ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Πραντοῦνας Χρῆστος – Καπετὰν Καψάλης
21 Απριλίου

753 π.Χ..—Σύμφωνα με την παράδοση των Ιταλών, ο γυιός τού θεού Άρη και τής Ρέας Σιλβίας, Ρωμύλος, ίδρυσε σαν σήμερα την Ρώμη. Ο Ρωμύλος, χάραξε με ένα άροτρο τα όρια τής νέας πόλεως, προσδιορίζοντας ότι κανείς, γιά κανέναν λόγο, δεν θα μπορούσε να τα περάσει χωρίς την άδειά του. Ο αδελφός του Ρέμος, αγνοώντας τον, τα πέρασε, με αποτέλεσμα ο Ρωμύλος να τον σκοτώσει. Ο βασικός μύθος γιά το πώς ο Ρωμύλος έγινε ο πρώτος βασιλέας τής Ρώμης, ξεκινάει με τον θεό Άρη ο οποίος άφησε έγκυο την Ρέα Σιλβία, κόρη τού εκθρονισθέντος βασιλέα Νουμίτορα. Ανάγοντας την καταγωγή των Ρωμύλου και Ρέμου στον θεό Άρη, οι Ρωμαίοι θέλησαν να συνδέσουν την προέλευσή τους με αυτή την σημαντική θεότητα. Αφού διασώθηκαν τα νεογέννητα δίδυμα από τον σφετεριστή τού θρόνου, Αμούλιο, ο οποίος θέλησε να τα πνίξει στον Τίβερη, τράφηκαν από μία λύκαινα έως ότου τα βρήκε ο βοσκός Φαούστουλους. Μεγαλώνοντας με τους θετούς τους γονείς, έγιναν αρχηγοί μίας ομάδας ριψοκίνδυνων νέων, μέχρις ότου αποκατέστησαν την νόμιμη διαδοχή στον θρόνο τού παππού τους, σκοτώνοντας τον σφετεριστή θείο τους. Επέλεξαν ως τόπο ιδρύσεως τής Ρώμης το σημείο τού ποταμού όπου διασώθηκαν. Μεταξύ τους όμως αναπτύχθηκε ανταγωνισμός γιά το ποιός έπρεπε να είναι ο βασιλιάς της. Παρ’ όλο που οι οιωνοί έδειξαν τον Ρωμύλο, ο Ρέμος δεν το δέχθηκε και η σύγκρουση δεν άργησε να εκδηλωθεί.

866.—Δολοφονείται ο καίσαρας Βάρδας κατόπιν συνωμοσίας που οργάνωσε ο αντίπαλός του και παρακοιμώμενος τού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄, Βασίλειος, μετέπειτα ιδρυτής τής Μακεδονικής δυναστείας. Η αντιπαλότητά τους ξεκίνησε όταν, παρά τα σχέδια τού Βάρδα γιά αντικατάσταση τού παρακοιμώμενου (αρχιθαλαμηπόλου) Δαμιανού από έμπιστό του πρόσωπο, την θέση κατέλαβε ο Βασίλειος. Η θέση ήταν πολύ σημαντική, γιατί ο κάτοχός της είχε συνεχείς επαφές με τον βασιλιά. Ήδη από το 858 ο Βάρδας ως καίσαρας ασκούσε απόλυτα την εξουσία και είχε αρχίσει να ελπίζει ότι η ανώτατη αρχή θα περνούσε στα χέρια τού ίδιου και των γιυών του. Ξέσπασε τότε μία υπόγεια διαμάχη ανάμεσα στον καίσαρα και στον παρακοιμώμενο και ο καθένας αντιλαμβανόταν ότι έπρεπε, ή να νικήσει τον αντίπαλό του, ή να ηττηθεί. Ο Βασίλειος κατόρθωσε να πάρει με το μέρος του τον γαμπρό τού Βάρδα, Συμβάτιο, πείθοντάς τον ότι ο Βάρδας εμπόδιζε την προαγωγή του. Μέσω τού Συμβάτιου, ενημέρωσε  τον Αυτοκράτορα ότι ο Βάρδας σχεδίαζε την δολοφονία του, ο οποίος και αποφάσισε να τον θανατώσει. Μη θέλοντας αυτό να γίνει στην Κωνσταντινούπολη όπου ο Βάρδας ήταν ακόμη πανίσχυρος, προφασίστηκε μία εκστρατεία κατά τον Αράβων στην Κρήτη, κατά την προετοιμασία τής οποίας οι αξιωματικοί που ήταν αφοσιωμένοι στον Βάρδα, απομακρύνθηκαν από το στρατόπεδο με διάφορες προφάσεις· τελικά, την στιγμή που ο καίσαρας μπήκε στην σκηνή τού Αυτοκράτορα, ο Συμβάτιος έδωσε το σύνθημα και ο Βάρδας δολοφονήθηκε.

1042.—(20-21/4). Ο διωκόμενος από το αγανακτισμένο πλήθος, Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτης, σύρεται έξω από το ιερό τής μονής Στουδίου όπου είχε καταφύγει και τυφλώνεται. Ο Μιχαήλ Ε΄ ο Καλαφάτης, είχε εξορίσει την πορφυρογέννητη θετή του μητέρα Ζωή, προκαλώντας την λαϊκή οργή. Τα πλήθη των διαμαρτυρόμενων γιά την εξορία τής πορφυρογέννητης Ζωής, αρχικά συγκρότησαν μικρές ομάδες, αλλά στην συνέχεια οργανώθηκαν σε μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς φωνάζοντας «ἀνασκαφήτῳ τὰ ὀστά τοῦ Καλαφάτου». Οπλισμένοι με τσεκούρια, σπαθιά και δόρατα, πήγαν στις φυλακές, απελευθέρωσαν όλους τους κρατούμενους και λεηλάτησαν τα σπίτια των συγγενών τού Μιχαήλ, ο οποίος είχε απομονωθεί στο παλάτι. Μπροστά στην δυσάρεστη κατάσταση ο Μιχαήλ επανέφερε την Ζωή στα ανάκτορα, τής φόρεσε την καταπόρφυρη εσθήτα και την οδήγησε στον εξώστη τού ιππόδρομου γιά να εμφανιστεί ενώπιον τού πλήθους. Βλέποντάς την ο λαός σε κακή κατάσταση, δεν πείστηκε να συναινέσει στην συμμαχία Ζωής και Μιχαήλ και στράφηκε στην μικρότερη αδελφή τής Ζωής, Θεοδώρα, που επίσης βρισκόταν σε μοναστήρι.  Παρ’ όλες τις αρχικές αντιρρήσεις της, με την παρέμβαση τής αριστοκρατίας, οδηγήθηκε στην Αγία Σοφία και αναγορεύθηκε Αυτοκράτειρα. Ο Μιχαήλ, πληροφορούμενος το γεγονός, τρομοκρατήθηκε και κατέφυγε ως ικέτης και πρόσφυγας στην μονή Στουδίου. Αυτό όμως δεν τον γλύτωσε από το οργισμένο πλήθος το οποίο τον έσυρε έξω από το ιερό και τον τύφλωσε. Έτσι η Κωνσταντινούπολη είχε δύο βασίλισσες. Τις πορφυρογέννητες Ζωή και Θεοδώρα.

1453.—Καταστρέφεται από τους κανονιοβολισμούς των μωαμεθανών ένας πύργος και ένα μέρος τού τείχους τής Κωνσταντινουπόλεως.

1686.—Οι ενωμένες χριστιανικές συμμαχικές Δυνάμεις υπό τον Μοροζίνι, συναντώνται στο Γλυμένο τής Λευκάδας όπου συναποφασίζουν την απελευθέρωση τής Κρήτης, τής Χαλκίδας και τής Πελοποννήσου.

1729.—(π. ημ.) Γεννιέται η Αικατερίνη Β΄, αυτοκράτειρα τής Ρωσίας. Η απογοήτευση των Ελλήνων από τους ηγεμόνες τής Δύσης μετά την πτώση τής Κωνσταντινουπόλεως, και η βαθμιαία διεθνής προβολή τής ομόδοξης δυνάμεως τού Βορρά, τόνωσε τις ελπίδες γιά την απελευθέρωσή τους. Από την μεριά τους, οι Ρώσοι ηγεμόνες, μόλις άρχισαν να σκέπτονται την επέκτασή τους προς τον Νότο και προς τον Εύξεινο Πόντο, αμέσως επεδίωξαν να εκμεταλλευτούν την αφοσίωση και την ελπίδα των Ελλήνων. Επί Αικατερίνης Β΄ θα ξεσπάσει ο Α΄ Ρωσοτουρκικός πόλεμος στον οποίο συμμετείχε και ο Λάμπρος Κατσώνης ως εθελοντής στις Ρωσικές Δυνάμεις. Στα «Ορλωφικά», λόγω των ικανοτήτων του, έγινε υπαξιωματικός και από τότε άρχισε μία ένδοξη στρατιωτική διαδρομή. Το 1788 προήχθη από την Αικατερίνη σε Ταγματάρχη και μετά από δική του πρωτοβουλία στάλθηκε στην Μεσόγειο όπου ξεκίνησε την πειρατική καταδρομική δράση του γενόμενος ο φόβος και ο τρόμος των οθωμανών.

1804.—(21ή22/4). Μετά από τρίμηνη πολιορκία και προδοσία τού Γιώργου Κύργιου, ανεψιού τού Ζίκου Μίχου – τού είχε υποσχεθεί ο Αλή Πασάς το αρματολίκι τής Λάκκας εάν τους βοηθούσε να πάρουν το μοναστήρι – μία ομάδα από 3.000 τουρκοαλβανούς και άλλους 1.200 εφεδρικούς αλβανούς, εξουδετέρωσε την αντίσταση τού Φυλακίου «Προφήτης Ηλίας» που βρισκόταν πάνω από την Μονή Σέλτσου και εισέβαλε στον χώρο τού μοναστηριού. Στην φονική και άνιση μάχη που ακολούθησε και γενικεύτηκε με την προσθήκη και άλλων τουρκαλβανών, άλλοι Σουλιώτες σκοτώθηκαν, άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν – όπως ο Νότης Μπότσαρης, η γυναίκα του Χριστίνα και τα παιδιά τού Κίτσου Μπότσαρη, Κώστας, Δέσποινα και Αγγελική – και άλλοι, κυρίως γυναικόπαιδα, γιά να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών, γκρεμίστηκαν σε βάραθρο 300 μέτρων, αφήνοντας τα κορμιά τους στον Ασπροπόταμο, αναδεικνύοντας έτσι το μοναστήρι τού Σέλτσου σε νέο Ζάλογγο. Σ’ αυτούς που προτίμησαν να πνιγούν παρά να αιχμαλωτιστούν από τους τούρκους, ήταν και η όμορφη 19χρονη Λένω Μπότσαρη, κόρη τού Κίτσου (μερικοί υποστηρίζουν πως πρόκειται γιά την 21χρονη Ελένη Μπότσαρη, κόρη τού Νότη και ανεψιά τού Κίτσου Μπότσαρη), γιά τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τής οποίας γράφτηκαν πολλά δημοτικά τραγούδια.

1809.—Ο Εγκέλαδος χτυπά με 6,1 Ρίχτερ τις Ηπειρωτικές ακτές, δίχως ευτυχώς ιδιαίτερες ζημιές και θύματα. Οι μετασεισμοί είχαν διάρκεια μεγαλύτερη των τριών μηνών.

1822.—Αυστηρή προειδοποίηση τού Βουλευτικού προς το Εκτελεστικό σώμα, από το οποίο ζητούσαν να παρέμβει άμεσα με συστάσεις προς τους υπαλλήλους τού Μινιστερίου (υπουργείου) τής Αστυνομίας και να λύσει τα πολλά κρούσματα παραβιάσεως καθήκοντος. Οι καταγγελίες ιδιωτών ήταν καθημερινές γιά τους (ελάχιστους) υπαλλήλους οι οποίοι δεν έδειχναν πως ήθελαν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους ευσυνειδήτως. Το έγγραφο ήταν αρκετά αυστηρό, μετά δε από λίγες ημέρες αντικαταστάθηκε ο Γενικός Αστυνόμος Ναυπλίου (Κ. Μόραλης) και ο υπουργός Αστυνομίας (Λάμπρος Νάκος).

1868.—Τα 6,0 Ρίχτερ με επίκεντρο το χωριό Παγώνδα τής Σάμου, ήταν αρκετά ώστε να καταρρεύσουν παλαιά οικήματα αλλά και να βλαφτούν άλλα 100.

1870.—Λήγει η θητεία τού Γεώργιου Σκούφου ως δημάρχου Αθηναίων (22/4/1866-21/4/1870).

1884.—Γίνονται τα εγκαίνια τού πρώτου τμήματος τής σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου-Λεχώνια. Οι ετοιμασίες γιά την τελετή είχαν αρχίσει δύο μήνες πριν, γεγονός που τονίζει την σημασία που ήθελε να δώσει η Κυβέρνηση στο έργο. Εκατοντάδες Αθηναίοι ταξίδεψαν από τον Πειραιά στον Βόλο με ατμόπλοια κυρίως, γιά να παραβρεθούν στο μεγάλο γεγονός. Πολεμικά πλοία κατέφθασαν στο λιμάνι τού Βόλου, ακολουθώντας το πολεμικό που μετέφερε τον βασιλέα Γεώργιο Α΄ με την ακολουθία του.

1897.—Οι Ελληνικές δυνάμεις εις τον τομέα Ηπείρου μάχονται με τους τούρκους. Το σώμα των αστυφυλάκων προστάτευσε το πλαγιοβληθέν 6ο Σύνταγμα.

.—Η προέλαση των τούρκων στην Θεσσαλία συνεχίζεται.

.—Ένεκα τού πολέμου, η Ελλάς αναγκάζεται να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Κρήτη. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, οι ηγέτες των Κρητών αποφασίζουν να δεχθούν την λύση τής ‘’αυτονομίας’’ που τους πρότειναν εκβιαστικά οι Μ. Δυνάμεις.

1902.—Απόπειρα δολοφονίας τού βουλευτή Γυθείου Γ. Πετροπουλάκη, επί τής οδού Σταδίου, από τον συμπατριώτη του, Δημ. Στεφανάκο.

1903.—Ο Κρήτας Μακεδονομάχος Γεώργιος Πέρος αναχωρεί από την Καστοριά γιά την Λευγίστα. Στρατολογημένος από τον ίδιο τον Παύλο Μελά και με κρυμμένες στα υποδήματα επιστολές του, ήδη από την 13η τού μήνα έκανε μία μεγάλη πορεία περνώντας από Θεσσαλονίκη, Μοναστήρι, Κλεισούρα, Ζαγοριτσάνι και Καστοριά, επιδίδοντας και λαμβάνοντας κρυφή αλληλογραφία με την οποία προπαρασκευαζόταν ο μεγάλος Αγώνας.

1905.—(21-23/4) Τα ανταρτικά σώματα τού Ανθλγού Γ. Κατεχάκη (καπετάν Ρούβα) και τού Υπλγού Πέτρου Μάνου (80-100 άνδρες), αποκρούουν σφοδρή τουρκαλβανική επίθεση στο ύψωμα Μουρίκι τού όρους Σινιάτσικο Κοζάνης, υποχρεώνοντας τους εχθρούς να τραπούν σε φυγή με μεγάλες απώλειες.

.—Τα σώματα των Κρητικών Μακεδονομάχων καπεταναίων Βέργα και Ρούβα μαζί με τον Μακεδόνα Πέτρο Μάνο, αποτελούμενα από 110 άνδρες, έφτασαν τα ξημερώματα και λημέριασαν κοντά στο Μουρίκι. Πριν ακόμη χαράξει, ένα τουρκαλβανικό σώμα αποτελούμενο από διακόσια κτήνη, έφτασε στον τόπο (τους ακολουθούσαν από το Μπλάτσι) οπότε και ακολούθησε μεγάλη μάχη στο ύψωμα Μουρίκι τού όρους Σινιάτσικο Κοζάνης. Τελικό αποτέλεσμα τής μάχης ήταν η πλήρης επικράτηση των Μακεδονομάχων με τους εχθρούς να τρέπονται σε φυγή έχοντας μεγάλες απώλειες. Διέπρεψε ο Μαρής, αλλά χάσαμε τους Ιωσήφ Κουντουράκη, Ν. Παπαδάκη και Ι. Δαμιανό.

.—Μετά την μάχη, ενώ τα σώματα των Κρητικών Μακεδονομάχων καπεταναίων Βέργα και Ρούβα μεταβαίνουν προς το Σισάνιο όρος, επιδιώκοντας συνάντηση με τον Βάρδα, στο άκουσμα τής παρουσίας ισχυρών σωμάτων Μακεδονομάχων οι τούρκοι έστειλαν 3.000 στρατό πλημμυρίζοντας τα χωριά τής περιοχής. Το ίδιο απόγευμα, προς βράδυ, ο καπετάν Ρούβας έχασε τον οδηγό του Μπομπάρα (από την Βλάστη), έναν γενναιότατο Μακεδονομάχο τον οποίο φόνευσαν με φρικωδέστατα βασανιστήρια τα κτήνη οι νιζάμηδες.

1906.—Η ρουμανική κυβέρνηση υιοθετεί το όνομα «κουτσόβλαχος» γιά τους ρουμανόφρονες τής Μακεδονίας. Συνάμα αναλαμβάνει την εκπαίδευσή τους, με την ίδρυση ρουμάνικων σχολείων στην περιοχή. Την σχετική άδεια γιά την ίδρυση αυτών των σχολείων, έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος […]

.—Ο (21 ἤ 28/4) μακεδονομάχος καπετάν Καψάλης (Πραντούνας Χρήστος), οργανώσας επίθεσιν διά πλαβών (λέμβων), επλησίασεν την βουλγαρικήν καλύβην εις απόστασιν είκοσι βημάτων, διέταξε ομοβροντίαν, οπότε και οι κομιτατζήδες ήρχισαν βάλλοντες ομαδικώς. Ο Πραντούνας, ευρεθείς εις ακάλυπτον μέρος, επλήγη εις το μέτωπον θανασίμως εξ αποστάσεως επτά βημάτων και εφονεύθη.

.—Την σημερινή, 13 άτυχοι Έλληνες από το χωριό Κατρανίτσι στην Φλώρινα έπεσαν θύματα σε ενέδρα κτηνωδών βούργαρων. Οι άτυχοι Έλληνες όδευαν γιά την εβδομαδιαία αγορά τής Έδεσσας, και πέθαναν μαρτυρικά με κτυπήματα από τσεκούρια σε όλο τους το σώμα. Μεταξύ των εθνομαρτύρων υπήρξαν και τρία παιδιά, ηλικίας 13, 14 και 16 ετών.

1907.—Ο Ελληνισμός τής βουργαρίας εξαναγκάζεται σε προσφυγιά, εξ αιτίας των σφοδρών διώξεων από τους εχθρούς μας. Στην Θράκη το 1907 δρούσαν διάφορες βουργάρικες συμμορίες, οι οποίες το 1908 μετατράπηκαν βάσει σχεδίου σε μαχητικά ένοπλα τμήματα ή σε μαχητικές προπαγανδιστικές ομάδες. Επρόκειτο βασικά γιά 200 κομιτατζήδες,  οι οποίοι εισέβαλαν από τα εδάφη τής βουργαρίας το 1907 και διασπάστηκαν σε τρία τμήματα. Το ένα, με περίπου 60 άνδρες, κατευθύνθηκε προς την περιοχή Αλεξανδρουπόλεως,  το άλλο επίσης με 60 άνδρες προς την περιοχή Κομοτηνής,  και το τρίτο, με 80 άνδρες, πήγε στην Ανατολική Θράκη και κυρίως προς την περιοχή Κεσάνης-Μαλγάρων-Σαράντα Εκκλησιών, σκορπώντας τον τρόμο και την φρίκη στον υπόδουλο ελληνικό πληθυσμό.

.—(βλ. και 17/4ου) Σε έκθεση τού Έλληνα Πρόξενου Σακτούρη διαβάζουμε : «[…] Επειδή ο φανατικός ημίν εχθρός, εκατόνταρχος τής χωροφυλακής Σερρών, Ιμπραήμ εφέντης (…), επέμενε να πυρποληθεί ο ναός (τής Τοπόλιανης όπου κατέφυγαν αντάρτες), ο επί κεφαλής των αποσπασμάτων αλβανός και γνωστός μοι, Χαμίτ Αγάς, ημπόδισεν… Παρεκάλεσαν (οι συλληφθέντες αντάρτες τής ομάδος Στρατή) προς τούτοις τον Χαμίτ Αγά, να μεταφέρει αυτούς εις Σέρρας ελεύθερους δεσμών, επί των λόγω τής τιμής των, ότι δεν θα δραπετεύσωσιν. Ούτω και εγένετο. Πληροφορηθείς όμως το πράγμα ο κ. Verand, έσπευσε να διαμαρτυρηθεί, διότι οι Ελληνομακεδόνες ήχθησαν ενταύθα ουχί σιδηροδέσμιοι, αλλ’ ελεύθεροι» (στοιχεία Σάκη Αραμπατζή).

1912.(π. ημ.) Στα πλαίσια των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Ιταλών εις τα Δωδεκάνησα, εξήλθεν εις την ξηράν (στην νήσο Ρόδο) διά λέμβου φερούσης λευκήν σημαίαν, ο κυβερνήτης τού καταδρομικού «Alpino» συνοδευόμενος υπό ετέρου αξιωματικού και δύο υπαξιωματικών και προπορευομένης τής λευκής σημαίας, μετέβη εις το Διοικητήριον, όπου εζήτησεν από τον Βαλήν, διά  εγγράφου διακοινώσεως, να παραδώσει την πόλιν, τον στρατόν και την νήσον (4 Μαΐου μὲ τὸ ν.ἡμ.).

.—Ο Κώστας Τσικλητήρας κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος με επίδοση 1,72 μ.

.—Ο Μητροπολίτης Παραμυθιάς Νεόφυτος, αντιλαμβανόμενος την πονηριά των Τσάμηδων και τον κίνδυνο που διατρέχει η ομογένεια τής Βορείου Ηπείρου, προειδοποιεί τις αρχές με επιστολή του, όπου μεταξύ άλλων τους χαρακτηρίζει «τουρκόφρονες με αλβανική γλώσσα».

1914.—Τα σώματα Βορειοηπειρωτών και εθελοντών, δίνουν μεγάλη μάχη σε Μπούτκα και Σελενίτσα. Οι μάχες ήταν εξαιρετικά σκληρές (οι εθελοντές απώλεσαν τον υπαρχηγό τους Μαναρόλη, αλλά και τον γενναίο Γεώργιο Σουλιώτη), μιάς και ο στρατός των αλβανών είχε αρχηγούς και οργανωτές… Ολλανδούς!

1917.—Οι εκλογές αναθέτουν την κυβέρνηση στον Αλέξανδρο Ζαΐμη, ο οποίος όμως θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 14 Ιουνίου. Στην διάρκειά τής διακυβερνήσεώς του, εισέβαλε η «Αντάντ» παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα τής Ελλάδος.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας, εκδιώκει τούρκους άτακτους από το έδαφος που διοικεί.

1921.—Ο Ελληνικός Στρατός τής Μ. Ασίας, ετοιμάζεται γιά νέες επιθέσεις και δρα με περιπόλους.

.—Αλβανοί κατσαπλιάδες πραγματοποιούν επίθεση εναντίον τής Κορυτσάς και τού Αργυρόκαστρου, με αρκετά θύματα.

1922.—Η Ελληνική στρατιά,  δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

.—«Την 21ην Απριλίου 1922 ανελάμβανε η Αστυνομία τα καθήκοντά της εις την πόλιν των Πατρών.» Ήδη από την 1η Οκτωβρίου τού 1921 ξεκίνησε ο θεσμός από την Κέρκυρα, στην οποία λειτούργησε η νέα Αστυνομική Σχολή τον Μάϊο τής ίδια χρονιάς. Ήταν αποτέλεσμα τού νόμου 2461 τού 1919, με αρχική ισχύ γιά τις πόλεις των Αθηνών, Πειραιώς, Πατρών, Κερκύρας και Θεσσαλονίκης.

1927.—Μετά από τέσσερεις μήνες στο εξωτερικό, ο Ελ. Βενιζέλος επιστρέφει στα Χανιά τής Κρήτης. Αν και δηλώνει ότι δεν θα ξανασχοληθεί με την πολιτική, ελάχιστες ημέρες αργότερα εκδηλώνει τον πόθο του γιά την προεδρία τής Δημοκρατίας (βλ.& 19/4).

1929.—Διεξάγονται εκλογές γιά την συγκρότηση τής Ελληνικής Γερουσίας, κατά τις οποίες εξελέγησαν 92 Γερουσιαστές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι Φιλελεύθεροι τού Ελευθέριου Βενιζέλου καταλαμβάνουν τις 72 από τις 92 έδρες.

1932.—(βλ. και 15/4). Μετά από την απόρριψη των ελληνικών αιτημάτων και προτάσεων γιά τις δανειακές μας υποχρεώσεις από την Κοινωνία των Εθνών, οι εξελίξεις γιά την Ελλάδα ήταν ραγδαίες. Στις 21 Απριλίου παραιτήθηκε ο υπουργός Οικονομικών, Γεώργιος Μαρής, ύστερα από διαφωνία με τον Βενιζέλο. Ο Μαρής πίστευε ότι αν εγκατέλειπαν τον χρυσό κανόνα, θα έπρεπε να κηρύξουν εκλογές, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε τα βαριά φορολογικά μέτρα να τα χρεωθεί μόνο το κόμμα τους. Αλλά ο Βενιζέλος διαφώνησε κι’ έτσι ο Μαρής παραιτήθηκε.

1933.—Σεισμός πλήττει τα Δωδεκάνησα.

1937.—(Από τον τύπο τής εποχής). «Στην επέτειο των γενεθλίων τής Ρώμης, επί Διοικήσεως Ντε Βέκκι, οι τελειόφοιτοι τού Βενετοκλείου Γυμνασίου (Ρόδου), αρνήθηκαν να κατεβούν στο Μανδράκι με την ιταλική σημαία. Αυτό μπορούσε να κοστίσει ισόβια εξορία στους αντάρτες και ανατίναξη τού Γυμνασίου με δυναμίτιδα. Ευτυχώς το μόνον θύμα υπήρξεν ο Γυμνασιάρχης κ. Δημήτριος Αναστασιάδης», ο οποίος κατηγορήθηκε ως υπεύθυνος και απολύθηκε από τους Ιταλούς. Σύντομα με το ταχύ πρόγραμμα εξιταλισμού που εφαρμόστηκε με το διάταγμα τής Ιταλικής κυβερνήσεως στις 21 Ιουλίου τής ίδιας χρονιάς, έκλεισαν όλα τα ελληνικά σχολεία και αντικαταστάθηκαν από κρατικά ιταλικά. Το Βενετόκλειο Γυμνάσιο, δωρεά των Ροδίων ευεργετών Δημητρίου και Μίνωα Βενετοκλή, θεμελιώθηκε το 1909 και έχει μία μακρά παρουσία και προσφορά στην παιδεία τής Δωδεκανησιακής νεολαίας. Η αγάπη των αδελφών Βενετοκλή γιά την πατρίδα ήταν τέτοια, ώστε ανέλαβαν διάφορες ευεργεσίες, όπως την μεταφορά τού νερού στις ροδίτικες συνοικίες τής Μητροπόλεως και τής Αγίας Αναστασίας και την κατασκευή κρηνών, ενώ ανήγειραν τον ναό τού Αγίου Δημητρίου στον χώρο τού πρώτου κοιμητηρίου τής πόλεως. Η ίδρυση όμως τού Βενετόκλειου Γυμνασίου, αποτελεί το κορύφωμα των ευεργετικών έργων τους. Αφιέρωσαν την περιουσία τους δημιουργώντας ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα στην πατρίδα τους, με σκοπό την θεμελίωση τής πνευματικής αναγεννήσεως στην Ρόδο, η οποία είχε ατονήσει μετά από τόσους αιώνες σκλαβιάς. Γαλουχώντας τους νέους με τα νοήματα τού Ελληνισμού, υπήρξαν από τους μαθητές τού Γυμνασίου περιστατικά όπως αυτό τού 1926, όταν οι Ιταλοί ύψωσαν την ιταλική σημαία στο κοντάρι τού Βενετόκλειου και οι μαθητές αντέδρασαν. Τότε τρία παιδιά, ο Γαβριήλ Χαρίτος, ο Γιώργος Χαλκιάς και ο Νικήτας Παχωπός, την κατέβασαν και αφού έφτιαξαν από υφασμάτινες λωρίδες μία πρόχειρη ελληνική σημαία, ο Χαρίτος ανέβηκε επάνω στο κοντάρι και ύψωσε την γαλανόλευκη. Το Βενετόκλειο Γυμνάσιο συνέχισε την προσφορά του στην ροδιακή εκπαίδευση μέχρι το 1937. Μετά την απελευθέρωση, ξαναλειτούργησε, και πάρα πολλά Ελληνόπουλα είχαν την τύχη να μαθητεύσουν στις αίθουσές του.

1941.—Νηοπομπή μεταφέρουσα διά βενζινοκινήτων πλοιαρίων 5.000 Γερμανούς στρατιώτας εις Κρήτην, εξολοθρεύεται τελείως υπό βρεττανικής μοίρας.

.—Οι γερμανικές προφυλακές έρχονται σε επαφή με τις Βρεττανο-ελληνικές δυνάμεις στις Θερμοπύλες.

.—Ο Αντιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, παρά την κρίσιμη κατάσταση που δημιουργήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου από την γερμανική εισβολή στην Μακεδονία, συνιστά με διαταγή του προς την Στρατιά Ηπείρου την συνέχιση τού αγώνος μέχρι το έσχατο όριο των δυνατοτήτων της (!..). Σε τηλεγράφημά του προς τον Διοικητή τής Στρατιάς γράφει : «Πληροφοροῦμαι ὅτι ἀντιστράτηγος Τσολάκογλου ἀνέλαβε πρωτοβουλίαν συνθηκολογήσεως. Δὲν κατενοήθῃ παρὰ πάντων ὅτι ὕψιστα συμφέροντα Πατρίδος ἀπαγορεύουσι τοῦτο. Ἐπικαλοῦμαι πατριωτισμὸν πάντων. Στρατὸς δέον ἀγωνισθῇ μέχρις ἐσχάτου ὁρίου δυνατοτήτων του. Ἀντικαταστήσατε ἀμέσως Τσολάκογλου».

.—Υπογράφηκε το δεύτερο πρωτόκολλο ειρηνεύσεως με τις γερμανικές δυνάμεις, αυτή την φορά στην Λάρισα. Μόλις χθες, τρείς σωματάρχες σε συνεργασία με τον μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα και παρά τις αντιδράσεις τού Αρχηγού των Δυνάμεων Ηπείρου, αλλά και τού ίδιου τού Παπάγου, ήρθαν σε επαφή με την γερμανική στρατιωτική ηγεσία και υπέγραψαν το πρώτο πρωτόκολλο στο Βοτονόσι τής Ηπείρου. Το τρίτο και ολοκληρωτικό υπογράφηκε στην Θεσσαλονίκη, και από τον Τσολάκογλου, όπου κατ’ απαίτηση των Ιταλών συμμετείχαν και οι ίδιοι.

.—Την πρωθυπουργία τής χώρας αναλαμβάνει ο Εμμανουήλ Τσουδερός, ενώ κάποια από τα κυβερνητικά στελέχη τής 4ης Αυγούστου (Μανιαδάκης, Νικολούδης, Δημητράτος κλπ.) παραμένουν στις θέσεις τους (βλ.και 20/4).

.—Το πλωτό νοσοκομείο «Ελληνίς», δέχεται αεροπορική επίθεση κοντά στη νήσο Οξιά στον Κορινθιακό κόλπο, ενώ μεταφέρει τραυματίες τού Ελληνοϊταλικού μετώπου. Απέφυγε την βύθιση ύστερα από εντυπωσιακούς ελιγμούς τού κυβερνήτη του, Χ. Ρεβίδη. Οι εφημερίδες τής εποχής ανέφεραν ότι απανθρακώθηκαν δύο τραυματίες. Στην συνέχεια όμως βυθίστηκε ενώ είχε προσαράξει κατόπιν νέας επιδρομής στο λιμάνι τής Πάτρας – στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το Τελωνείο – χωρίς θύματα.

.—Το ναρκαλιευτικό «Νέστος» δέχθηκε αεροπορική επιδρομή έξω από το λιμάνι τής Πάτρας στο ύψος τής εκκλησίας τού Αγίου Ανδρέα. Δίπλα του βρισκόταν το βοηθητικό πλοίο στόλου «Πλειάς». Από την σφοδρή επίθεση που στοίχισε την ζωή τού πλοιάρχου τού «Πλειάς» Βύρωνος Κρυσταλλίδη και τού ναύτη Δεληγιάννη, τραυματίστηκαν ελαφρά ο κυβερνήτης και 11 ναύτες τού «Νέστος».

.—Βυθίστηκε το φορτηγό ατμόπλοιο «Δαρμάς» 1.593 τόνων μήκους 77 μέτρων και πλάτους 12 μ. ανατολικά τού λιμανιού τής Πάτρας.

.—Το επιβατηγό «Έσπερος», ενώ είχε αγκυροβολήσει έξω από τον δίαυλο Μεσολογγίου, δέχτηκε επίθεση Γερμανικών βομβαρδιστικών καθέτου εφορμήσεως και βυθίστηκε στην θέση αγκυροβολίας του. Απωλέσθη ο θαλαμηπόλος Σπυρίδων Δελαπόρτας και ένας ανθυπίατρος. Αν και το «Έσπερος» έφερε εμφανώς τα διακριτικά τού Ερυθρού Σταυρού, βομβαρδίστηκε ανηλεώς από τους Γερμανούς.

.—Το Β.Π. Τ/Β ΑΙΓΛΗ 60, 02 αναφέρει κατάρριψη Γερμανικού αεροσκάφους.

.—Μετά την προσωρινή αχρήστευση τού α/τ Βασιλεύς Γεώργιος Α΄, ο Πλοίαρχος Μεζεβίρης ύψωσε στις 18 Απριλίου το σήμα του, στο α/τ Αετός και στην συνέχεια, το πρωί τής Δευτέρας τού Πάσχα, 21 Απριλίου, στο α/τ Ύδρα.

.—Οι βούργαροι εισέβαλαν στις περιοχές Μικρού και Μεγάλου Δερείου· θα αποχωρήσουν στις 18 Οκτωβρίου 1944.

1942.—Άλλη μία επιτυχία μελών τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ. Τα μέλη τής οργανώσεως επιτέθηκαν σε μεικτή περίπολο Γερμανών και βούργαρων στα Πλατανάκια Κερκίνης. Οι απώλειες των κατακτητών υπήρξαν ανεξακρίβωτες.

1943.—Ο απότακτος βενιζελικός στρατιωτικός και μετέπειτα κομμουνιστής Στέφανος Σαράφης, συναντά στην Αθήνα ομοϊδεάτες του ώστε να τού ανατεθούν τα νέα του καθήκοντα στον ΕΛΑΣ.

.—Άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, οργανώνουν ενέδρα με στόχο μεικτό απόσπασμα ΣΝΟΦ – ΕΛΑΣ. Συνέλαβαν τρεις και έναν αντίστοιχα.

1944.—Την επόμενη κιόλας ημέρα από την «μάχη τής Γλόγοβας», όταν ομάδα κομμουνιστών έστησε ενέδρα σε γερμανικό απόσπασμα, ακολουθεί το ολοκαύτωμα τού χωριού. Οι Γερμανοί, αφού έκαψαν όλα τα σπίτια τής Γλόγοβας, αναχώρησαν γιά την Τρίπολη.

1946.—Δημοψήφισμα υπέρ τής Ενώσεως διεξήχθη στην Ρόδο, το κείμενο τού οποίου εγκρίθηκε ομόφωνα από τους κατοίκους τής πόλεως και τής υπαίθρου. «Ο Ροδιακός λαός, επί τη ευκαιρία τής προσεχούς συγκλήσεως τού Συνεδρίου τής παγκοσμίου ειρήνης, καθ’ ο πρόκειται να συζητηθεί οριστικώς και τελεσιδίκως η τύχη τής μαρτυρικής αυτού πατρίδος, συνελθών σήμερον 21η Απριλίου, ημέραν Κυριακήν εν τω Ιερώ Ναώ τής Μητροπόλεως, ίνα εορτάση την Ανάστασιν τού Κυρίου και την ιδικήν του Εθνικήν Ανάστασιν, μετά δουλείαν 600 και πλέον ετών, εν συνεχεία των πολλαπλών κατά το παρελθόν εκδηλώσεων των εθνικών αυτού φρονημάτων και πόθων, και παρά την βεβαιότητα την οποίαν έχει ότι οι Μεγάλοι Σύμμαχοι και οι λοιποί σύνεδροι δεν θα παρίδωσι την πραγματοποίησιν των εθνικών δικαίων αυτού, Ψηφίζει:  Εκφράζει την ευγνωμοσύνην του προς τας Μεγάλας Δυνάμεις διά την κατανόησιν την οποίαν επιδεικνύουν διά την εθνικήν αποκατάστασιν τής Δωδεκανήσου. Ζητεί την ταχείαν επίλυσιν τού Δωδεκανησιακού Ζητήματος, διά τής πλήρους, ουσιαστικής και τυπικής ενσωματώσεως μετά τής μητρός Ελλάδος, ανεξαρτήτως όλων των άλλων ζητημάτων τα οποία θα απασχολήσουν το Συνέδριον. Διαδηλώνει την πίστιν του εις τας αρχάς τής ελευθερίας και δικαιοσύνης, χάριν των οποίων επί αιώνας ηγωνίσθη και διά την επικράτησιν των οποίων επολέμησαν τα Ηνωμένα Έθνη και προσέφερεν εαυτόν ολοκαύτωμα ο δωδεκανησιακός λαός. Παρακαλεί την Σεβαστήν Βρετανικήν Διοίκησιν, όπως διαβιβάσει εις την κυβέρνησιν τής Μ. Βρετανίας, ελευθερωτρίας των νήσων, το παρόν ψήφισμα, με την θερμήν παράκλησιν όπως κοινοποιήσει τούτο και εις τας λοιπάς Μεγάλας Συμμάχους Δυνάμεις, αίτινες μέλλουσι να κρίνωσι περί τής τύχης τού δωδεκανησιακού λαού, συνηγορήσει δε θερμώς δια την ταχυτέραν όσον οιόν τε εκπλήρωσιν τού προαιωνίου αυτού πόθου.  Αποφασίζει όπως αποσταλεί το παρόν εις το εν Παρισίοις Συνέδριον των Υπουργών των Εξωτερικών και την Κυβέρνησιν τής μητρός Ελλάδος.  Το παρόν θα επιδοθεί διά τού κ. δημάρχου.»

.—Οι κομμουνιστές απαγάγουν τον εφημέριο τής Ι. Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας, Φώτιο Γραμμένο, τον οποίο θανατώνουν με φρικτά βασανιστήρια.

1947.—Ο διάδοχος τού ελληνικού θρόνου Παύλος, ορκίζεται Βασιλέας των Ελλήνων και στην συνέχεια απευθύνει μέσω ραδιοφώνου διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό.

1948.—Διαβάζουμε στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» το εξής παράδοξο γιά την εποχή: «…Μεγάλη επίσης ευθύνη βαρύνει την γυναίκα διά την υπαιτιότητα τής μοιχείας» (…) Το 1937 εν Καβάλλα 16 μοιχαλίδας επί 17 διαζυγίων, εν Σέρραις 9 επί 11…».

.—Ισχυρή σεισμική δόνηση μεγέθους 5,1 Ρίχτερ, στις 23:42 (11:42 το βράδυ), είναι η προειδοποίηση γιά την καταστροφή τής επόμενης ημέρας στην Λευκάδα.

1951.—Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως ο νόμος περί Οργανώσεως και Λειτουργίας τής Εθνικής Ραδιοφωνίας τής Ελλάδος.

1955.—Μόλις 34 ώρες μετά τον σεισμό ο οποίος έπληξε τον Βόλο και την ευρύτερη περιοχή με 6,2 Ρίχτερ (βλ. 19/4ου), ένας δεύτερος ήλθε να ολοκληρώσει το κακό. Από τον μετασεισμό μεγέθους 5,8 Ρίχτερ υπήρξε ένας νεκρός, δεκάδες τραυματίες και καταστράφηκαν 459 κατοικίες, ενώ σοβαρές ζημιές σημειώθηκαν σε άλλες 6.000 περίπου.

1959.—Καθελκύεται από τα ναυπηγεία Σύρου το πρώτο φορτηγό πλοίο.

1963.—Η κυβέρνηση Καραμανλή απαγορεύει την «πορεία ειρήνης» η οποία ορίστηκε από τούς οργανωτές της να γίνει στις 21 Απριλίου. Ο επί κεφαλής της πορείας, βουλευτής τής Ενώσεως Κέντρου Γρηγόρης Λαμπράκης συνελήφθη. Οι «πορείες ειρήνης» είχαν ξεκινήσει από το 1958 με το αγγλικό αντιπυρηνικό κίνημα και αργότερα με την ριζοσπαστική «Επιτροπή των 100» που είχε πρόεδρο τον Μπέρτραντ Ράσσελ. Αυτοί διοργάνωσαν πορείες από το Λονδίνο έως το Όλντερμάστον όπου υπήρχε Ερευνητικό Εργαστήριο Ατομικών Όπλων.

1967.—Εκδηλώνεται στρατιωτικό πραξικόπημα, γνωστό ως η «Χούντα των Συνταγματαρχών», με αποτέλεσμα την επιβολή  δικτατορικού  καθεστώτος δύο περιόδων. (21/4/1967 – 25/11/1973) & (25/11/1973 – 23/7/1974).

.—Οι πραξικοπηματίες σε συνεννόηση με τον βασιλέα Κωνσταντίνο Β΄, ορίζουν ως πρωθυπουργό τον αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Κόλλια.

.—Αναβάλλεται η 26η αγωνιστική τού πρωταθλήματος τής Α΄ Εθνικής λόγω τού στρατιωτικού πραξικοπήματος. Οι αγώνες θα ξαναρχίσουν έναν μήνα μετά, στις 21/5.

1972.—Θεμελιώνεται το νέο Δικαστικό Μέγαρο Αθηνών, στην λεωφόρο Αλεξάνδρας.

1979.—Επίθεση στην Εφορία τής Νέας Ιωνίας. Αποδίδεται σε ενέργεια τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ.

1981.—Με βάση τα στοιχεία τής απογραφής, ο πληθυσμός στην Ελλάδα είναι 9.707.000 κάτοικοι και τής Αθήνας 3.016.000.

1983.—Η Αθήνα είναι η πιό μολυσμένη πρωτεύουσα τής Ευρώπης, σύμφωνα με την ΕΟΚ.

1990.—Φήμη των πρακτόρων των Δυτικών αναφέρει πως στην Πάτρα, οι τελωνειακοί εντοπίζουν ένα τεράστιο πυρηνικό υπέρ πολυβόλο, που προοριζόταν γιά τον Ιρακινό Πρόεδρο, Σαντάμ Χουσεΐν.

1992.—Νέα σεισμική δόνηση 5,2 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ, καταγράφεται νοτιοδυτικά τής Κρήτης.

1994.—Προσχωρούν στην ΠΟΛΑΝ, το κόμμα που δημιούργησε ο Αντώνης Σαμαράς μετά την διαγραφή του, δύο πρώην βουλευτές τής ΝΔ, ο Παναγιώτης Κλης και ο Διονύσης Μπεχράκης, καθώς και το πρώην μέλος τής Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής τού Συνασπισμού Δημοσθένης Μανίκας.

2000.—Ο Απόστολος Κακλαμάνης εκλέγεται Πρόεδρος τής Βουλής. Παρέμεινε στο αξίωμα έως τις 20/3/2004.

2017.—Απεβίωσε στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» ο ηθοποιός  Στάθης Ψάλτης, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο. Οι περισσότεροι τον θυμούνται από τις βιντεοκωμωδίες τής δεκεατίας τού 1980 και από θεατρικές παραστάσεις επιθεωρήσεων. Ωστόσο είχε και μία άλλη θεατρική πλευρά την οποία έδειξε στην τηλεοπτική σειρά «Ο συμβολαιογράφος», βασισμένη στο διήγημα τού Αλέξανδρου-Ρίζου Ραγκαβή, ενώ ο τελευταίος του ρόλος ήταν στην κινηματογραφική ταινία τού Γιάννη Σμαραγδή με τίτλο «Νίκος Καζαντζάκης», όπου υποδύθηκε τον ηγούμενο τής Μονής Σινά. Γεγονός είναι ότι μέσα από τις βιντεοταινίες τής δεκαετίας τού ’80 με πρωταγωνιστή των Ψάλτη, καθιερώθηκε πλέον από την νεοέλληνες να προσφωνούν ο ένας τον άλλο «ρε μαλάκα»

2019.—Σε τραγωδία εξελίχθηκε η ειδική εκδρομή canyoning δύο αλλοδαπών περιηγητών με τους δύο εκπαιδευτές τους στο φαράγγι τού Αγίου Λουκά, στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας. Το απόγευμα σαν σήμερα, ολοκληρώθηκε η επιχείρηση τής ΕΜΑΚ γιά την ανάσυρση των δύο τελευταίων σορών από την τραγωδία με τρείς νεκρούς και έναν τραυματία, όπου είχαν πάει την προηγούμενη ημέρα γιά την εξερεύνηση τού πανέμορφου φαραγγιού. Νεκροί είναι ένα ζευγάρι από την Σιγκαπούρη και ο Έλληνας βοηθός τού ομαδάρχη. Ο ομαδάρχης ανασύρθηκε σοβαρά τραυματισμένος και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο Κορίνθου. Η ΕΜΑΚ κινητοποιήθηκε μετά από τηλεφώνημα αργά το βράδυ τής συζύγου τού ενός εκ των Ελλήνων εκπαιδευτών, η οποία ανησύχησε διότι δεν απαντούσε στις τηλεφωνικές της κλίσεις. Γύρω στα μεσάνυχτα εντοπίστηκε και ανασύρθηκε νεκρός ο αλλοδαπός περιηγητής. Το πρωί εντοπίστηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους, σε μία εσοχή τού φαραγγιού, η γυναίκα και ο 40χρονος βοηθός ομαδάρχη και ζωντανός ο ομαδάρχης. Canyoning είναι η διάσχιση φαραγγιών ακολουθώντας την πορεία των νερών με πεζοπορία, αναρρίχηση, καταρρίχηση, πέρασμα από σπηλιές και κολύμβηση. Σύμφωνα με την πυροσβεστική, στο φαράγγι υπήρχαν πολλά νερά από τα χιόνια που έλειωσαν και δεν αποκλείεται αυτό να έπαιξε ρόλο στην τραγωδία.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση