ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΚΑΙ Η ΜΕΔΟΥΣΑ

,

Ο Περσέας με το κεφάλι τής Μέδουσας. Δημιουργία τού Μπενβενούτο Τσελίνι.  Φλωρεντία. (Perseus with the head of Medusa by Benvenuto Cellini Loggia dei Lanzi Florence, Italy).
Ο Περσέας με το κεφάλι τής Μέδουσας. Δημιουργία τού Μπενβενούτο Τσελίνι. Φλωρεντία. (Perseus with the head of Medusa by Benvenuto Cellini Loggia dei Lanzi Florence, Italy).

,

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

,

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»

Διαύγασμα ΙΓ΄

 

 

Εισαγωγικό σημείωμα

Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων.

«Επισφαλές, όμως, είναι και να πιστεύουμε σφοδρά και να απιστούμε εντελώς προς αυτά, επειδή η ανθρώπινη ασθένεια δεν έχει όριο ούτε συγκρατεί τον εαυτό της, αλλά κάποτε καταλήγει στην δεισιδαιμονία και στην αλαζονεία, κάποτε στην ολιγωρία και στην περιφρόνηση προς τους Θεούς. Η ευλάβεια, ωστόσο, και η μηδενική υπερβολή είναι το άριστο» (Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Κάμιλλος, στ΄).

Ο Περσέας και η Μέδουσα

Η Μέδουσα δέσποζε στο κέντρο  τού δυτικού αετώματος στον μεγάλο αρχαϊκό δωρικό ναό τής Αρτέμιδος στην Κέρκυρα. 590-580 π. Χ. Δεξιά και αριστερά σώζονται αποσπασματικά τα δύο «παιδιά» που ξεπήδησαν από το ακέφαλο σώμα της. (Αρχαιολογικό Μουσείο).
Η τρομακτική μορφή τής Μέδουσας, που δέσποζε στο κέντρο τού δυτικού αετώματος τού μεγάλου αρχαϊκού δωρικού ναού τής Αρτέμιδος στην Κέρκυρα. (590-580 π. Χ.). Δεξιά και αριστερά σώζονται αποσπασματικά τα δύο «παιδιά» που ξεπήδησαν από το ακέφαλο σώμα της. (Αρχαιολογικό Μουσείο).

Μιά φορά κι έναν καιρό, στην γραφική Σέριφο, με τα ωραία ακρογιάλια, βρήκε καταφύγιο – διωγμένη από τον άτεγκτο πατέρα της – η θεϊκή Δανάη, μαζί με το ζωηρό και όμορφο εφτάχρονο αγοράκι της, που ονομαζόταν Περσέας και το είχε αποκτήσει από τον μέγιστο θεό Δία. Βασιλιάς τής Σερίφου ήταν τότε ο αυταρχικός Πολυδέκτης, ο οποίος είχε δεχθεί να φιλοξενήσει στο νησί και στο ανάκτορό του την πανώρια μητέρα τού Περσέα, γιατί την είχε ερωτευθεί παράφορα και ήθελε να την κάνει γυναίκα του. Η παρουσία, ωστόσο, τού μικρούλη Περσέα δεν αποτελούσε ευχάριστο γεγονός γιά τον νεαρό άρχοντα τού νησιού, επειδή ο ίδιος προτιμούσε να αποκτήσει με την Δανάη ένα δικό του παιδί, νόμιμο διάδοχο γιά τον θρόνο του. Παρά ταύτα, ο βασιλιάς παρίστανε με επιτυχία τον αδιάφορο και, γιά αρκετά χρόνια, υποκρινόταν ότι αγαπούσε και φρόντιζε τον Περσέα, ενώ, στην πραγματικότητα, έψαχνε να βρει έναν κατάλληλο τρόπο γιά να τον ξεφορτωθεί….

Διαβάστε την συνέχεια στο:  https://www.academia.edu/

Αφήστε μια απάντηση