ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 05 ΜΑΪΟΥ

5 Μαΐου 1912 Ρόδος . Βερσαλλιέροι φτάνουν στην πλατεία Μανδρακίου.
5 Μαΐου

553.—Επί Αυτοκράτορος Ιουστινιανού αρχίζει τις εργασίες της στην Κωνσταντινούπολη η 5η Οικουμενική Σύνοδος, με θέμα την αίρεση τού μονοφυσιτισμού. Εκείνη την περίοδο, στην Αυτοκρατορία υπήρχαν και οι μονοφυσίτες και μάλιστα ο Ιουστινιανός μερικές φορές τους ευνοούσε, από την μία επηρεασμένος από την Θεοδώρα και από την άλλη γιά πολιτικούς λόγους. Οι φατρίες τού Ιπποδρόμου είχαν μεταβληθεί προοδευτικά σε πολιτικά κόμματα, τα οποία εκπροσωπούσαν διάφορες πολιτικές, κοινωνικές και θρησκευτικές τάσεις. Θέλοντας να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ ορθοδόξων και μονοφυσιτών, να ξεκαθαρίσει το θέμα των «Τριών Κεφαλαίων», τα οποία είχαν σχέση με τρεις εκκλησιαστικούς συγγραφείς τού 5ου αιώνα που δεν ζούσαν πλέον, αλλά κυρίως γιά να ρυθμίσει μερικά ζητήματα που είχαν σχέση με τις αποφάσεις τής Γ΄ και Δ΄ Συνόδου και ειδικότερα με τον Νεστοριανισμό και τον Μονοφυσιτισμό, κάλεσε την 5η Οικουμενική Σύνοδο. Όσους Επισκόπους δεν δέχθηκαν τις αποφάσεις τής Συνόδου, τους καταδίωξε και εξόρισε. Παρ’ όλα αυτά οι αποφάσεις δεν έγιναν γενικώς αποδεκτές, ιδιαιτέρως από την Δύση, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το πρώτο σχίσμα που διήρκεσε γιά πενήντα χρόνια.

614.—Τα περσικά στρατεύματα, υπό τον βασιλέα Χοσρόη Β΄, νικούν τον Στρατό μας στα Ιεροσόλυμα. Ακολούθησε η λεηλασία τής πόλεως και η σφαγή χιλιάδων Χριστιανών με την συμμετοχή και των Ιουδαίων. Ως δούλοι πουλήθηκαν περίπου 100.000. Οι Πέρσες κατέστρεψαν εκκλησίες, σύλησαν τον Πανάγιο Τάφο και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό στην πρωτεύουσά τους, Κτησιφών· όπως θρυλείται, ο Χοσρόης τον έστησε στα δεξιά τού θρόνου του, ενώ στα αριστερά τοποθέτησε έναν ψεύτικο πετεινό, ώστε ο ίδιος να κάθεται ως «πατήρ», ανάμεσα στον «Υιό» και στο «Άγιο Πνεύμα». (Η Κτησιφών είναι πόλη που ιδρύθηκε την Ελληνιστική περίοδο και αργότερα έγινε πρωτεύουσα τού Παρθικού βασιλείου και τής περσικής αυτοκρατορίας των Σασσανιδών).

1426.—Οι απάνθρωποι τούρκοι, αφού βασάνισαν σκληρά επί οκτώ μήνες τον Όσιο Εφραίμ από την Αττική, τον σκότωσαν διαπερνώντας τον με πυρακτωμένο ξύλο, ενώ ήταν καρφωμένος στον κορμό ενός δένδρου.

1572.—Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης, εξελέγη ο Ιερεμίας Β΄, ο επιλεγόμενος Τρανός.

1606.—Κουρσάροι τού Τάγματος τού Αγίου Στεφάνου συλλαμβάνουν μικρό ελληνικό σκάφος κοντά στην Κάρπαθο, το οποίο μετέφερε από την Ρόδο δύο τούρκους και έναν Έλληνα εξωμότη. Υπήρχε πληροφορία στους κουρσάρους ότι την περίοδο εκείνη πέντε τούρκικες γαλέρες ταξίδευαν από την Ρόδο προς στην Αλεξανδρέττα, με σκοπό να κατεδαφίσουν αποθήκες και καταστήματα χριστιανών, οι οποίοι συνεργάζονται με πειρατές βλάπτοντας το εμπόριο τής τουρκίας.

1658.—Στα πλαίσια των συγκρούσεων λόγω τού πολέμου των Δυτικών με τους τούρκους, το ελληνικό Αρχιπέλαγος με την ευρύτερη ζώνη βρίθει κυριολεκτικά από πειρατές και κουρσάρους. Όπως διηγείται κάποιος περιηγητής που βρέθηκε στα ελληνικά νερά εκείνη την περίοδο, μέσα στον μήνα Μάϊο συνελήφθη δύο φορές από χριστιανικά καράβια (βλ. & 26/5ου). Οι δυστυχείς συνεπιβάτες του έρχονταν από την Συρία και έπεσαν πάνω σε Λιβορνέζους (ιδιώτες) κουρσάρους, οι οποίοι αφ’ ενός τους επέτρεψαν να επιστρέψουν στο καράβι τους το οποίο απελευθέρωσαν, αφ’ ετέρου δε, φορώντας μόνο τα εσώρουχά τους…

1788.—Ο Ρώσος κουρσάρος Γιοργιόβιτς, ο οποίος δρα στα ελληνικά νερά ανεξάρτητα από τον Λ. Κατσώνη, καταλαμβάνει παράνομα μικρό Υδραίικο εμπορικό στον κάβο Κολόνα τού Σουνίου. Με χίλια ζόρια και μετά από απειλές τού Γάλλου υποπρόξενου, ο Ρώσος το επέστρεψε στον ιδιοκτήτη του, Αναγνώστη Γκίκα και στον καπετάνιο Παπαθεοχάρη.

1808.—(5-8/5) Ο Θεοδωράκης Βλαχάβας, αδελφός τού παπά Θύμιου, μαζί με άλλους εξεγερμένους Έλληνες, συγκρούστηκε στις 5 Μαΐου στο Καστράκι, έξω από την Καλαμπάκα κοντά στα Μετέωρα, με τους αλβανούς τού Αλή πασά, υπό τον Μουχτάρ Πασά. Η μάχη ήταν σφοδρή και σ’αυτήν έπεσε ο Θεοδωράκης Βλαχάβας και αρκετοί από τους συμπολεμιστές του, ενώ ο Μουχτάρ μπήκε στην Καλαμπάκα και οχυρώθηκε. Ο Νικοτσάρας και οι Βλαχαβαίοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως οι πρώτοι καταδρομείς εκείνης τής περιόδου, λόγω τής πολεμικής τακτικής που εφάρμοζαν. Το κίνημα τού Νικοτσάρα ξέσπασε κατά την διάρκεια ενός ακόμη ρωσοτουρκικού πολέμου και στην συνέχεια ξεσηκώθηκε στα Χάσια ο παπά Θύμιος Βλαχάβας με άλλους Αρματολούς και Κλέφτες τού Ολύμπου. 

1809.—Ιδρύεται στο Παρίσι η πρώτη επώνυμη μυστική οργάνωση των Ελλήνων τής Διασποράς, με την ονομασία: «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο». Σκοπό είχε την πνευματική αναγέννηση τού ελληνισμού. Μέλος της υπήρξε ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ένας απ’ τους ιδρυτές τής Φιλικής Εταιρείας, ο οποίος ήταν φοιτητής τότε στο Παρίσι. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ως ιδρυτή τον Καποδίστρια, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι το «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο» δημιουργήθηκε στο Παρίσι το 1807 από το Πρέσβη τής Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, Μαρί Γκαμπριέλ Φλοράν Ογκύστ ντε Σουαζέλ – Γκουφιέ, ή ότι ήταν μέλος του. Θεωρείται πάντως αρκετά απίθανο, λόγω τής φιλοτουρκικής του στάσεως και λόγω τού ότι την λατρεία του γιά την Αρχαία Ελλάδα την εκδήλωνε μέσω τής αρχαιοκαπηλίας!.. Είναι ο πρώτος που απέσπασε τμήμα τής ζωφόρου τού Παρθενώνα, άξιος δάσκαλος τού Έλγιν. Μετά την γαλλική επανάσταση κατέφυγε στην Ρωσία όπου έγινε στενός φίλος τής Μεγάλης Αικατερίνης, η οποία τού παραχώρησε έκταση γης στην Λιθουανία.

1818.—Ο Σέκερης Παναγιώτης, μυείται στην Φιλική Εταιρεία. Με καταγωγή από την Τρίπολη τής Πελοποννήσου, ο Παναγιώτης Σέκερης σταδιοδρόμησε επαγγελματικά στην Κωνσταντινούπολη ως επιχειρηματίας, και στην συνέχεια κάλεσε κοντά του και τούς δύο μικρότερους αδελφούς του, τον Αθανάσιο και τον Γεώργιο, τούς οποίους αργότερα τακτοποίησε, αντιστοίχως, στην Οδησσό και στην Μόσχα. Και οι τρείς αδελφοί μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία· ο Γεώργιος το 1816, ο Αθανάσιος το 1817 και ο Παναγιώτης στις 5 Μαΐου 1818. Μετά την μύησή του ρίχτηκε ολόψυχα στο έργο των Φιλικών και έφερε στους κόλπους τής Εταιρείας σπουδαιότατους εταίρους, όπως ήταν ο περίφημος Κυριάκος Κουμπάρης, ο μεγαλέμπορος Σπύρος Μαύρος, και άλλους εμπόρους και πλοιάρχους των νησιών τού Αιγαίου και τού Ιονίου πελάγους.

1821.—(4 ἤ 5/5). Εφτά Υδραίικα και Τρικεριώτικα πλοία με επικεφαλής τον καπετάνιο Αναστάσιο Τσαμαδό – ο οποίος έπεσε ηρωικά στην μάχη τής Σφακτηρίας το 1825 – μπαίνουν στον Παγασητικό κόλπο. Η αποστολή τους ήταν, σύμφωνα με το σχέδιο των Φιλικών και τού Άνθιμου Γαζή, να μεταφέρουν πολεμοφόδια στους αγωνιστές οι οποίοι σε λίγο θα ξεκινούσαν την πολιορκία τού κάστρου τού Βόλου (βλ. και 1/5). Παρά τον ενθουσιασμό γιά συμμετοχή στον ξεσηκωμό τού Γένους, οι επαναστάτες στην Θεσσαλία ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία άτακτοι χωρικοί, χωρίς κανένα είδος στρατιωτικής εμπειρίας, αλλά και χωρίς τα απαραίτητα όπλα και πολεμοφόδια. Αυτό θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη τής Επαναστάσεως στην περιοχή.

.—Ο «Νηρεύς», με πλοίαρχο τον Αντώνιο Κριεζή, ναυμαχεί εντός τού Μαλιακού κόλπου με τουρκική φρεγάτα και έπειτα από πεισματώδη επτάωρο αγώνα, την ανατινάζει.

.—«Συνελήφθησαν ἔξω τῆς Χίου δύο τουρκικὰ πλοῖα ὑπὸ Ἰακώβου Τομπάζη, Γ.Σαχτούρη, Ν. Ἀποστόλη».

.—Ο πλοίαρχος Ευάγγελος Ματζαράκης υψώνει το λάβαρο τής επαναστάσεως στην νήσο Σαντορίνη. Ο στόλος τής Σαντορίνης ανερχόταν σε 32 πλοία με 480 ναύτες και 126 κανόνια. Σε επιστολή των προκρίτων και λοιπών κατοίκων τής Σαντορίνης στους προκρίτους των Σπετσών, στις 30 Απριλίου 1821, γίνεται αναφορά στο έμψυχο δυναμικό το οποίο στέλνουν οι Σαντορινιοί γιά την υποστήριξη τού απελευθερωτικού αγώνα: «Όθεν εξαποστέλλομεν κατά το παρόν, προς υμάς, άνδρας 70 ομού μ’ έναν ιερέα, συνοδευόμενους με ένα των προυχόντων ημών Νικόλαον Δεναξάν, τους οποίους θέλει να μεταχειρισθείτε εις τα πολεμικά υμών πλοία, υπέρ τής κοινής ελευθερίας». Οι κάτοικοι τού Σκάρου αν και καθολικοί στο θρήσκευμα, δεν αρνήθηκαν ποτέ να βοηθήσουν τον αγώνα με χρήμα ή είδος.

.—Ο Δημήτρης Μακρής φονεύει τον τούρκο εισπράκτορα ο οποίος μετέφερε τους φόρους στην Κωνσταντινούπολη, κοντά στην Σκάλα Μαυρομάτη Ναυπάκτου, δίνοντας το έναυσμα τής επαναστάσεως στην Δυτική Ελλάδα.

1823.—«Μάχη εἰς τὸ χωρίον Βατίσι καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἡγεῖτο ὁ Κριεζώτης κατὰ Ὀμέρμπεη καὶ Ἰσοὺφ Ἀγᾶ». Ο Ν. Κριεζώτης, έπειτα από σκληρή μάχη κοντά στην Κάρυστο, τρέπει σε φυγή τις επιτεθείσες εναντίον του υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις.

1826.—Γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων (υπό τους Πετμεζά και Σολιώτη) και τούρκων παρά το Καστράκι Καλαβρύτων. Την μάχη κέρδισαν οι τούρκοι. «Μάχη παρὰ τὸ Καστράκι τῶν Καλαβρύτων καὶ νίκη τούρκων. Ἐν τῇ μάχῃ ταύτῃ τῶν Ἑλλήνων ἐστρατήγησαν κατὰ Ἰμβραὴμ πασᾶ, οἱ Πετμεζᾶς, Σολιώτης». Μία ημέρα μετά την καταστροφή τής Αγίας Λαύρας, ο Ιμπραήμ έφτασε στα Κλουκινοχώρια τής Αιγιάλειας τα οποία κατέστρεψε και πυρπόλησε. Στην μάχη που ακολούθησε και έλαβαν μέρος οι οπλαρχηγοί Αναγν. Καλογριάς, Νικ. Σολιώτης και Γκολφίνος Πετμεζάς, στην θέση Καστράκι, οι Έλληνες άφησαν περίπου 300 νεκρούς, αλλά το μεγάλο κακό το έπαθαν πολλά από τα 8.000 γυναικόπαιδα που προστάτευαν. Περισσότερα από χίλια σφαγιάστηκαν από τους τούρκους, ενώ γύρω στα 600 προτίμησαν να γκρεμιστούν στα βάραθρα τού Χελμού (βλ. & 7/5).

1827.—«Ἡ ἐν Τροιζῆνι Γ΄ Ἐθνικὴ Συνέλευσις διέκοψε τὰς ἐργασίας της». Λήγουν στην Τροιζήνα οι εργασίες τής Γ΄ Εθνικής Συνελεύσεως, με την οποία έγινε η εκλογή τού Ι. Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη τής Ελλάδος (από τις 30/3) και ψηφίστηκε το Πολιτικό Σύνταγμα τής Χώρας.

.—Ο Σισίνης παραδίδει διά συνθήκης το Κάστρο Χλουμουτσίου Ηλείας εις τον Ιμβραήμ ο οποίος και το πολιορκούσε. «Ὁ Μιχ. Σισίνης παρέδωκε διὰ συνθήκης τὸ φρούριον Χλουμουτσίου (Κάστρο) τοῦ Δήμου Μυρτουντίων τῆς Ἐπαρχίας Ἡλείας εἰς τὸν Ἰμβραὴμ πασᾶν».

1833.—(ν. ημ.) Δημιουργία πυροσβεστικής Αρχής. Η αρμοδιότητα και η ευθύνη γιά την λήψη μέτρων οργανώσεως τής πυρασφάλειας τής χώρας μετά την ανακήρυξη τής Ανεξαρτησίας, ανατέθηκε στους Νομάρχες (βλ. και 26/4).

1840.—Απεβίωσε εις την Αθήνα ο Ανδρέας Ζαΐμης, εκ των πρωτεργατών τής Επαναστάσεως. Είχε διατελέσει πρόεδρος τής Γ΄ Εθνικής Συνελεύσεως στην Επίδαυρο, πρόεδρος τού Εκτελεστικού και σύμβουλος τής Επικρατείας. Τον διέκρινε η σωφροσύνη  και η μετριοπάθεια. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης,  στην κηδείαν τού Ζαΐμη, πλησίασε δακρυσμένος το φέρετρο και αναφώνησε: «Τί μάς κάλεσες εδώ κυρ Αντρέα να κάμωμε, καμμιά εθνική συνέλευση ή να πολεμήσωμε τον αράπη ;» (εν. τον Ιμβραήμ).

1845.—Ο Στ. Νικολαΐδης (1817-1907) αναφέρει: «1845, Μαΐου, 5, ἡμέραν Σάββατον, ἔγινε φοβερά στάσις τῶν Χριστιανῶν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως διά Ἀρναουτογιάννην θανατωθέντα διά φρικωδεστάτων βασάνων… Ἔγιναν τρεῖς στάσεις μετέπειτα, ἐφυλακίσθην ἐγώ καί ὁ λαός μέ ἐξεφυλάκισε». Αιτία ήταν ο φόνος, μετά από τριήμερα βασανιστήρια, τού αλβανικής καταγωγής Νεομάρτυρα Αγίου Ιωάννη τού εξ Αγαρηνών.

1848.—Ἡ ἐφημερίδα «ΑΙΩΝ» στὸ φύλλο της μὲ ἀριθμό 868 δημοσίευσε: «Οἱ μαθηταὶ τῶν σχολείων (τῆς Σερβίας), καθημερινῶς περιφέρονται συσσωματωμένοι ἀπό 50 καὶ 100 εἰς τὴν ἀγοράν, τραγωδοῦντες τοὺς στίχους τοῦ Ῥῆγα Φεραίου καὶ τῆς ἐλευθερίας». Αὐτά τὰ γεγονότα τῆς Εὐρώπης προβάλλονταν στὶς εἰδησεογραφικές σελίδες τῶν Αθηναϊκῶν ἐφημερίδων, ἡ ἀρθρογραφία τῶν ὁποίων ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως ἐνεπνέοντο ἀπό τὶς ἐπιτυχίες τῶν κατὰ τόπους ἐπαναστατῶν. (Τὸ 1848 ἀρχίζει νὰ ἐκδηλώνεται καθαρὰ πλέον ἕνα ῥῆγμα στὴν Εὐρώπη: ουὐσιαστικά γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸ Συνέδριο τῆς Βιέννης, ἀμφισβητεῖται ἔντονα ἡ εὐρωπαϊκή τάξη πραγμάτων ἀπό κοινωνικὰ στρώματα ποὺ ἀπαιτοῦν μεταρρυθμίσεις καὶ ἔθνη ποὺ ἐπιζητοῦν ἐθνική ἀνεξαρτησία ἤ ἐθνική ὁλοκλήρωση. Ἡ Εὐρώπη ἀπό τὸ 1848 καὶ μετὰ μπαίνει σὲ μία νέα τροχιὰ συγκρούσεων καὶ ἀνταγωνισμῶν, ὅπως ὁ Κριμαϊκός Πόλεμος τὸ 1853.)

1867.—Σε μάχη των Κρητών με τους τούρκους στην Ανώπολη, φονεύεται ο οπλαρχηγός Αναγνώστης Βλάχος.

1897.—(ν.ημ.) Μάχη Δομοκού.  Οι Ελληνικές δυνάμεις πιέζονται σκληρώς υπό των τουρκικών παρά τον στενωπόν τού Δομοκού και αναγκάζονται να συμπτυχθούν. Αυτή η μάχη υπήρξε το αποκορύφωμα, αλλά ουσιαστικά και το τέλος τού πολέμου. Ισχυρές τουρκικές δυνάμεις, υπό τον Ετέμ πασά, επιτίθενται με σφοδρότητα κατά των Ι και ΙΙ Μεραρχιών στον Δομοκό και τις αναγκάζουν να υποχωρήσουν προς την Όθρυ (Δερβέν—Φούρκα). Εις την μάχην αυτήν έλαβε μέρος η Λεγεών των Φιλελλήνων, εξ 150 ανδρών, κατά το πλείστον Γερμανών και Πολωνών, υπό την διοίκησιν τού Έλληνος λοχαγού τού πυροβολικού Βαρατάση, όστις και εφονεύθη. Έπεσαν επίσης πολλοί Φιλέλληνες. Εις την ίδιαν μάχην μετέσχε και ιταλική Φάλαγξ Γαριβαλδινών, υπό τον Κυπριάνι, όστις τραυματίσθη.

1901.—Σαν σήμερα δραπέτευσε από τις τουρκικές φυλακές στην Ρόδο ο Μακεδονομάχος μας, Βλάχτας (Βλαχτάσης) Θεόδωρος, μετά από τρία χρόνια εγκλεισμού του. Φυλακίστηκε μετά την καταδίκη του, λόγω τού ότι μαχαίρωσε δύο βούργαρους οι οποίοι επιτέθηκαν και ξυλοκόπησαν μέχρι λιποθυμίας τον αδελφό του.

.—Ο χημικός Όθων Ρουσόπουλος, ανακοινώνει ότι ο καθαρισμός των χάλκινων ευρημάτων που προέρχονται από την θαλάσσια περιοχή των Αντικυθήρων, έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ο ίδιος δηλώνει ότι τα ευρήματα στην αρχή τα έβαλαν μέσα σε αποσταγμένο νερό γιά να απομακρυνθεί το αλάτι και στην συνέχεια προχώρησαν στην «δι’ υδρογόνου εν τω γεννάσθαι αναγωγή…».

1904.—Ο Μακεδονομάχος Καραβαγγέλης Νάτσης (Καπετάν Βαγγέλης) από το Στρέμπενο Φλωρίνης, εφονεύθη στον Αετό από κομιτατζήδες που τού είχαν στήσει ενέδρα. Λέγεται ότι και ο ίδιος ο Μητροβλάχος πήρε μέρος στην ενέδρα. Τόση ήταν η αυτοπεποίθηση και αφοβία τού Βαγγέλη, ώστε δεν δέχτηκε καμμιά συνοδεία ούτε πήρε καμμιά προφύλαξη.[Ορισμένες πηγές αναφέρουν την 12η-5ου ως ημέρα θανάτου.]

1905.—Τα αντάρτικα σώματα τού Υπολοχαγού Κωνσταντίνου Μαζαράκη και τού Οπλαρχηγού Εμμανουήλ Κατσίγαρη, Κρήτες και οι δύο, δέχονται επίθεση από τουρκικό τάγμα στα Καλύβια Πέλλας, αλλά κατορθώνουν μετά από σκληρή ολοήμερη μάχη να απαγκιστρωθούν και να διαφύγουν.

.—Ο Μακεδονομάχος Μαζαράκης επισκέπτεται το χωριό Γραμματικό Εδέσσης. Εκεί, αφού τόνωσε το ηθικό και το Εθνικό φρόνημα των Ελλήνων, αναφέρθηκε στην ανάγκη των Αγωνιστών μας από την βοήθεια των κατοίκων, ώστε να καταφέρουν να πατάξουν τους προαιώνιους εχθρούς μας.

.—Την ίδια κιόλας ημέρα, το σώμα τού Μαζαράκη ήλθε σε σύγκρουση με τουρκικό στρατό στο ύψωμα 1779 τής περιοχής Άνω Γραμματικού στο Βέρμιο. Είχαμε δύο τραυματίες, τον λοχία Παπακώστα και έναν αντάρτη τού οποίου το όνομα μάς διαφεύγει.

1906.—Στο Μοναστήρι, έξω από το Ελληνικό νοσοκομείο, ένας βούργαρος και δύο βουργαρόφρονες οθωμανοί, ανοίγουν πυρ κατά τού Ανδρέα Δημητρίου τραυματίζοντάς τον θανάσιμα. Ο άτυχος 70χρονος Δημητρίου, θα εκπνεύσει στις οκτώ τού μήνα.

.—Άλλη συμμορία βούργαρων εισβάλλει στο χωριό Μπέτσιστα τού Μοριχόβου, με σκοπό να απαγάγει και να σφάξει πέντε προκρίτους τού τόπου. Έγιναν εγκαίρως αντιληπτοί, ακολούθησε μάχη και τράπηκαν σε φυγή.

1907.—Ο Μακεδονομάχος καπετάν Φούφας (Ζαχαρίας Παπαδάς) συναντά στην Λόσνιτσα τον συντοπίτη του και επίσης περίφημο Μακεδονομάχο, καπετάν Ζάκα (Γρηγόρης Φαληρέας). Εκεί, οι δύο Πελοποννήσιοι αποφασίζουν να ενώσουν τα σώματά τους, αποτελούμενα από 35 και 65 άνδρες αντιστοίχως, και από κοινού να τιμωρήσουν τους εγκληματίες βούργαρους τού Παλαιοχωρίου. Ο Φούφας, δύο ημέρες νωρίτερα είχε καταφύγει στην Πιπελίστα όπου λημέριαζε.

1908.—Τέσσερεις βουργαρότουρκοι, φονεύουν στην περιοχή τού Σιδηρόκαστρου άτυχο Έλληνα από το Μελένικο.

1909.—Έγινε και δεύτερη απόπειρα εναντίον τού μακεδονομάχου Γκόνου Δογιάμα (βλ.2 Μαΐου), από την οποία κατόρθωσε και πάλι να σωθεί, χάρις στην εμφάνιση τού αρχηγού τής πολιτοφυλακής Γουμένισσας και αδερφού του, Μήτρου.

.—Ημερομηνία γεννήσεως τού δημοσιογράφου, στιχουργού και θεατρικού συγγραφέα, Χρήστου Χαιρόπουλου. Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα Αθήνα, ήταν γυιός τού δημοσιογράφου και εκδότη τής εφημερίδας «Χρόνος», Κωστή Χαιρόπουλου, ενώ υπήρξε από τούς γνησιότερους εκπροσώπους τής ρομαντικής Αθήνας τού Μεσοπολέμου. Απεβίωσε το 1992.

1912.—Στις 9.00 το πρωί τής Κυριακής άρχισε η είσοδος από την πύλη τού Αγίου Ιωάννου στην μεσαιωνική πόλη τής Ρόδου, 12.000 Ιταλών στρατιωτών μέσω τής διαδρομής Ροδίνι, Αγία Αναστασία. Στις 3.00 το απόγευμα υψώθηκε επίσημα η ιταλική σημαία στον ιστό τού Υγειονομικού, αφού προηγουμένως ο αντιστράτηγος Αμέλιο (Αmeglio) ανήγγειλε ότι καταλαμβάνει την νήσο Ρόδο εν ονόματι τού βασιλέα τής Ιταλίας, Βιτώριο Εμμανουέλε (Vittorio Emanuelle) τού τρίτου.

.—Από σήμερα ως τις 18 Οκτωβρίου 1912, επί πεντέμισι δηλ. μήνες, έχουμε στα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα την λεγόμενη «occupatio bellica», όπως την ορίζουν τα διεθνή νόμιμα. Επρόκειτο γιά κατάληψη και διοίκηση με προσωρινό χαρακτήρα, εδάφους φιλικής χώρας. Δεν άλλαζε το καθεστώς των νησιών.

.—Αρχίζουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Στοκχόλμη τής Σουηδίας (5/5-27/7).

1913.—Αψιμαχίες τού στρατού μας με τους βούργαρους, ανατολικά τής Θεσσαλονίκης.

.—Ελλάδα και Σερβία, υπογράφουν μεταξύ τους Πρωτόκολλο φιλίας και αμυντικής συμμαχίας. Το πρωτόκολλο θα επικυρωθεί την 1/6ου με Συνθήκη, η οποία εκτός των προαναφερομένων όριζε νέα σύνορα μεταξύ μας, καθώς και την παροχή διευκολύνσεως από πλευράς μας, στο εξαγωγικό εμπόριο τής Σερβίας μέσω σιδηροδρόμων από την Θεσσαλονίκη. Το Πρωτόκολλο υπέγραψαν Κορομηλάς και Μπόσκοβιτς.

1914.—(π.ημ) (4-5/5) Υπογράφεται το πρωτόκολλο τής Κέρκυρας. Με βάση αυτό αναγνωρίζεται από τις Μ. Δυνάμεις, την αλβανία και την Ελλάδα, η Αυτονομία τής Β. Ηπείρου, ο Ελληνικός της χαρακτήρας και κατοχυρώνεται πλήρως η θρησκευτική, γλωσσική και εκπαιδευτική ελευθερία τού πληθυσμού της (17 Μαΐου με τον νέο Ημερολόγιο).

1919.—Άτακτοι τούρκοι στην Μικρά Ασία επιτίθενται εναντίον τού Ελληνικού Στρατού.

.—Γεννιέται ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, στρατιωτικός και δικτάτορας. Ως στρατιωτικός πολέμησε ηρωικά και πήρε αριστεία ανδρείας στον πόλεμο τού ’40-41. Μεταπολεμικά έγινε αξιωματικός πληροφοριών και παρασημοφορήθηκε γιά την δράση του στον λεγόμενο «Εμφύλιο». Ως πραξικοπηματίας τής Απριλιανής δικτατορίας υπήρξε η φυσική συνέπεια τής ταραγμένης μεταπολεμικής περιόδου. Η πολιτική ζωή είχε καταρρεύσει με την αποστασία τού 1965, συνέπεια και αποτέλεσμα τής οποίας υπήρξε το πραξικόπημα τής 21ης Απριλίου 1967. Παρατηρώντας από απόσταση πλέον τα γεγονότα, διαπιστώνουμε ότι η απολυταρχική κομμουνιστική αριστερά και τα παρακλάδια της, ωφελήθηκε τα μέγιστα από την επταετή δικτατορία, ενισχύοντας τα προπαγανδιστικά τους όπλα και προβάλλοντας την απολυταρχική τους παράταξη ως μοναδικό υπερασπιστή τής δημοκρατίας και των ανθρωπίνων ελευθεριών (!..). Ενισχύθηκε επίσης ο λουδοβίκιος κοινοβουλευτισμός, ο οποίος μεταπολιτευτικά, ενδυόμενος δημοκρατική προβιά, αποφασίζει, νομοθετεί και εξουσιάζει χωρίς κανένα έλεγχο.

1920.—Επί τού όρους τής Μ. Ασίας Κουτσάκ Ντάγ, γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Οι τούρκοι ετράπησαν σε φυγή.

1920.—(π. ημ.) Η Γερουσία των ΗΠΑ, με ομόφωνο ψήφισμά της αναγνωρίζει τα δίκαια τής Ελλάδος στην Βόρειο Ήπειρο.

1921.—Σε ολόκληρο το Μέτωπο τής Μ.Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

1923.—Η Κοινωνία των Εθνών εγκρίνει αρχικά την χορήγηση στην Ελλάδα προσφυγικού δανείου, ύψους 10.000.000 λιρών στερλινών.

1930.—Έληξαν οι δεύτερες Δελφικές εορτές. Διατυπώθηκαν σκέψεις γιά το εάν έπρεπε να παραμείνουν στους Δελφούς ή να μεταφερθούν στην Αθήνα, ενώ δεν έλειψαν και τα αρνητικά σχόλια γιά τις ιδέες τού Άγγελου Σικελιανού. Ο «Ριζοσπάστης» έγραψε γιά καλλιέργεια σοβινισμού στην εργατική τάξη, ενώ ο «Νουμάς» παρομοίασε τον Σικελιανό με τον Μουσολίνι. Παρά τού ότι οι δεύτερες Δελφικές εορτές δεν χρηματοδοτήθηκαν αυτή την φορά μόνο από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού, η ίδια σχεδόν καταστράφηκε οικονομικά. Προσπάθειές της να πετύχει κρατική οικονομική ενίσχυση δεν απέδωσαν, με αποτέλεσμα να μην συνεχιστούν.

1935.—Εκδίδεται η καταδικαστική απόφαση γιά τους πολιτικούς αρχηγούς τού πραξικοπήματος τής 1ης Μαρτίου. Η δίκη είχε ξεκινήσει από τις 23 Απριλίου και «λόγῳ τῆς ἐκδίκησης ποὺ ζητοῦσαν οἱ ἀντιβενιζελικοί γιὰ τὴν ἐκτέλεση τῶν ἕξ, καταδικάστηκαν ἐρήμην εἰς θάνατον ὁ Βενιζέλος καὶ ὁ Πλαστήρας.» Οι τέσσερεις βασικοί κατηγορούμενοι, Ελευθέριος Βενιζέλος, Νικόλαος Πλαστήρας, Θεόδωρος και Τζανακάκης, ήταν απόντες λόγω τής φυγής τους στο εξωτερικό. Ο δε Βενιζέλος διέφυγε στην Ρώμη μέσω Ρόδου, με την βοήθεια των Ιταλών Φασιστών.

1936.—Ο Ι. Μεταξάς ολοκλήρωσε την συμφωνία των Βαλκανικών κρατών (Ελλάδα, βουργαρία , Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία).

1941.—Οι Γερμανοί αποχωρούν από την περιφέρεια τής Σταυρουπόλεως, αφήνοντάς την στους βούργαρους. Μετά από τρία χρόνια σκληρής και απάνθρωπης βουργάρικης κατοχής, θα αποχωρήσουν στις 14 Σεπτεμβρίου τού 1944. Ο λαός τής Θράκης και τής Ανατολικής Μακεδονίας πλήρωσε με πολύ αίμα και πόνο την ιδιαιτέρως βάρβαρη κατοχή. Ο πικρός αστεϊσμός των κατοίκων που εγκατέλειπαν τις βουργαροκρατούμενες περιοχές και κατέφευγαν με κίνδυνο τής ζωής τους στις γερμανοκρατούμενες, δυτικώς τού Στρυμόνα, ήταν «φεύγουμε στην ελεύθερη Ελλάδα !».

.—Αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών, η πόλη των Σερρών περνά και επισήμως στα χέρια των βούργαρων.

.—Οι βούργαροι κατακτητές εκδίδουν τα πρώτα σκληρά διατάγματα που αφορούν τις πόλεις Δράμα και Σέρρες.

.—Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν την Ιθάκη. 

1943.—Εγκλήματα κατά τής θρησκείας. Οι Γερμανοί, τα μεσάνυχτα τής 5ης Μαΐου συλλαμβάνουν τον ιεροκήρυκα Κοζάνης, Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Λιούλια και τον μεταφέρουν στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στην Θεσσαλονίκη. Θα τον εκτελέσουν μαζί με άλλους κρατούμενους στις 3 Ιουλίου, αφού υποστεί βασανιστήρια και εξευτελισμούς.  

.—Νέο θύμα δολοφονίας από αιμοσταγείς Τσάμηδες, ο Έλληνας  από την Πέστανη Θεσπρωτίας Λουκάς Γιάννος. Δολοφονήθηκε απάνθρωπα από τους μουσουλμάνους στην θέση «Τεψίζα».

.—Άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, επιτίθενται κατά γερμανικού φυλακίου στους Ευζώνους. Εξόντωσαν πέντε εχθρούς και έλαβαν έναν αιχμάλωτο.

.—Περίπου 100 αντάρτες τής ΠΑΟ και 800 οπλισμένοι χωρικοί τής περιοχής Βοΐου-Σιάτιστας-Γρεβενών και Παλαιοκάστρου, επιτίθενται αιφνιδιαστικά, στην θέση Φαρδύκαμπος, εναντίον κινούμενης από τα Γρεβενά προς την Σιάτιστα πεζοπόρου ιταλικής φάλαγγας.  Αρχηγός των ανταρτών ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Ιωάννης Κοντονάσιος και άλλοι ανώτεροι και κατώτεροι Έλληνες αξιωματικοί. Η φάλαγγα που διέλυσαν αποτελείτο από ένα τάγμα πεζικού και μία πυροβολαρχία. Απώλειες Ιταλών νεκροί 38, τραυματίες 67, αιχμάλωτοι 598 μαζί με τον οπλισμό τους. Ελλήνων νεκροί 3, τραυματίες 9.

.—Το χωριό Βουργαρέλι Άρτας, δέχεται επίθεση από γερμανικά αεροπλάνα τα οποία έριξαν πάνω από 400 βόμβες. Κατά τον βομβαρδισμό σκοτώθηκαν 13 ή 15 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ο εφημέριος τής Αγίας Παρασκευής Ράμιας, Χρίστος Θεοχάρης, καθώς και ο στρατιωτικός ιερέας Παπα-Χρήστος. Στις 3 Οκτωβρίου τού ίδιου έτους, οι Γερμανοί, πυρπόλησαν το Βουργαρέλι μαζί με τα γύρω χωριά. Τότε κάηκε και ο Ι. Ναός τού Αγ. Νικολάου.

.—Οι Τσάμηδες αλβανοί, δολοφονούν άνανδρα δέκα αθώους ανθρώπους από το μαρτυρικό Σταυροχώρι Θεσπρωτίας. Στις 10 Αυγούστου, στο ίδιο χωριό θα εισβάλλουν εκ νέου αιμοδιψείς Γερμανοί μαζί με δολοφόνους αλβανούς Τσάμηδες, οι οποίοι θα ρημάξουν χωριό. Έκαψαν 13 κατοικίες, και προέβησαν σε γενική λεηλασία (130 αροτριώντα βόδια, 300 αγελάδες, 150 ίπποι και περί τα 400 αιγοπρόβατα). Κατόπιν οι αλβανοί, συνέλαβαν και παρέδωσαν κατοίκους τού χωριού στους Γερμανούς, από τούς οποίους δολοφονήθηκαν άλλοι 10. Επιπλέον, από τους 12 ομήρους τούς οποίους έστειλαν στην Γερμανία, οι δύο δεν επέστρεψαν ποτέ.

1944.—Ο καταρτισθείς στην Μέση Ανατολή Ιερός Λόχος υπό τον συνταγματάρχην Χ. Τσιγάντε επιχειρεί επιτυχή επιδρομή στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Χίο και καταστρέφει σημαντικές εγκαταστάσεις τού εχθρού.

.—Ο πατήρ Γεώργιος, εφημέριος Κλεισούρας, σφαγιάστηκε μαζί με την πρεσβυτέρα του από τους Γερμανούς κατακτητές. (Βλ. και 5/4). Η οικογένειά του είχε μεγάλη δράση κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Ο αδελφός του, Μάρκος Μητριάδης, επίσης ιερέας, έναν χρόνο μετά, τον Ιούλιο τού 1945, θα δολοφονηθεί από μέλη τής ΝΟΦ, επειδή εμπόδιζε το προπαγανδιστικό τους έργο και προειδοποιούσε τους κατοίκους γιά τα ύπουλα σχέδιά τους γιά την Μακεδονία. Πριν τον εκτελέσουν, βασανίστηκε άγρια.

.—Την νύκτα μεταξύ 4 προς 5 τού μήνα,  τα δύο βουργάρικα συντάγματα τα οποία είχαν ξεκινήσει την προηγούμενη, φθάνουν στην Γέφυρα των Παπάδων, στον Νέστο. Το πρωί, στην προσπάθειά τους να διαβούν την γέφυρα, δέχτηκαν τα πυρά Ελλήνων εθνικών ανταρτών, με τα οποία ξεκίνησαν την πολυήμερη μάχη. Κατά την διάρκεια των μαχών οι απώλειες ήταν σημαντικές από την πλευρά των ανταρτών. 37 νεκροί, μεταξύ των οποίων και τρείς γυναίκες, ενώ οι βούργαροι έχασαν 42 αξιωματικούς, συμπεριλαμβανομένου τού διοικητή τού Συντάγματος, 360 στρατιώτες και είχαν 341 τραυματίες (!!)

1945.—Λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη επί ένα εξάμηνο στο στρατόπεδο Μεξύλον Θεσσαλίας από τους κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ, η υγεία τού π. Γεωργίου Μάλλιου καταστράφηκε,  με αποτέλεσμα τον θάνατό του.

.—Οι αρχές τής χώρας καταφέρνουν να συλλάβουν τον δήμιο τής Κατοχής, Φρίτς Σούμπερτ, ο οποίος κρυβόταν με το ψευδώνυμο Κωνσταντινίδης Τάκης. Το κάθαρμα είχε αιματοκυλίσει την χώρα μας απ’ όπου κι’ αν πέρασε, με αποτρόπαια εγκλήματα, σε σημείο ώστε οι ίδιοι οι Γερμανοί να τον διώξουν από την Κρήτη. Τα ίδια επανέλαβε στην Μακεδονία με αποκορύφωμα την σφαγή στα Γιαννιτσά. Θα ακολουθήσει η εκτέλεσή του στις 24/10/1947.

1949.—Καθιερώνεται κοινός τύπος των Δηλώσεων Μετανοίας των Ελλήνων κομμουνιστών.

.—«5.000 αντάρτες εισβάλουν στο χωριό Νέο Πετρίτσι Ν. Σερρών και προκαλούν μεγάλες καταστροφές, κλοπές και σφαγές, μέσα σε ένα 24ωρο. Κατά την συμπλοκή σκοτώθηκαν πολλοί στρατιώτες και υπηρετούντες στα ΜΑΥ, μέχρι να φθάσει ο στρατός. 18 κορίτσια και 108 άνδρες απήγαγαν κατά την αποχώρησή τους

1960.—Ο Σοφοκλής Βενιζέλος ζητά νομιμοποίηση τού Κ.Κ.Ε. και εκλογές με αναλογική.

1961.—Κατατίθεται στην ελληνική Βουλή ο νέος εκλογικός νόμος: Ενισχυμένη αναλογική με ποσοστό 17%.

1965.—Απεβίωσε ο γνωστός τροβαδούρος τής Αθήνας, Νίκος Γούναρης.

1980.—Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διαδέχεται τον Κωνσταντίνο Τσάτσο στην Προεδρία τής χώρας.

1981.—Η καταστροφή τού αυτοκινήτου τού Α΄ γραμματέα τού πολιτικού γραφείου τής πρεσβείας των Η.Π.Α., Λιούις Τζένσεν, από έκρηξη βόμβας, αποφαίνεται ως έργο τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ.

1995.—Στο 9,9% φτάνει ο ελληνικός πληθωρισμός και είναι η πρώτη φορά έπειτα από 22 χρόνια, που γίνεται μονοψήφιος.

.—Αποκαλύψεις τού ελληνικού Τύπου σχετικά με τα παιδιά που φιλοξενούνταν στο βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» τής Θεσσαλονίκης και υιοθετήθηκαν κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

2001.—Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ επισκέπτεται την Ελλάδα. Είναι η πρώτη επίσκεψη πάπα τής Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μετά το σχίσμα. Δύο ημέρες πριν έλθει, πραγματοποιήθηκε μεγάλη λαοσύναξη  μπροστά στην Μητρόπολη Αθηνών. Σκοπός των συγκεντρωμένων ήταν να παρακαλέσουν τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο, να τροποποιήσει την απόφασή του γιά την επίσημη και θεσμική εκκλησιαστική υποδοχή τού αιρεσιάρχη Πάπα. Στο τέλος εξεδόθη ψήφισμα προς επίδοση στον Αρχιεπίσκοπο. (βλ. και 4/5).

2002.—Ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση (μπάσκετ) γιά τρίτη φορά στην ιστορία του. Στον τελικό των τεσσάρων διεκδικητών τού τίτλου (φάϊναλ-φορ) που έγινε στην Μπολόνια τής Ιταλίας, επικράτησε τής Κίντερ Μπολόνια με 89-83.

2004.—Ανησυχία στον διεθνή Τύπο προκαλεί ακολουθία εκρήξεων – μικρής ισχύος – στο αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας, 100 μέρες πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Πρόκειται γιά ενέργεια τής τρομοκρατικής οργανώσεως Επαναστατικός Αγώνας.

2010.—Ἡ τραγωδία στὴν Τράπεζα Μαρφίν. Σὰν σήμερα ἔχασαν τὴν ζωὴ τους ἡ 32 ἐτῶν Ἀγγελικὴ Παπαθανασοπούλου μὲ τὸ παιδί ποὺ κυοφοροῦσε, ἡ 35χρονη Παρασκευῆ Ζούλια καὶ ὁ 36χρονος Ἐπαμεινώνδας Τσάκαλης. Καὶ οἱ τρεῖς ἐκλιπόντες ἦταν ἐργαζόμενοι τῆς Τράπεζας καὶ πέθαναν ἐγκλωβισμένοι στὸ κτήριο ἀπὸ ἀσφυξία. Τὴν φωτιὰ ἔβαλαν κουκουλοφόροι, σπάζοντας τὰ τζάμια τῆς Τράπεζας καὶ ρίχνοντας αυτοσχέδιες εμπρηστικές βόμβες «μολότωφ». Οἱ δράστες παραμένουν ἀσύληπτοι καὶ ἀτιμώρητοι. Το 2019 (13/3), ο δημοσιογράφος και βουλευτής τού ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Κυρίτσης, δήλωσε στην τηλεοπτική εκπομπή τής ΕΤ1 enikosgr σχετικά με τον νέο ποινικό κώδικα, ότι: «[…]τουλάχιστον στα τριάντα ΚΑΙ χρόνια που ήμουνα δημοσιογράφος, δεν θυμάμαι ποτέ κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότωφ ή από κάτι αντίστοιχο ευτυχώς στις συγκρούσεις στον δρόμο που λέμε, στην Ελλάδα τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχαν τέτοιου είδους τραγικά περιστατικά

2014.—Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καλεῖ τοὺς προλετάριους (γιὰ τὶς 25 Μαΐου) μέσῳ Τουίτερ (Twiter), νὰ χαλάσουν τὰ σχέδια τοῦ ΤΑΙΠΕΔ γιὰ τὸ ξεπούλημα τοῦ ἀεροδρομίου τῆς Κέρκυρας. Ἕνα χρόνο μετά, ὡς κυβέρνηση, θὰ ὑπογράψη τὸ ξεπούλημα 14 ἀεροδρομίων τῆς Χώρας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση