Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΕΠΙΖΩΝΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ (16/9/1943)

,

,

Στὶς 16 Σεπτεμβρίου 1943  στὴν Βιάννο σχηματίζεται ἐπιτροπὴ μὲ σκοπὸ νὰ συναντηθῇ μὲ τοὺς ἀντάρτες γιὰ τὸ θέμα τῶν αἰχμαλώτων ποὺ κρατούνται ἀπὸ τοὺς Γερμανούς. Ὁ δὲ τοποτηρητὴς τῆς Μητροπόλεως Κρήτης, Εὐγένιος Ψιλαδάκης, μὲ τὸν Ἐπίσκοπο Νεαπόλεως Διονύσιο Μαραγκουδάκη, μετὰ ἀπὸ ἐπίμονες παρακλήσεις, θέτοντας καὶ τὴν ζωὴ τους σὲ κίνδυνο, ἔπεισαν τὸν στρατηγὸ Μίλλερ νὰ σταματήσῃ τὶς ἐκτελέσεις καὶ τὶς πυρπολήσεις τῶν χωριῶν. Δόθηκε τότε ἡ διαταγὴ στοὺς Γερμανούς ποὺ διασκορπισμένοι στὶς δύο Ἐπαρχίες σκότωναν, λεηλατοῦσαν καὶ πυρπολοῦσαν, νὰ σταματήσουν. Ἀλλὰ ἦταν πλέον πολὺ ἀργά. Ἡ καταστροφὴ ἦταν ὁλοκληρωτική.

77777Μετὰ τὶς ἐκτελέσεις, τὶς λεηλασίες, τὴν ἀρπαγὴ καὶ τὴν φωτιά, ἀκολούθησε τὸ ξερίζωμα καὶ ἡ προσφυγιά. Μία ἀτελείωτη φάλαγγα ἀπὸ γυναικόπαιδα μπῆκε στὴν Ἱεράπετρα τὶς πρῶτες ἀπογευματινὲς ὧρες τῆς 16ης Σεπτεμβρίου. Στοιβάζονται ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλο, κατάχαμα, χωρὶς οὔτε μία κουβέρτα γιὰ νὰ σκεπαστοῦν τὰ παιδιά, χωρὶς νερό, χωρὶς ψωμί, χωρὶς καμμία ἐλπίδα. Λίγη ὥρα μετὰ ἔφτασε ὁ Ἐπίσκοπος Ἱεράπετρας Φιλόθεος Μαζοκοπάκης, ὁ ὁποῖος μπροστὰ στὸ θέαμα τῆς φρίκης καὶ τῆς ἀθλιότητας, ξέσπασε σὲ λυγμούς. Τοὺς μοιράζονται λίγες σταφίδες καὶ τὴν ἀπόμενη ἡμέρα ὅσοι εἶχαν κάποιους συγγενεῖς ποὺ μπορούσαν νὰ τοὺς φιλοξενήσουν, ἔφυγαν. Οἱ ὑπόλοιποι, τῷ πλεῖστον γυναῖκες καὶ μικρὰ παιδιά, σιτίζονται γιὰ μικρὸ ὅμως χρονικὸ διάστημα, κάθε μεσημέρι, ἀναγκαζόμενοι νὰ καταφύγουν στὴν ζητιανιά. Αὐτὸ κράτησε γιὰ 15 ἡμέρες, ἔως ὅτου ἡ Νομαρχία, μὲ τὴν ἔγκριση τῶν ἀρχῶν κατοχῆς, μοίρασε τοὺς πρόσφυγες κατὰ Κοινότητες στὴν Ἱεράπετρα καὶ τὰ γύρω χωριά. Ἀρκετοὶ ὅμως δὲν πῆγαν στὰ χωριὰ ποὺ τοὺς ὁρίστηκαν, ἀλλὰ διασκορπίστηκαν σὲ πολλὰ ἄλλα χωριὰ τῆς ἐπαρχίας Ἱεράπετρας καὶ τῆς ἐπαρχίας Σητείας. Ἡ κατάσταση ὅμως ὅλων τῶν κατατρεγμένων ἐξακολούθησε νὰ εἶναι τραγικὰ ἀνυπόφορη χωρὶς κανένα ἀπὸ τὰ πιὸ στοιχειώδη μέσα, γιὰ μία ὑποφερτὴ ἀνθρώπινη ζωή. Ἡ ζητιανιὰ ἦταν τὸ μόνο μέσο ποὺ τοὺς ἀπέμεινε γιὰ νὰ συντηρηθοῦν στὴν ζωή, καὶ ἡ συμπόνια καὶ φιλανθρωπία, ποὺ σπάνια συναντοῦσαν στὰ χωριὰ ποὺ περιπλανιώντουσαν.

55555

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com

Μία απάντηση στο “Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΕΠΙΖΩΝΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΒΙΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ (16/9/1943)”

Αφήστε μια απάντηση