ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

24 Αυγούστου

410.—Ο Αλάριχος μετά από δεινή τειχομαχία, κατόρθωσε να παραβιάσει μία αδύναμη  πύλη που τού υπέδειξαν κατάσκοποί του και να εισβάλει στην Ρώμη.Πέρασε μάλιστα από την νικηφόρα αψίδα την οποία επτά χρόνια νωρίτερα είχε αναγείρει ο Ονώριος γιά να πανηγυρίσει την καταστροφή των Γότθων. Επί έξι μέρες οι Γότθοι επιδόθηκαν σε σφαγές, δηώσεις και καταστροφές. Άθικτες έμειναν μόνο οι εκκλησίες και οι βασιλικές των Αγίων Πέτρου και Παύλου, με διαταγή τού ίδιου. Ο Ούλριχ (Ulrich) ή Αλάριχος, είχε εγκατασταθεί λόγω τής συνθήκης τού 376 στις περιοχές που παραχωρήθηκαν από τον αυτοκράτορα Ουάλεντα, κοντά στην σημερινή βουργαρία. Ήταν ταυτόχρονα αρχηγός των Φοιδεράτων (Συμμάχων) τής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αλλά και στρατιωτικός διοικητής τού Ιλλυρικού, δηλαδή ολόκληρης τής Ελλάδος. Ασπάστηκε το δόγμα τού Αριμίνου, το οποίο πρεσβεύονταν από τον αυτοκράτορα Ουάλεντα. Οι Γότθοι είχαν χριστιανικό θρήσκευμα αλλά σίγουρα μόνο κατά τούς τύπους. Ποτέ δεν εννόησαν ούτε απέκτησαν σαφή έννοια τού Θείου. Όταν ξεκίνησε ο Αλάριχος την επιδρομή εναντίον τής Ιταλικής χερσονήσου, ήταν τόσο μεγάλος ο πανικός σε όλη την χώρα, ώστε οι Εθνικοί κατηγορούσαν τούς Χριστιανούς ότι δικός τους ήταν ο Γότθος και εν ονόματι τής δικής τους θρησκείας ερχόταν να επαναλάβει όλα εκείνα τα έκτροπα που συνέβησαν στην Ελλάδα, θεωρώντας τα γεγονότα αποτέλεσμα τής οργής των εγκαταλελειμμένων αρχαίων θεών. Από την άλλη, οι Χριστιανοί πανικόβλητοι και αυτοί, στην ανάγκη τής τιμωρίας τής έκλυτης Ρώμης, απέδιδαν την επερχόμενη μάστιγα ως Πρόνοια τού Θεού γιά να μην σπιλωθεί Ρωμαίος Χριστιανός αλλά και γιά να μην τιμωρήσει Χριστιανούς, βάρβαρος Εθνικός.

1185.—Οι Νορμανδοί υπό τον κόμη Αλδουΐνο κυριεύουν την Θεσσαλονίκη. Στις 15 Αυγούστου τού 1185, νορμανδικός στόλος μεταφέροντας 80.000 στρατό κατέπλευσε στο λιμάνι τής Θεσσαλονίκης και άρχισε την πολιορκία από ξηρά και θάλασσα. Ο ανεφοδιασμός όμως τής πόλεως δεν ήταν επαρκής και ο διοικητής της, Δαυίδ Κομνηνός, αποδείχθηκε ανάξιος των κρίσιμων περιστάσεων· ούτε γιά την ασφάλεια τής πόλεως είχε φροντίσει, ούτε γιά την πραγματική κατάσταση πληροφορούσε την κεντρική Κυβέρνηση με αποτέλεσμα οι ενισχύσεις από την Κωνσταντινούπολη να φτάσουν πολύ αργά. Έτσι, παρά την ηρωική άμυνα των Θεσσαλονικέων, οι Νορμανδοί μέσα σε λίγες μέρες κατέλαβαν την πόλη και την  λεηλάτησαν θανατώνοντας 7.000 από τους κατοίκους της. Βασικός ιστορικός τής αλώσεως ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, από το έργο τού οποίου «Ιστορία τής αλώσεως τής Θεσσαλονίκης υπό των Νορμανδών» αντλούνται οι περισσότερες πληροφορίες. Οι Θεσσαλονικείς, άνδρες, γυναίκες, έφηβοι και γέροι, συναγωνίστηκαν πάνω στα τείχη και τους πύργους, «[…] γενόμενοι λέοντες […] υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.» Αλλά τα τείχη είχαν υποστεί ρωγμές και οι πολιορκούμενοι οπλίτες ήταν πολύ λίγοι έναντι των πολιορκητών. Τα πλοία των Νορμανδών γέμισαν αιχμαλώτους. Πτώματα βρίσκονταν στους δρόμους, δίπλα σε σφαγμένα σκυλιά και γαϊδούρια. Οι Νορμανδοί «[…] λήστευαν τις οικίες, μίαιναν τα ιερά τής Ορθοδοξίας και άρπαζαν ιεροσύλως ό,τι ήθελαν.» Δεν σεβάστηκαν ούτε τον ιερό τάφο τού Αγίου Δημητρίου τού Μυροβλήτη.   

1361.—Ο βασιλέας τής Κύπρου Πέτρος, με την βοήθεια των Ιωαννιτών ιπποτών, καταλαμβάνει το λιμάνι τής Αττάλειας. Είχε αφιχθεί την προηγουμένη και ο αγώνας ήταν σύντομος. Η Αττάλεια παρ’ όλες τις προσπάθειες των εμίρηδων παρέμεινε στο βασίλειο τής Κύπρου επί εξήντα χρόνια. Ο Αυτοκράτορας τής Ρωμανίας Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος, ήλπιζε ότι ο Πέτρος θα τον βοηθούσε εναντίον των τούρκων, εκείνου όμως η προσοχή μετά την κατάληψη τής Αττάλειας, στράφηκε στους Αιγυπτίους.

1422.—Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ αποκρούει ισχυρή επίθεση 50.000 τούρκων (σύμφωνα με άλλους 200.000),  υπό τον Μουράτ Β΄, ο οποίος επιτίθεται στην Κωνσταντινούπολη με στρατό, κινητούς πύργους, πολιορκητικές μηχανές, ελεπόλεις και βαριά πολιορκητικά τηλεβόλα. Η επίθεση αποκρούστηκε με μεγάλες απώλειες γιά τούς τούρκους, μέρος δε τής φρουράς, εφορμώντας από τα τείχη έκαψε τις πολιορκητικές μηχανές.

1779.—(ν. ημ.) Οι τούρκοι απαγχονίζουν στο Βεράτι, μετά από ραδιουργίες και των Εβραίων, τον νεομάρτυρα και διδάσκαλο τού Γένους Κοσμά τον Αιτωλό. «[…] Καλύτερον, αδελφέ μου, να έχεις ελληνικόν σχολείον εις την χώραν σου, παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια.» (Κοσμάς ο Αιτωλός). Ο άγιος Κοσμάς γεννήθηκε στο Μέγα Δένδρο Θέρμου Τριχωνίδος. Πήγε στην μονή Βατοπεδίου να σπουδάσει και κατόπιν έγινε ιερομόναχος και κήρυττε το Ευαγγέλιο στο σκλαβωμένο γένος. Έκτισε πάμπολλα σχολεία και εκκλησίες απ’ όπου περνούσε.  

1794.—Η συχνότητα κτυπημάτων και το πλήθος των ληστρικών συμμοριών στην Κεντρική Μακεδονία, αναγκάζουν τους τούρκους να λάβουν στρατιωτικά μέτρα γιά την προστασία των δύστυχων ανθρώπων τής υπαίθρου.

1821.—«Μάχη έξω τής Τριπόλεως και φυγή Ελλήνων, ων εστρατήγησεν ο Γιατράκος κατά Σιέχ Νετσίπ εφέντη και Δεφτερδάρη εφέντη.» Οι τούρκοι τής Τριπόλεως βγήκαν από τα τείχη και επιτέθηκαν εναντίον σώματος Ελλήνων υπό τον Γιατράκο, το οποίο έτρεψαν σε φυγή.

1823.—Η Βουλή επαναλαμβάνει τις εργασίες της στην Σαλαμίνα όπου έχει εγκατασταθεί και το Νομοτελεστικό. «Η Βουλή επανέλαβεν τας εργασίας της εν Σαλαμίνι, ένθα ήτο το Νομοτελεστικόν σώμα.»

1824.—«Ναυμαχία μεταξύ Κω και Μπουδρουμίου αμφίρροπος, εν η αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Μιαούλης, Κολανδρούτσος, Σαχτούρης, των δε τούρκων οι καπετάν Τοπάλ πασάς και Ταχήρ πασάς.» Ο Ελληνικός στόλος υπό την ηγεσία τού Ναυάρχου των Σπετσών  Ανδρούτσου ἤ Κολανδρούτσου  Γεώργιου, τους Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη και Μοιράρχους Γεώργιο Σαχτούρη, Πιπίνο, Ρομπότση, Θεοχάρη, Παπανικολή, Καστελιώτη και Βούρλο, σε αμφίρροπη ναυμαχία μεταξύ Κω και Μπουδροστομίου (Αλικαρνασσού), ναυμάχησε με τον τουρκικό υπό τον Τοπάλ πασά. «[…] Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες τῆς ναυμαχίας, οἱ Κῷοι ὑπέστεισαν τὰ πάνδεινα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τότε λέγονται ”Κακὰ” καὶ καταγράφηκαν μέσῳ τοῦ χρονολογήματος ”ἀπὸ τὰ Κακὰ κι ἐδῶ ἤ ἐκεῖ”, φτάνοντας σ’ ἐμᾶς χάρις στὴν ἐξαιρετικὴ ἐργασία τοῦ Δωδεκανήσιου ἐρευνητή Ἰάκωβου Ζαρράφτη. Στοὺς στίχους τους περιγράφεται ὅλη ἡ φρίκη ποὺ βίωσε τὸ νησί καὶ οἱ κάτοικοί του.»

1828.—Αποβιβάζεται και δεύτερο σώμα γαλλικού στρατού υπό τον στρατηγό Maison στην Πελοπόννησο. Το πρώτο έφτασε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας στις 17 Αυγούστου 1828, με σκοπό να επιβάλλουν την υπογραφείσα συνθήκη με τον Ιμπραήμ και την αποχώρησή του.

1904.—Γίνεται το πρώτο ταξείδι τρένου μέσω τής σήραγγας τού Μπράλου, η οποία ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε στις 4 Απριλίου και είχε μήκος 2.700 μ. Το παρθενικό ταξίδι τού συρμού, γιά την απόσταση από την Αθήνα μέχρι την Λάρισα, διήρκεσε 12 ώρες.

1905.—Μεγάλη μάχη στο χωριό Οσνίτσανη μεταξύ των ανδρών των αρχηγών Βέργα (Μάνος Πέτρος από τα Χανιά) και Μάλλιου (Δούκας Στέφανος από την Κορυτσά τής Βορείου Ηπείρου), εναντίον των αιμοβόρων Μήτρου Βλάχου και Κυριάζου. Στην μάχη έλαβαν μέρος και αρκετοί βουργαρόφρονες χωρικοί, μιάς και το χωριό είχε καταστεί σφηκοφωλιά και άντρο εξ αιτίας τής πολυετούς τρομοκρατίας. Σε μικρό χρονικό διάστημα οι Μακεδονομάχοι το κατέλαβαν και πυρπόλησαν αρκετές κατοικίες προδοτών. Από την πλευρά των κομιτατζήδων υπήρξαν τουλάχιστον 100 οπλοφόροι, εναντίον 85 μαχητών μας, σε μία μάχη που δεν σημειώθηκε καμμία από πλευράς μας απώλεια, εκτός τού τραυματισμού τού Σωτήριου Μάνταλα από τα Τρίκαλα. Οι βούργαροι έχασαν εννέα, ενώ πολλαπλάσιοι ήταν οι τραυματίες τους. Χαρακτηριστικό γεγονός τής ορμής και τής ανδρείας των μαχητών μας, είναι ότι οι πολυάριθμοι τούρκοι κάτοικοι τού παρακείμενου Δισλάπου που έβλεπαν με ενθουσιασμό το ανδραγάθημα, από μακρυά επευφημούσαν διαρκώς τους άνδρες και, μετά την συμπλοκή τους κάλεσαν γιά να τους φιλέψουν (!!)

1909.—Συλλαλητήριο 5.000 Ελλήνων στην πόλη των Σερρών, εξ αιτίας τού ζητήματος των Εκκλησιών και των Σχολείων. (Πληροφορία Σάκης Αραμπατζής.)

1912.—Η σταφιδική κρίση που ξέσπασε στην Πελοπόννησο, κατάφερε ισχυρό πλήγμα στην ελληνική οικονομία.

.—Ο μακεδονομάχος Λάζος Δογιάμας, αφού συναντήθηκε με τον βούργαρο βοεβόδα Γκιούπτσετο και τον Δάγκο, έπεσε θύμα ενέδρας και άνανδρης δολοφονίας. Τον πυροβόλησαν πισώπλατα με άτιμο τρόπο, στην θέση Γκαντάτσκι (ή Καντάτσι) μεταξύ Κάρπης και Καστανερής. (Αναφέρονται δύο ακόμα  ημερομηνίες σχετικά με την άνανδρη δολοφονία τού Καπετάν Λάζου. Η 23η Αυγούστου 1911 και η 14η Σεπτεμβρίου 1912).

1915.—Οι αρχές ανακαλύπτουν τηλεγραφικούς υπαλλήλους, οι οποίοι παρέδιδαν κρυπτογραφικά τηλεγραφήματα τής Γερμανίας και τής Αυστρίας σε αγγλογάλλους.

1916.—Νέο πραξικόπημα τού Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο Βενιζέλος σχηματίζει επαναστατική κυβέρνηση στην Κρήτη με μοναδικό σκοπό την κατάληψη τής εξουσίας.

1917.—Βούργαροι καὶ τοῦρκοι ἐκτοπίζουν τοὺς ὁμοεθνεῖς μας ἀπό τὴν Θρᾲκη καὶ ὁλόκληρη τὴν Μικρασιατικὴ ἀκτή. Οἱ μόνοι ποὺ παραμένουν μὲ χίλια βάσανα στὸν τόπο τους, εἶναι οἱ Ἕλληνες τῆς Σμύρνης. Ὁ Βενιζέλος γιὰ ὅλα αὐτά, ἀπέστειλε διάβημα. Στὴν χρονικὴ περίοδο λίγο πρὶν τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους, τὰ βουργάρικα κομιτάτα ἔκαναν συνεχῶς ἐπιδρομές καὶ τρομοκρατοῦσαν τοὺς κατοίκους, ἐνῶ ἡ τουρκικὴ διοίκηση ἀδυνατοῦσε νὰ προστατεύσῃ τοὺς ὑπηκόους της. Εἶναι γνωστὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ βούργαροι ζητοῦσαν διέξοδο στὸ Αἰγαῖο καὶ μέσα στὰ ἐδάφη ποὺ ἤθελαν ἦταν καὶ ἡ γραμμὴ Αἵνου-Μηδείας ἔως τὰ σύνορα μὲ τὴν τουρκία. Τότε εἶχε ἐπισκευτεῖ τὴν Θρᾲκη ὁ Κονδύλης – μετέπειτα πρωθυπουργός – μὲ σκοπὸ νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἀντίσταση τῶν Ἑλλήνων στὰ σχέδια τῶν βούργαρων. Μετὰ τὴν ἧττα τῆς τουρκίας στὸν Α΄ βαλκανικὸ πόλεμο, οἱ βούργαροι ἄρχισαν ἐκ νέου προσπάθεια ἐκβουλγαρισμοῦ τῶν περιοχῶν τῆς Θρᾲκης ποὺ κατέλαβαν. Ἀκολούθησε ἡ δικὴ τους ἧττα στὸν Β΄ βαλκανικὸ πόλεμο ὁπότε ἀποχώρησαν, ἀφήνοντας πίσω τους τὸν ὅλεθρο καὶ τὴν καταστροφή, καὶ ἐπέστρεψαν οἱ τοῦρκοι. Μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οἱ νεότουρκοι τῇ ὑποδείξῃ τῶν Γερμανῶν συμμάχων τους, ἐφάρμοσαν, ἐπιβάλλοντας στρατιωτικὸ νόμο, σχέδιο ἐξοντώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου. Ὅλο αὐτό τὸ διάστημα στὸ ὁποῖο ἀναφερόμαστε, τὰ δεινὰ ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες ἀπό βούργαρους καὶ τούρκους, ἦταν ἀναρίθμητα.

1918.—Ο έφορος αρχαιοτήτων Ξανθούλης, ανακοινώνει νέες ανακαλύψεις αρχαίων συνοικισμών στην περιοχή τού Ηρακλείου Κρήτης. 

1919.—Σε ολόκληρο το Μέτωπο στην Μ. Ασία σημαντική είναι η δράση περιπόλων.

1921.—Αφικνούνται προ τού Σαντουκλί δύο αποσπάσματα σχηματισθέντα από τμήματα τής IV Μεραρχίας και τού 49ου Συντάγματος, τεθέντα υπό ενιαία διοίκηση. Αποστολή τους, η εκκαθάριση τής σιδηροδρομικής γραμμής νοτίως τού Σαντουκλί, όπου έδρευε η 6η τουρκική Μεραρχία. Με την άφιξή τους προσέκρουσαν σε ισχυρή τουρκική δύναμη, την οποία όμως έως τις 17:30 εξουδετέρωσαν καταλαμβάνοντας το Σαντουκλί. Οι τούρκοι εγκατέλειψαν στο πεδίο μάχης 16 νεκρούς, παίρνοντας μαζί τους, βάσει πληροφοριών, 16 νεκρούς και 60 τραυματίες μεταξύ των οποίων και τον Διοικητή τού 50ού Συντάγματος Πεζικού. Αιτία τής επιχειρήσεως ήταν οι συνεχείς παρενοχλήσεις τού Νοτίου Συγκροτήματος από την τουρκική Μεραρχία και αφορμή, η επιδρομή τους στις 7 Αυγούστου κατά τού Τουμλού Μπουνάρ, όπου στον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό ήταν εγκατεστημένοι διάφοροι βοηθητικοί σχηματισμοί και σταθμός ανεφοδιασμού τής Ελληνικής Στρατιάς. Τότε η τουρκική επίθεση αποκρούστηκε από την ολιγάριθμη φρουρά και αποσύρθηκε στο Σαντουκλί. Μετά από αυτό, το Νότιο Συγκρότημα έλαβε την απόφαση εκκαθαρίσεως τής περιοχής. Τα δύο αποσπάσματα αποχώρησαν από το Σαντουκλί στις 30 Αυγούστου, μετά τις εξελίξεις στο μέτωπο Σαγγαρίου.

.—Η Στρατιά Μικράς Ασίας μετά την αποτυχία διευρύνσεως τού προγεφυρώματος, αποφάσισε να διακόψει τις επιθετικές επιχειρήσεις και να αναλάβει αμυντικό αγώνα περιμένοντας τις αποφάσεις τής κυβερνήσεως μετά την έκθεση που έστειλε στις 23/8. Γιά να αμβλύνει τις εντυπώσεις στο στράτευμα, διευκρίνισε ότι με αυτή την απόφαση επεδίωκε την εξοικονόμηση δυνάμεως γιά να ενισχύσει τον επιθετικό της ελιγμό.

.—Η τουρκική στρατιά Δυτικού Μετώπου αρχίζει να συγκεντρώνει ισχυρές εφεδρικές δυνάμεις.

1922.—Το Απόσπασμα Λούφα περνώντας από το Σαλιχλή, έφτασε στις 11:00 στο Μπιν Τεπέ όπου και εγκαταστάθηκε αμυντικώς στα γύρω υψώματα γιά να καλύψει την σύμπτυξη τής φάλαγγας τού Νοτίου Συγκροτήματος. Σαν σήμερα, το Απόσπασμα κατόρθωσε κατόπιν σκληρού αγώνα και πεισματωδών επιθέσεων τής 1ης, 14ης και 2ης τουρκικής Μεραρχίας Ιππικού, να τις αποκρούσει όλες, ενώ, αντιλαμβανόμενος ο Διοικητής του την κυκλωτική κίνηση των τούρκων, ενήργησε επιτυχή υποχωρητικό ελιγμό, συμπτυσσομένου τού Αποσπάσματος σε νέες θέσεις και παραμένοντας σε επαφή με τους τούρκους.

.—Αποβιβάστηκαν στην Σμύρνη ο υπουργός Στρατιωτικών Θεοτόκης και οι στρατηγοί Πολυμενάκος και Δούσμανης. Στο συμβούλιο που ακολούθησε στα γραφεία τής Στρατιάς, παρουσίᾳ τού Αρμοστή Στεργιάδη, κοινοποιήθηκε στον Στρατηγό Χατζανέστη η κυβερνητική απόφαση γιά την αντικατάστασή του. Το απόγευμα τής ίδιας μέρας ο τέως Αρχιστράτηγος αναχώρησε γιά τον Πειραιά.

.—Ο νέος Διοικητής Στρατιάς Στρατηγός Πολυμενάκος, εξέδωσε διαταγή όπως οι σχηματισμοί τού Ελληνικού Στρατού οι οποίοι συμπτύσσονταν προς Δυσμάς, να αποκρούσουν απόπειρα προελάσεως τού εχθρού προς Σμύρνη καλύπτοντας: α) την διάβαση Μαγνησίας – Σμύρνης, β) την διάβαση Μαινεμένης, γ) προσβολές ατάκτων και ιππικού από Νότια και Νοτιοδυτική κατεύθυνση. Δεύτερη διαταγή όρισε την κάλυψη τής χερσονήσου Ερυθραίας από Νότο προς Ανατολή από την ΙΙ Μεραρχία καθώς αυτή συνέχιζε την κίνησή της προς Τουρμπαλή. Με άλλες διαταγές κανόνιζε την επιβίβαση σε ατμόπλοια και αναχώρηση από την Σμύρνη όσων υπηρεσιών και σχηματισμών δεν είχαν φύγει ακόμα. Όμως, οι πρώτες διαταγές του δεν ήταν σύμφωνες με την πραγματικότητα διότι η ΙΙ Μεραρχία δεν κινήθηκε όπως είχε διαταχθεί μέσω τής κοιλάδας Καΐστρου, αλλά με πρωτοβουλία τού Διοικητή της (βλ. 23/8 Γονατάς), συμπορευόταν με τις υπόλοιπες Μεραρχίες τού Α΄Σ.Σ. Επί πλέον, η γενική κατάσταση και το ηθικό των ανδρών ήταν τέτοια, που δεν μπορούσαν να αναλάβουν καμμιά σοβαρή στρατιωτική ενέργεια.

.—Οἱ Ἑλληνικές δυνάμεις ὑποχωροῦσες στὴν Μ. Ἀσία, ἐγκαθιστοῦν ὡς γραμμὴ ἄμυνας τὴν γραμμὴ Μαγνησίας-Κασαμπᾶ. Τὸ Γ΄ Σῶμα Στρατοῦ διατάχθηκε νὰ κατενθυνθῇ στὴν Πάνορμο, ὅπου ἀμέσως μετὰ μεταφέρθηκε στὴν Θρᾲκη καὶ ἀποτέλεσε τὸν πυρῆνα τῆς Στρατιᾶς Θρᾲκης ποὺ ὀργανώθηκε μετέπειτα. Στὴν Πάνορμο συγκεντρώθηκαν καὶ ἄλλες Ἑλληνικές δυνάμεις οἱ ὁποῖες ἐπιβιβάστηκαν σὲ πλοῖα καὶ ὑπό τὴν προστασία μονάδων τοῦ στόλου, μεταφέρθηκαν στὴν Χίο καὶ τὴν Λέσβο.

.—Ο τουρκικός στρατός καταλαμβάνει την Πέργαμο. Οι Έλληνες κάτοικοι τρέπονται σε φυγή γιά να σωθούν.

1924.—Ιδρύεται ο «Δωριεύς», ο αρχαιότερος ποδοσφαιρικός σύλλογος τής Δωδεκανήσου. Ο Δωδεκανησιακός Αθλητικός Ναυτικός Σύλλογος Δωριεύς (Δ.Α.Ν.Σ. Δωριεύς) με έδρα την Ρόδο, έλαβε το όνομά του από τον Δωριέα, γυιό τού Ρόδιου Ολυμπιονίκη Διαγόρα.

1926.—Μία μόλις ημέρα μετά την σύλληψη τού δικτάτορα Θ. Πάγκαλου, ο Π. Κουντουριώτης αναλαμβάνει εκ νέου τα καθήκοντα τού Προέδρου Δημοκρατίας.

1927.—Παρά τις συνεχείς δηλώσεις του γιά αποχή από την πολιτική δραστηριότητα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναλαμβάνει επικεφαλής τού κόμματός του.

1930.—Αποφασίζεται η απαγόρευση τής φοίτησης Ελλήνων μαθητών στα λειτουργούντα ξένα δημοτικά σχολεία.

1931.—(23 προς 24) Ἐν μέσῳ τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς κρίσεως ποὺ μάστιζε τὴν Ἑλλάδα, τῶν  οἰκονομικῶν σκανδάλων στὰ ὁποῖα ἐμπλέκονταν στελέχη τοῦ κόμματος τοῦ Βενιζέλου καὶ τῆς διαμαρτυρίας τῶν προσφύγων γιὰ τὸ σύμφωνο φιλίας Ἑλλάδος-τουρκίας ποὺ χάριζε τὶς περιουσίες τους στὴν κεμαλικὴ τουρκία, ὁ νεαρὸς τότε ἠθοποιός Βασίλης Αὐλωνίτης, δέχτηκε δολοφονικὴ ἐπίθεση ἀπό βενιζελικοὺς παρακρατικοὺς ἐνῶ βρισκόταν στὴν σκηνὴ τοῦ θεάτρου Περοκὲ καὶ σατύριζε τὴν κυβέρνηση στὸ νούμερο, «Ἀπό τοὺς Ὑπουργούς βγῆκαν τὰ κολοκύθια»(βλ.και 23/8).

1936.—Η δικτατορία Μεταξά, με τον αναγκαστικό νόμο υπ’ αριθ. 36, μεταβιβάζει όλες τις δικαιοδοσίες και τις αρμοδιότητες τού Προέδρου τής Βουλής γιά την χρήση τού κτηρίου τής Βουλής, στον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ.

1937.—Στην κατεχόμενη από τους φασίστες Ιταλούς Κω, λαμβάνει χώρα η μοναδική χειροτονία Ιερέα από το 1929 μέχρι το 1943 (!!!).

1943.—Άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, στήνουν ενέδρα σε γερμανική περίπολο στα Φύτια Κεντρικής Μακεδονίας. Εξόντωσαν έναν από τους βαρβάρους και έλαβαν άλλους τρεις αιχμαλώτους.

.—Υπογράφεται νέο Συμφωνητικό συνεργασίας τού ΕΛΑΣ με τον Ελληνικό Στρατό. Βεβαίως, οι κομμουνιστές δεν τήρησαν την συμφωνία, μιάς και σε μικρό χρονικό διάστημα ενήργησαν επίθεση σε Έλληνες αντιστασιακούς (8/9ου).

Τρίτη 24 Αυγούστου και κάποιοι κομμουνιστές αντάρτες επιτίθενται σε μηχανοκίνητη γερμανική φάλαγγα, μεταξύ Ξηρονομής – Δόμβραινας, προκαλώντας τον τραυματισμό ενός Γερμανού αξιωματικού. Δύο μόλις ημέρες μετά και γιά δύο συνεχόμενες ημέρες, θα συμβεί η σφαγή και το ολοκαύτωμα τής Δόμβραινας.

1944.—Ο Ιερός Λόχος πραγματοποιεί περιπολίες στις νήσους Μύκονο, Πάρο, Νάξο, Άνδρο και Κάρπαθο.

.—Μετά από τον φόνο ενός Γερμανού στην περιοχή από αντάρτες, οι βάρβαροι και απολίτιστοι Κατοχικοί εισβάλουν γιά τέταρτη φορά στο Γρεβενίτι τής Ηπείρου, σε διάστημα 10 μηνών. Εκτέλεσαν 7 άτομα, εκ των οποίων 4 γυναίκες και ένα αβάπτιστο μωρό. Ο συνολικός απολογισμός τής σφαγής τού Γρεβενιτίου είναι τραγικότατος!

1945.—Σε μία συγκέντρωση στο στάδιο τής Τούμπας στην Θεσσαλονίκη, ο κομμουνιστής Νίκος Ζαχαριάδης ξεστόμισε το εξής φοβερό: «[…] Αν η κατάσταση δεν αλλάξει γρήγορα […] θα απαντήσουμε στο μοναρχοφασισμό με τα ίδια μέσα στις πόλεις και στα βουνά. Και αν το απαιτήσει το υπέρτατο συμφέρον τού λαού, θα ξανακουστεί στις κορυφές και στα λαγκάδια το δοξασμένο ‘’Εμπρός ΕΛ ΑΣ γιά την Ελλάδα’’». Αυτά τα πομπώδη είπε ένας από τους ενορχηστρωτές οι οποίοι αιματοκύλησαν την Ελλάδα.

1948.—Η εκκαθάριση περιοχής Βίτσι. Μετά την εκκαθάριση τής περιοχής Γράμμου από τους συμμορίτες, το Σώμα Στρατού αναπροσάρμοσε την διάταξή του, με σκοπό την συγκέντρωση ολόκληρης τής 8ης Μεραρχίας γιά τις επιχειρήσεις Μουργκάνας από το Α΄ Σ. Σ., ενισχύοντάς την και με μία Ταξιαρχία τής 10ης Μεραρχίας. Στο ίδιο χρονικό διάστημα συνεχίστηκε από το Β΄ Σ.Σ. η συστηματική έρευνα στην περιοχή Γράμμου, κατά την οποία βρέθηκε άφθονος οπλισμός πυρομαχικών και διάφορων άλλων υλικών που εγκατέλειψαν οι κομμουνιστές κατά την φυγή τους στην αλβανία, ενώ καταστράφηκαν τα πάσης φύσεως οχυρωματικά τους έργα.

.—Τα υπολείμματα των κομμουνιστών τού Γράμμου, τρείς μέρες μετά την καταφυγή τους στον Πολυάνεμο τού Βίτσι, διαβαίνουν τα σύνορα και καταφεύγουν στην αλβανία.

1949.—Αρχίζουν οι μεγάλες συγκρούσεις τού Στρατού μας με αντάρτες στα Πλατανάκια τού Ν. Σερρών. Στο σύνολο οι συγκρούσεις θα διαρκέσουν σχεδόν δέκα ημέρες.

1956.—Κατά την διαδικασία κατασκευής χειροβομβίδας, με χρήση νέου είδους πυρίτιδας, σκοτώθηκε ο Αγωνιστής τής ΕΟΚΑ Τουμάζος Τουμάζου.  

.—Ἀποβιβάζονται στὸν Πειραιᾶ, ἀφοῦ μεταφέρθηκαν ἀπὸ τὸ Δυρράχιο μὲ τὸ πλοῖο «Ἀλιάκμων», 217  Ἕλληνες ὅμηροι τοῦ ΔΣΕ καὶ τῶν ἀλβανῶν, ἐπὶ συνόλου πεντακοσίων καὶ πλέον, μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια παράνομης κρατήσεώς τους στην ἀλβανία. Τὸ ἐπόμενο διάστημα ἀκολούθησε ἡ ἀπελευθέρωση καὶ ἄλλων μικρότερων ὁμάδων. Ἀρκετοὶ δὲν ἐπέστρεψαν ποτέ, διότι εἴτε ὑπέκυψαν στὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, εἴτε δὲν παραδόθηκαν ἀπ’ τοὺς ἀλβανούς διότι δὲν τοὺς ζήτησε κανείς συγγενής ἀπ’ τὴν Ἑλλάδα.

1959.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε. αποφασίζει ομόφωνα να εισηγηθεί στην Γενική Συνέλευση την ένταξη τής Κύπρου στον Οργανισμό.

1962.—Δίνονται στην κυκλοφορία οι νέοι εθνικοί δρόμοι Αθηνών-Λαμίας και Κορίνθου.

1967.—Το σκάκι αναγνωρίζεται ως πνευματικό άθλημα με τον Αναγκαστικό Νόμο 127 περί Αναδιοργανώσεως Εξωσχολικού Αθλητισμού. Το πρώτο σκακιστικό σωματείο είχε ιδρυθεί στην Κέρκυρα το 1923, ενώ η Ομοσπονδία ιδρύθηκε λίγο μετά τον πόλεμο, το 1947. Πρώτος επίσημος πρωταθλητής ήταν ο Μάρκος Μικρουλέας. Στο πρώτο εκείνο πρωτάθλημα μόνον δύο αγώνες παίχτηκαν, με σκακιστικά ρολόγια που ανήκαν στον Σταύρο Φρυγανά ο οποίος ζούσε κυρίως εκτός Ελλάδος και ανεπίσημα καταγράφεται ως ο πρώτος πρωταθλητής Ελλάδος το 1930.

1971.—Ανασχηματισμός στην ηγεσία τού καθεστώτος. Ο Γ. Παπαδόπουλος, ζήτησε να παραιτηθούν όλοι οι Γενικοί Γραμματείς των υπουργείων, τους οποίους όρισε αργότερα ως υφυπουργούς και περιφερειακούς διοικητές.

1973.—Το καθεστώς, ορίζει τον Φαίδωνα Γκιζίκη ως Διοικητή τής Α’ Στρατιάς και τον Γρηγόριο Μπονάνο σε Διοικητή τού Γ΄ Σώματος Στρατού.

1988.—Ο εκλεγμένος τον περασμένο Φεβρουάριο πρόεδρος τής Κύπρου Γιώργος Βασιλείου, συναντάται με τον τουρκοκύπριο ηγέτη τού ψευδοκράτους Ραούφ Ντενκτάς στην Γενεύη. Οι συζητήσεις που ακολουθούν αποβαίνουν άκαρπες.

1990.—Ο Αρχιφύλακας Δημήτριος Βούλγαρης, εκτελώντας υπηρεσία οδηγού περιπολικού στην Αθήνα μαζί με τον Αστυφύλακα Λουκά Παπαλουκά, τραυματίστηκε βαριά από τα πυρά οδηγού ύποπτου οχήματος, κατά την διάρκεια διενεργούμενου αστυνομικού ελέγχου. Ο 30χρονος Αστυφύλακας μεταφέρθηκε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου, ενώ ο συνοδηγός του Αρχιφύλακας Παπαλουκάς Λουκάς, κατέληξε την ίδια ημέρα.

1993.—Στην Αυστραλία, 164 χρόνια από την ημέρα που οι πρώτοι Έλληνες φτάνουν στη χώρα, οι ελληνικής καταγωγής πολίτες υπερβαίνουν το μισό εκατομμύριο.

2006.—Σύμφωνα μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ 26ου Συνεδρίου τῆς Διεθνοῦς Ἀστρονομικῆς Ἑνώσεως (IAU) (14 – 25 Αὐγούστου 2006) ποὺ ἔγινε στὴν Πράγα, οἱ πλανῆτες τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος εἶναι πλέον ὀκτὼ καὶ ὄχι ἐννέα ὅπως γνωρίζαμε ἔως σήμερα.  Ἡ τελική ἀπόφαση (γιὰ τὸν πρώην πλανήτη Πλούτωνα), πάρθηκε στὶς 24 Αὐγούστου 2006 καθὼς ἔγινε ἀνοιχτή ψηφοφορία ἀνάμεσα στοὺς χιλιάδες ἀστρονόμους ποὺ παραβρέθηκαν στὴν Πράγα, μεταξὺ 16:30 και 17:00, ὥρα Ἑλλάδος (βλ. και 01/05/1930).

2007.—Ανυπολόγιστες είναι οι ζημιές από τις πυρκαγιές σε όλη την χώρα. Οι εμπρηστές εστίασαν περισσότερο στην Πελοπόννησο, ενώ υπήρξαν και θύματα. Στον διαδικτυακό Τύπο κυκλοφορεί η είδηση ότι ένα άκρως εμπιστευτικό έγγραφο, με τα επτά ονόματα των μελών τής οργανωτικής ομάδας Σκοπιανών πρακτόρων με αλβανικά διαβατήρια, οι οποίοι ευθύνονταν γιά τις πυρκαγιές τού 2007 στην Πελοπόννησο, διαβιβάστηκε από την Διακλαδική Διεύθυνση Πληροφοριών των Ενόπλων Δυνάμεων στον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας Ε. Μεϊμαράκη και από εκεί προωθήθηκε στον υπουργό Εσωτερικών, Π. Χηνοφώτη. Το επιβεβαίωσε με καθυστέρηση 4,5 ετών ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Βύρων Πολύδωρας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Δημοκρατία». Σημειώνεται ότι οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Ηλεία τον Αύγουστο τού 2007, είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 63 άνθρωποι.

2015.—Παναγιώτης Αναστασιάδης και Αντώνιος Κουρτίδης. Δύο Έλληνες βιολόγοι-ερευνητές, που διαπρέπουν στις Η.Π.Α. Σαν σήμερα, δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Nature Cell Biology, η ερευνητική εργασία η οποία με πρώτο υπογράφοντα τον Αντώνη Κουρτίδη, γνωστοποιεί ότι ανακαλύφθηκε ένας μηχανισμός που στο μέλλον θα μπορούσε να οδηγήσει σε θεραπεία τού καρκίνου τής ουροδόχου κύστεως και τού μαστού. Η ανακάλυψη επικεντρώνεται στον ρόλο «κλειδί» των λεγόμενων πρωτεϊνών κυτταρικής προσκόλλησης και των microRNAs. Σε αντίθεση με την χημειοθεραπεία και τις παρενέργειές της, η επιστημονική ομάδα τής Κλινικής Μάγιο τής Φλόριδα, ανακάλυψε ότι εγχέοντας ανθρώπινα κύτταρα με την κατάλληλη ποσότητα πρωτεΐνης (PLEKHA7) σε επιθετικά καρκινικά κύτταρα τής ουροδόχου κύστεως και τού μαστού, μπορεί να σταματήσει η αναπαραγωγή των καρκινικών κυττάρων και να μετατραπούν σε καλοήθη. Ο επιβλέπων ερευνητής, καθηγητής Βιολογίας τού Καρκίνου και διευθυντής τού Εργαστηρίου Κυτταρικής Πρόσφυσης και Μεταστάσεως τής κλινικής, Δρ. Παναγιώτης Ζ. Αναστασιάδης, δήλωσε ότι «[…] Οι πρώτες δοκιμές με μερικούς επιθετικούς τύπους καρκίνου είναι, όντως, πολύ ενθαρρυντικές. Αντιπροσωπεύουν μία απρόσμενη νέα βιολογία, που παρέχει τον κώδικα, το λογισμικό, γιά να απενεργοποιείται ο καρκίνος.» Ο Δρ Αντώνης Κουρτίδης, ερευνητής στο εργαστήριο τού Αναστασιάδη και επικεφαλής τής νέας έρευνας, δήλωσε ότι «[…] ανακαλύψαμε μία νέα στρατηγική γιά την αναχαίτιση τού καρκίνου. Η μελέτη μας συνδύασε δύο ερευνητικά πεδία που έως τώρα θεωρούσαμε ότι δεν σχετίζονται (την προσκόλληση των κυττάρων και την βιολογία των microRNAs)».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση