζας, «αφού έρριψαν επάνω τους επτακοσίας βολάς τηλεβόλων, απέτεμαν τας κεφαλάς», εκτός ενός νέου, ο οποίος δείλιασε, εξώμοσε και αφέθηκε ελεύθερος. Ήταν το πρώτο μέτρο εκφοβισμού πριν πολλοί από αυτούς καταλήξουν νεκροί μετά από φρικτά βασανιστήρια.

1822.—«Ὁ ὑπονομευτὴς Κωνσταντῖνος Νταλερόπουλος ἐκ Χορμόβου, (Χορμοβίτης ἤ Λαγουμτζῆς) ἥναψεν ὑπόνομον κατὰ τῶν τουρκικῶν χαρακωμάτων κάτωθι τῆς Ἀκροπόλεως Ἀθηνῶν καὶ ἐξῆλθον ξιφήρεις οἱ Ἕλληνες καὶ Φιλέλληνες καὶ ἀπεκρούσθησαν. Ἐφονεύθη δὲ ὁ Φιλέλλην Σκαλεμβέργης». Οι Έλληνες πολιορκητές τής Ακροπόλεως Αθηνών, ενεργούν επίθεση κατά των τουρκικών χαρακωμάτων και μάχονται με τα ξίφη τους εναντίον των τούρκων. Στην μάχη έχασε την ζωή του ο Φιλέλληνας Σκαλεμβέργης.

1823.—(π. ημ.) «Ἡ ἐν Ἄστρει Β΄ Ἐθνικὴ Συνέλευσις ἔπαυσε τὰς ἐργασίας της». Η Β΄ Εθνοσυνέλευση ολοκληρώνει τις εργασίες της. Στο χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ τής πρώτης και τής δεύτερης Εθνοσυνελεύσεως, οι στρατιωτικές επιτυχίες συμβάδιζαν με την όξυνση των πολιτικών αντιπαραθέσεων.

1825.—Γιά την αντιμετώπιση τού Ιμπραήμ, η Κυβέρνηση αποφασίζει να χορηγήσει αμνηστία στον Κολοκοτρώνη και την επόμενη ημέρα – μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη – τού αναθέτει την αρχηγία τού Στρατού.

1826.—(ἤ 20/4) «Ἡ νέα Κυβέρνησις Ἀ. Ζαΐμη εἰσῆλθεν εἰς Ναύπλιον». Από εκεί εξέδωσε διαταγή προς τον Γενικό Αρχηγό των Πελοποννησιακών στρατευμάτων Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, να ξεκινήσει στρατολογία και να αναλάβει ο ίδιος την φροντίδα γιά την προμήθεια τροφίμων και πολεμοφοδίων, δεδομένου ότι η ίδια η κυβέρνηση δεν διέθετε τα απαιτούμενα μέσα. Το Μεσολόγγι είχε πέσει. Κινήματα στασιαστικά παρέλυαν τον αγώνα, και η φτώχεια έδερνε τα άτομα και την πολιτεία που πολεμούσε απελπισμένα. Όταν μετρήθηκε το περιεχόμενο τού Κρατικού Ταμείου βρέθηκε να ’ναι όλο-όλο 60 γρόσια. Τότε στην έδρα τής κυβέρνησης ξεκίνησαν έρανοι στους οποίους πρωταγωνίστησε ο διδάσκαλος τού Γένους, λόγιος και Φιλικός, Γεώργιος Γεννάδιος.

.—«Ὁ Ἀντιστράτηγος Εὐμορφόπουλος ἀνέλαβε τὴν ἐκ νέου ἀναδιοργάνωσιν τοῦ σώματος τῶν Ἑπτανησίων». Ὁ Διονύσιος Εὐμορφόπουλος πιθανὸν γεννήθηκε στὴν Ἐξωγὴ τῆς Ἰθάκης τὸ 1770 (ἤ 1785) καὶ ὅταν ἀκόμη ἦταν ἔφηβος ἀκολούθησε τὸν πατέρα του γενόμενος ναυτικός. (Ἄλλη πηγὴ ἀναφέρει ὅτι ἡ οἰκογένειά του ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἰθάκη μετὰ τὰ Ὀρλωφικὰ [1770] προερχόμενη ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ, καὶ ὅτι ὁ πατέρας του, συμμετεῖχε ὡς κυβερνήτης καταδρομικοῦ στὴν πολεμικὴ μοῖρα τοῦ Λάμπρου Κατσώνη). Μυήθηκε στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία τὸν χειμῶνα τοῦ 1818, καὶ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ξέσπασε ἡ Ἐπανάσταση, βρέθηκε στὴν Ἑλλάδα λαμβάνοντας μέρος σὲ πολλὲς ἐπιχειρήσεις μέχρι τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνα.

1828.—Επί Ιωάννη Καποδίστρια, με απόφασή του σαν σήμερα ως κυβερνήτη, τα νησιά χωρίστηκαν σε έξι τμήματα (διοικητικές περιφέρειες): Βορείων Σποράδων, Ανατολικών Σποράδων, Δυτικών Σποράδων, Βορείων Κυκλάδων, Κεντρικών Κυκλάδων και Νοτίων Κυκλάδων. Το τμήμα των Ανατολικών Σποράδων συναποτελούσαν τα νησιά Σάμος, Κάλυμνος, Λέρος. Πάτμος, Ικαρία και παρακείμενα, και το τμήμα των Νοτίων Κυκλάδων τα νησιά Σαντορίνη, Ανάφη, Αστυπάλαια, Κάσος, Κάρπαθος και παρακείμενα. Η διοίκηση των τμημάτων από έκτακτους επιτρόπους, σύμφωνα με την δυτική νέα αντίληψη γιά το κράτος, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων. Η φιλοσοφία τού εθνικού συγκεντρωτικού κράτους και τού Έλληνα κυβερνήτη, απέβλεπε στην ομοιομορφία και στην ισονομία, στην μείωση τής επιρροής των τοπικών παραγόντων και των πελατειακών σχέσεων, στην εδραίωση πνεύματος εθνικής συνοχής έναντι τού τοπικού και τοπικιστικού. Τα επόμενα χρόνια, παρά τις προσπάθειες, η (σημερινή) Δωδεκάνησος και άλλα νησιά, έμειναν έξω από τα όρια τού ανεξάρτητου από το 1830 Ελληνικού Κράτους.

1829.—Κατόπιν τής στενής πολιορκίας από ξηρά και θάλασσα, παραδίδεται από την τουρκική φρουρά στις ελληνικές δυνάμεις η Ναύπακτος, και υψώνεται στο Φρούριο (Ιτς-Καλέ), η ελληνική σημαία. Το εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κίτσο Τζαβέλλα, αποτελούμενο από τις χιλιαρχίες τού ίδιου και τού Ι. Στράτου και μία πεντακοσαρχία υπό τον Νικολό Τζαβέλλα, αφού απελευθέρωσαν, συνεπικουρούμενες από τους νταϊφάδες των Ρουμελιωτών οπλαρχηγών την ορεινή Ρούμελη, απέκλεισαν το Κάστρο τής Ναυπάκτου υπό τον Κιόρ Ιμπραήμ Πασά, και άρχισαν τον αγώνα γιά την απελευθέρωσή του. Οι μάχες στην ευρύτερη περιοχή τής Ρούμελης σήμαναν το τέλος τής τουρκικής κατοχής στην Στερεά Ελλάδα, στην οποία οι τούρκοι κατείχαν μόνο τα φρούρια τής Ναυπάκτου, τού Αντιρρίου, και τού Μεσολογγίου. Γι’ αυτό και ο Καποδίστριας, πέρα από τις διπλωματικές ζυμώσεις, άσκησε μεγάλη στρατιωτική πίεση γιά να δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα με στρατιωτικά μέσα. Στα μέσα αυτά περιλαμβάνεται και η εκστρατεία κατά τής Ναυπάκτου, που θεωρείτο προπύργιο των οθωμανών και η κατοχή της θα βάρυνε στην απόφαση των Προστάτιδων Δυνάμεων γιά τον καθορισμό των ορίων τού νέου Ελληνικού κράτους. Την επομένη ημέρα, επισκέφτηκε την Ναύπακτο ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας επιβαίνοντας στην φρεγάτα «Ελλάς», γιά να χαρεί «επί τόπου διά των ιδίων οφθαλμών την νίκην εκείνην των ελληνικών όπλων».

1836.—Μόλις τρείς ημέρες μετά την σύλληψη και τον εγκλεισμό τους στις φυλακές τού φρουρίου τού Παλαμηδίου, οι λήσταρχοι αδελφοί Χονδρογιανναίοι κατάφεραν να δραπετεύσουν. Άνοιξαν υπόγεια στοά και μαζί με άλλους δέκα έξι συγκρατούμενους διέφυγαν, γιά να συλληφθούν εκ νέου και να καταδικαστούν στις 16 Σεπτεμβρίου με την εσχάτη των ποινών (βλ. ημ.).

1842.—Ισχυρότατος σεισμός μεγέθους 6,7 Ρίχτερ, με επίκεντρο την Μάνη, συγκλονίζει την Πελοπόννησο. Πολλοί ήσαν οι νεκροί που θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια των κτηρίων στην πόλη τής Μάνης, ενώ σοβαρότατες ζημιές καταγράφηκαν μέχρι την Καλαμάτα.

1845.—Εξελέγη νέος Οικουμενικός Πατριάρχης ο Μελέτιος Γ΄ (κατά κόσμον Πάγκαλος). Δυστυχώς, επτά μήνες μετά την εκλογή του, στις 28 Νοεμβρίου τής ίδιας χρονιάς, απεβίωσε.

1876.—Νέος μη βλαπτικός σεισμός στην Κρήτη, και γιά την ακρίβεια στην περιοχή των Χανίων.

1878.—Μετά από μεσολάβηση των Άγγλων προξένων Αθηνών και Αδριανουπόλεως, υπογράφεται στο χωριό Σμόκοβο τού όρους Όθρυς, ανακωχή μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των τούρκων. Έτσι τερματίστηκαν τυπικά τα επαναστατικά κινήματα στην Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία, ουσιαστικά όμως συνεχίστηκαν με την μορφή ανταρτοπόλεμου.

.—Κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο τής εφημερίδας «Μακεδονία» στην πόλη των Σερρών (στοιχεία Σάκη Αραμπατζή).

1880.—Απεβίωσε ο Φιλικός Ιερολοχίτης Κωνσταντίνος Κυριάκος Αριστίας, ομογενής, γεννημένος στην Ρουμανία, ο πρώτος επαγγελματίας ηθοποιός και ιδρυτής τού Ρουμανικού Εθνικού Θεάτρου, συγγραφέας, ποιητής και μεταφραστής. Ο Αριστίας προσχώρησε στην Φιλική Εταιρία από την έναρξη τής Ελληνικής Επαναστάσεως στις Ηγεμονίες, τον Φεβρουάριο τού 1821. Συνασπίστηκε με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και στην Μάχη τού Δραγατσανίου ήταν ο σημαιοφόρος τού Ιερού Λόχου και ένας από τους λίγους επιζώντες μαχητές του. Αναγκάστηκε να φύγει από την Ρουμανία, περιφερόμενος σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, κερδίζοντας την προστασία τού Φιλέλληνα Earl τού Guilford και ιδρυτή τής Ιόνιας Ακαδημίας. Στο Βουκουρέστι επέστρεψε ως ιδιωτικός δάσκαλος γιά την οικογένεια Γκίκα. Το 1848 διέφυγε γιά δεύτερη φορά λόγω τής συμμετοχής του στην Βαλλαχική Επανάσταση, εθνικιστική εξέγερση στο Πριγκιπάτο τής Βλαχίας η οποία συνδέεται στενά με την επίσης αποτυχημένη εξέγερση στο Πριγκιπάτο τής Μολδαβίας, προς ανατροπή τής διοικήσεως που επέβαλαν οι αυτοκρατορικές ρωσικές αρχές. Επέστρεψε το 1851 και έκτοτε παρέμεινε πολίτης των Ηνωμένων Πριγκιπάτων, απέχοντας πλέον από την πολιτική γιά το υπόλοιπο τής ζωής του, ασχολούμενος με την μελέτη και την συγγραφή.

1897.—(17-18/4) Μάχη τού Βελεστίνου, καθ’ ην αι ελληνικαί δυνάμεις, μετά σφοδρόν αγώνα, απέκρουσαν τας επιθέσεις τού τουρκικού στρατού και τον ηνάγκασαν να υποχωρήσει.

.—Ο Δημήτριος Γ. Ράλλης διαδέχεται τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη στην διακυβέρνηση τής χώρας.

1901.—Στις εκλογές που διεξήχθησαν στην Κρήτη, επικρατούν οι Ενωτικοί.

1902.—Με μία πρωτοπόρα απόφαση, η Δημογεροντία τής Καλύμνου αποφασίζει την απομάκρυνση των λιμενικών έργων που έγιναν τα τελευταία χρόνια προς εξυπηρέτηση των σπογγαλιέων τού νησιού, διότι αποτελούσαν απειλή γιά την δημόσια υγεία.

1903.—Πράκτορες τής βουργαρίας τοποθέτησαν βόμβες στην Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα οι ανατινάξεις αμαξοστοιχιών και οι οδομαχίες με τους τούρκους, να στοιχίσουν την ζωή σε 100 άτομα. Αρχηγός των συμμοριτών  ήταν ο κομιτατζής Σαράτοφ. Εκτός από την ανατίναξη τού υποκαταστήματος τής οθωμανικής Τράπεζας, βόμβες εξερράγησαν στον Ελληνικό Μητροπολιτικό ναό, στο Ταχυδρομείο, σε δύο Ελληνικά ζυθοπωλεία, στην Γερμανική λέσχη και σε πολλά ελληνικά σπίτια.

1904.—Βουργάρικες συμμορίες συγκρούονται με τμήματα τού τουρκικού στρατού στην Μακεδονία.

1905.—Η δεύτερη ημέρα τής Αναστάσεως τού Κυρίου βρίσκει τον καπετάν Νίδα (Νικόστρατος Καλομενόπουλος από την Σύρο) και τους σαράντα Μακεδονομάχους του, έγκλειστους στις φυλακές Κατιλχανέ στο Μοναστήρι. Μαθαίνοντας την προσαγωγή, πολλοί εύποροι Έλληνες έσπευσαν στις φυλακές να χαιρετίσουν τους αγωνιστές μας, αλλά και να τους ενθαρρύνουν, κατάφορτοι με κοφίνια γεμάτα τρόφιμα και γλυκίσματα.

1907.—Στην περιοχή Όσλοβο (Παναγίτσα) τού όρους Βόρα, καταγράφεται σύγκρουση Μακεδονομάχων υπό τον Ι. Καραγιάννη με βούργαρους τού αρχικομιτατζή Ιβάν Κουρεγίνωφ.

1908.—Θεμελιώνεται το καλλιμάρμαρο νεοκλασικό κτήριο τού Αθανασακείου Μουσείου Βόλου, γιά το οποίο είχε χορηγήσει τα απαιτούμενα κεφάλαια ο ευεργέτης Αθανασάκης Αλέξιος. Γεννημένος στην Πορταριά, μετανάστευσε σε μικρή ηλικία στην Αίγυπτο όπου και δημιούργησε μεγάλη περιουσία ασχολούμενος με γεωργικές καλλιέργειες. Το Αθανασάκειο Μουσείο δεν είναι η μόνη δωρεά προς την γενέτειρά του. Το νηπιαγωγείο θηλέων Πορταριάς, και μεγάλο μέρος τού βρεφοκομείου και τού μαιευτηρίου τού Αχιλλοπουλείου Νοσοκομείου, οφείλονται σε δικές του δωρεές.

1910.—Οι έμποροι και οι βιομήχανοι Αθηνών-Πειραιώς, με αναφορά τους προς τον βασιλέα Γεώργιο Α’, τονίζουν ότι η Επανάσταση πέτυχε και ζητούν να αναλάβει πρωτοβουλία γιά την εδραίωση τού καθεστώτος.

1914.—Επίθεση κατά βορειοηπειρωτικού σώματος στο Τεπελένι.

.—Μετά από υπόδειξη Ιταλών και Ολλανδών Αξιωματικών, αλβανικές δυνάμεις επιτίθενται και καταλαμβάνουν το στρατηγικής σημασίας φρούριο τού Μπούσι, αποκόπτοντας έτσι την επικοινωνία τής Χιμάρας με τους Αγίους Σαράντα. Δύο μήνες αργότερα, ο Αυτονομιστικός Στρατός τής Β. Ηπείρου, θα ανακαταλάβει το φρούριο, αποκαθιστώντας την επικοινωνία Χιμάρας – Αγίων Σαράντα. Σκληρές μάχες λαμβάνουν χώρα και ΒΔ τού Αργυροκάστρου, κοντά στο μοναστήρι τού Τσέπου. Η νικηφόρα έκβαση των μαχών θα κρίνει κατά μεγάλο βαθμό την τύχη τού Αγώνα. Οι αλβανοί θα καταδιωχθούν προς το βορρά.

1915.—(π. ημερολ.) Μετά την άρνηση τής ΑΝΤΑΝΤ να δώσει εγγυήσεις στην χώρα μας γιά την εδαφική της ακεραιότητα, η κυβέρνηση αποστέλλει τηλεγράφημα  με το οποίο γνωστοποιεί την απόφασή της, σύμφωνα με την οποία, ο Στρατός μας δεν θα λάβει μέρος στις επιχειρήσεις στα Δαρδανέλια. Εν αντιθέσει, διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ο Στρατός θα παραμείνει να φυλάσσει τα σύνορα από τους βούργαρους.

1917.—Γεννιέται η μετέπειτα βασίλισσα τής Ελλάδος, Φρειδερίκη.

1920.—Πραγματοποιείται το δεύτερο Συνέδριο τού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (Σ.Ε.Κ.Ε.).

.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μικρά Ασία δέχεται μικροεπιθέσεις άτακτων τούρκων.

.—Αρχίζει Διάσκεψη στο Σαν Ρέμο τής Ιταλίας, μεταξύ τής τουρκίας και των τριών Συμμάχων. Ουσιαστικά, η συγκεκριμένη Διάσκεψη έκανε περισσότερο κακό παρά καλό στα ελληνικά συμφέροντα, αφού δεν προέβλεπε καμμία συμμαχική ζώνη προστασίας στον στρατό μας στην Σμύρνη. Όπως ο Η. Nicolson ανάφερε στο έργο του «Peacemaking 1919» (σελ. 312): «[…] Οι Έλληνες δεν δύνανται να κρατήσουν την Σμύρνην άνευ συμμαχικής υποστηρίξεως ή εάν ολόκληρος η τουρκία εις τα νώτα των δεν τεμαχισθεί μεταξύ των Συμμάχων Δυνάμεων» [ενν. ζώνες επιρροής και ελέγχου εξ αυτών].

1921.—Σε ολόκληρο το μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

1923.—Γίνεται γνωστό ότι η Ιερά Σύνοδος, αποδέχεται τελικώς και στην Εκκλησία την χρήση τού Γρηγοριανού (νέου) Ημερολογίου.

1929.—Ο Αμερικανικός Ελληνικός Εκπαιδευτικός Προοδευτικός Σύνδεσμος Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής [βλ. Α.Χ.Ε.Π.ΑAmerican Hellenic Educational Progressive Association], πρόσφερε 3 εκατομμύρια δρχ. γιά την ίδρυση στην Κόρινθο πρότυπης Γεωργικής Σχολής.

.—Με βάση τον Ν. 3754, εκδίδεται δεύτερο κατά σειράν Διάταγμα, με το οποίο ιδρύεται ειδική Σχολή μετεκπαιδεύσεως Αξιωματικών τής Χωροφυλακής στην Αθήνα, την οποία θα παρακολουθούν όσοι μεταγάγονται στο σώμα τής Αστυνομίας πόλεως.

1931.—Με νέο οργανισμό ρυθμίζονται τα ελληνικά πανεπιστημιακά ζητήματα.

1932.—Παρ’ όλη την προσωπική διαβεβαίωση τού Ελευθέριου Βενιζέλου σε διάγγελμά του προς τους Έλληνες, ότι η οικονομική κρίση θα ξεπεραστεί, και παρά τα ταξίδια και τις επαφές του στο εξωτερικό, τελικά η Ελλάδα θα κηρύξει χρεοστάσιο.

.—Πρωτοστάτης στην πανελλήνια προσπάθεια γιά την διάσωση τής δραχμής και τής οικονομίας τής χώρας, τίθεται ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Ο αρχιερέας κάνει έκκληση προς τον λαό και τους ιερείς του, να προσφέρουν τα υπάρχοντά τους με αντάλλαγμα δραχμές. Δυστυχώς, τέσσερεις ημέρες μετά, η κυβέρνηση θα κηρύξει πτώχευση.

.—Αρχίζουν και επίσημα οι παραστάσεις τού Εθνικού Θεάτρου. Το σχετικό ψήφισμα το οποίο επέτρεπε την λειτουργία του, κατατέθηκε ήδη από τις 26 Απριλίου τού 1930. Τον νόμο ιδρύσεώς του  υπέγραψε ο υπ. Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου στις 3 Μαΐου.

1941.—Έκτακτη σύσκεψη τού Παπάγου, τού στρατηγού των βρετανικών δυνάμεων και τού Βασιλέα στα Ανάκτορα, με θέμα τα τελευταία γεγονότα στο μέτωπο. Λίγο νωρίτερα υπήρξε σύσκεψη τού υπουργικού συμβουλίου και συνάντηση τού Βασιλέα με τον πρωθυπουργό Κορυζή, ο οποίος και αποχώρησε.

.—Μεγάλη Παρασκευή, μετά  από μία δραματική συνεδρίαση  τού υπουργικού   συμβουλίου,  και  εξ  ίσου δραματική συνομιλία με τον βασιλέα  Γεώργιο Β΄, ο Τραπεζίτης και διαδεχθείς τον Ιωάννη Μεταξά στην πρωθυπουργία, Αλέξανδρος Κορυζής, πήγε στο σπίτι του, και αυτοκτόνησε με το περίστροφό του. Η συνθηκολόγηση τής Ελληνικής στρατιάς στο Βορειοηπειρωτικό μέτωπο, αποτέλεσε πάντοτε ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο ζήτημα γιά τους Ιστορικούς. Με την γνωστοποίηση από τις 10 Απριλίου τής αποφάσεως αποχωρήσεως τής κυβερνήσεως και τού Βασιλέα από την Αθήνα, οι ανώτατοι αξιωματικοί από το Ελληνο-ιταλικό μέτωπο, ζητούσαν από τον Αρχιστράτηγο Παπάγο να επιτευχθεί το συντομότερο ανακωχή με τους Γερμανούς «γιά να σωθεί η τιμή τού Ελληνικού Στρατού». Η ανταλλαγή τηλεγραφημάτων συνεχιζόταν, ενώ οι Γερμανοί, παρά την ηρωική αντίσταση των οχυρών, είχαν διασπάσει το μέτωπο και προωθούντο προς την Κεντρική και Νότιο Ελλάδα. Υπό την Βρετανική όμως πίεση, η πρόταση ανακωχής δεν γινόταν δεκτή. Υπέρ τής ανακωχής υπήρξε και παρέμβαση τού μητροπολίτη Ιωαννίνων, Σπυρίδωνος, ο οποίος στις 16 Απριλίου εκλιπαρούσε τον πρωθυπουργό Κορυζή να επιτρέψει την συνθηκολόγηση τής στρατιάς Ηπείρου με τους Γερμανούς, πριν πέσει αποκλεισμένη στα χέρια των Ιταλών. Στην συνεδρίαση τού υπουργικού συμβουλίου παρουσία τού Βασιλέα Γεώργιου Β΄, ο Κορυζής προσπάθησε να εκμαιεύσει μία έγκριση γιά την συνθηκολόγηση τής Ελληνικής στρατιάς στην Β. Ήπειρο. Μπροστά στην άρνηση τού Βασιλέα, υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία δεν έγινε δεκτή ούτε και αργότερα σε μία ιδιαίτερη συνάντηση των δύο. Ο Κορυζής αποχώρησε από την συνάντηση, μετέβη στο σπίτι του, όπου και αυτοκτόνησε υπό το βάρος τής ευθύνης.

.—Οι Γερμανοί συνεχίζουν την προέλασή τους προς Νότο, και μάχονται με οπισθοφυλακές των Βρετανο-ελληνικών δυνάμεων.

.—Η γερμανική αεροπορία κατέστρεψε την Λαμία. Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, όταν η Λαμία βομβαρδίστηκε ανελέητα από τούς Γερμανούς. Στις 20 τού μήνα, ημέρα Αναστάσεως τού Κυρίου, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην πόλη και κατέλαβαν ολόκληρη την γύρω περιοχή.

.—Στην Λάρισα, οι γερμανικές δυνάμεις συνάπτουν μάχη με Ταξιαρχία τής ΑΝΖΑΚ, δηλαδή των δυνάμεων Αυστραλών και Νεοζηλανδών οι οποίες είχαν σταλεί να ανακόψουν την επέλαση των Γερμανών. Αν και λογίστηκε ως γερμανική νίκη, ωστόσο οι απώλειές τους ήταν πολλές.

.—Η γερμανική αεροπορία με τα τρομακτικά ‘’στούκας’’, βομβάρδισε γιά δεύτερη φορά (βλ. 16/4ου) την Χαλκίδα, τα Λουτρά Αιδηψού, την Ερέτρια, την Αμάρυνθο, το Αλιβέρι, την Νέα Αρτάκη, την Λίμνη, τούς Ωρεούς και την Παραλία Κύμης.

.—Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τα Σέρβια Κοζάνης και την Καλαμπάκα.

.—Ο Στρατός μας εκκενώνει το Λεσκοβίκι και το Αργυρόκαστρο.

.—Το αντιτορπιλικό Λέων ΙΙ κατά την διάρκεια τής συνοδείας μίας νηοπομπής, συγκρούστηκε με το επιβατηγό «ΑΡΤΕΝΑ». Ακολούθησε έκρηξη δυο βομβών βάθους, με αποτέλεσμα να αποκοπεί το πρυμναίο τμήμα τού πλοίου και να σκοτωθούν δύο αξιωματικοί.

.—Μετά την προσωρινή αχρήστευση τού Αντιτορπιλικού “Βασιλεύς Γεώργιος Α΄”, ο Πλοίαρχος Μεζεβίρης ύψωσε το σήμα του στο αντιτορπιλικό “Αετός”.

.—Κανονιοφόροι τού εχθρού, κατέστρεψαν τα πλοία που ήταν προσαραγμένα στο λιμάνι τής Νέας Αγχιάλου. Στις 20 τού ίδιου μήνα, βομβάρδισαν και την Νέα Αγχίαλο.

1942.—Ομάδα ανταρτών τής Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως ΠΑΟ, επιτίθεται κατά Ιταλών και βουλγαριζόντων στην Ιεροπηγή-Δενδροχώρι Καστοριάς, εξοντώνοντας έντεκα βουλγαρίζοντες και λαμβάνοντας δύο από αυτούς αιχμαλώτους.

1944.—Δεύτερη και τελευταία ημέρα των μαχών μεταξύ των Εθνικών ομάδων ανταρτών με τούς βούργαρους, στα βουνά τού χωριού Λεκάνη Καβάλας.

.—Η φερόμενη ως «κυβέρνηση τού βουνού», επιλέγει ως νέο πρόεδρό της, τον Αλ. Σβώλο. Η ΠΕΕΑ, «Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης» ή «Κυβέρνηση τού Βουνού», ανασχηματίζεται και από τα πέντε μέλη που την αποτελούσαν αρχικά, φτάνει να αριθμεί εννέα επικεφαλής Γραμματειών (δλδ υπουργείων): ο Αλέξανδρος Σβώλος ήταν γραμματέας Εξωτερικών, Παιδείας, Θρησκευμάτων και Λαϊκής Διαφώτισης!.. (και πρόεδρος τής ΠΕΕΑ). Ο Ευρ. Μπακιρτζής γραμματέας Επισιτισμού (και αντιπρόεδρος τής ΠΕΕΑ). Ο Ηλ. Τσιριμώκος γραμματέας Δικαιοσύνης!.. Ο Εμ. Μάντακας γραμματέας Στρατιωτικών. Ο Ν. Ασκούτσης γραμματέας Συγκοινωνίας. Ο Αγγ. Αγγελόπουλος γραμματέας Οικονομικών. Ο Πέτρος Κόκκαλης γραμματέας Κοινωνικής Πρόνοιας. Ο Κ. Γαβριηλίδης γραμματέας Γεωργίας. Ο Στ. Χατζήμπεης γραμματέας Εθνικής Οικονομίας.

.—Τρίτη τής Αναστάσεως τού Κυρίου· η Καλοσκοπή (Κουκουβίστα) τής Φωκίδας, καίγεται από τους Γερμανούς, ενώ φονεύονται δύο άνδρες χωριανοί, ο Ευθ. Μώρης (Μαλαμούρης) και ο Αθαν. Τομαράς (Τσιαμτσιούρης). Στην διάρκεια τής Γερμανικής κατοχής, η Καλοσκοπή γνώρισε το μένος των κατακτητών με συχνές επιδρομές και βομβαρδισμούς. Τις πιό δραματικές στιγμές όμως, οι κάτοικοι τις έζησαν την Ανάσταση τού 1944 και τον Αύγουστο τού ίδιου χρόνου, όταν οι κατακτητές έκαψαν το χωριό δύο φορές.

.—Η αρχή των μαρτυρίων τού άτυχου ιερέα τού χωριού Λυκίσσα Αινείας, τής Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας, Παναγιώτη Κάρκαλη. Τον άτυχο ιερέα είχαν απαγάγει κομμουνιστές αντάρτες με την κατηγορία τού αντιφρονούντα στην ιδεολογία τους, και, αφού έκαψαν το σπίτι τον υπέβαλαν έκτοτε σε καθημερινά μαρτύρια. Τελικά, τον μετέφερα στην θέση «Νεραϊδοβρύση» όπου, απ’ ό,τι γράφτηκε, αφού τον έγδαραν ζωντανό, τον άφησαν να τον κατασπαράξουν τα όρνεα. Το μόνο που βρέθηκε από τον άτυχο ιερέα, ήταν το τίμιο ράσο του.

1946.—Μετά την επικράτηση τού Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές τής 31ης Μαρτίου, ο Κ. Τσαλδάρης σχηματίζει κυβέρνηση. Από 18/4/1946 έως 2/10/1946.

1947.—Σαν σήμερα, δευτέρα ημέρα τής Αναστάσεως τού Κυρίου, μιά ομάδα συμμορίτες εισέβαλαν στο χωρίο Νεράιδα Ευρυτανίας και απήγαγαν μαζί με άλλους και τον ιερέα Κωνσταντίνο. Τον οδήγησαν στο βουνό Βουλγάρα Κλειτσού. Μέσα στην άγρια, χιονισμένη φύση υπέφερε φριχτά βασανιστήρια. Στο τέλος συνέτριψαν με ρόπαλο την τιμία κεφαλή του κι ο πατέρας Κωνσταντίνος παρέδωσε την ψυχή του στον εξουσιαστή των ψυχών και των σωμάτων.

1956.—Η Μαρία Δεσσύλλα-Καποδίστρια από την Κέρκυρα, είναι η πρώτη Ελληνίδα που εκλέγεται δήμαρχος. Εκλέχθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα της και ήταν δισέγγονη τού Γεώργιου Καποδίστρια. Στον δημαρχιακό θώκο παρέμεινε μέχρι το 1959. Ήταν επίσης και η πρώτη γυναίκα οδηγός αυτοκινήτου στην Κέρκυρα.

1961.—Δίωρη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή έχει ο  Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κέννεντυ. Ήταν η πρώτη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ μετά τον πόλεμο και ο πρώτος αλλοδαπός πρωθυπουργός που συναντήθηκε με τον νεοεκλεγμένο Κέννεντυ.

1965.—Εγκαινιάστηκε το τελεφερίκ τού Λυκαβηττού. Η λειτουργία του ξεκίνησε την επόμενη ημέρα, κατά την οποία μετέφερε 2.000 ανθρώπους.

1991.—Πέθανε σαν σήμερα ο πρώην αντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως τού ΠαΣοΚ, Αγαμέμνονας Κουτσόγιωργας. Είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο στις 11 Απριλίου, κατά την διάρκεια τής δίκης γιά το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο θάνατός του επηρέασε την συνολική τροπή και έκβαση τής δίκης.

1992.—Ημερομηνία θανάτου τού καθηγητή και πολιτικού, Πέτρου Μώραλη από ανίατη ασθένεια, σε ηλικία μόλις 56 ετών. Είχε καταγωγή το Σιδηρόκαστρο τού Νομού Σερρών, όπου γεννήθηκε το 1936.

1994.—Στην εντατική μονάδα τού νοσοκομείου “Ευαγγελισμός” εισάγεται επειγόντως με λοίμωξη τού αναπνευστικού συστήματος ο Γιώργος Γεννηματάς.

1995.—Με βούλευμα τού Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά, αποφυλακίζεται ο Αθανάσιος Νάσιουτζικ, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε δεκαπενταετή κάθειρξη γιά τον φόνο τού συγγραφέα, Θανάση Διαμαντόπουλου, και αφού είχε ήδη εκτίσει τα 2/5 τής ποινής του.

1996.—Ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Λ. Φρτσκόφσκι, σε συνέντευξη που έδωσε στην Βιέννη, αναφερόμενος στις ελληνοσκοπιανές διαφορές γιά το θέμα τής ονομασίας τής χώρας του, είπε: «[…] Οι Έλληνες μπορούν να μάς αποκαλούν σε διμερές επίπεδο, όπως θέλουν. Σε διεθνές όμως επίπεδο, η σκοπιανή κυβέρνηση θέλει να κατοχυρώσει το όνομα «Μακεδονία» σε όλα τα όργανα» […].

2019.—Ἡ ἔλευση τῆς σπάθης τοῦ Ἀλέξανδρου Ὑψηλάντη στὴν Ἱερὴ Πόλη τοῦ Μεσολογγίου. Χάρις σὲ ἀνώνυμο Ἕλληνα συλλέκτη, ἡ σπάθη παρέμεινε στὸ Μουσεῖο ἱστορίας καὶ Τέχνης τῆς ἱερῆς Πόλεως Μεσολογγίου, δίπλα στὴν Καρδιά τοῦ Ἥρωα, ἔως καὶ τὸ μεσημέρι τῆς Μεγάλης Δευτέρας.

.—Τουρκικά F-16 παραβίασαν τον εναέριο χώρο και πέταξαν πάνω από την περιοχή τής νησίδας Ρω, την ώρα που επιχειρούσε να προσγειωθεί το  ελικόπτερο Σινούκ στο οποίο επέβαινε ο Αρχηγός ΓΕΣ (!..), αντιστράτηγος Γιώργος Καμπάς. Ο αντιστράτηγος  πραγματοποιούσε επίσκεψη σε μονάδες τής περιοχής. Τα τουρκικά μαχητικά αναχαιτίστηκαν από τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, σε μία αερομαχία που έγινε μπροστά στα μάτια τού Έλληνα αρχηγού τού Γενικού Επιτελείου Στρατού.

.—Η πολύτιμη συνεισφορά των Πακιστανών στα πολιτιστικά δρώμενα τής Ελλάδος. Αιματηρή συμπλοκή μεταξύ Πακιστανών σημειώθηκε λίγο μετά την 1 το μεσημέρι στο κέντρο τής Αθήνας, στην οδό Σαπφούς στην Ομόνοια. Σύμφωνα με πληροφορίες δύο υπήκοοι Πακιστάν επιτέθηκαν με μαχαίρια σε ομάδα ομοεθνών τους και τραυμάτισαν πέντε συνολικά άτομα τα οποία  μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο «Γεννηματάς». Άνδρες τής  Ασφάλειας ξεκίνησαν έρευνα γιά τον εντοπισμό των δραστών, ενώ έγιναν προσαγωγές στο τμήμα Ασφαλείας τής Ομόνοιας…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση