ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 24 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

24 Ιουλίου

,

1054.—Ο Κηρουλάριος, παρά την αντίθετη άποψη τού Aυτοκράτορα, συγκάλεσε ενδημούσα Σύνοδο η οποία αναθεμάτισε τον πάπα. Τα αναθέματα τού 1054 άρθηκαν το 1965, αλλά το σχίσμα εξακολουθεί να ισχύει.

1522.—Τα πρώτα 80 τουρκικά πλοία κάνουν την εμφάνισή τους στον δίαυλο τής Σύμης. Στόχος τους η κατάκτηση τής Ρόδου.

1570.—Στα πλαίσια τής εκστρατείας κατακτήσεως τής Κύπρου, ο γενικός αρχηγός των κατά ξηρά οθωμανικών δυνάμεων, Λαλά Μουσταφά πασάς, βαδίζει προς την πρωτεύουσα τής Κύπρου Λευκωσία , όπου και έφτασε ύστερα από δύο ημέρες.

1571.—Μεγάλης κλίμακας επίθεση των τούρκων από δύο σημεία, κατά τής πολιορκούμενης Αμμοχώστου, αποκρούεται με επιτυχία.

1626.—Δολοφονείται στην Ρώμη σε ηλικία 43 ετών ο Έλληνας επιστήμων Νικόλαος Αλεμάννος. Γεννήθηκε στην Άνδρο στα 1583, όμως, διέπρεψε στο εξωτερικό (Ιταλία).

1635.—Ο νεομάρτυρας Θεόφιλος από την Ζάκυνθο θανατώνεται στην πυρά από τούς τούρκους.

1670.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν στην Κωνσταντινούπολη τον νεομάρτυρα Αθανάσιο από την Κίο τής Βιθυνίας.

1685.—Στα πλαίσια τής συνεργασίας των Μανιατών με τους Ενετούς στο κοινό μέτωπο εναντίον των τούρκων, οι Μανιάτες στέλνουν 1.500 άνδρες να πολεμήσουν στο πλευρό τού Μοροζίνι.

1687.—Οι Βενετοί καταλαμβάνουν από τους οθωμανούς την Πάτρα. Την περίοδο τής τουρκοκρατίας, ο Νομός γνώρισε άσχημες μέρες. Οι Βενετοί, που ήταν η πιό ισχυρή δύναμη τής εποχής στην θάλασσα, βρίσκονταν σε συνεχείς συγκρούσεις με τους οθωμανούς. Αποτέλεσμα ήταν η ερήμωση τής Αχαΐας και η ελάττωση τού πληθυσμού της. Τελικά το 1687, οι Βενετοί κατέλαβαν ολόκληρη την Πελοπόννησο και την διαίρεσαν σε δύο επαρχίες (Πατρών και Αιγίου). Το 1715 η Πελοπόννησος επανακαταλήφθηκε από τους οθωμανούς.

1767.—Τα χαράματα τής σημερινής, στην Κεφαλλονιά, καταγράφηκε σεισμός ισχυρότατος και μεγαλύτερος από τον κυρίως σεισμό τής 11ης τού μήνα (βλ. ημ.). Ευτυχώς δεν είχε την ίδια διάρκεια, αλλά δεν έλειψαν οι καταστροφές.

1769.—Θύμα πειρατείας και μάλιστα από πολλά διαφορετικά πλοία, έπεσε ένα εμπορικό το οποίο έχει εξοκείλει στην παραλία τής Ντέρνας. Αρπάχτηκε από πειρατές ολόκληρο το σκάφος, το οποίο αργότερα βρέθηκε εγκαταλελειμμένο κάπου στην Βεγγάζη.

1821.—(24-25). Εκυριεύθη υπό των Ελλήνων τού Χριστόφορου Περραιβού η Πάργα.  «Εκυριεύθη η Πάργα υπό Χριστοφόρου Περραιβού, των τούρκων στρατηγούντος τού Χουσεΐνμπεη εκ Δελβενίου».

1822.—Ο Δράμαλης απέστειλε πρέσβεις με προτάσεις δουλείας στον Κολοκοτρώνη.

.—(21-25).«Κανονιοβολισμός φρουρίου Ναυπλίου υπό Μαχμούτ πασά Δράμαλη και αντικανονιοβολισμός υπό των Φιλελλήλων Άστιγγος, Χάνη, Ανεμάστα και Γέρβα».

1823.—Ο Λόρδος Βύρων αναχωρεί από το Λιβόρνο τής Ιταλίας  γιά την Ελλάδα. Είναι το δεύτερο ταξίδι του στην χώρα μας, όπου θα φτάσει στις 3 Αυγούστου στο Αργοστόλι τής Κεφαλλονιάς.

1825.—Ο ελληνικός στόλος παρέδωσε στην φρουρά τού Μεσολογγίου είκοσι πλοιάρια γιά την προστασία τού Βασιλαδίου. «Ο Ελληνικός στόλος παρέδωκεν εις την φρουράν τού Μεσολογγίου είκοσι πλοιάρια ένοπλα δια την λίμνην τού Βασιλαδίου».

.—Οι ελληνικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις, με έγγραφό τους προς την αγγλική κυβέρνηση, αναθέτουν την προστασία τής Ελλάδος στην Αγγλία. Μετά την ατελέσφορη γιά τα ελληνικά πράγματα Διάσκεψη στην Πετρούπολη, τον Ιούνιο τού 1824, κατόπιν ενεργειών κυρίως τού Μαυροκορδάτου με τον Σπυρίδωνα Τρικούπη, το Νομοτελεστικό και το Βουλευτήριο εξέδωσαν την απόφαση αυτόβουλης ανεξαρτησίας. «Εστάλη έγγραφον εις την Αγγλικήν Κυβέρνησιν υπογεγραμμένον παρ’ όλων των πολιτικών και στρατιωτικών οπλαρχηγών καθ’ ο ανετίθετο η προστασία τής Ελλάδος εις την Αγγλίαν». Επακριβώς το περιεχόμενο: «Το Ελληνικό έθνος θέτει εκουσίως την ιερά παρακαταθήκη τής ιδίας ελευθερίας, ανεξαρτησίας και πολιτικής του υπάρξεως υπό την μοναδική υπεράσπιση τής Α.Μ. τού βασιλέως (τής Αγγλίας) Γεωργίου Δ΄».

1830.—Ημερομηνία γεννήσεως τού Βλαχικής καταγωγής εθνικού ευεργέτη, Νικόλαου Δούμπα. Η καταγωγή του ήταν από κάποιο χωριό τού Γράμμου, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε στην Βιέννη όπου διέμενε. Ήταν επιχειρηματίας και γιός τού Στέργιου Δούμπα, ενώ απεβίωσε (23/3/1900) κατά την διάρκεια ταξειδιού του στην Βουδαπέστη, όπου βρέθηκε με σκοπό να λάβει μέρος σε κάποιο συνέδριο.

1839.—Ένα απρόοπτο γεγονός το οποίο ξεδιπλώνει την μεγαθυμία τού Όθωνα. Ενώ έχουν καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών οι αρχιλήσταρχοι Μπίμπισης και Τρακάδας, η εκτέλεση τής ποινής στο Παλαμήδι αναβλήθηκε λόγω απρόοπτης βλάβης τής λαιμητόμου. Ο Όθων, «αναλογιζόμενος την αγωνίαν των ληστάρχων, τόσον συνεκινήθη, ώστε εμετρίασε την ποινήν των εις ισόβια δεσμά».

1847.—Δημοσίευμα τής 24ης Ιουλίου στην Κερκυραϊκή εφημερίδα «Εφημερίς των Ιονίων Νήσων», κατέγραψε το περιστατικό επιθέσεως καρχαρία σε λουόμενο Άγγλο στρατιώτη στις 19 Ιουλίου ως εξής: «Θαλάσσιον τέρας (…) επεσκέφθη τον λιμένα μας εφέτος. Είθε όμως η εμφάνισις τού (…) καρχαρία, να μη μας έδιδεν θρήνου! Την 19η τρέχοντος, περί 7μ.μ. ένα τοιούτον θαλάσσιον τέρας γιγαντιαίου μεγέθους ώρμησεν αιφνιδίως κατά στρατιώτου τού 36ου τάγματος όστις εκολύμβα μετά τινών άλλων συντρόφων του πλησίον τού Μώλου τής Μανδρακίνας. Αφού ήρπασεν την βοράν του με τους οδόντας, ο καρχαρίας εβυθίσθη διά να την καταφάγει, αφήνων την επιφάνειαν τής θαλάσσης βαμμένην με αίμα». Με αφορμή αυτό το περιστατικό, ο Διονύσιος Σολωμός τού οποίου το σπίτι απείχε λίγα λεπτά από το Μανδράκι, εμπνεύστηκε και έγραψε το ποίημα «Ο Πόρφυρας» το 1849. Στον τάφο τού Γουλιέλμου Μιλς (William Mils) που βρίσκεται έως σήμερα στο Βρετανικό νεκροταφείο τού Αργοστολίου τής Κεφαλλονιάς, είναι χαραγμένο πάνω στην πλάκα: “Τaken by a shark […] bathing at Corfu on 19 July 1847 in the 19thn year of his age”.

1864.—Απεβίωσε ο Ηπειρώτης φιλικός Κωνσταντίνος Τάττης. 

1874.—Ο Xαρίλαος Τρικούπης, δημοσιεύει το βαρυσήμαντο κείμενό του «Παρελθόν και ενεστώς», στην εφημερίδα «Καιροί». Λίγες ημέρες πριν, στις 29/6ου, δημοσίευσε στην ίδια εφημερίδα το περίφημο «Τις πταίει;», το οποίο οδήγησε στην δίωξη τού εκδότη Πέτρου Κανελλίδη, αλλά και στην σύλληψη τού ίδιου τού Τρικούπη όταν αποκαλύφθηκε ότι συγγραφέας τού κειμένου ήταν αυτός.

1879.—Απεβίωσε ο φιλόπατρης ποιητής από την Λευκάδα, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Η φλογερή του ιδιοσυγκρασία, σε συνδυασμό με το γεγονός των  εθνεγερτικών κινημάτων που δονούσαν την Ευρώπη και τον κόσμο εκείνη την εποχή, έφεραν τον γεροδεμένο και μεγαλόσωμο, όπως φημολογείται, ποιητή, να συμμετάσχει στους αγώνες τού φιλελεύθερου κινήματος τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ουγγαρία. Το 1854, μεσολάβησε με ποικίλους τρόπους γιά την απελευθέρωση τής Ηπείρου, ενώ τα Επτάνησα ευρίσκοντο υπό τον κλοιό τής Αγγλικής κατοχής. Βασικός λόγος τής ενασχολήσεώς του με την πολιτική, ήταν η επίτευξη τής Ενώσεως τής Επτανήσου με την Ελλάδα. Το 1857, εξελέγη βουλευτής, αρνούμενος την προνομιούχο θέση τού επάρχου που τού πρόσφεραν οι Άγγλοι γιά να τον δελεάσουν, τονίζοντας πως η ψυχή του «δεν είναι προς πώληση». Την ίδια χρονιά καθιερώθηκε και επισήμως ανάμεσα στους επιφανείς ποιητές με την συλλογή του «Μνημόσυνα», η οποία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και τού χάρισε τον Χρυσό Σταυρό τού Σωτήρος, παράσημο τού Βασιλέως Όθωνος.

1884.—Μεγάλη πυρκαγιά αποτέφρωσε την στέγη και τον δεύτερο όροφο τής βόρειας πτέρυγας των Ανακτόρων μέχρι και την βόρεια πλευρά τού ανατολικού αετώματος. Η ζημιά υπολογίσθηκε σε 400.000 δραχμές.

1888.—Η κοινότητα τής Νισύρου αποφάσισε, όπως η διδασκαλία στα σχολεία να γίνεται από κείμενα τής νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας και όχι από αρχαία κείμενα.

1902.—Στην τουρκία, ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ άρχισε τις προσπάθειες, υπό την πίεση των Οθωμανών κυβερνητών, να κατευνάσει τις εξεγέρσεις στην περιοχή τής Μακεδονίας, χωρίς ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις.

1903.—Ο καπετάν Βαγγέλης (Στρεμπενιώτης) με την ομάδα του αναχωρεί από το Μαύροβο γιά την Κλεισούρα, παρακολουθώντας τις κινήσεις 400 τούρκων στρατιωτών οι οποίοι μεταβαίνουν στο μέρος μετά από πληροφορίες γιά μεγάλη συγκέντρωση βουργάρων. Σκοπός των τούρκων ήταν η διάλυση τού τεράστιου σώματος των αιμοχαρών (οι πληροφορίες μιλούσαν γιά 500), αλλά μεταξύ Γκόριτς και Μαυρόβου επήλθε διαφωνία στους αξιωματικούς τους και το σώμα αποσύρθηκε εγκαταλείποντας την επιχείρηση. Η ομάδα τού Βαγγέλη όμως συνέχισε, κτυπήθηκε με τα σκυλιά σε άνιση μάχη 13 ανδρών εναντίον πολλών δεκάδων, και τελικά έσωσε το χωριό από βέβαιο αφανισμό τού πληθυσμού του!

1908.—Οι ηρωικοί Μακεδονομάχοι, μετά την γενική αμνηστία που δόθηκε από τούς νεότουρκους, συνεχίζουν την παράδοση των όπλων τους και την διάλυση των σωμάτων.

.—Στην τουρκία, η Επιτροπή «Ένωση και Πρόοδος» των νεότουρκων, υποχρέωσε τον σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β΄ να επαναφέρει σε ισχύ το Σύνταγμα τού 1876 και να συγκαλέσει το Κοινοβούλιο. Η “Επιτροπή γιά την Ένωση και την Πρόοδο“, τασσόταν υπέρ τού συγκεντρωτισμού, και απέρριπτε τις επεμβάσεις των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων στα εσωτερικά τού κράτους. Οι νεότουρκοι αντικατέστησαν τους νέους οθωμανούς στον ρόλο τής ημιπαράνομης ριζοσπαστικής αντιπολίτευσης, ενώ η προβολή τής τουρκικής ταυτότητας σε βάρος τής οθωμανικής, προοιωνιζόταν ως το τελευταίο χτύπημα στην παραπαίουσα αυτοκρατορία, και την ίδρυση τού τουρκικού εθνικού κράτους.

1909.—Ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη το σωματείο «Εργατική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης», γνωστότερο με τον ισπανοεβραϊκό τίτλο «Φεντερασιόν». Το σωματείο δημιουργήθηκε από κάποιον Εβραίο τυπογράφο βουργαρικής καταγωγής, ονόματι Αβραάμ Μπεναρόγια, και τον ομοεθνή του, Κουν Βεντούρα. Η όλη κίνηση με τα στελέχη της, ήταν και οι δημιουργοί τού κινήματος γιά την αυτονόμηση τής Μακεδονίας και τής Θράκης.

1912.—Θερμή υποδοχή επιφυλάσσουν οι Έλληνες στον Ολυμπιονίκη μας Κωνσταντίνο Τσικλητήρα,  μετά την Ολυμπιάδα τής Στοκχόλμης (βλ.& 23/7).

1913.—Ο Λόχος των Κρητών Εθελοντών Φοιτητών αναχωρεί σιδηροδρομικώς από Δράμα γιά Θεσσαλονίκη. Προηγήθηκε η σύναψη ειρήνης με τούς βουργάρους.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνονται μικροσυμπλοκές περιπόλων.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Στρατιάς τής Μ. Ασίας κατόπιν σφοδράς μάχης καταλαμβάνουν το Γενίκιοϊ.

1921.—Οι Ελληνικές δυνάμεις, στο μέτωπο Μ. Ασίας συνάπτουν μάχες αναγνωρίσεως.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα διά πυροβολικού και αποσπασμάτων.

1923.—Στην μεγάλη αίθουσα τού Πανεπιστημίου τής Λωζάννης, υπογράφεται επισήμως η ομώνυμη Συνθήκη αποτελούμενη από 143 άρθρα. Έτσι έλαβε τέλος η Συνδιάσκεψη ειρήνης με την οποία τερματίσθηκε η μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας εμπόλεμη κατάσταση ρυθμίζοντας τα μεταξύ των δύο χωρών σύνορα. Οι συζητήσεις είχαν αρχίσει ήδη από την 21/11ου τού 1922, αλλά η επίμονη τουρκική αδιαλλαξία συντέλεσε ώστε να παραταθούν γιά μεγάλο διάστημα. Η Ελλάς αντιπροσωπεύθηκε από τους Ε. Βενιζέλο και Δ. Κακλαμάνο. Εκτός τής Ελλάδος και τής τουρκίας, συμμετείχαν και οι τρείς Δυνάμεις τής ΑΝΤΑΝΤ (Μ. Βρετανία, Γαλλία-Ιταλία), το κράτος των Σέρβων-Κροατών-Σλοβένων, η Ιαπωνία, η Ρουμανία και οι Η.Π.Α. ως παρατηρητής. Στην Συνθήκη προσαρτήθηκαν ως αναπόσπαστα μέρη δύο Συμβάσεις που υπογράφτηκαν μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας, στις 30 Ιανουαρίου 1923. Η Σύμβαση τής ανταλλαγής των πληθυσμών  και η Σύμβαση ανταλλαγής των αιχμαλώτων και πολιτικών κρατουμένων. Με την Συνθήκη τής Λωζάννης παραχωρήθηκαν στην τουρκία όλα τα εδάφη που είχαν απελευθερωθεί από την Ελλάδα στην Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη (με το Καραγάτς και το τρίγωνο Άρδα-Έβρου) τα νησιά Ίμβρος, Τένεδος και Λαγούσες, και όλα τα νησιά που απέχουν λιγότερο από 3 μίλια από την Ασιατική ακτή. Γιά την ιστορία, όπως χαρακτηριστικά γράφει στα Απομνημονεύματά του ο στρατιωτικός σύμβουλος τής Ελληνικής αντιπροσωπείας, Στρατηγός Αλ. Μαζαράκης: «Η ατμόσφαιρα εκεί ήτο γενικώς ευνοϊκή διά τους τούρκους. Οι αντιπρόσωποι των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, των νικητριών, εφέροντο με ταπεινότητα και διαρκώς υπεχώρουν προ των αγερώχων πολλάκις τρόπων και αξιώσεων των τούρκων».

.—Με την υπογραφή τής Συνθήκης τής Λωζάννης, οι παρευρισκόμενοι συνυπογράφουν ταυτόχρονα την Σύμβαση περί τού Καθεστώτος των (κατεχόμενων Θρακικών) Στενών. Κατ’ αυτήν, καθορίζεται το Καθεστώς των Στενών που ενώνει την δίοδο τής Μεσογείου θαλάσσης και τού Ευξείνου Πόντου. Προέβλεπε την πλήρη ελευθερία ναυσιπλοΐας και διόδου εν καιρώ ειρήνης ή πολέμου, υπό οποιανδήποτε σημαία, σε πολεμικό ή άλλο πλοίο, ενώ παράλληλα ψήφισαν και την… ουδετεροποίηση τής Σαμοθράκης, τής Λήμνου,  Ίμβρου, Τενέδου και Μαρυών (!..)

.—Οι Έλληνες αιχμάλωτοι, τους οποίους κρατούσε ακόμα ο Κεμάλ, ανέρχονταν σε 365 αξιωματικούς και 3.797 στρατιώτες.

.—Με βάση την Συνθήκη τής Λωζάννης, τα Δωδεκάνησα προσαρτώνται στην Ιταλία ως κτήση και όχι ως αποικία. Οι Δωδεκανήσιοι θεωρούνται Ιταλοί πολίτες με ιδιότυπη υπηκοότητα (Cittadini del Regno αντί Sudditi Italiani) και αυτό σημαίνει κυρίως ότι ούτε αποκτούν τα δικαιώματα των Ιταλών πολιτών ούτε έχουν δικαίωμα να εκλέξουν αντιπροσώπους.

.—Νέος διοικητής Δωδεκανήσων ο ανθέλληνας φασίστας Μάριο Λάγκο.

1924.—(24-25/7). Καταψηφίζεται στην Βουλή η κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου, η οποία και παραιτείται. Την πρωθυπουργία αναλαμβάνει ο Θεμιστοκλής Σοφούλης. Είναι η πρώτη φορά που η φιλελεύθερη πλειοψηφία τής Βουλής δεν επιτρέπει στον συνεπή ιδεολόγο πολιτικό από την Αρκαδία να συνεχίσει την εφαρμογή τού προοδευτικού του προγράμματος.

.—Ημέρα κοιμήσεως τού Επισκόπου τής κατεχόμενης από τους Ιταλούς Κω, Αγαθαγγέλου. Ο διάδοχός του, θα εκλεγεί μετά την απελευθέρωση τής νήσου, στα 1947 (…)

.—Ο Επίσκοπος Ρόδου Απόστολος, επιστρέφει στο νησί του μετά από την εξορία που τού επέβαλλαν οι κατοχικοί Ιταλοί.

1927.—Μία τεράστια πυρκαγιά στο κέντρο τού Πειραιά, αποτεφρώνει πολλά γραφεία και καταστήματα. Οι ζημιές υπολογίζονται σε 2.500.000 δραχμές.

1930.—Επικυρώνεται η ελληνοτουρκική οικονομική συμφωνία.

1933.—Ο Τύπος τής εποχής, κάνει αναφορές γιά βίαιες συγκρούσεις μεταξύ καπνεργατών και αστυνομίας στην πόλη τής Καβάλα.

1934.—Απολίθωμα σκελετού προϊστορικού μαμούθ ανακαλύπτεται στην περιοχή των Φιλίππων Καβάλας. Η ηλικία του ανέρχεται σε εκατομμύρια χρόνια.

1941.—Κοντά στο αεροδρόμιο Κράνμπορν τής Νότιας Ροδεσίας, κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσεως αναγκαστικών προσγειώσεων, το αεροσκάφος τού άτυχου πιλότου Αναστάσιου Σιμιτζή προσέκρουσε στο έδαφος και συνετρίβη.

.—Ο συνεχιστής στην θέση τού στρατηγού Ettore Bastico, διοικητή τής Δωδεκανήσου, Inigo Campioni, φθάνει με αεροπλάνο στην Ρόδο γιά να αναλάβει τα καθήκοντά του.

1943.—Νέο θύμα δολοφονίας από Τσάμηδες, η Βασιλική Φώτο Σπύρου από το Καστρί τής Θεσπρωτίας. Σκοτώθηκε στο σπίτι τού γαμπρού της Κώτσο Γκίκα.

.—Άλλα θύματα σφαγών από τους αιμοδιψείς Τσάμηδες, κατά την ίδια ημέρα, ο άτυχος Σπυρίδων Αντωνίου, ο Χρίστος Ηλ. Δούκας και ο Γεράσιμος Γρ. Κύρος από το Φοινίκι τού Ν. Θεσπρωτίας. Δολοφονήθηκαν αγρίως από τους Αλβανοτσάμηδες.

.—Τμήματα ανταρτών τής ΠΑΟ τρέπουν σε φυγή βουργαρικές δυνάμεις στο όρος Κερκίνη (Μπέλες), προκαλώντας σε αυτές σοβαρές απώλειες σε νεκρούς και αιχμαλώτους.

.—Το χωριό Ραβένια των Ιωαννίνων περικυκλώθηκε από Ιταλούς, οι οποίοι συνέλαβαν όλους τους άνδρες και τους οδήγησαν στο χωριό Μούλες. Στις 20 ημέρες ομηρίας των ανδρών, προέβησαν σε γενική λεηλασία, βιασμούς γυναικών και πυρπόληση τού χωριού. Τα πυρποληθέντα οικήματα πίσω τους ανέρχονταν σε 62.

.—Η Α΄ Ορεινή Γερμανική Μεραρχία εισβάλει στο χωριό Τσερίτσανα των Ιωαννίνων. Η έκθεση αναφέρει πως «…παρέμειναν επί 24ωρον, εις το χωρίον τούτο. Παν το μη δυνάμενον να μεταφερθή κατεστρέφετο επί τόπου. Εκ των κατοίκων συνέλαβον πολλούς, τους όποιους εχρησιμοποίησαν διά την μεταφοράν των κλοπιμαίων. Εκ των οικιών εκάησαν 64, ως και το Παρεκκλήσιον των Άγιων Αναργύρων. Εις των στρατιωτών ενδυθείς τα Ιερά άμφια διεπόμπευε τα Θεία.»

.—Ο Ιταλός Βασιλιάς Βιττόριο Εμμανουέλε ΙΙΙ, καθαιρεί τον φασίστα και δικτάτορα Μουσολίνι. Την θέση τού ανθρώπου ο οποίος αιματοκύλησε την Ελλάδα, αναλαμβάνει ο αρχηγός τού Γενικού Επιτελείου στρατηγός Μπαντόλιο.

1944.—Πέφτουν νεκροί στην Κάρπαθο κατά την διάρκεια επιχειρήσεως, οι Ιερολοχίτες δεκανείς Κωνσταντίνος Ψίλης και Στέργιος Μανωλάς.

1946.—Από την εφημερίδα ‘’Ελληνικός Βορράς’’ πληροφορούμεθα ότι :«[ ] εις το χωρίον Ηράκλεια ανεκαλύφθη σπείρα αυτονομιστών οπλοφορούντων. Συνελήφθησαν παραπεμφθέντες εις το Στρατοδικείον οι Στ. Μαχλιάνης, Γρ. Σάμκας, Νικ. Τούσκας, Νικ. Ασλάνης και Νικ. Ναλμπάντης. Αι ανακρίσεις συνεχίζονται» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1948.—Ένας εξαιρετικού μεγέθους σεισμός ο οποίος έφτασε τα 6,8 Ρίχτερ, έπληξε την νήσο Κρήτη. Ευτυχώς, μάλλον λόγω τού μεγάλου εστιακού βάθους, δεν καταγράφηκαν θύματα και σοβαρές ζημιές.

1952.—Ιδρύεται στην Ελλάδα Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων.

1961.—Την τελευταία του πνοή άφησε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, όπου διακομίστηκε με εκτεταμένα εγκαύματα, συνεπεία αεροπορικού ατυχήματος που συνέβη στις 24 Ιουλίου κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, ο πιλότος μας Νικόλαος Τυρόβολας. Το αεροσκάφος του F-86D, κατέπεσε και συνετρίβη στην περιοχή Νέας Αγχιάλου Μαγνησίας.

1963.—Αρχίζουν οι πρώτες δοκιμές τού εργοστασίου λιπασμάτων Πτολεμαΐδας.

1971.—Αποφασίζεται να κατεδαφιστούν οι φυλακές Αβέρωφ και στην θέση τους να ανεγερθεί το δικαστικό μέγαρο.

1973.—Ο ανώτατος αξιωματικός και πολιτικός Κωνσταντίνος Νόβας, πεθαίνει σε ηλικία 75 ετών. Υπήρξε πρωθυπουργός υπηρεσιακής κυβερνήσεως και γιά λίγες μόνον ημέρες, το έτος 1961. Ηπειρώτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στην Κόνιτσα το έτος 1898.

1974.—Στο αεροδρόμιο τού Ελληνικού, χιλιάδες λαού υποδέχονται στις 2 π.μ. ως εθνοσωτήρα, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που αφίχθη από τους Παρισίους. Στις 4:15 π.μ. παρά τα δημοκρατικά ( ; ) ιδεώδη του, δέχτηκε να ορκιστεί δοτός πρωθυπουργός παρουσία τού στρατηγού Φαίδωνα Γκιζίκη, εκπροσώπου τού χουντικού καθεστώτος Ιωαννίδη.

.—Το αεροδρόμιο τής Λευκωσίας παραδόθηκε στον Ο.Η.Ε. και παρέμεινε υπό τον έλεγχό του. Οι Έλληνες καταδρομείς είχαν προκαλέσει τεράστιες απώλειες στους τούρκους, παρ’ όλο που οι δεύτεροι είχαν την υποστήριξη των Καναδών οι οποίοι έδιναν πληροφορίες γιά τις κινήσεις των Ελλήνων. Απώλειες Ελλήνων: Αρχιλοχίας τεθωρακισμένων Φωτόπουλος Αθανάσιος, ηρωικώς πεσών και καταδρομέας Ανδρουλάκης με καταστροφή τού δεξιού χεριού του από ριπή Καναδών (!). Η Α΄ Μ.Κ. παρέμεινε στην Κύπρο και πολέμησε τον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ σαν 35η Μ.Κ.

1994.—Εγκαινιάστηκε το Μουσείο τού Μητροπολιτικού Ναού Ρεθύμνου. Περιλαμβάνει 64 εκθέματα που καλύπτουν το διάστημα από το 1816 έως το 1992.

1995.—Σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο μουσουλμάνος και φιλότουρκος πρώην βουλευτής Ροδόπης Αχμέτ Σαδίκ, αρχικά ιδρυτής τού κόμματος  «Εμπιστοσύνη», και μετέπειτα «Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας» (DEB). (Και επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, υπενθυμίζουμε ότι οι νεότουρκοι τού σφαγέα Κεμάλ, πρωτοεμφανίσθηκαν με προοδευτικότατο πρόσωπο, και ως υπερασπιστές τής προόδου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τηρώντας ευλαβώς την «ιδεολογία» τους, την επικύρωσαν με εκατόμβες νεκρών αθώων ανθρώπων και την γενοκτονία των Ελλήνων τού Πόντου, τής Ιωνίας και τής Ανατολικής Θράκης).Το ατύχημα τού Σαδίκ συνέβη σε επαρχιακό δρόμο έξω από το χωριό Σώστης, κοντά  στην Κομοτηνή, ενώ οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα ένα ανασφαλές και επικίνδυνο λόγω παλαιότητος όχημα, το οποίο προσέκρουσε σε τρακτέρ. Η τούρκικη προπαγάνδα φρόντισε να αφήσει υπονοούμενα σχετικά με τα αίτια θανάτου, προβάλλοντας παράλληλα τον Σαδίκ ως «αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τής δημοκρατίας» που πάλεψε μία ζωή να ενημερώσει την διεθνή κοινότητα γιά τα «προβλήματα» που αντιμετωπίζουν οι «τούρκοι» τής Δυτικής Θράκης· τον έχρισε εθνικό ήρωα, αφού τον ετοίμαζε ως τον «νέο Ντενκτάς» τής Θράκης. Στο κάλεσμα γιά το μνημόσυνο τού θανάτου του το 2013 που έγινε και μέσω facebook, o υπερασπιστής τού τουρκισμού στην Ελληνική Θράκη, εμφανίσθηκε με φόντο την πράσινη σημαία τής «ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης».

1997.—Τουριστικό λεωφορείο με Αυστριακούς επιβάτες, μετά από σύγκρουση με μικρό φορτηγό, έπεσε από την γέφυρα τού Χαρακιού κοντά στην Λίνδο τής Ρόδου. Πέντε άτομα σκοτώθηκαν και άλλα πέντε τραυματίστηκαν.

2002.—Συλλαμβάνεται ο Παύλος Σερίφης ως μέλος τής 17Ν που συμμετείχε στην δολοφονία τού “σταθμάρχη”‘ τής CIA, Ρίτσαρντ Γουέλς. Οι κατηγορίες αφορούν σε συμμετοχή στην 17Ν, κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών και διακεκριμένη οπλοκατοχή. O εισαγγελέας Ηλίας Κολιούσης άσκησε ποινική δίωξη σε βάρος τού Παύλου Σερίφη, ο οποίος στην απολογία του ομολόγησε ότι συμμετείχε στην οργάνωση από το 1975 έως το 1980, και ότι αποσύρθηκε μετά από ατύχημα που είχε το 1981. Αναφερόμενος στον Γιωτόπουλο, ο Σερίφης τον χαρακτήρισε αδιαφιλονίκητο αρχηγό τής οργάνωσης.

2003.—Η Κυπριακή Κυβέρνηση, με ανακοίνωσή της, καλωσόρισε την πρόταση (φωτοβολίδα) τού Ντεκτάς (βλ.23/7), γιά άρση ναρκών από ναρκοπέδια τού τούρκικου κατοχικού στρατού μέσα και κοντά στην Λευκωσία. Σημείωσε ωστόσο, ότι θεωρεί πολύ σημαντικό το ζήτημα τής άρσης των ναρκών από όλα τα ναρκοπέδια τής νεκρής ζώνης. Γι’ αυτό καλούσε επανειλημμένα την τουρκική πλευρά να αποδεχθεί την ταυτόχρονη αποναρκοθέτηση των τουρκικών ναρκοπεδίων και εκείνων τής Εθνικής Φρουράς στη νεκρή ζώνη.

.—Η Κύπρος, μέσω του Μόνιμου Αντιπροσώπου της στα Ηνωμένα Έθνη, προέβη σε έντονο διάβημα προς τον Πρόεδρο τού Συμβουλίου Ασφαλείας των Η.Ε. γιά τις απειλές τού Ντενκτάς να εποικίσει, κατά παράβαση τού ψηφίσματος 550 τού 1984, την περιφραγμένη περιοχή τής Αμμοχώστου, και ζήτησε όπως το θέμα τεθεί από τον Πρόεδρο και προς τα υπόλοιπα μέλη τού Συμβουλίου. Ο Arias σε δήλωσή του στον Τύπο, υπογράμμισε ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας επαναβεβαίωσε την καλά γνωστή του θέση γιά τα Βαρώσια η οποία παραμένει αμετάβλητη και που είναι το Ψήφισμα 550. Το Συμβούλιο, πρόσθεσε, «προτρέπει τα μέρη να επαναρχίσουν τις συνομιλίες με σκοπό να φθάσουν σε μία συνολική διευθέτηση τού Κυπριακού στην βάση τού σχεδίου του Γενικού Γραμματέα όπως διατυπώνεται στο ψήφισμα 1475.».

2007.—Μεγάλη πυρκαγιά εκδηλώθηκε στην περιοχή τού Αιγίου, η οποία κατασβέστηκε μετά από τρείς ημέρες. Στο διάστημα αυτό έκαψε δασικές και αγροτοδασικές εκτάσεις, καθώς και σπίτια, ενώ θρηνήσαμε τρείς ανθρώπους. Από το 1993 στην Ικαρία έως την αποφράδα ημέρα τής 23ης Ιουλίου 2018, η Ελλάδα δυστυχώς, μετράει τουλάχιστον 200 νεκρούς, με την αύξηση των θυμάτων να είναι προοδευτική.

2013.—Απεβίωσε ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο Κρήτης στις 3 Μαρτίου τού 1929, και γνωστά του έργα κοσμούν ταινίες τού παλιού Ελληνικού κινηματογράφου.

2017.—Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Γκάρντιαν», ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μεταξύ άλλων είπε:  «[ ]… πολλοί μπορεί να μάς πουν ψεύτες αλλά κανείς δεν θα πει ότι είμαστε διεφθαρμένοι ή ανήθικοι ή ότι βάλαμε το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι». Δηλαδή η κυβερνητική κεφαλή τής  χώρας που κατά τα λεγόμενά της θέλει να πατάξει την διαφθορά, διδάσκει ότι ο ψεύτης δεν είναι ανέντιμος και ανήθικος.  Όσο γιά το δάχτυλο στο βάζο…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση