ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 04 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

,

,

4 Αυγούστου

,

717.—Ἔναρξη τῆς δεύτερης πολιορκίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό Ἄραβες, ἐπί χαλιφείας τοῦ Ὁμὰρ Β΄. Ἡ πολιορκία αὐτή, ὑπῆρξε τὸ ἀποκορύφωμα εἴκοσι χρόνων ἀραβικῶν ἐπιδρομῶν ἐπί ἐδαφῶν τῆς Αὐτοκρατορίας. Ὅμως αὐτή τὴν φορά, μετὰ ἀπό ἕνα χρόνο ἀποτυχημένων ἐπιδρομῶν, ἀναγκάστηκαν νὰ λύσουν τὴν πολιορκία στὶς 15/8/718. Μετὰ τὴν ἀποτυχία αὐτή, οἱ Ἄραβες ἐγκατέλειψαν γιὰ πάντα τὸν στόχο τῆς κατάκτησης τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ Ῥωμανία ἀνέκοψε τὴν ἰσλαμική ἐπέκταση πρὸς τὴν Εὐρώπη, γι’ αὐτό και ἡ τελικὴ μάχη ποὺ δόθηκε στὶς πεδιάδες  τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἀκροηνοῦ (τὸ σημερινὸ Ἀφιόν Καρὰ Χισάρ) μερικὰ χρόνια μετά, τὸ ἔτος 740, θεωρεῖται μιὰ ἀπό τὶς σημαντικότερες μάχες στὴν παγκόσμια ἱστορία.

1072.—Ὁ πλέον ἄτυχος Αὐτοκράτορας, Ῥωμανὸς ὁ Δ΄, ἀφοῦ πρῶτα τυφλώθηκε μὲ βάναυσο τρόπο, ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή. Ὑπῆρξε ὁ πρῶτος Ῥωμαῖος Αὐτοκράτορας ποὺ συνελήφθη αἰχμάλωτος, ἐνῶ εἶχε ἀφεθεῖ ἐλεύθερος ἀπ΄τὸν ἄσπονδο ἐχθρό του, Σουλτᾶνο Ἄλπ Ἀρσλᾶν. Ἀλυσοδέθηκε καὶ τυφλώθηκε ἀπό τὸ διεφθαρμένο κατεστημένο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸ ὁποῖο ὑπέσκαπτε προδοτικά καὶ συνεχῶς τὸ ἔργο τοῦ μαχητὴ Αὐτοκράτορα. Ὁ Ῥωμανός Δ΄ Διογένης στάθηκε ὄρθιος στρατιώτης, μακριὰ ἀπό προδοσίες καὶ  δολοπλοκίες κι’ ἔπεσε ὑπερασπιζόμενος τὴν Αὐτοκρατορία. Στὶς 29 Μαΐου 1453, ἕνας ἄλλος Αὐτοκράτορας, ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος,  θὰ ἔπεφτε καὶ ἐκεῖνος ὄρθιος στὴν Πύλη τοῦ Ῥωμανοῦ.

1425.—Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1425, οἱ Μεμελοῦκοι διενήργησαν ἄλλη, ἀκόμη μεγαλύτερης κλίμακας ἐπιδρομή κατὰ τῆς Κύπρου, ποὺ ἔλαβε μορφὴ εἰσβολῆς. Ἰσχυρός στόλος, ἀποτελούμενος ἀπό σαράντα τρία καράβια, ἀπέπλευσε ἀπό τὴν Δαμιέττη (παράλια πόλη τῆς Αἰγύπτου), ἔπλευσε πρὸς τὴν Συρία ὅπου ἐνισχύθηκε μὲ ἄλλα ἑπτά καράβια καὶ κινήθηκε κατὰ τῆς Κύπρου. Στὶς 4 Αὐγούστου, ὁ αἰγυπτιακός στόλος ἔφτασε στὰ ἀνοιχτά τῆς Καρπασίας στὴν τοποθεσία Χελῶνες καὶ τὴν ἐπομένη ἡμέρα τὸ στράτευμα εἰσβολῆς ἀποβιβάστηκε.

1685.—Οι Ενετικές δυνάμεις τρέπουν σε φυγή τούς τούρκους τού Ισμαήλ, μετά από νικηφόρα μάχη στο Άργος. Οι τούρκοι κατέφυγαν στην Κόρινθο.

1686.—Ο Μοροζίνι αποβιβάζει στο Άργος 2.000 στρατό, ο οποίος, ενωμένος με τις δυνάμεις τού Κένιξμαρκ, κινήθηκε κατά τής τουρκοκρατούμενης πόλεως. Η κατάληψη τού Άργους θα γίνει σχετικά εύκολα.

1809.—Ο αργυρώνητος υπό των οθωμανών πρίγκιπας Μετερνίχος, ο άνθρωπος που θα παίξει κυρίαρχο ρόλο στις ευρωπαϊκές υποθέσεις γιά τις επόμενες τέσσερεις δεκαετίες και τεράστιος ανθέλληνας, γίνεται υπουργός Εξωτερικών τής Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων. 

1822.—(1-6).«Μάχαι εις τας Ρίζας τής Κυδωνίας Κρήτης, αμφίρροποι. Ως αρχηγοί παρέστησαν εις ταύτας τας μάχας εκ μεν των Ελλήνων οι Α. Παναγιώτου, Χάλης, Μανουσογιαννάκης, Δεληγιαννάκης, Μανουσέλης, Βουρδουμπής Πωλογεωργάκης, Τσουδερός και Σήφακας εκ δε των τούρκων ο Χασάν πασάς».

.—«Ο Χασάν πασάς εκυρίευσε το Θέρσιον και τους Λάκκους τής Κρήτης». Ο Χασάν πασάς με πολυπληθή στρατό που τον ακολουθεί, καταστρέφει τους Λάκκους και τον Θέρισο στην Κρήτη.

.—«Μάχη εν τω χωρίω Κλένιαις τού Δήμου Κλεωνών τής Επαρχίας Κορινθίας αμφίρροπος, εν η αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Γ. Μαυρομιχάλης, Κατσάκος, Σαλαφατίνος, Αθανασόπουλος, Λεβιδιώτης, Δαριώτης και Ριζώτης των δε τούρκων ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης».

1824.—Έξω τής Σάμου ο Ελληνικός Στόλος κατόπιν ναυμαχίας τρέπει σε φυγή τον τουρκικό. «Ναυμαχία έξω τής Σάμου και φυγή τουρκικού στόλου. Ενταύθα αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Σαχτούρης, Κανάρης, των δε τούρκων ο καπετάν Τοπάλ πασάς».

1825.—Επ’ αφορμής των νικών στο Μεσολόγγι, ο Πολυζωίδης εκφωνεί πανηγυρικό λόγο στο Ναύπλιο όπου γιά πρώτη φορά το κατονομάζουν ως «Ιερή Πόλη».

1826.—Οι Έλληνες, υπό τους Π. Ζαφειρόπουλο και Στάϊκο Σταϊκόπουλο, μαζί με το σώμα των Επτανησίων, αποκρούουν επίθεση πολυάριθμων πεζών και ιππέων τού Ιμπραήμ κοντά στον Άγιο Πέτρο (Κυνουρίας).

1827.—Οι Πρεσβευτές των Μ. Δυνάμεων συνάπτουν έγγραφο που ζητά από την Πύλη τον τερματισμό των εχθροπραξιών στον Μοριά. Το αίτημά τους απορρίπτεται.

1829.—Ο Ιωάννης Καποδίστριας, μετά το υπ’ αρ. 9 Ψήφισμα τής Εθνικής Συνέλευσης τού Άργους γιά χορηγία αλλά και αποζημίωση όσον αφορά τα έξοδα από τής ιδίας περιουσίας, δηλώνει: «Διά τούτον τον λόγον θέλομεν αποφύγει να δεχθώμεν την προσδιοριζομένην ποσότητα διά τα έξοδα τού Αρχηγού τής Επικρατείας απεχόμενοι να εγγίσωμεν μέχρι και οβολού τα δημόσια χρήματα προς ιδίαν ημών χρήσιν»(βλ.&1/8).

1833.—Με την υπ. Αριθ. 4980 διαταγή τού υπουργείου των Στρατιωτικών τοποθετούνται οι πρώτες σχηματισθείσες Ενωμοτίες Χωροφυλακής. Η διαίρεσή τους έγινε ανά τρεις Νομούς, σε όλη την τότε Ελληνική επικράτεια.

1844.—Στις 4 Αυγούστου 1844, ο Ιωάννης Κωλέττης αρχηγός τού γαλλικού κόμματος ἤ τής «φουστανέλλας», έλαβε εντολή από τον βασιλέα Όθωνα γιά σχηματισμό κυβερνήσεως. «Το Ελληνικόν Έθνος, ούτε βελάδας φορεί ούτε γαλλικά ή αγγλικά ομιλεί· φορεί φουστανέλλας, ομιλεί ενίοτε και αλβανικά και κουτσοβλάχικα, και σώζει τα ήθη τής τυραννίας, τα οποία δεν θα εξαλειφθώσι διά μιάς· διότι, όσον και αν φωνάζωσιν οι λογιώτατοι, τα έθνη δεν αυτοσχεδιάζονται».

1863.—Η νέα καταστροφή τής Χίου, αυτήν την φορά από τον ανελέητο Εγκέλαδο. Τα 6,2 Ρίχτερ ήταν αρκετά ώστε να αφήσουν 30.000 ανθρώπους άστεγους, αλλά και γιά να κάνουν την εμφάνισή τους δύο νέες θερμές πηγές στο νησί.

1865  ἤ ‘69.—Με Βασιλικό Διάταγμα καθιερώνονται ως Εθνικός Ύμνος τής Ελλάδος οι δύο πρώτες στροφές τού “Ύμνου εις την Ελευθερίαν” τού Διονυσίου Σολωμού, μελοποιημένες από τον Νικόλαο Χαλκιόπουλο (Μάντζαρο). Ο Ύμνος συνετέθη από τον μεγάλο Ζακύνθιο ποιητή τον Μάιο τού 1823, όταν έφτανε ως την Ζάκυνθο ο απόηχος από την πρώτη πολιορκία τού Μεσολογγίου. Στην Κέρκυρα ο ποιητής συναναστράφηκε με τον μεγάλο μουσουργό Νικόλαο Μάντζαρο (1795-1875), ο οποίος είχε, ήδη πριν την εδώ εγκατάσταση τού Σολωμού, μελοποιήσει την «Φαρμακωμένη» και στην συνέχεια μελοποίησε και άλλα σολωμικά ποιήματα, μεταξύ των οποίων και τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», που καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος. Η 1η ολοκληρωμένη μελοποίηση τού «Ύμνου», έγινε το 1829-30 γιά 4φωνη ανδρική χορωδία και πιάνο, κυρίως ομοφωνική, με βασική τονικότητα την  σολ μείζονα.  Αποτελείται από 25 μέρη και εξεδόθη σε παρτιτούρα το 1873 στο Λονδίνο «δαπάνη των εν Αγγλία ομογενών».

1878.—Ἀπεβίωσε ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Ἰωακείμ Β΄(κατὰ κόσμον Ἰωάννης Κοκκώνης). Γεννημένος στὰ 1802, στὴν διάρκεια τῆς πολυτάραχης σταδιοδρομίας του ἀνέβηκε δύο φορὲς στὸν πατριαρχικὸ θρόνο. Ἀπ’ τὶς 4/10/1860 ἔως τὶς 9/7/1863 – ὁπότε ἐξαναγκάσθηκε σὲ παραίτηση ἀπὸ τὴν Ὑψηλὴ Πύλη – καὶ κατόπιν ἐπανακλογῆς του, ἀπὸ τὶς 23/11/1873 ἔως τὸν θάνατό του, στὶς 4/8/1878. Ἐνδιαφέρον ἔχει ἡ ἀναφορὰ τοῦ Γεωργίου Βιζυηνοῦ στὸ ἐξαιρετικὸ διήγημά του: «Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρὸς μου», στὸ πρόσωπο τοῦ Πατριάρχου, ὁ ὁποῖος ἐξομολόγησε τὴν μητέρα του κατόπιν δικῆς του παρακλήσεως, ἔτσι ὥστε νὰ βρῇ ἐκείνη τὴν ψυχικὴ ἡρεμία ποὺ τόσο τῆς ἔλειπε, μιᾶς καὶ θεωροῦσε τὸν ἑαυτὸ της ἔνοχο γιὰ τὸν θάνατο τῆς νεογέννητης κόρης της, Ἄννας. Ἡ ἐξομολόγηση τῆς βασανισμένης μητέρας διήρκεσε πολὺ ὥρα καὶ ὁ πατριάρχης χρειάσθηκε ὅλη τὴν δύναμη τῆς ἁπλῆς καὶ κατανοητῆς ῥητορικῆς του γιὰ νὰ ἐπιφέρει τὸ ποθητὸ ἀποτέλεσμα, μὲ μία ὅμως ἀναπάντεχη ἀνατροπὴ στὸ τέλος τῆς διηγηματικῆς πλοκῆς. Ἡ ὁποία, ὅπως σ’ ὅλα τὰ ἱσχυρὰ διηγήματα τοῦ Θρᾳκιώτη Βιζυηνοῦ, σφραγίζει σὰν ἐπιτύμβια πλάκα ὅσα δὲν ἐπιδέχονται περαιτέρω συζήτηση.

1897.—Στο λεγόμενο “Φαράγγι τού Σωματά” (Ν. Ρεθύμνου), κατά την Κρητική Επανάσταση (1895-1898), συνήφθη η ομώνυμη μάχη μεταξύ Κρητών και οθωμανών.

1900.—Πολλοί Έλληνες τής Ανατολικής Ρωμυλίας σκέπτονται να μεταναστεύσουν, εξ αιτίας των πιέσεων των βουργάρων. Τα επόμενα χρόνια οι ανθελληνικοί διωγμοί των βουργάρων στην Ανατολική Ρωμυλία προκάλεσαν προσφυγικά ρεύματα στον Νομό Φθιώτιδας. Συγκεκριμένα κατά την περίοδο 1906 – 1908 εγκαταστάθηκαν στις Καρυές (Αλήφακα) Δομοκού 31 ή 75 οικογένειες από το Μικρό Μοναστήρι και 95 οικογένειες από την Δράμα τής Ανατολικής Ρωμυλίας.

.—Σε Χαλκίδα, Βόλο και Τρίκαλα, κατώτατοι αξιωματικοί τού Στρατού, προσπαθούν να δημιουργήσουν κίνημα.

1906.—Στο χωριό Παππαδιά, γιά δεύτερη ημέρα, ο Π. Φιωτάκης με τους Καρασεβδά και Περδίκα αναμένουν τον βουργαρόφρονα καπετάν Ήλιο (δηλ. Ηλία), ώστε να βρεθούν και να συμφωνήσουν την επάνοδό του στην Ορθοδοξία. Δυστυχώς δεν ήλθε ούτε σήμερα, κι’ απ’ ότι έμαθαν οι καπετάνιοι μας έλειπε στην Σέτινα, διότι εκτός τού ότι τον εγκατέλειψαν οι άνδρες του εκτός από 4-5, τού απεστάλη απειλητικό σημείωμα από τον Τάνε και άλλους βούργαρους εγκληματίες των γύρω περιοχών, να μην σκεφθεί να αλλάξει την πίστη του στην βουργάρικη «εκκλησία» ειδάλλως θα σφαχτεί. Βέβαια, ένας άλλος λόγος γιά τον οποίο δεν εμφανιζόταν ο Ήλιος και μάλιστα σοβαρός, ήταν ο φόβος προς τους Μακεδονομάχους διότι την προηγούμενη χρονιά είχε επιτεθεί στο σώμα τού Φιωτάκη και φόνευσε κάποιον άνδρα (ίσως κάποιον αδελφό του), ενώ ο ίδιος είχε πληγωθεί.

.—Μετὰ ἀπό ἐπίσημη ἀπόφαση νὰ ἀπαγορευθοῦν τὰ Ἑλληνικά στοὺς δημόσιους χώρους, οἱ βούργαροι πραγματοποιοῦν ἀνθελληνικά συλλαλητήρια σὲ πολλὲς πόλεις τους. Ἡ χρήση βίας καὶ ἐξαναγκασμοῦ ἀποτελοῦσε τὸ σπουδαιότερο μέσο ἐκβουλγαρισμοῦ τοῦ ἑλληνισμοῦ ἤ ἀκόμη καὶ τοῦ ξεριζωμοῦ του. Ἡ ἀρχή ἔγινε ἀπό τὴν κατάργηση τῆς πρωτοβάθμιας ἑλληνικῆς ἐκπαίδευσης (1891) καὶ τὴν μὴ ἀναγνώριση τῶν ὀρθοδόξων ἑλληνικῶν κοινοτήτων τῆς Βόρειας Θρᾲκης ὡς νομικὰ πρόσωπα. Ἡ διαδικασία τοῦ ἀφελληνισμοῦ ὁλοκληρώθηκε ἀπό τοὺς ἀπάνθρωπους καὶ ἀνεξίτηλους γιὰ τὴν ἱστορική μνήμη, διωγμοὺς τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Βόρειας Θρᾲκης τὸ 1906. Μὲ κυνικότητα ὁμολογοῦσαν οἱ τότε βούργαροι ἱθύνοντες, ὅτι ὑπῆρχε συντονισμένο σχέδιο ἐξόντωσης τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀναγνωρίζοντας οὐσιαστικά ὅτι μόνο μὲ βίαιο τρόπο θὰ ἦταν δυνατὸς ὁ ξεριζωμὸς του.

1909.—(π. ημ.). Με την αποχώρηση των βρετανικών, γαλλικών και ιταλικών στρατευμάτων από την Κρήτη επιδεινώνεται η διένεξη γύρω από το νησί, που διεκδικεί η τουρκία!!

1915.—Μετά τον ωμό εκβιασμό μέσω διακοίνωσης τής Αντάντ, κατά την οποία θα παραχωρούσε την πόλη τής Καβάλας στην βουργαρία, η κυβέρνηση Γούναρη παραιτείται γιά να αναλάβει ο Ελ. Βενιζέλος.

1916.—Οι Γερμανοβούργαροι καταλαμβάνουν την πόλη τής Φλώρινας εκδιώκοντας τους Σέρβους και αιχμαλωτίζοντας την φρουρά τής πόλης. Ο φερόμενος ως Συμμαχικός στρατός, ο οποίος υπερέβαινε τις 350.000, δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τα εδάφη τής Μακεδονίας, και ο ρόλος του απ’ ό,τι αποδείχθηκε, περιορίσθηκε στο να καταδυναστεύει την χώρα μας, και να δίνει στην αντίπαλη συμμαχία την αφορμή να επιτεθεί στην Ελλάδα.

1919.—Στο Μέτωπο τής Μ. Ασίας γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Στην Μ. Ασία οι Ελληνικές Δυνάμεις μάχονται εναντίον των τούρκων στο Δεμιρτζή.

.—Μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά τού Βενιζέλου, οι συλλήψεις πολιτευομένων, δημοσιογράφων, στρατιωτικών κ.λπ, γίνονται κατά εκατοντάδες χωρίς να υπάρχουν στοιχεία ενοχής τους. Οι δύο που αποπειράθηκαν την δολοφονία, αρνούνται να αποκαλύψουν συνενόχους.

1921.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Στρατιάς τής Μ. Ασίας, συνεχίζουν τις σφοδρές επιθέσεις τους εναντίον των τούρκων στον τομέα τού Σαγγάριου και εκδιώκουν αυτούς από τις κατεχόμενες θέσεις τους.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά μάχεται στην Μ. Ασία με πυροβολικό και περιπόλους.

.—Οι «Σύμμαχοι», αρνούνται στην Ελλάδα το δικαίωμα να εγκαταστήσει στην Μικρά Ασία, οποιοδήποτε καθεστώς με διαρκή χαρακτήρα.

1928.—Ενώ η χώρα βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο, γιατί είχαν προκηρυχτεί εκλογές γιά τις 19 Αυγούστου, οι ληστές Χρήστος Κουμπής, Κωνσταντίνος Κουμπής και Σωτήριος Πάσχος, απήγαγαν τον Αλ. Μυλωνά και τον Αλ. Μελά, υποψήφιους βουλευτές με το κόμμα τού Γ. Καφαντάρη, στο 16ο χιλιόμετρο τής οδού Ιωαννίνων-Κόνιτσας, σ’ ένα μικρό γεφύρι, γνωστό μέχρι σήμερα ως «το γεφύρι τού Μελά».

1929.—Στο γήπεδο ‘‘Χάνδαξ” τού Ηρακλείου, ο «Εργοτέλης» παίζει τον πρώτο ποδοσφαιρικό του αγώνα με αντίπαλο τον «Λέοντα». Το παιγνίδι έληξε 4-0, υπέρ τού «Εργοτέλη».

1936.—Ο Πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς, με την σύμφωνη γνώμη τού Βασιλέως Γεωργίου Β΄, κηρύσσει δικτατορία και αναστέλλει ορισμένα άρθρα τού Συντάγματος. Στην προκήρυξη που εξέδωσε απευθυνόμενος στον λαό, τόνισε ότι, με την συγκέντρωση όλων των εξουσιών στα χέρια του, απέβλεπε στην αποτροπή τού κομμουνιστικού κινδύνου, την αναπτέρωση τού εθνικού φρονήματος, την αναδιοργάνωση των Εθνικών Δυνάμεων και την εφαρμογή δίκαιας κοινωνικής πολιτικής.

.—Το καθεστώς Ι. Μεταξά, αρχίζει την κατασκευή οχυρωματικής γραμμής στην κορυφογραμμή τού Μπέλλες. Πρόκειται γιά αθάνατα Οχυρά τα οποία έγραψαν με χρυσά γράμματα σελίδες ηρωισμού. Η αρχική μελέτη τού 30ου Γραφείου τού ΓΕΣ τής 26ης Ιουλίου 1935, αναφερόταν στην οχύρωση προς την Ε/Βουλγαρική και την Ε/Γιουγκοσλαυϊκή μεθόριο και χάραξη. Γιά τον σκοπό αυτό ήταν αναγκαία η επέκταση τής οχύρωσης δυτικά τού Στρυμώνα και στο υπόλοιπο τμήμα τού Μετώπου Μπέλες (Κερκίνη)–Κρούσια (Δύσωρο) και ανατολικά τού Νέστου στην περιοχή Ξάνθης – Εχίνου. Κατόπιν προέβλεπε την οχύρωση τής Κεντρικής Μακεδονίας και τέλος τής Δυτικής Θράκης. Κατά το χρονικό διάστημα 1936-1940, πραγματοποιήθηκε ολόκληρη, ή η κατά μεγάλο μέρος κατασκευή των οχυρών Μπέλες (τέσσερα οχυρά), στην κοιλάδα τού Στρυμώνα και στο όρος Άγκιστρο (τέσσερα οχυρά), στο υψίπεδο Ξάνθης Νευροκοπίου (οκτώ οχυρά), και στην περιοχή τού Βώλακα (τρία οχυρά). Αυτά αποτέλεσαν την Οχυρωμένη τοποθεσία Μπέλες-Νέστος.

.—Γεννιέται ο ηθοποιός Ανδρέας Μπάρκουλης.

1941.—Η πρώτη αυθόρμητη κίνηση πολιτών με σκοπό την Εθνική Αντίσταση, έγινε στην περιοχή τής Καστοριάς. Την ημέρα αυτή, έφθασε επίσης οπλισμός και άνθρωποι οι οποίοι οργάνωσαν πολίτες τής περιοχής.

1943.—Οι βάρβαροι και απολίτιστοι Ιταλοί, εισέρχονται στο Σκαλοχώρι τής Σιατίστης προκαλώντας ολοκαύτωμα. Μεταξύ άλλων δολοφόνησαν και τον ιερέα τού χωριού, Δημήτριο Γιωτόπουλο, αμέσως μόλις τελείωσε την ιερά παράκληση τής ημέρας. (Κατόπιν, η περιουσία τού ιερέα έγινε παρανάλωμα, από τους απολίτιστους Ιταλούς).

1944.—Ένα γερμανικό τμήμα μαζί με τμήματα Τσάμηδων, επιτέθηκαν εναντίον των Εθνικών Ομάδων ανταρτών τού Ν. Ζέρβα στην περιοχή Παραμυθιάς. Αποκρούστηκαν με επιτυχία.

1952.—Αποφασίστηκε ότι ο Ζαχαριάδης και άλλα 46 στελέχη τού Κ.Κ.Ε. θα δικάζονταν ερήμην.

1958.—Ο Γρίβας κυκλοφόρησε και πάλι προκήρυξη προτείνοντας κατάπαυση εχθροπραξιών στην Κύπρο. Το ίδιο δηλώνουν πως θα κάνουν και οι ένοπλες τουρκοκυπριακές δυνάμεις. Οι Άγγλοι, όμως, υποκινούν ως συνήθως τους όχλους των φανατισμένων τουρκοκυπρίων και συμβάλλουν στις τουρκικές βιαιότητες.

.—Ὁ Κυριακοῦ Παναγιώτης ἐτῶν 60, καὶ ὁ Κυριακοῦ Χρῆστος ἐτῶν 72, φονεύθηκαν ἀπό τούρκους στὸν τόπο καταγωγῆς τους στὰ Μαμώνια τῆς Κύπρου.

.—Πέθανε μετά από απάνθρωπα βασανιστήρια των Άγγλων, ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Στυλιανού Πλάτων. Το πόρισμα τής νεκροψίας στην σορό τού ήρωα, ανέφερε τα εξής : «Επί τής σορού τού νεκρού διαπίστωσα εξωτερικούς μώλωπες στο στήθος, την κοιλιακή χώρα και την αριστερή κνήμη και εσωτερικούς μώλωπες στο μεσεντέριο και άλλα όργανα τής κοιλιακής χώρας. Στον εγκέφαλο υπήρχε αίμα στην υποαραχνοειδή περιοχή, αλλά η πηγή τής αιμορραγίας δεν εξακριβώθηκε ούτε μετά την αφαίρεση και εξέταση τού εγκεφάλου και των αρτηριών. Ο θάνατος προκλήθηκε από αυτόματη αιμορραγία στην υποαραχνοειδή περιοχή τού εγκεφάλου. Επίσης διαπιστώθηκαν σημεία εμετού με ασφυκτικές ενδείξεις».

1960.—Έπειτα από παρέμβαση τής Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι, απαλείφονται από γνωστό γαλλικό λεξικό οι ερμηνείες τού λήμματος “grec” (Έλληνας) ως απατεώνας, λωποδύτης, παλιάνθρωπος.

1961.—Το βρετανικό Κοινοβούλιο εγκρίνει την αίτηση τής κυβέρνησης γιά ένταξη στην Ε.Ο.Κ.

1965.—Ενώ τα συλλαλητήρια λόγω τής πολιτικής κρίσης των «Ιουλιανών» συνεχίζουν, στην Βουλή επέρχεται η Καταψήφιση τής κυβέρνησης Νόβα (167 βουλευτές κατά). Κατόπιν αυτού, η κυβέρνηση δηλώνει παραίτηση γιά να την αντικαταστήσει η κυβέρνηση Ηλία Τσιριμώκου στις 20 Αυγούστου. Πριν τον Η. Τσιριμώκο, την θέση τού πρωθυπουργού αρνήθηκε ο Στέφανος Στεφανόπουλος.

1969.—Ο αντιβασιλεύς αντιστράτηγος Γ. Ζωιτάκης εγκαινίασε σε λαμπρή τελετή την νέα στέγη τού Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος στην Ζέα. Ο Τύπος τής εποχής έγραφε ότι «επιτέλους, η Ελλάς με την αιγλήεσσαν ναυτικήν παράδοσιν απέκτησεν ένα μουσείον διά την περισυλλογήν, συντήρησιν και διαφύλαξιν παντός κειμηλίου και αντικειμένου, σχέσιν έχοντος προς την ένδοξην ναυτικήν μας ιστορία». Την ώρα που η Ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο αγνοείται, το ελλαδικό κράτος απέδειξε μέχρι τώρα ότι δεν αξιοποίησε ποτέ όπως έπρεπε την πολιτιστική διπλωματία. Και ενώ άλλες χώρες προβάλλουν την ναυτική τους ιστορία, η Ελλάς, η οποία έχει αμέτρητα ναυτικά κατορθώματα στους αιώνες που τα ελληνικά πλοία αρμένιζαν τις θάλασσες, αντί να προβάλλεται εντός και εκτός συνόρων γιά την ναυτική της ιστορία, παραμένει «ανεκμετάλλευτο χαρτί». Χώρες όπως η Βρετανία, η Ισπανία, η Γαλλία, οι Η.Π.Α., αξιοποίησαν τα παλιά τους σκαριά ή πολεμικά πλοία, κι’ έφτιαξαν ναυτικά μουσεία κατοχυρώνοντας την ναυτική τους οντότητα. Το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος – σε εγκατάλειψη και λήθη (2017)- δεν θα έπειθε κανέναν αλλοδαπό επισκέπτη ότι οι Έλληνες ενδιαφέρονται σοβαρά γιά την ναυτική τους κληρονομιά. Γιά να καταλήξουμε και σε τραγικές στιγμές, όπως το πάρτι κοσμικού ζεύγους στο θρυλικό θωρακισμένο «Αβέρωφ», ενώ η «Έλλη» τεμαχίσθηκε και πουλήθηκε γιά παλιοσίδερα. Ευτυχώς χάρις σε ατομικές προσπάθειες αξιωματικών τού Π.Ν. παραμένουν ζωντανά κάποια εκθέματα. (Από άρθρο τής Μαργαρίτας Πουρνάρα το 2011).

1972.—Ὁ πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον, μιλῶντας στὴν Γερουσία στὶς 4 Αὐγούστου 1972, ὑπογράμμισε: «.Χωρὶς τὴν βοήθεια πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ Ἰσραήλ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ βιώσιμη πολιτικὴ πρὸς διάσωσιν τοῦ Ἰσραήλ».

1984.—Ο παλαιστής Δημήτρης Θανόπουλος κατέκτησε το Αργυρό Μετάλλιο στην κατηγορία των 82 κιλών στην ελληνορωμαϊκή πάλη στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Λος Άντζελες, χάνοντας στον τελικό από τον Ρουμάνο Ion Draica. Ο Μπάμπης Χολίδης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών νικώντας τον Ρουμάνο Nicolae Zamfir στον μικρό τελικό(βλ.&3/8).

1986.—Μεγάλες πυρκαγιές κατακαίουν τα δάση τής Αττικής, ενώ μαίνονται και σε άλλα σημεία τής επικράτειας.

1991.—Ἀπεβίωσε ὁ ῥεμπέτης Γιῶργος Μουφλουζέλης, ὁ Μητιληνιὸς αὐτοδίδακτος καλλιτέχνης ποὺ βρέθηκε στὸν Πειραιᾶ τὴν δύσκολη δεκαετία τοῦ ’50, ἀγωνιζόμενος γιὰ τὴν ἐπιβίωση. Ἐκεῖ γνώρισε ὅλους τοὺς ῥεμπέτες (Βαμβακάρη, Μάνεση, Δελιᾶ, Παγιουμτζᾶ κ.ἄ.), κι’ ἔκανε τὰ πρῶτα του βήματα βγάζοντας “πιατάκι” σὲ ταβέρνες καὶ κουτούκια. Τὶς δύο πρῶτες του ἐπιτυχίες,καρπώθηκαν ἄλλοι τὴν δόξα, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς δημιουργός. Παρ’ ὅλη τὴν ἀναγνώριση ποὺ ἦλθε τελικὰ μὲ καθυστέρηση, ὁ ἴδιος ἐπέμενε νὰ παραμένῃ ὁ ἁπλὸς λαϊκὸς καλλιτέχνης καὶ προτιμοῦσε νὰ ἐμφανίζεται σὲ μικρὰ κουτούκια. Ὁ μουσικὸς παραγωγός, Σταῦρος Μουφλουζέλης, εἶναι τὸ μοναδικὸ του παιδί ποὺ ὁ κυρ Γιῶργος μεγάλωσε μόνος του, ἀπό τὰ δύο του χρόνια, ὅταν τοὺς ἐγκατέλειψε ἡ μητέρα καὶ σύζυγος. Τὸ δίδαγμα ποὺ κράτησε ἀπό τὸν πατέρα του εἶναι ὅτι «στὴ ζωὴ πρέπει νὰ κάνῃς αὐτό ποὺ ἀγαπᾶς, χωρὶς συμβιβασμούς, μέχρι τὸ τέλος».

.—Ἀπεβίωσε ἀπό ἀνακοπή καρδιᾶς, ὁ ποιητὴς καὶ ἀκαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος. Τὸ γεγονὸς ὅτι μεγάλωσε κοντὰ στὸν Ταΰγετο καὶ στὴν φύση τῆς γενέτειράς του, τῆς Λακωνίας, ἐπηρέασε τὴν ποιητικὴ του ἰδιοσυγκρασία. Οἱ οἰκονομικές δυσκολίες τῆς οἰκογένειάς του, ἀλλά περισσότερο ἡ ἀπόφασή του ὅτι δὲν τὸν ἐνδιέφεραν οἱ νόμοι, τὸν ἔκαναν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὶς νομικὲς του σπουδὲς καὶ νὰ ἐργασθῇ. Αὐτό ποὺ δὲν ἐγκατέλειψε ποτὲ ἦταν ἡ ποιητικὴ του πένα. Ὁ ποιητὴς τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης, τῆς ἑλληνικότητας καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, προτάθηκε τέσσερεις φορὲς γιὰ τὸ Νόμπελ Λογοτεχνίας, ἀλλά γνώρισε τὴν ἀναγνώριση καὶ στὴν Ἑλλάδα. Τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, ἐγκαταστάθηκε στὴν Λακωνία, ὅπου καὶ πέθανε. «Ἔχω ἤδη ἀφήσει τὴν καρδιά μου στὴ γῆ νὰ χτυπάει μονάχη της. (Αὐτὸ εἶναι ἄλλωστε ἡ ποίηση). Νὰ μποροῦν νὰ τὴν ἔχουν στὶς σάκκες τους τὰ παιδιά, νὰ τὴν μετακινοῦνε οἱ ταξιδιῶτες. Κ’ οἱ πικραμένοι ποὺ ξέμειναν ἀπὸ ἥλιο, ν’ ἀκοῦν το φλοῖσβο του μέσα της».

.—Τὸ ἑλληνικό κρουαζιερόπλοιο “Ὠκεανός”, βυθίστηκε στ’ ἀνοιχτά τῶν ἀκτῶν τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς. Ὁ συνδυασμὸς τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν μὲ τὴν ταχύτητα τοῦ ἀνέμου νὰ φτάνῃ τοὺς 40 κόμβους καὶ τὸ κύμα τὰ 9 μέτρα, μὲ τὴν ἔκρηξη ποὺ ἔγινε στὸ μηχανοστάσιο καὶ τὴν εἰσρροή νεροῦ, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μείνῃ ἀκυβέρνητο καὶ νὰ βυθιστεῖ μερικὲς ὧρες ἀργότερα. Εὐτυχῶς παρ’ὅλη τὴν ἀνεπάρκεια σὲ ὁργάνωση καὶ σωστικὰ μέσα, χάρις στὰ παραπλέοντα πλοῖα ποὺ ἔσπευσαν στὸ σῆμα κινδύνου καὶ στὸ ναυτικὸ τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, ποὺ σὲ συνεργασία μὲ τὴν ἀεροπορία, ἔστειλε 16 ἐλικόπτερα, διασώθηκαν καὶ τὰ 571 ἄτομα ποὺ ἐπέβαιναν στὸ πλοῖο.

1994.—Καταργείται ο μεταξικός νόμος περί Τύπου, με νόμο που κατέθεσαν στην Βουλή οι υπουργοί Δικαιοσύνης και Τύπου.

2016.—Ψηφίστηκε μὲ εὐρεία πλειοψηφία τὸ νομοσχέδιο γιὰ τὸ μουσουλμανικὸ τέμενος στὴν Ἀθήνα. Στὴν ὀνομαστικὴ ψηφοφορία συμμετεῖχαν 230 βουλευτὲς καὶ ψήφισαν: Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς: 210 «ναί» καὶ 20 «ὄχι». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 35: 206 «ναί», 24 «ὄχι».

2017.—Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 114 ο νέος νόμος-πολυνομοσχέδιο (4485/17), που ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία στην Βουλή και αφορά τις τρείς βαθμίδες τής εκπαίδευσης.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: ww.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση