ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 23 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

23 Ιουλίου

,

776 π. X.—Αρχίζουν στην Ολυμπία οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Πρώτος Ολυμπιονίκης (ως ημίθεος), θεωρείται ο Ιδαίος Ηρακλής. Προς τιμήν τού πατέρα του Δία, νίκησε στο αγώνισμα τού δρόμου τα αδέλφια του, Παιωναίο, Επιμήδη, Ιάσιο και Ίδα, και στεφανώθηκε με κλαδί αγριελιάς. Ο Ηρακλής ονόμασε τούς αγώνες Ολύμπια, και όρισε την τέλεσή τους κάθε πέντε έτη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, τα Ολύμπια ετελούντο μέχρι την εποχή τής βασιλείας τού Οξύλου, όταν γιά άγνωστους λόγους διακόπηκαν. Την εποχή τού νομοθέτη των Σπαρτιατών Λυκούργου, στην Ηλεία βασίλευε ο Ίφιτος, απόγονος τού Οξύλου. Αυτός διοργάνωσε και καθιέρωσε πάλι τούς αγώνες στην Ολυμπία καθώς και την πολεμική ανακωχή (εκεχειρία), μετά από χρησμό που τού έδωσε η Πυθία. Ως εναρκτήριο έτος των Ολυμπιάδων θεωρείται το 776 π.Χ. επειδή τότε βρέθηκε η πρώτη επίσημη καταγραφή τους, με πρώτο Ολυμπιονίκη τον Κόροιβο. Ο κατάλογος των Ολυμπιονικών και το χρονολογικό σύστημα των μετρήσεων ανά Ολυμπιάδες, είναι έργο τού Ιππία τού Ηλείου και εκδόθηκε τον 5ο αιώνα π. Χ. Κατόπιν συνέχισε το έργο του ο Αριστοτέλης. Ολυμπιάδα λοιπόν ονομάζεται το χρονικό διάστημα των τεσσάρων ετών μεταξύ δύο διοργανώσεων Ολυμπιακών Αγώνων. Έκτοτε η καταγραφή των ιστορικών γεγονότων συνδυαζόταν με την αρίθμηση των Ολυμπιάδων. Οι τιμές που αποδίδονταν στους Ολυμπιονίκες ήταν μέγιστες. Η υποδοχή τους σύμφωνα με τον Πίνδαρο, ήταν ανάλογη με την υποδοχή ενός στρατηγού που γυρίζει από νικηφόρα εκστρατεία. Η Ολυμπιακή νίκη είχε για τούς Έλληνες την ίδια αξία που είχε η νίκη σε μάχη.

811.—Η Εκκλησία και το Έθνος, τιμά τούς Αγίους Μάρτυρες που θανατώθηκαν από τους βούργαρους. Ο Αυτοκράτωρ Νικηφόρος Α΄ ο Πατρίκιος, με όλα του τα στρατεύματα, τον γιό του Σταυράκιο και τον γαμπρό του Μιχαήλ, συγκρούσθηκε με τους τουρκικής καταγωγής βούργαρους τού Κρούμου, στο πλαίσιο προσπάθειας αναχαιτήσεως τού βουργαρικού επεκτατισμού. Η μάχη ήταν σκληρή και αρχικά νικηφόρα υπέρ των Ρωμαίων. Οι βούργαροι όμως ανασυντάχθηκαν και την νύχτα αντεπιτέθηκαν, με αποτέλεσμα να διαλύσουν τους Ρωμαίους. Ο Νικηφόρος θανατώθηκε από τον Κρούμο και γιά πρώτη φορά μετά τον θάνατο τού Ουάλη από τους Βησιγότθους το 378 στην Αδριανούπολη, ηγεμόνας τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έπεφτε στην μάχη από χέρι βαρβαρικό. Σύμφωνα με τον Θεοφάνη: «…τὴν δὲ Νικηφόρο κεφαλὴν ἐκκόψας ὁ Κροῦμμος, ἐκρέμασεν ἐπί ξύλου ἡμέρας ἱκανάς εἰ ἐπίδειξιν τῶν ἐρχομένων εἰς αὐτόν ἐθνῶν καὶ αἰσχύνην ἡμῶν, μετὰ δὲ τούτου, λαβὼν ταύτην καὶ γυμνώσας τὸ ὀστοῦν, ἀργυρόν τε ἐνδύσας ἔξωθεν, πίνειν εἰς αὐτήν, τοὺς τῶν Σκλαυινῶν ἄρχοντας ἐποίησεν ἐγκαυχώμενος». Όσοι στρατιώτες συνελήφθησαν και αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν, θανατώθηκαν, ορισμένοι με αποκεφαλισμό και άλλοι με απαγχονισμό. Η ωμότητα και η βιαιότητα δεν αποτελούσαν χαρακτηριστικό τού Κρούμου και μόνον. Στις πηγές υπάρχουν αναφορές και σε άλλους βούργαρους ηγεμόνες και λαό, προγενέστερους και μεταγενέστερους τού Κρούμου. Το 712, επί Βαρδάνη Φιλιππικού, ολιγάριθμη βουργαρική μονάδα επέδραμε στην περιοχή τού Θρακικού Βοσπόρου όπου σφαγίασε πολλούς κατοίκους «τέρψεως καὶ ἡδηπαθείας ἕνεκεν». Η περιοχή τής ευρύτερης Θράκης υπέφερε τα πάνδεινα από την βουργάρικη λαίλαπα (βλ.& 26/7).

1559.—Ένα πειρατικό πλοίο (γαλέρα) από την Μεσσίνα τής Σικελίας, το οποίο έφτασε στα ελληνικά νερά με σκοπό να πλήττει απίστους, συλλαμβάνεται από τις Βενετικές αρχές τής Κύπρου. Οδήγησαν σιδηροδέσμιο το πλήρωμά του στις φυλακές, πούλησαν τα εμπορεύματα που μετέφερε, κρατώντας τα καλλίτερα γιά τους ίδιους, ενώ ταυτόχρονα απελευθέρωσαν όλους τους τούρκους, τους Μαυριτανούς και όσους νωρίτερα είχε συλλάβει το πλοίο σε κούρσους.

.—Την ίδια ημέρα, ένα Κυπριακό πλοίο το οποίο έφθασε στην Κρήτη, συγκεκριμένα στα Σφακιά, έπεσε θύμα λεηλασίας από τοπικούς.

1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby ο οποίος αναχώρησε από τον κόλπο τής Αττάλειας φθάνει στην Κρήτη. Σκοπός του ήταν να ενεδρεύσει στο πέρασμα μεταξύ Κάβου Μαλέα και Μήλου το οποίο χρησιμοποιούσαν γαλλικά εμπορικά γιά Σμύρνη, Χίο και Κωνσταντινούπολη.

1725.—Κουρσάρικο πλοίο από τα μέρη τής Μάλτας κτυπά τον όρμο τού Αγίου Δημητρίου στην Τήνο, κλέβοντας το ποίμνιο ενός Τηνίου. Μαύρα χρόνια γιά τους κατοίκους νησιών και παραλίων μερών….

1788.—Αναφορά ενός αλλοδαπού από τα Χανιά, μάς γνωστοποιεί ότι στην ναυμαχία έξω από την Μάνη (βλ. 20/6ου) έλαβαν μέρος και πολυπληθείς Μανιάτες, γι’ αυτό και υπήρξαν τόσες απώλειες από πλευράς των Γάλλων. Οι Γάλλοι είχαν 6 νεκρούς αξιωματικούς και 40 άλλους άνδρες.

1797.—Διαμαρτυρία των προεστών τής Ύδρας στον διερμηνέα (δραγουμάνο) Κ. Χαντζερή, διότι πολλοί καραβοκυραίοι τού νησιού παρέμεναν στην Γαλλία αναμένοντας το κράτος να τους πληρώσει. Το νησί υφίστατο μεγάλη ζημιά και γιά αρκετό χρονικό διάστημα, αφού, οι άτιμοι Φράγκοι κορόιδευαν τους Έλληνες επί δύο και πλέον χρόνια. Είχε μάλιστα προηγηθεί σχετική επιστολή τού Αδαμάντιου Κοραή, οκτώ μήνες νωρίτερα (βλ. 27 Νοεμβρίου 1796).

1806.—Ο θρυλικός Νικοτσάρας, αναχωρεί από την Σκόπελο με προορισμό την Μακεδονία. Έχει μαζί του 550 άνδρες με τους οποίους θα εξοντώσει πολλούς τούρκους κατακτητές.

1807.—Ο Αρματολός τού Ολύμπου Νικοτσάρας (Νίκος Τσάρας), με ηρωική εξόρμηση κατατρόπωσε κοντά στην Κατερίνη ισχυρή δύναμη τούρκων, οι οποίοι τον είχαν περικυκλώσει.

1814.—Κυκλοφόρησε η «Ιονική» ή αλλιώς «Εφημερίς των Ηνωμένων Επαρχιών των Ιονίων Νήσων». Υπήρξε επίσημο όργανο των Ελλήνων τού Ιονίου, μέχρι και τον Δεκέμβριο τού 1817, όπου στην συνέχεια ονομάστηκε «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΠΑΡΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ». Η έκδοσή της διεκόπη στις 19 Δεκεμβρίου τού 1818.

1821.—Οι Έλληνες γίνονται κύριοι τού Κάστρου τής Μονεμβασιάς ύστερα από συμφωνία με τους τούρκους. Το πρωτόκολλο παραδόσεως είχε υπογραφεί από τις 21/7. Το γεγονός αυτό είχε σοβαρές επιπτώσεις στο ηθικό των οθωμανών οι οποίοι αποκλεισμένοι στην Τριπολιτσά, πολιορκούντο από τους Έλληνες. «Παρεδόθη το φρούριον Μονεμβασίας διά συνθήκης εις τον Καντακουζινόν (η πολιορκία από 28 Μαρτίου). Αρχηγοί των Ελλήνων Γρηγοράκης, Δ. Τσιγγουράκης, Τζανετάκης, Κουσονάκος, Πετροπουλάκης Γουζέλος, Μιχαλάκης, πλοίαρ. Γ. Πάνου, Ν. Ράφτης, Ηλ. Θερμεσίδης, Ι. Κούτσης, Β. Ορλώφ, Αναργύρου, Αναστ. Ανδρούτσος, Γ. Μπαρδάκος, των τούρκων Μουσταφάμπεης και Μεχμέτ Αγάς Ατσέπης».

1822.—(21-25).«Κανονιοβολισμός φρουρίου Ναυπλίου υπό Μαχμούτ πασά Δράμαλη και αντικανονιοβολισμός υπό των φιλελλήλων Άστιγγος, Χάνη, Ανεμάστα και Γέρβα».

.—(22-23). Ενώ ο Δράμαλης πολιορκεί το Άργος, μικρή δύναμη τής φρουράς σε συνεργασία με τον Πλαπούτα καταφέρνει να μην γίνει αντιληπτή η έξοδός της και κτυπούν τους τούρκους. «Εξήλθον ξιφήρεις και υπό την ηγεσίαν τού Κρεβατά, Γιατράκου, Π. Κολοκοτρώνη, Γ. Μαυρομιχάλη, Δ.Πλαπούτα, οι εντός τού φρουρίου Άργους πολιορκούμενοι Έλληνες και εσώθησαν άπαντες».

.—Ο Δράμαλης προσπαθεί να εκβιάσει τα στενά Χαλανδρίτσης τα οποία κατείχε ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι Έλληνες.

1823.—Στο Μεγάλο Δερβένη Χαλκίδος, έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Την μάχη κέρδισαν οι τούρκοι. Σ’αυτήν εφονεύθη ο οπλαρχηγός Λιάκος Νικόλαος από την Εύβοια. «Μάχη παρά το Μεγάλο Δερβένι μεταξύ όρους Παγώντα και Μαντουδίου τού Δήμου Κηρέως τής Χαλκίδος καθ’ ην εφονεύθη ο οπλαρχηγός Λιάκος. Φυγή Ελλήνων ων αρχηγοί ήσαν οι Αγγελής Νικολάου, Μήτρος Τριανταφυλλίνας και Μπούσγος κατά Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλη».

1825.—«Οι πλοίαρχοι Δημ. Κιοσές και Α. Γεωργίου απέκλεισαν τον Κορινθιακόν κόλπον και τον Αμβρακικόν».

.—«Ο πλοίαρχος Ι. Κυριακός ετροφοδότησε το Μεσολόγγιον». Ο Ελληνικός Στόλος (27 πολεμικά και 5 πυρπολικά) υπό τον Σπετσιώτη Αντιναύαρχο Ιωάννη Κυριακό, καταναυμάχησε τον τουρκικό στην λιμνοθάλασσα τού Μεσολογγίου και πέτυχε την άρση τού ναυτικού αποκλεισμού. Η κινητοποίηση τού Ελληνικού στόλου με στόχο την άρση τού αποκλεισμού και την ενίσχυση των πολιορκημένων με ενόπλους, πυρομαχικά και εφόδια, επιχειρήθηκε αρκετές φορές, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι. Στα τέλη Ιουλίου τού 1825 και στα μέσα Ιανουαρίου 1826, ο Ελληνικός στόλος, πέτυχε να διασπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό, δίνοντας ελπίδα στους πολιορκημένους.

.—«Ναυμαχία μεταξύ Μεσολογγίου και Πάπα. Γενική φυγή τουρκικού στόλου. Ενταύθα αρχηγοί των Ελλήνων ήσαν οι Μιαούλης, Κολανδρούτσος, Σαχτούρης, των τούρκων οι καπετάν Τοπάλ πασάς».

.—«Αναχώρισις Ελληνικών πλοίων εξ Ύδρας εις Αλεξάνδρειαν υπό τους Μανώλην Τομπάζην, Α. Ραφαλιάν, Αντ. Κριεζήν, Κ.Κανάρην, Αντ. Θεοφάνην και Μιχ. Μπούτον, προς συνάντησιν τού στόλου τού Μεχμέτ Αλή». Αναχώρησε από την Ύδρα Ελληνικός στολίσκος με τον παράτολμο στόχο τής πυρπολήσεως τού Αιγυπτιακού στόλου μέσα στο λιμάνι τής Αλεξάνδρειας. Εμπνευστής τού φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος ήταν ο Ψαριανός πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης. Γι’ αυτήν την παράτολμη καταδρομική επιχείρηση, κατασκευάστηκαν τρία πυρπολικά, ένα γιά τον Κανάρη, ένα γιά τον Αντώνιο Θεοφάνη Βώκο και ένα γιά τον Μανώλη Μπούτη. Τα πυρπολικά αυτά θα συνοδεύονταν από δύο υδραίικα πλοία, με κυβερνήτες τον Αντώνιο Κριεζή και τον Μανώλη Τομπάζη, ο οποίος ορίστηκε και επικεφαλής τής εκστρατείας. Στον λιμένα τής Αλεξάνδρειας θα φτάσουν στις 29 Ιουλίου.

1826.—«Άφιξις Ελληνικού στόλου εις Σάμον υπό την οδηγίαν τού Α. Μιαούλη, Κολανδρούτσου Ν. Αποστόλη και Σαχτούρη».

1833.—(23-7/4-8). Με Βασιλικό Διάταγμα, η Ελληνική Εκκλησία κηρύσσεται αυτοκέφαλος, χωρισθείσα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, με τρεις βασικούς άξονες. 1) Το αυτοκέφαλο, 2) το καισαροπαπικό σύστημα και 3) την διάλυση των μοναστηριών. Γιά τον τρίτο άξονα τής πολιτειακής εξουσίας, ψηφίσθηκε κατάργηση 534 ανδρικών μοναστηριών τα οποία είχαν κάτω από 6 μοναχούς και σχεδόν όλα τα γυναικεία. Δημεύτηκε όλη η κινητή και ακίνητη περιουσία τους και απαγορεύτηκε οποιαδήποτε δωρεά. Το κράτος θα εκποιούσε την περιουσία αυτή και τα έσοδα θα ενίσχυαν τις δαπάνες γιά την παιδεία. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο μοναχισμός να δεχθεί καίριο πλήγμα και η παιδεία να μην καρπωθεί τα αναμενόμενα, μιάς και οι επιτήδειοι φρόντισαν να ιδιοποιηθούν την τεράστια αυτή περιουσία. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μη αναγνωρίζοντας τα όσα αντικανονικά έπραξε η βαυαρική Αντιβασιλεία, διέκοψε κάθε επικοινωνία με την Ελλαδική Εκκλησία επί μία δεκαεπταετία.

1880.—Τουρκαλβανοί τής περιοχής οργανώνουν στο Αργυρόκαστρο τής Βορείου Ηπείρου Συνέλευση, με στόχο να εμποδίσουν την παραχώρηση μέρους τής Ηπείρου στην Ελλάδα.

1884.—Πυρκαγιά εκδηλώθηκε στην Βουλή επί πρωθυπουργίας Χαριλάου Τρικούπη. Είναι η πρώτη πυρκαγιά τής Ελληνικής Βουλής. Σημειώθηκε στον 2ο όροφο τού κτηρίου, στην βορεινή πλευρά, αυτή που βλέπει προς την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας. Τότε κάηκε μεγάλο μέρος τής στέγης. Η δεύτερη μεγάλη πυρκαγιά σημειώθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1909. Η εφημερίδα «Αιών» έγραφε στις 24-7-1884: «…προσέδραμον δ’ ἐκεῖ καὶ πάντες οἱ ὑπουργοί, ἐν οἴς πρῶτος ὁ πρωθυπουργὸς κ.Τρικούπης».

1892.—Γεννιέται ο Έλληνας συνθέτης Πέτρος Πετρίδης, από τους πρωτεργάτες τής «Εθνικής Σχολής».

1903.—Ο Γεώργιος Σεϊμένης από την Ανώπολη Σφακίων, είναι το πρώτο θύμα τής Κρήτης στον Μακεδονικό Αγώνα. Οι εχθροί τής πατρίδος έκαψαν ζωντανό τον εικοσιδυάχρονο ήρωα στην Κλεισούρα. Ήταν ένας από τους δέκα πρώτους Κρήτες που πήγαν στην Μακεδονία, ενώ ο αδελφός του Γιάννης, τρία χρόνια αργότερα στις 27/3/1906, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να δραπετεύσει από τις φυλακές Μοναστηρίου.

1906.—Συνεχίζονται οἱ μεγάλες καταστροφὲς στὴν Στενήμαχο. Τρεῖς φορὲς ἀνέβαλαν οἱ βούργαροι  κομιτατζῆδες τὴν ἐπίθεση ἐναντίον τῆς ἑλληνικότατης πόλης, διότι μὲ τὰ προηγηθέντα γεγονότα στὴν Φιλιππούπολη, οἱ Ἕλληνες εἶχαν προετοιμασθεῖ καὶ τοὺς περίμεναν ὁπλισμένοι.  Ἡ ἀποστολή ὅμως ἑνός τάγματος βουργαρικοῦ στρατοῦ, τοὺς ἀνάγκασε νἀ κλειστοῦν μέσα στὰ σπίτια τους καὶ ἡ πόλις ἀφέθηκε ἕρμαιο στὸν βουργάρικο ὄχλο γιὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καταστροφικὸ του ἔργο.

1907.—Ο περιβόητος τούρκος Πάρδος, συνέλαβε τον Έλληνα Πλιάκο από την Νικόκλεια, επειδή αρνούνταν να πληρώσει τον φόρο υποτέλειας. Τον έδειρε σε τέτοιο σημείο ώστε ετοιμοθάνατος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Σερρών.

1908.—Στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Λονδίνου, ο Έλληνας αθλητής Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κατέκτησε το Αργυρό Μετάλλιο στο ύψος άνευ φόρας. Στον αγώνα δηλώθηκαν 23 αθλητές αλλά τελικά παρουσιάστηκαν 18, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν από τις Η.Π.Α. Επικρατέστερος γιά την νίκη ήταν ο παλαίμαχος και έμπειρος Ρέι Ιούρι και οι συμπατριώτες του Τζόν Μπίλερ και Λιρόι Χόλμς που με μοναδική ευκολία περνούσαν συνέχεια το 1.55. Την καλύτερη επίδοση στον κόσμο εκείνη την εποχή είχε ο Ιούρι με 1.65. Ο Κώστας Τσικλητήρας είχε ατομικό ρεκόρ 1.50 αλλά επέδειξε υψηλό πνεύμα συναγωνισμού. Δεν φοβήθηκε σε κανένα σημείο τού αγώνα, παρά την απειρία του, δημιούργησε νέο ρεκόρ, 1.55 και κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο.

1909.—(π. ημ.) Η οθωμανική κυβέρνηση με αυστηρή διακοίνωσή της αξιώνει γραπτή δήλωση τής ελληνικής κυβέρνησης με την οποία θα αποδοκιμάζει την επαναστατική κίνηση των Κρητών που επιδιώκουν την ένωση τού νησιού με την Ελλάδα. Η ελληνική απάντηση δεν θεωρείται επαρκής από την οθωμανική κυβέρνηση, η οποία επιμένει ότι η ελληνική στάση στο Κρητικό Ζήτημα «δεν είναι άμεμπτος», ενώ αφήνει να εννοηθεί ότι θα διεκδικήσει με δυναμικό τρόπο τα επί τής Κρήτης κυριαρχικά δικαιώματά της (!). 

1911.—Η Κωνσταντινούπολη ερημώνει μετά από τεράστια πυρκαγιά. Υπολογίζεται ότι κάηκαν 7.000 σπίτια.

1912.—Επιστρέφει στην Αθήνα ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας μετά τις επιτυχίες του στους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Στοκχόλμης και στους διεθνείς αγώνες τού Βερολίνου. Κατά την αποβίβασή του στον σιδηροδρομικό σταθμό Πελοποννήσου, ο λαός τού επιφυλάσσει ενθουσιώδη υποδοχή.

1913.—Ο γιατρός (και διατελέσας βουλευτής Ρόδου στην Βουλή τής Κωνσταντινούπολης, 1908-1912), Θεόδωρος Κωνσταντινίδης από το χωριό Βάτι, στέλνει γράμμα στις Εφημερίδες εξωτερικού και εσωτερικού γιά να διαδηλώσει τις λανθασμένες σκέψεις και υπολογισμούς των Ιταλών και των Συμμάχων τους. Γράφει και υποστηρίζει με στοιχεία πολλά και μεστά, στέλνοντας γράμματα προς όλους τούς δυνατούς τής Ευρώπης, σε Εφημερίδες και περιοδικά, πως ο πληθυσμός ο Ελληνικός στην Ρόδο δεν είναι μόνο 16.000. Υποστηρίζει με σαφήνεια και παρρησία πως όλος ο πληθυσμός τού νησιού, εν έτει 1913, είναι 45.000 και από αυτόν τον πληθυσμό, το 82 τοις εκατό είναι Έλληνες !

1914.—Η Αυστροουγγαρία αποστέλλει τελεσίγραφο στην Σερβία, μετά την δολοφονία τού αρχιδούκα τής ΑυστρίαςΗ μεταξύ τους διαμάχη θα οδηγήσει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

.—Τμήματα τού στρατού τής Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου, αρχίζουν την προέλαση με σκοπό να απελευθερώσουν την Κορυτσά, ενώ, την επόμενη μέρα, συνεχίζοντας τον Αγώνα κατευθύνονται στην Μοσχόπολη.

1917.—Ανήκουστα το όργια των βούργαρων στην Ανατολική Μακεδονία και την Βόρεια Θράκη. Διαρπαγές, συλλήψεις, βασανισμοί και εκπατρισμοί, είναι λέξεις που δεν μπορούν να περιγράψουν τα δεινά των Ελλήνων. Η τραγική πραγματικότητα είναι ότι ο ελληνισμός τής Θράκης δέχθηκε πολύ μεγαλύτερα πλήγματα και απώλειες απ’ εκείνο τής Μακεδονίας. Αν το 51% τής μείζονος Μακεδονίας ενσωματώθηκε μετά τους βαλκανικούς πολέμους στο ελληνικό κράτος, το αντίστοιχο ποσοστό γιά την Θράκη (Δυτική, Ανατολική και Βόρεια) είναι πολύ μικρότερο. Παρ΄ όλο που οι Ελληνικοί πληθυσμοί τής Θράκης και τής Μακεδονίας στάθηκαν πάντα σε ολόκληρη την διάρκεια τής τουρκοκρατίας οι άγρυπνοι φύλακες και τα κυριότερα αμυντικά ερείσματα ολόκληρου τού ελληνισμού απέναντι στις εχθρικές επιθέσεις και εισβολές. Το ελληνικό στοιχείο τής Δυτικής και τής Ανατολικής Θράκης υπέφερε τα πάνδεινα από τις τουρκικές αυθαιρεσίες και βιαιότητες. Κοντά σ’ αυτές προστέθηκε η βίαιη δράση των βουργαρικών ανταρτικών σωμάτων, που προσπάθησαν τον Ιούλιο τού 1903 με την εξέγερση τού Ήλιντεν να προσαρτήσουν την Δυτική Μακεδονία και το βιλαέτι τής Αδριανουπόλεως.

.—Αντίστοιχα είναι τα όργια των τούρκων κατά των ομοεθνών μας.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία, γίνονται μάχες περιπόλων.

.—Απεβίωσε ο πρώην πρωθυπουργός, ιστορικός και καθηγητής πανεπιστημίου, Σπυρίδων Λάμπρος. Είχε γεννηθεί το έτος 1851, στην νήσο Κέρκυρα.

.—Λήγει η σύγκληση Εθνικού Συνεδρίου των τούρκων στο Ερζερούμ, το οποίο καθόριζε την στρατιωτική αντιμετώπιση τού Ελληνικού Εκστρατευτικού σώματος στην Μ. Ασία.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός με το 1ο  Σώμα Στρατού, βαδίζει προς Ουσάκ και εκκαθαρίζει την περιοχή Ντιμιρτζή.

1921.—Στο Μέτωπο Μ. Ασίας συνάπτονται μικροσυμπλοκές μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

.—Ο Κεμάλ συγκεντρώνει γιά την τελευταία του άμυνα στις γραμμές τού Σαγγάριου, δύναμη 45-50 χιλιάδων ανδρών.

1922.—Σε ολόκληρη την Στρατιά στην Μικρά Ασία, γίνεται δράση περιπόλων.

1929.—Τα αργυρά νομίσματα που έκοψε η αυτόνομη Κρήτη με βάση το διάταγμα τού 1900 (17/4), αποσύρονται από την κυκλοφορία.

1935.—Ο βασιλεύς Γεώργιος Β΄, κάνει σαφές ότι, δεν θα επιστρέψει στην χώρα εάν στο δημοψήφισμα ο λαός τον αρνηθεί.

1942.—Ο Ναπολέων Ζέρβας ιδρύει τις ΕΟΕΑ (Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών). Ο ιδρυτής τού Ε.Δ.Ε.Σ. Ναπολέων Ζέρβας, αναχωρεί από την πρωτεύουσα Αθήνα με τέσσερεις συντρόφους του, τον Κομνηνό Πυρομάγλου, τον Μιχαήλ Σπυριδάκη, τον Παντελή Κωστάκη και τον Ιωάννη Παπαδάκη, αρχίζοντας την ένοπλη δράση του.

1943.—Οι δυνάμεις κατοχής (Γερμανοί-βούργαροι) πυρπόλησαν και κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό Λέχοβο τού Νομού Φλώρινας στην Μακεδονία.

.—Εκτελείται η επιχείρηση «Θέτις», η σημαντικότερη αποστολή των Ελληνικών μοιρών διώξεως στην Μέση Ανατολή. Οι Έλληνες χειριστές πιλότοι προσέβαλαν γερμανικούς στόχους στην κατεχόμενη Κρήτη σε μία αποστολή εκδίκησης γιά την ομαδική σφαγή τής Κανδάνου. Από την 335 ΜΔ συμμετείχαν οκτώ αεροσκάφη με χειριστές τους σμηναγούς Γ. Πάγκαλο, και Ν. Βολονάκη, τους ανθυποσμηναγούς Κ. Μιχαηλίδη και Ε. Χατζηϊωάννου, τους αρχισμηνίες Α. Κουντούρη και Ν. Φράγκο και τους επισμηνίες Β. Δούκα και Μ. Λάϊτμερ. Από την 336 ΜΔ συμμετείχαν εννέα αεροσκάφη με χειριστές τους σμηναγούς Σπ. Διαμαντόπουλο, Ι. Κατσαρό, τον υποσμηναγό Δ. Βουτσινά, τους ανθυποσμηναγούς Ελευθέριο Αθανασάκη και Σωτήρη Σκάντζικα, τους αρχισμηνίες Γ. Παπαϊωάννου, Κ, Κόκκα και Αν. Φραγκιά και τον επισμηνία Γ. Νικολόπουλο. Οι απώλειες αυτής τής επιχειρήσεως σε Έλληνες πιλότους ήταν σημαντικές.

.—Στην επιχείρηση «Θέτις», ο πιλότος μας Ελευθέριος Αθανασάκης, παρά το γεγονός ότι μία βοηθητική δεξαμενή βενζίνης αποσπάστηκε από το αεροσκάφος κατά την απογείωση, δεν ματαίωσε, αλλά απεναντίας εκτέλεσε στο ακέραιο την αποστολή του, και τελικά αναγκάστηκε να προσγειωθεί λόγω εξαντλήσεως των καυσίμων. Έπεσε όμως στην αντίληψη μιάς εχθρικής περιπόλου και αμυνόμενος με το περίστροφό του βρήκε ηρωικό θάνατο κοντά στα συντρίμμια τού αεροσκάφους του.

.—Την ίδια ημέρα το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο αεροπόρος μας Βασίλειος Δούκας, κατά την εκτέλεση τής ίδιας πολεμικής αποστολής χτυπήθηκε από εχθρικά αντιαεροπορικά πυρά και συνετρίβη κατά την έξοδό του από την Κρήτη, στην περιοχή Τυμπάκι.

.—Με τον ίδιο τρόπο και στην ίδια αποστολή, χτυπημένος από σφοδρά εχθρικά αντιαεροπορικά πυρά, βρήκε ηρωικό θάνατο ο Μαυρίκιος Λάϊτμερ, πέφτοντας με το αεροσκάφος του στο Καλό Χωριό Ιεράπετρας Κρήτης.

.—Ο ιερέας Ευθύμιος Ιωάννου, ευσεβής και πατριώτης,  έπεσε θύμα τής θηριωδίας των Γερμανών μαζί με πολλούς χωρικούς τής Λαλίζης.

.—Οι βάρβαροι Γερμανοί ολοκληρώνουν τον χαλασμό τού χωριού Αγία Αναστασία στην Ήπειρο. Αφού την προηγούμενη ημέρα έκλεψαν τα πάντα και πυρπόλησαν το χωριό, σαν σήμερα, εκτέλεσαν όσους δεν πρόλαβαν να φύγουν από αυτό. Κατόπιν, όταν από μακριά αντιλήφθηκαν την επιστροφή των κατοίκων, άρχισαν να το βομβαρδίζουν επί 15θημέρου με βαρύ πυροβολικό (…) Αυτός είναι ο «πολιτισμός» τους.

.—Ο Γεώργιος Σιούλης ιερεύς,  συνελήφθη  από τους  Γερμανούς  και κάηκε ζωντανός, μαζί με άλλους προκρίτους τού χωριού Αγία Αναστασία.

.—Οι αποκτηνωμένοι Γερμανοί, εισβάλουν στο χωριό Βαρυάδες Ιωαννίνων και, επί οκτώ ολόκληρες ημέρες διενεργούν κάθε είδους ανοσιούργημα. Έκλεψαν, έκαψαν και προέβησαν σε πλήρως απάνθρωπες ενέργειες. Στις 29 τού προηγούμενου μήνα, το χωριό είχε να μετρά πολλά θύματα από τον βομβαρδισμό που υπέστη, ενώ ο αριθμός των θυμάτων δεν είναι εξακριβωμένος διότι σε αυτό είχαν καταφύγει και κάτοικοι διπλανών χωριών.

.—Απάνθρωποι Γερμανοί εισβάλουν στο χωριό Ελεύθερο τής Ηπείρου. Μετά την γενική λεηλασία τού χωριού, προέβησαν σε καταστροφές κινητής και ακίνητης περιουσίας, αλλά και την πυρπόλησή του από την οποία δεν διέφυγαν το σχολείο αλλά και οι τρείς εκκλησίες του. Επίσης, εκτέλεσαν τέσσερεις αθώους ανθρώπους και συνέλαβαν άλλους δύο, των οποίων η τύχη έκτοτε αγνοείται. Πριν από αυτούς, Τσάμηδες και Ιταλοί είχαν διαπράξει τα ίδια στις 4/11/1940.

1944.—Επίσημα γερμανικά στοιχεία, κάνουν λόγο γιά την κρητική αντίσταση τού τελευταίου τριμήνου δίνοντας στο φως σημαντικά στοιχεία. Δολιοφθορές σε στύλους επικοινωνίας, κλοπές χιλιομέτρων καλωδίων, 106.000 λίτρα βενζίνης, 6.800 πετρελαίου, καύσιμα αεροπλάνων, λιπαντικά κ.α., είναι μόνον το υλικοτεχνικό μέρος. Παράλληλα, οι αντάρτες εθνικών αντιστασιακών ομάδων, κατάφεραν να εκτελέσουν 12 τοπικούς προδότες, Κρητικούς, τρεις εκ των οποίων ήταν δήμαρχοι.

.—Οι απάνθρωποι Γερμανοί, προβαίνουν στην εκτέλεση ενός ανθρώπου από το χωριό Πέτρα των Ιωαννίνων. Το πολύπαθο αυτό χωριό δέχθηκε την επίθεση των πλέον απολίτιστων Ευρωπαίων, όπου συνελήφθη ο ως άνω αναφερόμενος με δύο ακόμη συγχωριανούς του. Κατόπιν, προέβησαν σε εκτεταμένες καταστροφές, καθώς και την πυρπόληση τουλάχιστον σε 33 οικίες, πλήθος αποθηκών και βοηθητικών κτηρίων, αλλά και την λεηλασία του. Οι δύο άλλοι άνθρωποι, τους οποίους έσυραν ως ομήρους, δεν επέστρεψαν ποτέ στο χωριό.

1947.—Γίνεται γνωστό ότι, η συσταθείσα «Ειδική Επιτροπή Έρευνας» την οποία όρισε το Συμβούλιο Ασφαλείας, εξήγαγε πόρισμα σύμφωνα με το οποίο Γιουγκοσλαβία, αλβανία και βουργαρία, τροφοδοτούν και υποθάλπουν κομμουνιστές οι οποίοι δρουν αντεθνικά στην Ελλάδα.

1949.—Το φονικό και καταστρεπτικό πέρασμα των 6,7 Ρίχτερ από την μικρασιατική χερσόνησο τής Ερυθραίας, την Χίο και των γειτονικών νησιών. Στην Χίο, εκτός από τους τρεις νεκρούς και τους 50 τραυματίες, κατέρρευσαν 534 κατοικίες και άλλες πεντέμισι χιλιάδες (5.500!) έπαθαν ολικές ή μικρότερες ζημιές. Κάπως μικρότερες ήταν οι ζημιές στην Μικρά Ασία, αλλά στην Σμύρνη οι νεκροί έφθασαν τους οχτώ.

1953.—Αρχίζει η δίκη τού κομμουνιστή και φερόμενου ως αρχηγού τού παράνομου μηχανισμού τού Κ.Κ.Ε., Νίκου Πλουμπίδη στο Στρατοδικείο Αθηνών.

1957.—Γεννιέται στο Νιού Τζέρσεϊ των Η.Π.Α. ο σημαντικός γιά την προσφορά του στην ελληνική καλαθοσφαίριση αθλητής, Νίκος Γκάλης, γιός μεταναστών με καταγωγή από την Ρόδο (ο πατέρας του ήταν από τον Άγιο Ισίδωρο τής Ρόδου).

1964.—Ψηφίστηκε από την τούρκικη εθνοσυνέλευση ο ειδικός νόμος που καταργούσε το 14ο άρθρο τού ν. 1151/1927 αναγκάζοντας τα ελληνορθόδοξα σχολεία τής Ίμβρου και τής Τενέδου να κλείσουν ερμητικά τις πόρτες τους επί σχεδόν μισό αιώνα, «…διά να αποκτήσουν οι κάτοικοι των δύο αυτών νήσων σχολάς υψηλού επιπέδου υπό τον έλεγχον του Υπουργείου Παιδείας». Η πρόταση 38 βουλευτών είχε κατατεθεί προς ψήφιση και προέβλεπε ότι «…η εκπαίδευσις εις τας σχολάς Ίμβρου και Τενέδου γίνεται τουρκιστί και είναι γενική, δωρεάν και λαϊκή», έγινε δε αποδεκτή από την ολομέλεια τής Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης στις 30 Ιουνίου 1964 «διά βοής, άνευ ουδεμίας αντιδράσεως».

1966.—Ο κωπηλάτης Αστυφύλακας Πέτρος Κλουδάς αποβιβάζεται στο λιμάνι τού Πειραιά, όπου τού επιφυλάχθηκε θερμή υποδοχή. Ο Πέτρος Κλουδάς κατόρθωσε να διασχίσει κωπηλατώντας την Αδριατική θάλασσα, ξεκινώντας από τους Οθωνούς και καταλήγοντας στο Οτράντο.

1970.—Η αεροπειρατεία που σημειώθηκε σε αεροπλάνο τής Ολυμπιακής από Παλαιστίνιους με αίτημα την απελευθέρωση συντρόφων τους, βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης πρότεινε να κρατήσουν αυτόν ως όμηρο, αλλά η πρότασή του δεν έγινε δεκτή.

1972.—Λόγω ισχυρών καταιγίδων, ένας κεραυνός πλήττει  υποσταθμό τής Δ.Ε.Η. και βυθίζει την χώρα στο σκοτάδι.

1973.—Επανακυκλοφορεί η εφημερίδα «Βραδυνή». Το κλείσιμό της, την 1η Δεκεμβρίου 1973, ήταν μια από τις πρώτες ενέργειες τού δικτάτορα Ιωαννίδη ο οποίος είχε ανατρέψει νωρίτερα τον Γ. Παπαδόπουλο. Στο 1ο της φύλλο αναφέρεται στην επιστροφή Καραμανλή.

1974.—Το καθεστώς τής δικτατορίας τού Ιωαννίδη κατέρρευσε μετά τα τραγικά γεγονότα στην Κύπρο, και ο Φαίδων Γκιζίκης κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο τής Βουλής, ζητώντας τους να αναλάβουν την διακυβέρνηση τής χώρας.

.—Συνεχίζονται οι παραβιάσεις τής συμφωνίας καταπαύσεως τού πυρός στην Κύπρο από τους τούρκους.

.—Το πρωί τής Τρίτης 23 Ιουλίου, οι αλεξιπτωτιστές-καταδρομείς τής Α΄ Μ.Κ., διατάχθηκαν να υπερασπίσουν το Αεροδρόμιο Λευκωσίας, λόγω πληροφοριών ότι οι τούρκοι, ύπουλα όπως πάντα και επωφελούμενοι τής ανακωχής, επρόκειτο να επιχειρήσουν κατάληψή του. Άμυνα τού αεροδρομίου ήταν μία μικρή δύναμη τής ΕΛΔΥΚ (120 άνδρες) και μία μικρότερη τής Εθνοφρουράς, με ένα ΠΑΟ 106χιλ. και πέντε παλαιά τεθωρακισμένα Μ-8. Μεταφέρθηκαν με λεωφορεία τής συγκοινωνίας με κάθε μυστικότητα, καθώς οι Άγγλοι και οι Καναδοί τού Ο.Η.Ε. λειτουργούσαν ως κατάσκοποι υπέρ των τούρκων.

1982.—Αρχίζει «διάλογος» μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας γιά τις διαφορές των δυο χωρών.

.—Σκοτώθηκε ο πιλότος Γεώργιος Τζαγκουρνής στην θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά των νήσων Καράβια τού Μυρτώου Πελάγους, συνεπεία πτώσεως τού αεροσκάφους στο οποίο επέβαινε κατά την διάρκεια αποστολής. Ο άτυχος πιλότος, γεννήθηκε το 1956 στην Αλικαρνασσό Ηρακλείου Κρήτης.

1983.—Ισχυρός καύσωνας πλήττει την πρωτεύουσα Αθήνα, με το θερμόμετρο να ξεπερνά τους 41 βαθμούς Κελσίου. Το ρεκόρ καύσωνα στην Αθήνα, τις τελευταίες τουλάχιστον δεκαετίες, συνέβη μεταξύ 17 με 20 Ιουλίου τού έτους 1973, όπου το θερμόμετρο έδειξε 46,4° Κελσίου.

1985.—Επίσημη επίσκεψη τού (ανθέλληνα) Προέδρου τής βουργαρίας Τοντόρ Ζίβκοφ στην Αθήνα, ο οποίος είχε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου.

1990.—Κάτω από συνθήκες φόρτισης και όξυνσης, επικυρώθηκε από την Βουλή η νέα ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, με ψήφους μόνο τής Ν.Δ.

1991.—Στην Αυστραλία, συλλαμβάνεται ο πλοίαρχος τού ελληνικού δεξαμενόπλοιου «Κίρκη», το οποίο κόπηκε στα δύο, με αποτέλεσμα την θαλάσσια ρύπανση από 20.000 τόνους πετρελαίου.

1992.—Αρχίζει στον Βόλο η δίκη γιά τον θάνατο τού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, ο οποίος δολοφονήθηκε στις μαθητικές εξεγέρσεις στην Πάτρα. Κύριος κατηγορούμενος ο Γιάννης Καλαμπόκας.

1993.—Ο κατοχικός ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς, παραδέχεται ότι στα Κατεχόμενα ζουν 60 έως 80 χιλιάδες έποικοι.

.—Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών ο ηθοποιός Γιάννης Αργύρης.

1996.—Απεβίωσε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη.

.—Νεκρός βρίσκεται μέσα σε καμπίνα τού πλοίου «Πήγασος» ο Χριστόφορος Μαρίνος, ο οποίος κατηγορείτο γιά την δολοφονία τού ταμία τού Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, κατά την ληστεία τού 1995.

1998.—Μόλις τρεις ημέρες μετά την ενθρόνιση τού νέου Μητροπολίτη Κορυτσάς Χριστοδούλου, και πέντε από την ενθρόνιση τού Βερατίου, Αυλώνος και Κανίκης, Ιγνατίου, κατόπιν μυρίων κόπων λόγω σκληρών αντιδράσεων τής αλβανικής φυλαρχίας, γίνεται η ενθρόνιση και τού Επισκόπου Απολλωνίας, Κοσμά.

2002.—Ένα ακόμη άτομο, που φέρεται ως μέλος τής 17Ν, ο 37χρονος δάσκαλος Κωνσταντίνος Τέλιος, παραδίνεται μόνος του στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης δηλώνοντας ότι μετείχε σε «χτυπήματα» τής τρομοκρατικής οργάνωσης με το κωδικό όνομα «Μάρκος». Το συμπέρασμα των πρώτων ανακρίσεων κατέληξε στο ότι δεν ανήκε στους κύριους εκτελεστές, αλλά διαδραμάτιζε δευτερεύοντα ρόλο στην τρομοκρατική οργάνωση. Ο Τέλιος χαρακτήρισε ως «πιτσιρικάδες» τα μέλη τής 17Ν  και «πατεράδες» τα μέλη τού Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα (ΕΛΑ).

2003.—Ο  κατοχικός τουρκοκύπριος  ηγέτης Ρ. Ντενκτάς, σε μία νέα κίνηση εντυπωσιασμού, απέστειλε στις 23 Ιουλίου 2003 επιστολή στον Γ.Γ. των Η.Ε., στην οποία εισηγείται την άρση ναρκών από ναρκοπέδια τού τουρκικού κατοχικού στρατού, εντός και πλησίον τής Λευκωσίας.

2007.—Κατά την ηρωική τους προσπάθεια, και εκτελώντας το καθήκον τους στην κατάσβεση πυρκαγιάς στα Στύρα Ευβοίας, κοντά στο Δήλεσι, νεκροί ανασύρθηκαν από τα συντρίμμια τού αεροσκάφος τύπου Canadair CL-415MP τής Π.Α, ο κυβερνήτης σμηναγός  Δ. Στοϊλίδης, 34 ετών, οικογενειάρχης και πατέρας δίδυμων αγοριών δύο ετών και βρέφους εννέα μηνών, και ο συγκυβερνήτης υποσμηναγός Ι. Χατζούδης, 27 ετών, ανύμφευτος. Το αεροσκάφος συνετρίβη σε ορεινό όγκο, ενώ προσπαθούσε να πάρει ύψος μετά από πολύ χαμηλή πτήση γιά να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα ρήψεως νερού.

2018.—Σαν σήμερα, στὶς περιοχὲς Ῥαφῆνα, Νέο Βουτζᾶ καὶ Μάτι τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς, χάθηκαν ἀνθρώπινες ζωὲς μὲ τὸν φρικτώτερο καὶ βασανιστικώτερο τρόπο, θύματα μιᾶς ἀνίκανης καὶ διαλυμένης κρατικῆς μηχανῆς. Σωρεία ἐλλείψεων σὲ μέσα τῆς Πυροσβεστικῆς ὑπηρεσίας, σοβαρότατα προβλήματα στὴν ἐπικοινωνία καὶ σωρεία λαθῶν δύο ὑπουργῶν καὶ βαθμοφόρων οἱ ὁποῖοι συντόνιζαν ( ; ) τὴν επιχείρηση κατασβέσεως, εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα μία χαώδη κατάσταση, μὲ τραγικὴ κατάληξη τὸν μαρτυρικὸ θάνατο βρεφῶν, παιδιῶν καὶ ἀνήμπορων ἐνηλίκων. Στὴν σύσκεψη ποὺ ἔγινε στὸ Συντονιστικὸ Κέντρο τῆς Πυροσβεστικῆς στὶς 11:30 μ.μ., ὁπότε καὶ ἐδέησε ἐπὶ τέλους νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ πρωθυπουργεύων ἀπὸ τὸ Μόσταρ τῆς Βοσνίας, δὲν ἔγινε καμμία ἁπολύτως ἀναφορὰ γιὰ τοὺς ἤδη 13 καταγεγραμμένους νεκρούς. Ὁ τραγικός ἀπολογισμὸς τῆς πύρινης λαίλαπας στὴν Ἀνατολικὴ Ἀττική εἶναι 102 νεκροί (οἱ ὁποῖοι εἴτε χάθηκαν τὴν ὥρα τῆς πυρκαγιᾶς, εἴτε ἐξέπνευσαν ἀργότερα στὰ νοσοκομεῖα), δεκάδες ἐγκαυματίες μὲ ἕναν γολγοθᾶ μπροστά τους, ἐπιζήσαντες οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ συνεχίσουν δεχόμενοι τὴν ἀπώλεια ἀγαπημένων τους προσώπων καὶ ἀνυπολόγιστες ὑλικὲς καταστροφές. Μόλις ἐλάχιστες ἡμέρες πρίν, στὶς 16 Ἰουλίου, κι’ ἐνῷ οἱ πυροσβέστες μας προέβαιναν σὲ καταγγελίες γιὰ τὸν ἐλλειπὴ ἐξοπλισμό τους, μὲ μία κίνηση ἀβροφροσύνης –δίχως ἀντίκρυσμα– ὁ ὑπουργὸς Προστασίας τοῦ Πολίτη Νικόλαος Τόσκας, χάρισε δύο πλήρως ἐξοπλισμένα πυροσβεστικὰ ὀχήματα στὴν ἀλβανία…

2019.—Στο στόχαστρο αλβανών γιά μία ακόμη φορά το μνημείο τού Βορειοηπειρώτη οπλαρχηγού Θύμιου Λώλη, στην γενέτειρά του Κρανιά τού δήμου Φοινίκης. Οι αλβανοί εισήλθαν τα ξημερώματα στο μειονοτικό χωριό, έσπασαν και κατέστρεψαν με βαριοπούλα την γρανιτένια πλάκα και με δυναμίτιδα που προκάλεσε εκκωφαντικό θόρυβο, προξένησαν σοβαρές φθορές στο βάθρο τού μνημείου. Παράλληλα έγραψαν συνθήματα στους τοίχους γιά την υποτιθέμενη Τσαμουριά και υβριστικά συνθήματα κατά των Ελλήνων.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση