ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 03 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

,

,

3 Αυγούστου

,

435.—Ο Αυτοκράτωρ Θεοδόσιος Β΄ εξορίζει τον αιρετικό Πατριάρχη Νεστόριο.

626.—Ένας μεγάλος αριθμός μονόξυλων σκαφών των Αβάρων, έπλευσε προς την Χαλκηδόνα με σκοπό να μεταφέρει τους συμμάχους τους Πέρσες στην Ευρωπαϊκή πλευρά τής Κωνσταντινουπόλεως την οποία πολιορκούσαν.

1582.—Οι Μανιάτες απευθύνθηκαν προς τον Πάπα τής Ρώμης, Γρηγόριο τον Γ΄ ζητώντας την υποστήριξή του γιά να εκδιώξουν τους οθωμανούς από την Πελοπόννησο. Η επιστολή αυτή σώζεται στα αρχεία τού Βατικανού και την υπογράφουν οι, Νικόλαος Διατρός (Γιατρός), Θεοδωρής Αλευράς, Μαυροδής Μαλεύρης, Καλαπόθος Φωκάς, παπά Χρυσοσπάθης, Θόδ. Κοντόσταυλος, Δ. Κληροδέτης, Κ. Νίκλος, Μ. Ρήκιφος, Τζιλιδίνης Αμπελουργός, Δ. Τριγόνας, είναι δε σφραγισμένη από τον πρωτόπαπα Μουρίσκο «…γκουβερναδούρος εισέ όλη τη Μάνη εισέ τρακόσα χωρία κι’ εξήντα χώρες». Γράφει γιά δύναμη 6.000 παλικαριών (εκτός των μη τακτικών). Η κίνηση δεν είχε ανταπόκριση.

1684.—Σε αναφορά τους προς τον Μοροζίνι, οι Μανιάτες, τον καταγγέλλουν πως εξ αιτίας τής επιλογής του γιά απομάκρυνση τού στόλου των Ενετών, αναβλήθηκε η επικείμενη επανάσταση.

1789.—Ο Λάμπρος Κατσώνης καταναυμαχεί μεταξύ Κέας και Μακρονήσου με έξι τουρκικά πλοία, τα οποία κατεδίωξε μέχρι το Ναύπλιο.

1817.—(ν. ημ.). Καταγράφεται σεισμός μικρού μεγέθους στο Ηράκλειο, τής πολύπαθης από το φαινόμενο Κρήτης. Περίπου 20 μήνες νωρίτερα, τον μήνα Δεκέμβριο (δίχως ακριβή ημερομηνία), ένας άλλος σεισμός μεγέθους 6,7 Ρίχτερ, κατέστρεψε την περιοχή τής Ιεράπετρας.

1819.—«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης απέστειλεν εις Πετρούπολιν τον Κυριάκον Καμαρινόν μετ’ επιστολών προς τον Ιωάννην Καποδίστριαν, ίνα ακριβώς μάθη τα σχετικά προς την υπερτάτην Αρχήν τής Φιλικής Εταιρείας».

.—Οι Γρηγόριος Δίκαιος (Παπαφλέσσας), Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης, υπέγραψαν στο Βουκουρέστι έγγραφο, με το οποίο έγιναν αδελφοποιητοί υποσχόμενοι να αφιερώσουν όλες τους τις δυνάμεις γιά την ανάσταση «τής μόνης φιλτάτης μητρός, τής δυστυχούς πατρίδος» χύνοντας το αίμα τους μέχρι τής τελευταίας ρανίδος.

1821.—Ἡ  ἐνεργὴ συμμετοχὴ τῶν Καστελλοριζίων στὸν Ἀγῶνα τῆς Παλιγγενεσίας καὶ οἱ πολύτιμες πληροφορίες ποὺ ἔδιναν στὸν Ἑλληνικὸ στόλο. Σὰν σήμερα  Συμιακοὶ συνόδευσαν ἐπιστολὴ τους πρὸς στοὺς ναυάρχους τοῦ Ἑλληνικοῦ Στόλου μὲ ἄνδρα Καστελλοριζιώτη, «γιὰ νὰ [τοὺς] ἐξηγήσῃ διὰ ζώσης φωνῆς» τὸ περιεχόμενό της. Μὲ τὴν ἐπιστολή ἐνημέρωναν ὅτι ἔφθασε στὴν Σύμη ἕνα μενζίλι ἀπὸ τὸ Καστελλόριζο μὲ πληροφορίες γιὰ τὶς καθημερινὲς κινήσεις εὐρωπαϊκῶν πλοίων ἀπὸ Ἀλεξάνδρεια πρὸς Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη καὶ Πελοπόννησο, μὲ φορτία τοῦ Μεχμὲτ Ἀλῆ πασᾶ καὶ γράμματα οἰκονομικά, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν γνώριζαν πῶς νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ὑπὸ εὐρωπαϊκὴ σημαία πλοῖα, ζητοῦσαν ὁδηγίες ἀπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Ἑλληνικοῦ στόλου. Λίγο νωρίτερα, οἱ Καστελλορίζιοι ἀφοῦ ἔστειλαν τὰ γυναικόπαιδα τοῦ νησιοῦ στὴν Κᾶσο, βύθισαν δύο τούρκικα πλοῖα στὸν κόλπο τῆς Ἀττάλειας μὲ μία παράτολμη εξόρμηση.

.—«Άλλη μάχη παρά το μοναστήριον τού Γηροκομείου πλησίον των Πατρών, καθ’ ην εφονεύθη ο εκ Καλαβρύτων Μπενιζέλος. Νίκη Ελλήνων, αρχηγουμένων υπό Θ. Γρίβα και Καρατζά κατά Ισούφ Σελήμ πασά».

.—«Μάχη εις Δράμια χωρίον τού Κουρνά τής Κρήτης. Νίκη τούρκων. Εν αυτή των μεν Ελλήνων ηγούντο οι Γ. Δασκαλάκης, Σήφακας, Μελιδόνης, Ι. Χάλης, Πωλογεωργάκης, των δε τούρκων οι Σερίφ πασάς και Οσμάν πασάς».

1822.—(1-6). «Μάχαι εις τας Ρίζας τής Κυδωνίας Κρήτης, αμφίρροποι. Ως αρχηγοί παρέστησαν εις ταύτας τας μάχας εκ μεν των Ελλήνων οι Α. Παναγιώτου, Χάλης, Μανουσογιαννάκης, Δεληγιαννάκης, Μανουσέλης, Βουρδουμπής Πωλογεωργάκης, Τσουδερός και Σήφακας εκ δε των τούρκων ο Χασάν πασάς».

.—Οι τούρκοι κατασφάζουν και πάλι την Ρόδο. Το ίδιο έπραξαν και στις αρχές τού Μαΐου, ενώ τις ίδιες ημέρες νωρίτερα, τα θύματα στην Κω έφθασαν τις 900 ψυχές.

1823.—Ο Λόρδος Βύρων αποβιβάζεται στο Αργοστόλι τής Κεφαλλονιάς. Είχε αναχωρήσει από το Λιβόρνο τής Ιταλίας  στις 24 Ιουλίου, γιά το δεύτερο ταξείδι του στην Ελλάδα.

1824.—«Μάχη παρά τους στύλους τού Ολυμπίου Διός και νίκη Ελλήνων αρχηγηθέντων υπό Ιωάννη Γκούρα». Δύναμη 600 τούρκων ιππέων, υπό τον Ομέρ Πασά, επιτίθεται κατά των Ελλήνων στην Αθήνα. Μετά από σκληρή μάχη, οι τουρκικές δυνάμεις εγκαταλείπουν τον αγώνα και αποσύρονται στην Εύβοια με σοβαρές απώλειες.

1825.—«Μάχη εν Μεσολογγίω αμφίρροπος εν η εφονεύθη ο πλοίαρχος Σ. Κοντογιάννης. Ενταύθα των τούρκων εστρατήγησεν ο Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς Κιουταχής».

.—«Εκυριεύθη έξω τής Ατταλείας τουρκική λεύκα υπό των Μανώλη Τομπάζη, Α. Κριεζή, Α. Ραφαλιά, Κ. Κανάρη, Α. Θεοφάνη και Μ. Μπούτου. Συνελήφθη εν αυτή αιχμάλωτος ο υιός τού Ταχήρ μπέη».

1826.—«Εκυριεύθη η πόλις των Αθηνών υπό Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή, δι ο οι Έλληνες ήλθον εις την Ακρόπολιν». Δύναμη 5.000 τούρκων, υπό τον Κιουταχή, επιτίθεται εναντίον 800 Ελλήνων που υπερασπίζουν τα τείχη των Αθηνών και μετά από σκληρή μάχη καταλαμβάνουν την πόλη. Οι εναπομείναντες υπερασπιστές αναγκάζονται να συμπτυχθούν στην Ακρόπολη.

1827.—«Μάχη παρά τα Άνω Βλάσια τού Δήμου Λαπαθών των Καλαβρύτων και φυγή Ελλήνων. Ενταύθα των μεν Ελλήνων αρχηγός ήτο ο Β. Πετμεζάς των δεν τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς».

1834.—Ο τότε υπουργός των Εσωτερικών Κωλέττης, απευθύνει προκήρυξη στους επαναστατημένους κατοίκους τού Νομού Αρκαδίας. Προσπαθούσε να πείσει τους πολίτες να μην βοηθήσουν τους αρχηγούς τής «Μεσσηνιακής Επανάστασης» και να αποσοβήσει το κακό που άρχισε προ ορισμένων ημερών, και μόλις λίγες αφ’ ότου έληξε η «Επανάσταση τής Μάνης».

1838.—Νέο επαναστατικό κίνημα στην Μεσσηνία, τού οποίου τα πραγματικά αίτια παραμένουν συγκεχυμένα. Αν και έγινε εγκαίρως αντιληπτό, από κάποια απρόοπτα περιστατικά, ωστόσο οι κινηματίες κατάφεραν να καταλάβουν δίχως αντίσταση σχεδόν όλα τα χωριά τής Πυλίας. Η ραγδαία κινητοποίηση Χωροφυλακής και Στρατού κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να καταπνίξει το κίνημα εν τη γενέσει του. Οι δυστυχείς κάτοικοι τής Πελοποννήσου είχαν από την μία να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο τής ληστείας, το οποίο ρήμαζε τον τόπο τους, και από την άλλη έγιναν έρμαια στις ορέξεις τού κάθε τυχοδιώκτη.

1854.—Τὸ Δημοτικὸ Συμβούλιο τῆς Σύρου, σὲ ἔκτακτη συνεδρίαση στὶς 3 Αὐγούστου γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς χολέρας, ἔλαβε τὰ ἀκόλουθα μέτρα : 1) διαίρεσε τὴν πόλη σὲ τέσσερεις τομεῖς, διορίζοντας σὲ κάθε ἕναν ἐπικεφαλῆς ἐπιστήμονα ἰατρὸ  μὲ μηνιαῖο μισθὸ 200 δρχ. (σημειωτέον ὅτι καὶ οἱ τέσσερεις ἰατροὶ διέθεσαν τὸν μισθὸ τους στοὺς ἀπόρους, καὶ ἐκτὸς ἀπὸ αὐτούς, τουλάχιστον ἄλλοι ὀκτὼ πρόσφεραν μὲ διάφορους τρόπους τὶς ὑπηρεσίες τους· τὸ ἔργο τους, ὑποβοηθήθηκε οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴν παρουσία συγκροτημένου νοσοκομείου· 2) ἀποφάσισε τὴν ἄμεση σύναψη δανείου 10.000 δρχ. γιὰ νὰ μποροῦν οἱ πραγματικῶς ἄποροι ἀσθενεῖς νὰ προμηθεύονται δωρεὰν φάρμακα καὶ ὑγιεινὴ τροφή· 3) πρόσθεσε πέντε ἀστυνομικοὺς κλητῆρες γιὰ νὰ βοηθοῦν τοὺς ἰατροὺς στὸ ἔργο τους. Ἡ νόσος ἔπληττε τότε τὴν Νότια Γαλλία καὶ εἶχε διαδοθεῖ στὰ γαλλικὰ στρατεύματα ποὺ εἶχαν μεταφερθεῖ στὴν Ἀνατολὴ λόγῳ τοῦ Κριμαϊκοῦ πολέμου. Αὐτοὶ μετέδωσαν τὴν χολέρα καὶ στὴν Ἑλλάδα. Κατὰ τὴν ἐφημερίδα «Αἴολος», ἀνάμεσα στὶς 3 καὶ 31 Αὐγούστου πέθαναν στὴν Ἑρμούπολη 365 ἄτομα.

1887.—Ημερομηνία θανάτου τού λογίου εκδότη, Σπυρίδωνος Βελλίνη.

1900.—Μία ραγδαία καταιγίδα στην Δυτική Θεσσαλία καταστρέφει όλη την σοδειά, ενώ, το ορμητικό ρεύμα που δημιουργήθηκε, εκτός από κοπάδια ζώων παρέσυρε και τρία παιδιά, τα πτώματα των οποίων ουδέποτε βρέθηκαν.

1902.—Πραγματική μάχη μεταξύ πολυπληθούς βουργάρικης συμμορίας και χωροφυλάκων, μόλις 20 χλμ. έξω από την Θεσσαλονίκη (σημερινό χωριό Γέφυρα). Στην μάχη έλαβαν μέρος και αλβανοί. Τα δεινά των Ελλήνων και η ζοφερή ζωή τους δεν έχουν τέλος.

1903.—(2-3/8 ν.ημ.). Τὰ δεινὰ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Κρουσόβου ἀπὸ τὴν ψευδοεπανάσταση τῶν βουργάρων καὶ τὰ ἀντίποινα τῶν τούρκων. Ἀξιωματικοὶ τοῦ βουργάρικου στρατοῦ, σὲ συνεργασία μὲ κομιτατζῆδες τῆς περιοχῆς, ἐπιτέθηκαν στὸ Κρούσοβο καὶ ἐξουδετέρωσαν τὴν τουρκικὴ φρουρά, σκοτώνοντας 22 τούρκους. Ἀνακήρυξαν τὴν «Δημοκρατία τοῦ Κρουσόβου», καὶ προέβησαν σὲ ἀρπαγὲς καὶ βιαιότητες κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου, δολοφονώντας καὶ δύο ἄτομα. Δέκα ἡμέρες μετά, ὁ τουρκικὸς στρατὸς θὰ ἀντεπιτεθῆ, ἀλλὰ  μετὰ ἀπὸ δωροδοκία τῶν βούργαρων, ἔνοχοι χαρακτηρίστηκαν οἱ Ἕλληνες, ὑφιστάμενοι τὶς συνέπειες τῆς τουρκικῆς μανίας, ἐνῶ η βουργάρικη συνοικία παρέμεινε ἄθικτη!.. Κατὰ τὸν Ἄγγλο ἱστορικό Ντάκιν, κάηκαν 366 σπίτια καὶ 203 καταστήματα, ὅλα Ἑλληνικά, ἐνῶ σκοτώθηκαν 48 ἄτομα.

1905.—Οι αιμοχαρείς βούργαροι σφαγιάζουν αγρίως τον Έλληνα αγροφύλακα τής Όστιμας, Δημήτριο Δραγάτη. Το «έγκλημα» τού άτυχου ανθρώπου ήταν η άρνησή του να εκβουργαριστεί. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

.—Οι συμπλοκές στην Κρήτη μεταξύ επαναστατών και Σωμάτων των Μεγάλων Δυνάμεων δεν έχουν σταματημό. Οι επαναστάτες συμπλέκονται με Ρώσους και Άγγλους. 

1906.—Στο χωριό Παππαδιά, ο Μακεδονομάχος Π. Φιωτάκης αναμένει τον μέχρι πρότινος βουργαρόφρονα καπετάν Ήλιο (δηλ. Ηλία) ώστε να βρεθούν και να συμφωνήσουν την επάνοδο τού δεύτερου στην Ορθοδοξία. Κοντά στον Φιωτάκη προσέτρεξαν οι Καρασεβδάς και Περδίκας, οι οποίοι έπιασαν τα γύρω βουνά ως προστασία γιά παν ενδεχόμενο. Η συνάντηση αναβλήθηκε.

.—Συμμορία βούργαρων κομιτατζήδων δολοφονεί τον ιερέα τής Γράτσιανης Παπαγιαννιό.

1913.—Υπογράφεται στο Βελιγράδι μεταξύ των Πρωθυπουργών Βενιζέλου και Πάσιτς (Pachitch) Πρακτικό που συνέταξε Ελληνο – Σερβική Επιτροπή, το οποίο καθορίζει τα σύνορα μεταξύ Σερβίας και Ελλάδος.

1915.—Γίνεται γνωστή στην Ελλάδα η πρόταση Συμφωνίας τής Γερμανίας προς την βουργαρία, η οποία περιλάμβανε επιθετικές ενέργειες των βουργάρων προς την Σερβία. Οι ανίεροι δήθεν «σύμμαχοι» τής χώρας μας, ζητούν από τον Βενιζέλο να δεχθεί την προσάρτηση τής Δράμας και τής Καβάλας στο κράτος τής βουργαρίας, ως μέτρο γιά να μην πραγματοποιηθεί η συμφωνία των βουργάρων με τους Γερμανούς. Περίπου έναν μήνα μετά, Γερμανοί και βούργαροι θα υπογράψουν την σχετική Μυστική Συνθήκη. Το τί συνέβη με τις δύο περιοχές τής Ελλάδος κατόπιν αποφάσεων των ελλαδιτών πολιτικών, είναι εξ ίσου γνωστό…

1919.—Ο Ελληνικός Στρατός δρα διά περιπόλων.

1920.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία συνεχίζει την επίθεσή της εναντίον των τούρκων στο Σιμάβ Ντάγ.

.—Αργυρό Μετάλλιο γιά τους Έλληνες αθλητές στο αγώνισμα τής σκοποβολής με αυτόματο πιστόλι από απόσταση 30 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Αμβέρσας στο Βέλγιο. Η ομάδα μας, αποτελούμενη από τους Αλέξανδρο Θεοφυλάκη, Ιωάννη Θεοφυλάκη, Γεώργιο Μωραϊτίνη, Ιάσωνα Σαππά και Αλέξανδρο Βρασιβανόπουλο, συγκέντρωσε 1.285 βαθμούς και κατέκτησε την δεύτερη θέση μετά τις Η.Π.Α. μεταξύ εννέα χωρών. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Ελβετία.

1921.—Οι μαχόμενες Ελληνικές Δυνάμεις τής Μ. Ασίας, συνάπτουν σφοδρές μάχες εναντίον των τουρκικών δυνάμεων στον τομέα τού Σαγγαρίου.

1922.—Οι εμπόλεμοι Έλληνες και τούρκοι στην Μ. Ασία, δρουν διά πυροβολικού και περιπόλων.

1924.—Έφθασε στις Σέρρες η υποεπιτροπή εκούσιας μετανάστευσης. Αποτελούνταν από τον Άγγλο συνταγματάρχη Σάνδερς, τον Άγγλο συνταγματάρχη Κορφ, που ταυτόχρονα ήταν και αντιπρόσωπος τής Κοινωνίας των Εθνών και τον Έλληνα αντιπρόσωπο Διαμαντόπουλο. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η ανακάλυψη αποθήκης πυρομαχικών στο Μπέλλες (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1925.—Οι ζωές και οι περιουσίες των ομογενών μας στην βουργαρία κινδυνεύουν καθημερινώς. Διαβήματα άνευ αποτελέσματος γίνονται από Ελληνικής πλευράς.

1928.—Σκοτώθηκαν οι Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος και Σαμαρτζής Δημήτριος, κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσεως πάνω από το αεροδρόμιο Τατοΐου. Το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ως χειριστής ο Κωνσταντόπουλος, με παρατηρητή τον λοχαγό Σαμαρτζή, έπεσε στο έδαφος με αποτέλεσμα τον θάνατό τους.  http://www.pasoipa.org.gr/ 

1930.—Συλλαλητήρια πραγματοποιούν οι σταφιδοπαραγωγοί στην Πελοπόννησο, καθώς αρνούνται να καταβάλουν φόρο.

1931.—Η κυβέρνηση Βενιζέλου, έπειτα από βίαια επεισόδια που έγιναν από διαδηλωτές στις Σέρρες, θέτει σε εφαρμογή το μέτρο τής εκτόπισης των κομμουνιστών.

1935.—Νέες ταραχές στην αλβανία, μετά την απόφαση τού καθεστώτος να κλείσει επ’ αόριστον τα Ελληνικά σχολεία τής Βορείου Ηπείρου. Οι ομογενείς αντέδρασαν δυναμικά. Η αλβανία εξακολουθούσε να διατηρεί κλειστά τα ελληνικά σχολεία στην Β. Ήπειρο, καταπατώντας κάθε δίκαιο και διεθνή απόφαση. Στις 30 Αυγούστου, με απόφαση τού Δικαστηρίου τής Χάγης, οι αλβανοί θα υποβάλουν στην Κοινωνία των Εθνών νέο σχέδιο γιά την λειτουργία των σχολείων. Αποτέλεσμα αυτής τής ανθελληνικής πολιτικής το διάστημα μεταξύ 1920-1938, ήταν να ενταθεί η μετανάστευση Ελλήνων εκτός αλβανίας, με κύριο προορισμό τις Η.Π.Α.

1942.—Οι τραυματίες και οι ανάπηροι πολέμου από το βορειοηπειρωτικό Μέτωπο, μαζί με το προσωπικό των νοσοκομείων τής πρωτεύουσας, ξεκινούν νέα απεργία πείνας η οποία θα διαρκέσει 11 ημέρες.

1943.—Ὁ ὁπλαρχηγός Δημήτριος Γεωργαντᾶς ἀποδεκάτισε κοντὰ στὴν Γευγελῆ, ὁμάδα βουργάρικου Στρατοῦ, ἀποτελούμενη ἀπό 14 ἄνδρες.

.—Ημερομηνία θανάτου τού ιερέα και δημοδιδάσκαλου τού χωριού Καλογερέσι στην Πελοπόννησο, Ρήγα Γεωργακόπουλου. Τον άτυχο εφημέριο τού χωριού είχαν απαγάγει κομμουνιστές στις 2 τού μήνα και τον θανάτωσαν με βασανιστήρια.

1945.—Το Κόμμα των Φιλελευθέρων, αίρει την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση τού Πέτρου Βούλγαρη, η οποία μετά από μία εβδομάδα (στις 11/8) παραιτείται. Ο αντιβασιλέας Δαμασκηνός δίνει αμέσως εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Θεμιστοκλή Σοφούλη, με την προϋπόθεση ότι σ’ αυτήν θα συμμετέχει και το Λαϊκό Κόμμα.

1946.—Η Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων παραπέμπει το θέμα τής Βορείου Ηπείρου στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών (Η.Π.Α., Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Σοβ. Ενώσεως), όπου και παραμένει ακόμη σε εκκρεμότητα… Παρ’ όλες τις δηλώσεις, τόσο τού στρατηγού Μάρσαλ στην Συνδιάσκεψη τής Μόσχας το 1947, όσο και τού αντιπροσώπου των Η.Π.Α. Μόρφυ στην Επιτροπή των υπουργών Εξωτερικών το 1947 στο Λονδίνο, ότι η αλβανία ουδέποτε κήρυξε τον πόλεμο κατά τού Άξονα, αλλά αντιθέτως ενίσχυσε τούς Γερμανούς και Ιταλούς στην επίθεσή τους κατά τής Ελλάδος, γιά άλλη μία φορά οι «Σύμμαχοι» έμειναν στις υποσχέσεις και οι ελλαδικές κυβερνήσεις στα παχιά λόγια.

.—Στα σκόπια, γίνεται το 1ο Συνέδριο τού «Λαϊκού Μετώπου Μακεδονίας».

1948.—Νέες νικηφόρες μάχες τού Στρατού μας εναντίον των επίβουλων κομμουνιστών, στο Γκόλιο τού Γράμμου.

1951.—Ο Αλέξανδρος Παπάγος αιφνιδιάζει τους πάντες λέγοντας πως θα κατέλθει στις εκλογές τής 9ης Σεπτεμβρίου. Στα τέλη Μαΐου, ο Παπάγος είχε υποβάλει την παραίτησή του από την κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου, και αμέσως μετά ίδρυσε το κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός». Ιδιαίτερο ρόλο σ’ αυτήν του την απόφαση έπαιξε ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης.

1952.—Ο Διοικητής τής Αεροπορικής Βάσεως Ηρακλείου Αντ. Κατσίμπουρης, πέθανε στο Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας, λόγω τραυματισμού του σε αεροπορικό ατύχημα κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως με αεροσκάφος τύπου Σπίτφάϊαρ (Spitfire). Το αεροσκάφος κατέπεσε λόγω βλάβης στην θέση «Καρτερόν», κοντά στο αεροδρόμιο Ηρακλείου.

1953.—Ο Νίκος Πλουμπίδης καταδικάζεται από το Τακτικό Στρατοδικείο δις εις θάνατον με την κατηγορία τής κατασκοπείας. Η δίκη είχε ξεκινήσει από τις 24/7/1953.  Η απόφαση εκτελέστηκε στις 14 Αυγούστου τής επόμενης χρονιάς. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, το ίδιο το Κ.Κ.Ε. τον χαρακτήρισε ως «πράκτορα τού εχθρού» (ενν. των Άγγλων). Τον ξεπλήρωσε, αφ’ ενός με την διαγραφή του από το Π.Γ. τον Ιούλιο τού ’52 και αφ’ ετέρου με την διάδοση μέσω ραδιοφώνου τής ειδήσεως, ότι η εκτέλεσή του δεν ήταν πραγματική αλλά αντιθέτως μεταφέρθηκε στις Η.Π.Α., όπου γέμιζε τις μέρες και τις τσέπες του με το πικρό αντίτιμο τής προδοσίας…

1957.—Στην Μητρόπολη Αθηνών ψάλλεται η νεκρώσιμος ακολουθία γιά τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Δωρόθεο, η σωρός τού οποίου μεταφέρεται στην συνέχεια εν πομπή προς το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

1958.—Ὁ ἀγωνιστὴς τῆς ΕΟΚΑ Ἀνδρέας Ἀβρααμίδης ἀπὸ τὴν Τεμβριά, σκοτώθηκε στὰ εἴκοσί του χρόνια ἀπὸ ἔκρηξη βομβῶν τὶς ὁποῖες μετέφερε. Λόγῳ τοῦ ὅτι – τῇ ἀνοχῇ τῶν Ἄγγλων- εἶχαν συγκεντρωθεῖ πολλοὶ τοῦρκοι στὴν Λεύκα, ὁ Γρίβας Διγενῆς εἶχε δώσει ἐντολὲς προετοιμασίας ἀντιμετωπίσεως τυχὸν δραστηριοτήτων τους. Στὸ πλαίσιο αὐτῶν τῶν ἐντολῶν ἦταν καὶ ἡ προετοιμασία βομβῶν γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῶν ὁμάδων τῆς ΕΟΚΑ στὸν συγκεκριμένο τομέα. Τὶς βόμβες αὐτὲς μετέφερε ὁ Ἀνδρέας μὲ τὸν συναγωνιστὴ του, Ἀνδρέα Ἕλληνα, ὅταν στὴν διαδρομὴ αὐτὲς ἐξερράγησαν προκαλῶντας τὸν θάνατό του.

1972.—Το ξημέρωμα τής 3ης Αυγούστου, το αυτοκίνητό τού λαϊκορεμπέτη Γιάννη Παπαϊωάννου, εξετράπη τής πορείας του στην παραλιακή λεωφόρο Βασιλέως Γεωργίου στο Πέραμα με αποτέλεσμα τον θάνατό του. Κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο νεκροταφείο Καλλιθέας. Ο Γιάννης Παπαϊωάννου, γεννήθηκε στην Κίο τής Μικράς Ασίας, στις 18 Ιανουαρίου 1913. Στην Ελλάδα ήρθε με την Μικρασιατική Καταστροφή. Πέρασε από την Σαμοθράκη και την Θράκη και από εκεί στον Πειραιά, στο Κερατσίνι, στον Άγιο Διονύση και τέλος ρίζωσε στα προσφυγικά στις Τζιτζιφιές. Τα παιδικά του χρόνια στην Κίο ήταν ξέγνοιαστα, μιάς και μεγάλωνε σε εύπορο περιβάλλον. Η εφηβεία του όμως, τον βρήκε στον Πειραιά να εργάζεται σε διάφορες δουλειές προκειμένου ν’ ανταπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Ο πατέρας του είχε φύγει από την ζωή όταν ήταν 8 χρονών. Δούλεψε στις οικοδομές αλλά και ψαράς στα καΐκια. Μεγάλωσε μες στη θάλασσα και γιά δάσκαλό του είχε τον Ζέπο, τον καπετάν Ανδρέα, γιά τον οποίο αργότερα έγραψε το πασίγνωστο τραγούδι του.

1973.—Απεβίωσε ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Ηλίας Βενέζης ἤ Ηλίας Μέλλος, από το Αϊβαλή τής Μικράς Ασίας. Στην λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1921 με δημοσιεύσεις διηγημάτων στο περιοδικό τής Κωνσταντινούπολης «Ο Λόγος». Το 1927 βραβεύτηκε από το περιοδικό «Νέα Εστία» γιά το διήγημά του «Ο θάνατος» και αργότερα δημοσίευσε σε συνέχειες την πρώτη μορφή τού εμπνευσμένου από την εμπειρία του στα τάγματα τής Ανατολής έργου του, «Το νούμερο 31328», που εκδόθηκε το 1931.

1974.—Ἡ ἡρωική ψυχή τοῦ ἀντισυνταγματάρχη ἀπό τὸ Ναύπλιο Γεώργιου Μπούτου, πέταξε σὰν σήμερα μὲ τὸ παράπονο στὰ χείλη:__«ποῦ εἶναι ἡ Ἑλλάδα;». Ὁ Γεώργιος Μποῦτος, εἶχε τραυματισθεῖ θανάσιμα στὶς 20 Ἰουλίου στὴν Κύπρο, ὅταν τὸ μοναδικὸ μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικοῦ ποὺ διέθετε ἡ Ἐθνική Φρουρά, τὸ 286 ΜΤΠ τοῦ ὁποίου ἦταν ἐπικεφαλῆς, σπεύδοντας πρὸς βοήθεια τοῦ ἐπίσης ἥρωα Κουρούπη, δέχθηκε ἐπίθεση ἀπό τὴν τούρκικη ἀεροπορία.

1975.—Απεβίωσε ο πολυτάλαντος Ανδρέας Εμπειρίκος. Ήταν ο πρώτος ψυχαναλυτής στον ελλαδικό χώρο και ο εισηγητής τού υπερρεαλισμού στην Ελλάδα. Ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο ποιητής τής «Υψικαμίνου» (1935) και τής «Ενδοχώρας» (1945), ο συγγραφέας τού τολμηρού ερωτογραφήματος «Ο Μέγας Ανατολικός» (1990-1992), ήταν επίσης συστηματικός φωτογράφος «με την δεξιοτεχνία και την επιμονή μανιακού», όπως σχολίαζε ο φίλος και κουμπάρος του, Οδυσσέας Ελύτης.

.—Απεβίωσε ο πρώτος ιστορικά Ποντιακής καταγωγής στρατηγός τού σύγχρονου Ελληνικού Στρατού, Ιωάννης Αβραάμ Κυφωνίδης.

1977.—Απεβίωσε ο αρχιεπίσκοπος και πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας, Μακάριος ο Γ΄. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Σπύρος Κυπριανού, ενώ νέος αρχιεπίσκοπος Κύπρου θα γίνει ο Χρυσόστομος. Γράφει ο στρατηγός Γεώργιος Καρούσος : «Ήταν πράγματι ο Μακάριος μία προσωπικότητα με ικανότητες υψηλών προδιαγραφών. Εντυπωσιακός ηγέτης αλλά όχι ουσιαστικός. Γιατί ο καλός ηγέτης θυσιάζεται γιά τον λαό του, ενώ αυτός θυσίασε τον λαό του. Ο Μακάριος υπήρξε ισχυρό φαινόμενο συγκυριών και τύχης. Φιλόδοξος, φίλαρχος, αυθαίρετος και απρόβλεπτος, ελισσόταν ανάμεσα από ναρκοπέδια σε βαθμό επικίνδυνο. Χρησιμοποίησε στο έπακρο την επήρεια τού ιερατικού σχήματος και την συναισθηματική ανταπόκριση των θρησκευομένων γιά την διατήρησή του στην εξουσία. Πλήθος λαθών σφραγίζουν την πολιτική πορεία του».

1979.—Απεβίωσε ο ακαδημαϊκός και συγγραφέας, Άγγελος Τερζάκης. Από τις “Προσωπικές Σημειώσεις” του, διαβάζουμε: «Η πολιτική ζωή είναι όπως τα παγόβουνα. Αυτό που φαίνεται είναι ένα πολλοστημόριο τού πραγματικού. Το κύριο σώμα είναι υποβρύχιο – παζάρια, συναλλαγές, ελιγμοί. Και ο κοσμάκης διαβάζοντας αυτά που οι αφεντάδες του θέλουνε να διαβάζει, νομίζει και πως μπορεί να κρίνει. Σάμπως να διέθετε τα πραγματικά δεδομένα.»

1980.—Η καταστροφή δύο βυτιοφόρων εκκενώσεως βόθρων στον Βοτανικό, φέρεται να είναι έργο τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1981.—(3-4/8). Εμπρηστές χτυπούν σε τέσσερα σημεία και καίνε τον μισό Υμηττό. Η πυρκαγιά έκαψε την βόρεια πλευρά τής Πεντέλης, κινήθηκε νότια από τον αυχένα τής Μπύριζας καίγοντας μεγάλο μέρος τής νότιας πλευράς τού βουνού, με αποτέλεσμα να μετατρέψει την περιοχή σε «φαλακρό βουνό». Σταμάτησε στα όρια τού σχεδίου πόλεως Κηφισιάς, Μελισσίων και Νέας Πεντέλης.

1982.—Η ΥΕΝΕΔ μετονομάζεται σε ΕΡΤ-2.

1984.—Αργυρό Μετάλλιο γιά τον Δημήτρη Θανόπουλο στην κατηγορία 82 κιλών ελληνορωμαϊκής πάλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Λος Άντζελες των Η.Π.Α. Ο Δημήτρης Θανόπουλος έδωσε τον αγώνα τής ζωής του πετυχαίνοντας την νίκη, παρά το ότι ελάχιστοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να κερδίσει ένα μετάλλιο μεταξύ των 15 παλαιστών που συμμετείχαν. Στον τελικό έχασε την πρώτη θέση στα σημεία (3-4) από τον Ρουμάνο Ίον Ντράικα.

.—Χάλκινο Μετάλλιο γιά τον Μπάμπη Χολίδη στην κατηγορία 57 κιλών ελληνορωμαϊκής πάλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Λος Άντζελες των Η.Π.Α. Ο κρίσιμος αγώνας γιά τον αθλητή μας ήταν όταν αντιμετώπισε τον τελείως ξεκούραστο Ιάπωνα Μασάκι Έτο, ενώ γιά τον ίδιο είχαν προηγηθεί τρείς νικηφόροι αγώνες και ένα «μπάι», με αθλητές από την Σουηδία, την Αίγυπτο και το Μαρόκο. Ο Χολίδης προηγήθηκε τού Ιάπωνα με 6-0, αλλά η κούραση μετέτρεψε την μάχη σε ισόπαλη με 6-6. Ο Ιάπωνας τον πέρασε στα σημεία και ο Χολίδης κέρδισε στον μικρό τελικό τον Ρουμάνο Νικολάε Ζαμφίρ με 2-1 στα σημεία. Ο Ολυμπιονίκης μας απεβίωσε στις 26/6/2019.

1989.—Ένα Shorts 330 τής Ολυμπιακής Αεροπλοΐας, συνετρίβη στο όρος Κέρκης τής Σάμου. Η πτήση εκτελούσε την διαδρομή Θεσσαλονίκη – Σάμος – Κως. Και οι 34 επιβαίνοντες (31 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα Α.Ε είχε ιδρυθεί στις 2 Αυγούστου τού 1971 από τον Αλέξανδρο Ωνάση, με αποστολή την εξυπηρέτηση των μικρών νησιών τής Ελλάδος. Στις 22 Ιανουαρίου 1973 συνέβη κάτι που άλλαξε όλη την πορεία της. Ο θάνατος τού γιού τού Αριστοτέλη Ωνάση, Αλέξανδρου σε αεροπορικό «δυστύχημα», ήταν η αρχή τού τέλους γιά την Ο.Α.. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ωνάσης πούλησε την Ο.Α. στο Ελληνικό Δημόσιο, και το 1975 πέθανε.

1990.—Η ελληνική κυβέρνηση διακηρύσσει την αντίθεσή της στην ιρακινή εισβολή στο Κουβέϊτ, ενώ συγχρόνως ανακοινώνει ότι θα παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια στις συμμαχικές δυνάμεις οι οποίες ετοιμάζουν ανακατάληψή του…

1996.—Αρχαία πόλη των πρώιμων κλασικών χρόνων, εντοπίζεται στην Βόρεια Χαλκιδική, κοντά στην πόλη των αρχαίων Σταγίρων.

.—Αργυρό Μετάλλιο γιά την Νίκη Μπακογιάννη, στο αγώνισμα τού ύψους στους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Ατλάντα των Η.Π.Α. Με πανελλήνια επίδοση στα 1,97 μέτρα, η Ελληνίδα αθλήτρια στους Ολυμπιακούς τής Ατλάντα πέρασε τα 2,01 μ. τού πήχη με την δεύτερη προσπάθεια, ενώ τα 2,03 μ. πέρασε με την τρίτη προσπάθεια, κατακτώντας έτσι το Αργυρό Μετάλλιο. Το Χρυσό κατέκτησε η Κονσταντίνοβα με ύψος 2,05 μέτρα.

1997.—Απεβίωσε ο γλύπτης Δημήτρης Καλαμάρας. Το γλυπτό του «Θνήσκων πολεμιστής», ο μητροπολίτης Καντιώτης πέτυχε να το απομακρύνει από την Φλώρινα με την αιτιολογία ότι : «Το έργον τούτο, ως έργον αφηρημένης τέχνης, μη φέρον ενδεικτικόν στοιχείον Έλληνος πολεμιστού ή γενικώτερον Ελλάδος αγωνιζομένης, δύναται να στηθεί και εις τα Τίρανα και εις το Βελιγράδιον και εις άλλην τινά πόλιν τού Δυτικού ή Ανατολικού κόσμου, χωρίς να προκαλέσει ουδεμίαν αντίδρασιν. Όποιος το βλέπει δεν αναπολεί την Ελλάδα και τας ιστορικάς στιγμάς τας οποίας έζησεν. Οποία αντίθεσις τού έργου τούτου προς άλλα ηρώα τής πατρίδος και συγκεκριμένως προς τα ηρώα των πόλεων Κιλκίς και Γιαννιτσών. Η τέχνη δεν είναι αυτοσκοπός. Η τέχνη πρέπει να είναι θεραπαινίς των ιδανικών τού Έθνους».

2009.—Απεβίωσε ο στρατιωτικός και ένας από τούς βασικότερους συνεργάτες τής 21ης Απριλίου, Νικόλαος Μακαρέζος. Διετέλεσε υπουργός Συντονισμού και β΄ αντιπρόεδρος κυβερνήσεως από το 1967-1973. Υπήρξε απόφοιτος τής Σχολής Ευελπίδων Τάξεως 1940 Α΄ και είχε πάρει μέρος σε όλους τούς Εθνικούς Αγώνες από το 1940 έως το 1949.

2015.—Γιά την γειτονιά των αγγέλων ταξίδεψε ο ηθοποιός Νίκος Τσαχιρίδης. Παιδί τού Ποντιακού Ξεριζωμού και ορφανός από πατέρα, βγήκε από πολύ μικρός στην σκληρή βιοπάλη τής ζωής. Υπήρξε ποδοσφαιριστής αλλά κι ένας από τους καλύτερους αντικαταστάτες ηθοποιών σε επικίνδυνες σκηνές (κασκαντέρ) τού κινηματογράφου. Ο «σκληρός» τού ελληνικού κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1933.

2018.—Το υπουργείο Δικαιοσύνης απάντησε ότι: «Τηρήθηκε απολύτως η νομιμότητα», σχετικά με την μεταγωγή τού δολοφόνου τής τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν, Δημήτρη Κουφοντίνα στις αγροτικές φυλακές Βόλου η οποία έγινε σαν σήμερα. Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο τόνισε ότι η μεταγωγή έγινε με νόμιμες διαδικασίες και στο πλαίσιο τής αναδιοργάνωσης των φυλακών Κορυδαλλού σε κατάστημα κράτησης υποδίκων. Το ηγετικό στέλεχος τής τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν είχε καταδικαστεί γιά σειρά δολοφονιών σε 16 φορές ισόβια, αλλά με τα ψηφισθέντα νομοθετικά μέτρα, σε περίπου δύο χρόνια από σήμερα θα είναι δυνατή η αποφυλάκισή του.

.—Παραιτήθηκε από την κυβέρνηση ο υπουργός ‘’Προστασίας τού Πολίτη’’ Νίκος Τόσκας, στον απόηχο των φονικών πυρκαγιών στην ανατολική Αττική. Το γεγονός ότι δεν παραιτήθηκε αμέσως μετά την τραγική ημέρα τής 23ης Ιουλίου, δείχνει ότι η απόφαση έχει να κάνει όχι με την συνείδησή του, αλλά με το πολιτικό κόστος τής κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ. Υπενθυμίζουμε ότι ο Τόσκας μαζί με τον Σκουρλέτη, τον Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Καπάκη, σε συνεργασία (  ;  ) με τον Αρχηγό τού Πυροσβεστικού Σώματος και τής Αστυνομίας, συντόνιζαν… την επιχείρηση γιά την κατάσβεση τής πυρκαγιάς που ξέσπασε στην Ανατολική Αττική. Το μόνο που κατάφεραν ήταν το απόλυτο χάος με αποτέλεσμα τον φρικτό θάνατο 102 ανθρώπων. Δυστυχώς δεν περιορίστηκαν σε αυτό, αλλά φρόντισαν να στρέψουν τις ευθύνες στα θύματα τής πυρκαγιάς.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση