ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

,

,

18 Σεπτεμβρίου

,

324.—Η τελευταία Ρωμαϊκή μάχη στην Χρυσούπολη και η ήττα τού Λικινίου από τον Μέγα Κωνσταντίνο. Ενώ ο Κωνσταντίνος είχε αναγνωρίσει την εξουσία τού Λικινίου στο ανατολικό τμήμα τής Αυτοκρατορίας, η συμπεριφορά τού Λικινίου απέναντί του γινόταν όλο και πιό προκλητική. Η μάχη τής Χρυσουπόλεως έκρινε ποιός θα ήταν ο μοναδικός Αυτοκράτορας. Μετά την ήττα του στην Αδριανούπολη και τον Βόσπορο, ο Λικίνιος μετέφερε τις δυνάμεις του στην Χαλκηδόνα τής Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος αποβιβάσθηκε στις Ασιατικές ακτές τού Βοσπόρου, και βάδισε με τα στρατεύματά του (αποτελούμενα από Χριστιανούς και Εθνικούς υπό το νέο έμβλημα γνωστό ως λάβαρο “labarum”) κατά τού Λικινίου, ο οποίος είχε μεταφέρει τώρα το στρατόπεδό του στην Χρυσούπολη. Ο Λικίνιος ηττήθηκε αλλά κατάφερε να διαφύγει στην Νικομήδεια. Η σύζυγός του όμως – και ετεροθαλής αδελφή τού Κωνσταντίνου – τον έπεισε να παραδοθεί. Μερικούς μήνες αργότερα θα εκτελεσθεί. Κατά κάποιον τρόπο η μάχη τής Χρυσουπόλεως ήταν η τελευταία Ρωμαϊκή μάχη. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, μονοκράτωρ πλέον (totius orbis imperator), έθεσε τα θεμέλια τής Ανατολικής Ορθόδοξης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την οριστική παύση τού διωγμού των Χριστιανών. Η πορεία τού Μεγάλου Κωνσταντίνου προς τον Αυτοκρατορικό θρόνο και την επαναδημιουργία μιάς μονοκρατορίας, μετά την περίοδο τής τετραρχίας που είχε καθιερώσει ο Διοκλητιανός (284-305), ήταν επίπονη και αιματηρή.

1048.—Τμήμα τού Ρωμαϊκού στρατού υπό τούς Κεκαυμένο και Ααρών, νικούν τούς τούρκους σε μάχη κοντά στο φρούριο Κακοπετρό.

1570.—Το κτήνος που άκουγε στο όνομα Μουσταφά, μετά την άλωση τής Λευκωσίας, αρχίζει την πολιορκία τής Αμμοχώστου.

1690.—Στα πλαίσια τού βενετο-τουρκικού πολέμου, Έλληνες και Ενετοί απελευθερώνουν από τούς τούρκους τον Αυλώνα τής Βορείου Ηπείρου. 

1707.—Εντείνονται οι ηφαιστειακές δραστηριότητες στο σύμπλεγμα νησιών τής Θήρας. Τεράστιοι βράχοι εκτινάσσονται από τα έγκατα τής γης και συγκρούονται στον αέρα, προκαλώντας φοβερούς κρότους.

1739.—Υπογραφή τής Συνθήκης τού Βελιγραδίου με την οποία, ναι μεν το Βελιγράδι παριήλθε και πάλι υπό οθωμανική κατοχή, αλλά τα εμπορικά προνόμια με τα οποία είχαν ήδη επωφεληθεί οι Έλληνες από την Συνθήκη τού Πασάροβιτς (βλ. 27/7/1718), επικυρώθηκαν εκ νέου. Από τούς όρους τής Συνθήκης επωφελήθηκαν οι Μακεδόνες, οι οποίοι μπορούσαν πλέον να διαμένουν μονίμως στην Αυστρία αποκτώντας την Αυστριακή υπηκοότητα, και μέσω αυτής να διεξαγάγουν ελεύθερα το εμπόριο στις υπό οθωμανική κυριαρχία περιοχές. Ανεξαρτήτως των εναλλαγών κατοχικών καθεστώτων σε αυτές τις περιοχές, γεγονός είναι ότι «….χάρις στούς ελληνικής καταγωγής ηγεμόνες των παραδουνάβιων ηγεμονιών, η μέχρι τότε (15ος-16ος αι.) κυρίαρχη εκκλησιαστική και πολιτιστική επιρροή των νοτιοσλάβων και κυρίως των βουργάρων μοναχών, άρχισε να εξασθενεί βαθμιαία κάτω από την έντονη πίεση των ισχυρών ελληνικών πολιτιστικών επιδράσεων. Έτσι στα τέλη τού 16ου και κυρίως στις αρχές τού 17ου αιώνα, η ελληνική γλώσσα άρχισε σταδιακά να εκτοπίζει την επίδραση τής σλαβικής παιδείας, με αποτέλεσμα κατά τα τέλη τού 17ου αιώνα η «κουλτούρα σλαβόνα» να αντικατασταθεί από την «κουλτούρα γκρεκέσκα….».

1821.—Μάχη Σουλιωτών και τούρκων στα Δερβιζιανά και νίκη των Σουλιωτών.

.—Συμφωνία μεταξύ Ελμάζ μπέη των αλβανών τής Τριπολιτσάς και τού Θ. Κολοκοτρώνη. Αφού ο αλβανός διαχώρισε την θέση του από τους μέχρι πρότινος συμμάχους του, τους τούρκους, έλαβε διαβεβαιώσεις από τον Κολοκοτρώνη γιά την ασφαλή διαφυγή του από την πολιορκούμενη πόλη και υποχώρησε με τους στρατιώτες του. Με αυτή του την συμφωνία, ο Θ. Κολοκοτρώνης κατάφερε να αποδυναμώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την άμυνα τής Τριπολιτσάς, την οποία αμέσως μετά κατέλαβε.

1822.—«Κατάργησις Ἀρείου Πάγου». Οι αντιπρόσωποι των επαρχιών τής Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος καταργούν τον Άρειο Πάγο και αμέσως μετά την ανακατάληψη τής Ακροπόλεως των Αθηνών, ανακηρύσσουν «Αρχιστράτηγο τής Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος» τον Οδυσσέα Ανδρούτσο.  Δυστυχώς, βάσει τής κρομγουελικής δομής τού διαίρει και βασίλευε, στήθηκαν τρείς πολιτικές παρατάξεις, παίζοντας την τύχη των Ελλήνων στην σκακιέρα των Μεγάλων Δυνάμεων, πράγμα που ο Οδυσσέας αντιλήφθηκε από νωρίς και αντέδρασε, θυσιάζοντας τελικά την ζωή του, αφού προηγουμένως δέχθηκε έναν πόλεμο που σκοπό είχε την πολιτική και στρατιωτική του εξόντωση.

.—«Ἔπλευσεν εἰς Ἀγκῶνα ὁ Ἀνδρέας Μεταξᾶς μετ’ ἐπιστολῶν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἅπαντας τοὺς Βασιλεῖς τῆς Εὐρώπης».

1824.—«Ὁ Ἑλληνικὸς στόλος ἐν Μυτιλήνῃ, διευθυνόμενος ὑπὸ τοῦ Μιαούλη, Κολανδρούτσου, Σαχτούρη, Ἀποστόλη».

1826.—Στην Χόβαλη Καλαβρύτων οι Έλληνες υπό τον Λεχωρίτη κατόπιν σφοδρής μάχης, νίκησαν τούς τούρκους. «Μάχη παρὰ τὴν Χόβαλην, χωρίον τοῦ Δήμου Ἀροανείας, τῶν Καλαβρύτων καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγὸς ἦτο ὁ Λεχωρίτης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς».

1827.—Στον λιμένα των Σαλώνων, ο Ελληνικός στόλος υπό τον Άστυγγα κατέστρεψε επτά τουρκικά πλοία και συνέλαβε τρία αυστριακά. Κατά την ναυμαχία τραυματίσθηκε ο Φιλέλλην Σκάνλανος. «Ναυμαχία ἐν τῷ λιμένι τῶν Σαλώνων. Καταστροφὴ ἑπτὰ τουρκικῶν πλοίων καὶ σύλληψις τριῶν αὐστριακῶν ὡς παραβάντων τὸν ἀποκλεισμόν. Κατ’ αὐτὴν ἐπληγώθη βαρέως ὁ φιλέλλην ὑποπλοίαρχος Σκάνλανος Ἰρλανδός. Ταύτην διηύθυνον οἱ Φράνγκη Ἄμπνεϋ Ἄστυγξ, Γ. Θωμᾶς, Φαβρίκιος καὶ Δέντσελ» (βλ.& 17/9).

1834.—Με διάταγμα τής Αντιβασιλείας, η πρωτεύουσα μετά από επτά χρόνια μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Η επιλογή τού Ναυπλίου ως πρωτεύουσας τής Ελλάδος είχε γίνει στις 4 Μαΐου τού 1827, κατά την διάρκεια τής Γ΄ Εθνοσυνελεύσεως, όπου είχε αποφασιστεί ότι «…κατάλληλος καθέδρα τής Κυβερνήσεως άλλος τόπος δεν είναι προς το παρόν ειμή το Ναύπλιον…». Το Ναύπλιο μαζί με την Αίγινα, απετέλεσαν τα δύο από τα σημαντικότερα πνευματικά και εκπαιδευτικά κέντρα τής χώρας, χωρίς να αγνοούνται βέβαια και τα υπόλοιπα που διστακτικά αλλά φιλόδοξα παίρνουν την θέση που τούς αρμόζει όπως το Άργος, η Ερμούπολη, η Πάτρα και η Αθήνα. Στο Ναύπλιο είχε λειτουργήσει το πρώτο ιδιωτικό σχολείο θηλέων τού οποίου η ιδρύτρια Βολμεράνζ είχε έλθει σε επαφή με τον Ιωάννη Καποδίστρια ζητώντας την άδειά του. Μετά την δολοφονία τού Καποδίστρια και παρ’ όλη την κατάρρευση που ακολούθησε, έμεινε πιστή στο όραμά της συνεχίζοντας ακάθεκτη το έργο της. Με τον ερχομό τού Όθωνος και τής Αντιβασιλείας το 1833, λειτούργησε το «Βασιλικό Σχολείο», το οποίο το 1836 μεταφέρθηκε οριστικά στην νέα πρωτεύουσα Αθήνα.

1835.—Συστήνεται το Συμβούλιο τής Επικρατείας, ο ρόλος τού οποίου είναι μάλλον συμβουλευτικός παρά γνωμοδοτικός.

.—Ολοκληρώνεται το έργο τής Επιτροπής η οποία επιφορτίστηκε να ερευνήσει το παρελθόν των Αγωνιστών που δεν είχαν δικαίωμα να προσληφθούν στον νέο Τακτικό Στρατό (βλ. 8/3/1833). Ήταν μία αποτυχημένη προσπάθεια να ευεργετηθούν οι αποταχθέντες από το Στράτευμα παλαιοί Αγωνιστές, όταν η Βαυαρική κυβέρνηση συνέστησε την εν λόγω επιτροπή προ διετίας, με σκοπό να εξετάσει τις περιπτώσεις τους ξεχωριστά (βλ. & 13/3/1833). Δυστυχώς, ασπρομάλληδες Ήρωες και τεράστια ονόματα αρχηγών (όπως ο Νικηταράς), Θεσσαλοί και Βορειοελλαδίτες Ήρωες οι οποίοι ήταν αδύνατον να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους διότι τους καταδίωκαν οι τούρκοι αμείλικτα, βρέθηκαν στον δρόμο επαιτώντας γιά ένα κομμάτι ψωμί… Το μόνο που έκαναν οι Ούννοι τής Βαυαροκρατίας μέχρι τότε, εμπρός στα παρακάλια απ’ όλους γιά την φρικτή εικόνα που παρουσίαζαν αυτοί που απελευθέρωσαν την Ελλάδα,  ήταν να επιτρέψουν στους Ήρωες να κυκλοφορούν με την Εθνική τους ενδυμασία και να φέρουν τα διακριτικά τού βαθμού που μέχρι πρότινος κατείχαν.

1839.—Διάταγμα τού Στρατού στο οποίο υπάγεται η Χωροφυλακή, δημιουργεί μία τρίτη κλάση υπομοιράρχων η οποία αποδίδει τον βαθμό ανθυπολοχαγού στους μετέχοντες.

1841.—Προσαγωγή τού ανιδιοτελή ήρωα τού Αγώνος τής Παλιγγενεσίας Νικηταρά στο δικαστήριο, γιά να ξαναδικαστεί ως συνωμότης κατά τού Όθωνος. Ο μεγάλος αγωνιστής προσήχθη καθιστός λόγω τής κλονισμένης του υγείας εξ αιτίας των διωγμών και των ταλαιπωριών που υπέστη. Το 1839 είχε θεωρηθεί ένοχος συνωμοσίας κατά τού Όθωνος γι’ αυτό και φυλακίστηκε στο Παλαμήδι. Ακολούθησε η δίκη του το 1840, όπου κρίθηκε αθώος και αφέθηκε ελεύθερος. Οι Βαυαροί όμως δεν δέχτηκαν την απόφαση τού Δικαστηρίου και με υπογραφή τού Όθωνος φυλακίστηκε ξανά στην Αίγινα. Τελικά αμνηστεύτηκε και αποφυλακίστηκε σχεδόν τυφλός.

.—Ο ανθέλληνας Άγγλος πρέσβης Λάιενς, δημιουργεί νέα διπλωματικά επεισόδια προβάλλοντας απαιτήσεις τής χώρα του επί τής Ελαφονήσου (αρχ. Ονούγναθος, νησάκι κοντά στην Πελοποννησιακή ακτή).

1868.—(3 ή 18/9). Σκοτώνεται αγωνιζόμενος ο Φραγκιάς ή Φραγκιός (Φραγκίσκος) Μαστραχάς, 76 ετών (1793 – 1868), από τις τρεις σημαντικότερες φυσιογνωμίες τής Κρήτης. Έλαβε μέρος κατά τον 19ο αιώνα σε όλους σχεδόν τούς αγώνες των Κρητικών εναντίον των τούρκων. Αλλά και στην Πελοπόννησο όπου βρέθηκε με πολλούς συναγωνιστές του, επέδειξε τον ίδιο ηρωισμό. Η ζωή του τερματίστηκε κατά την διάρκεια τής Μεγάλης Κρητικής Επαναστάσεως των ετών 1866-1869. Σκοτώθηκε, πολεμώντας τούς τούρκους στο πλευρό τού Μιχάλη Κόρακα, στις Κάτω Ασίτες, κοντά στη Μονή Αγίου Γεωργίου Γοργολαΐνη. Οι τούρκοι, κατά πάγια συνήθεια, τού έκοψαν το κεφάλι και το διαπόμπευσαν στους δρόμους τού Μεγάλου Κάστρου. Ο καπετάν Μαστραχάς ανήκει στις σημαντικώτερες και συνάμα πιό αδικημένες προσωπικότητες τής ιστορίας τής Κρήτης, αφού το όνομά του δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο και μάλιστα σε σχολικό εγχειρίδιο. Ωστόσο, υπήρξε αγωνιστής επί 50 χρόνια και έχει χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος καβαλάρης τής Κρήτης, ο ακούραστος πεζοπόρος και ιππέας, ο οποίος πέθανε πολεμώντας πάνω στο άλογό του. Προτομή του έχει στηθεί στο Ηράκλειο.

1885.—(ν.ημ.). «Λαμβάνει χώραν το βουργαρικό πραξικόπημα τής 18 Σεπτεμβρίου 1885 καθ’ ο εν μιά νυκτί τα Βουλγαρικά Στρατεύματα εισήλθον εις την Ανατολικήν Ρωμυλίαν και εκήρυξαν την ένωσιν αυτής μετά τής Βουλγαρίας. Αι Δυτικαί Δυνάμεις θέλουσαι να καταπνίξωσι τας διαμαρτυρίας τής Ελλάδος, εκήρυξαν τον Απρίλιον τού 1886 γενικόν αποκλεισμόν των Ελληνικών παραλίων, εξαναγκάσασαι ούτω την Ελλάδα ν’ αποστρατευθεί και να υποκύψει». Παρά τις σφοδρότατες αντιδράσεις των Ελλήνων τής Βόρειας Θράκης  προς τις βουλγάρικες αρχές, τούς Ευρωπαίους προξένους, την Ελληνική κυβέρνηση, και την Πύλη, επιταχύνθηκε με ραγδαίο ρυθμό η ήδη εφαρμοσμένη διαδικασία αφομοιώσεως των διοικητικών, οικονομικών και πολιτικών θεσμών τής Βόρειας Θράκης και η ένταξή τους στο βουργάρικο κρατικό σύστημα. Με την κήρυξη τής βουργαρίας σε ανεξάρτητο βασίλειο τον Οκτώβριο τού 1908, καταλύθηκε οριστικά ο όρος «Ανατολική Ρωμυλία»(βλ.&6/9).

1897.—(ν.ημ). Η χώρα μας υπέγραψε ανακωχή με τους τούρκους, έτσι ώστε να τερματισθεί ο μεταξύ μας πόλεμος και να οδηγηθούμε στην τελική Συνθήκη Ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη, στις 4/12ου.

.—(π.ημ.). Η κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη μετά την υπογραφή τής συνθηκολογήσεως με την τουρκία (π. ημ. 6/9ου ) και την ανάληψη υποχρεώσεως πολεμικών αποζημιώσεων, συγκαλεί την Βουλή. Εμπρός στην αδυναμία της να αναλάβει την παραπάνω υποχρέωση, τρείς ημέρες μετά θα θέσει επισήμως την παραίτησή της.

1900.—(ν.ημ.). Το ατμόπλοιο «Σαρκία» το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς – Κωνσταντινούπολη, συνάντησε στον Κάβο Ντόρο ισχυρούς Β.Α. ανέμους με αποτέλεσμα να υποστεί μεγάλες ζημιές. Το πλοίο έμεινε γιά λίγες ώρες ακυβέρνητο στην φουρτουνιασμένη θάλασσα και στην συνέχεια βυθίστηκε, παρασύροντας στον θάνατο 60 ανθρώπους. Οι ανακρίσεις έδειξαν ότι λίγο πριν από το ναυάγιο, Αιγύπτιοι ναύτες πουλούσαν στους επιβάτες σωσίβια με τιμή μία χρυσή λίρα το ένα.

1904.—Η μάχη 15 Μακεδονομάχων εναντίον 87 βούργαρων στην Όστιμα. Χάρις στην έγκαιρη προειδοποίηση τού Καραβαγγέλη, ο Καούδης πρόφτασε να προφυλάξει το χωριό Όστιμα (Τρίγωνο). Το τελικό σύνθημα πριν την ορμητική επίθεση με τα μαχαίρια ήταν: «Θάνατος… θάνατος στους βούλγαρους». Οι βούργαροι, όσοι δεν σφαγιάστηκαν, τράπηκαν σε φυγή ενώ από την πλευρά μας είχαμε έναν τραυματία.   

1906.—Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης διορίζεται Ύπατος Αρμοστής στην Κρήτη, με υπόδειξη τού βασιλέως τής Ελλάδος, (θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1908), αντικαθιστώντας τον πρίγκιπα Γεώργιο.

.—Ταυτοχρόνως επετράπη, Έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί να αναλάβουν την οργάνωση τής Κρητικής Χωροφυλακής. Διεθνής Επιτροπή που είχε έλθει στην Κρήτη από τον Φεβρουάριο τού 1906, ανέλαβε να εξετάσει την κατάσταση και τούς όρους λειτουργίας τού Αρμοστειακού καθεστώτος και να υποβάλει σχετική έκθεση. Το οριστικό κείμενο των μεταρρυθμίσεων προέβλεπε την οργάνωση Κρητικής Χωροφυλακής με εντελώς νέο σχήμα, την ίδρυση Κρητικής Πολιτοφυλακής  με Έλληνες αξιωματικούς που προηγουμένως θα παραιτούνταν από τον Ελληνικό στρατό, και την ανάκληση των αλλοδαπών στρατευμάτων, μετά την αποκατάσταση τής εσωτερικής γαλήνης στην Κρήτη.

1908.—Σκληρή μάχη τού σώματος Καραπάνου με αιμοδιψείς βουργάρους στο όρος Βέρμιο, στην περιοχή «Γκόλα Τσούκα». Οι Μακεδονομάχοι εξολόθρευσαν τρείς κομιτατζήδες εξασφαλίζοντας μάλιστα και αρκετό οπλισμό από λάφυρα.

.—Τουλάχιστον 1.500 εκδρομείς από την Αθήνα, επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη. Το νεοτουρκικό κομιτάτο υποκρίνεται εγκάρδια φιλία.

1912.—Η Κρήτη, ακολουθώντας την ελεύθερη Ελλάδα, κηρύσσει γενική επιστράτευση. Πέρα, όμως, από τούς στρατεύσιμους Κρήτες, υπήρξαν και εκατοντάδες άλλοι οι οποίοι έσπευσαν να καταταγούν ως εθελοντές. Μεταξύ αυτών πολλοί Χανιώτες φοιτητές, αλλά και τελειόφοιτοι μαθητές τού «Γυμνασίου Χανίων» (Αρχολέων, 1971). Άλλωστε δεν ήταν  η πρώτη φορά  που  οι τελειόφοιτοι μαθητές τού εν λόγω Γυμνασίου έσπευδαν να καταταγούν  ως  εθελοντές, προκειμένου να συμβάλουν στην  απελευθέρωση τής Μακεδονίας. Ο Μακεδονομάχος Καραβίτης, στις αρχές Οκτωβρίου τού 1912, έδρασε και πάλι στον χώρο τής Δυτικής Μακεδονίας με άλλους Κρητικούς οπλαρχηγούς (Γεώργιος Δικώνυμος Μακρής, Ευθύμιος Καούδης, Ηλίας Δεληγιαννάκης). Έξι μήνες πριν τον θάνατό του, στις 29/10/1949, εισήχθη στην Σχολή Ευελπίδων μάθημα ανορθόδοξου πολέμου, με τίτλο: “Τακτική Καραβίτη”.

1914.—Οι εθελοντές Λάκωνες, έφεδρος υπολοχαγός Αντώνιος Λεοντακιανάκος από την Αερόπολη και ο οπλαρχηγός Γεώργιος Στεφανάκος από το Γύθειο, εκτελούνται από τους αλβανούς, στο Βεράτι τής Βορείου Ηπείρου. Οι ήρωες μαχητές είχαν εισέλθει στο Βεράτι επί κεφαλής σώματος εκατόν εξήντα εννέα ανδρών και το είχαν απελευθερώσει εν ονόματι τής κυβερνήσεως τής Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου, αλλά περικυκλώθηκαν από ισχυρές αλβανικές δυνάμεις. Αφού αποδεκατίστηκε το Σώμα τους, έπειτα από ηρωϊκό αγώνα αιχμαλωτίστηκαν. Ο αρχηγός τού αλβανικού στρατού, αφού εκτέλεσε πρώτα τον Στεφανάκο, πρότεινε στον Λεοντακιανάκο να τού χαρίσει την ζωή, εάν φώναζε «Ζήτω η αλβανία», αλλά ο Λεοντακιανάκος προτίμησε τον θάνατο φωνάζοντας Ζήτω η Ελλάς! Εκτελέστηκε με ριπή 30 βολών πολυβόλου.

1915.—Μετά την γενική επιστράτευση στις 11 τού μήνα και την επίταξη πολλών φούρνων τής πρωτεύουσας, παρατηρείται σχετική έλλειψη ψωμιού στην πόλη.

1916.—Πλοίο των φερόμενων ως Συμμαχικών Δυνάμεων τής χώρας, μεταφέρει τον στρατηγό Δαγκλή και άλλους αξιωματικούς στα Χανιά τής Κρήτης με σκοπό την συμμετοχή τους στο πραξικόπημα Βενιζέλου.

1918.—Στον τομέα τής λίμνης Δοϊράνης, η Μεραρχία Σερρών και Κρήτης, σε συνεργασία με τμήματα Βρετανών στρατιωτών, εξαπέλυσαν τρομερή επίθεση κατά τού βουργαρικού στρατού αλλά οι απώλειές τους ήταν βαρύτατες. Μόνο από την Μεραρχία Σερρών υπήρξαν 326 οπλίτες νεκροί, 609 εξαφανισθέντες, 1.579 τραυματίες και 36 νεκροί αξιωματικοί (πληροφορία Σάκης Αραμπατζής).

.—Οι βούργαροι κατακτητές αποχώρησαν και πάλι από την πόλη των Σερρών παίρνοντας μαζί τους ό,τι μπορούσαν να πλιατσικολογήσουν και να μεταφέρουν (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

.—Ο αρχιστράτηγος Δαγκλής, μεταβαίνει στο μέτωπο τού Στρυμόνα με σκοπό ο Στρατός μας να απελευθερώσει ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία.

.—Στο μεταξύ γίνεται δεκτή μία διήμερη ανακωχή με τον εχθρό.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνεται αγώνας περιπόλων.

1920.—Στην Μ.Ασία στην περιοχή Ουσάκ, οι εμπόλεμοι δρουν με πυροβολικό και περιπόλους.

1921.—Η Διοίκηση τής ΙΙ Μεραρχίας με το 1ο Σύνταγμα Πεζικού προωθήθηκε στην γραμμή Τσικρίκ- Αμπανάζ, ολοκληρώνοντας την κατοχή του μετά από μάχη με ισχυρά τμήματα τουρκικού ιππικού, συνοδευόμενα από ουλαμό πυροβολικού. Την ίδια ημέρα σημειώθηκαν συγκεντρώσεις τουρκικών δυνάμεων ανερχόμενων σε 8.000 περίπου άνδρες στην περιοχή Ιντζέ Καραχισάρ, και 1.000 περίπου ανδρών στο ύψωμα Καλετζίκ Νταγ κινουμένων προς Μουτατίμπ Νταγ.

.—Το μεσημέρι έφτασε στο Αφιόν Καραχισάρ ο Διοικητής τού Α΄ Σώματος Στρατού Υποστράτηγος Κοντούλης, με τμήματα τού επιτελείου του, αναλαμβάνοντας την διοίκηση των στρατιωτικών δυνάμεων τής περιοχής.

.—Εκτός από την περιοχή τού Αφιόν Καραχισάρ, τουρκικές επιθέσεις εκδηλώνονται ταυτοχρόνως και στην ορεινή περιοχή τού Μποζ Νταγ βορείως τού Εσκή Σεχήρ από ισχυρή δύναμη ιππικού. Το 22ο Σύνταγμα Πεζικού τής VII Μεραρχίας στο Μουταλίμπ, έστειλε αναγνωριστικό απόσπασμα 25 χιλιόμετρα Β.Α. τού Εσκή Σεχήρ το οποίο συγκρούστηκε κοντά στο χωριό Κεϊπλού με υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις. Μετά την σύμπτυξή του, επέστρεψε στο Μουταλίμπ. Γιά τον έλεγχο τού Μποζ Νταγ εγκαταστάθηκε κέντρο αντιστάσεως στο Αταλάν Τεπέ, αποτελούμενο από τάγμα τού 22ου Συντάγματος με πυροβολαρχία, ομοίως δε, και στο ύψωμα 1355, 20 χλμ. Β.Δ. τού Εσκή Σεχήρ εγκαταστάθηκε τάγμα συν ουλαμού πυροβολικού τής Στρατιωτικής Διοικήσεως Εσκή Σεχήρ.

.—Ο Υποστράτηγος Τρικούπης αντικατέστησε στην διοίκηση τού Β’ Σώματος Στρατού τον βασιλόπαιδα Ανδρέα, ο οποίος απήλθε επ’ αδεία.

1922.—Η κυβέρνηση των αλβανών, αναγνωρίζει τις αποφάσεις τού παράτυπου και δίχως την έγκριση τού Οικουμενικού Πατριαρχείου συνεδρίου «ορθοδόξων αλβανών», το οποίο έγινε στο Βεράτιο στις 10/9ου τής ίδιας χρονιάς.

.—Ο Βενιζέλος πληροφορείται από τους πραξικοπηματίες στην Ελλάδα, ότι ο Ελληνικός Στρατός στην Θράκη ανέρχεται σε δύναμη 5 Μεραρχιών 45.000 ανδρών και ότι μέσα σε 15 ημέρες οι μεραρχίες πεζικού θα ανέρχονταν σε 6 και θα προστίθετο μία μεραρχία ιππικού. Τον Νοέμβριο δε, μετά την εκγύμναση τής κλάσεως τού 1923, η δύναμη θα αυξανόταν σε 110.000 άνδρες. Το πεδινό και ορειβατικό πυροβολικό ήταν επαρκές γιά 6 μεραρχίες. Υπήρχε όμως έλλειψη σε πυρομαχικά ορειβατικού πυροβολικού, φυσίγγια πεζικού, καθώς και σε είδη ιματισμού, κλινοσκεπάσματα και αντίσκηνα. Το ηθικό είχε αρχίσει να αναπτερώνεται.

.—Την τελευταία στιγμή, οι «Σύμμαχοι» ενημερώνουν την ελληνική κυβέρνηση γιά την διάσκεψη των Μουδανιών στις 20 Σεπτεμβρίου μαζί με νέο συλλογικό διάβημα το οποίο καθόριζε την σύμπτυξη των Ελληνικών Στρατευμάτων πριν την έναρξη τής Συνδιασκέψεως ειρήνης, μέχρι την γραμμή τού Έβρου.

.—Αποφασίζεται η αποστολή στην σύσκεψη των Μουδανιών αντιπροσωπείας υπό τον Στρατηγό Μαζαράκη Αλέξανδρο, στον οποίο  δόθηκαν από το Υπ. Συμβούλιο οι ακόλουθες κατευθύνσεις: «Σκοπὸς τῆς συσκέψεως τῶν Μουδανιῶν ἧτο ὁ καθορισμὸς τῆς γραμμῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως θὰ ἧτο δυνατὸν νὰ ἀποχωρήσουν τὰ Ἑλληνικὰ Στρατεύματα, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Συσκέψεως τῆς ὁριστικῆς εἰρήνης». Οι οδηγίες που δόθηκαν στην αντιπροσωπεία ήταν ότι δεν θα δεχόταν εγκατάλειψη τής Ανατολικής Θράκης, παρά μόνο τροποποιήσεις τής ήδη κατεχόμενης γραμμής.

1923.—Σεισμοί σείουν την Σικελία και την Μάλτα.

.—Σκοτώθηκε λόγω πτώσεως τού αεροπλάνου του κατά την εκτέλεση ακροβατικού ελιγμού σε μικρό ύψος και με σφοδρό άνεμο μέσα στο αεροδρόμιο Γουδί, ο πιλότος μας Χριστόφορος Σταυρόπουλος. Ο Σταυρόπουλος, στις επιχειρήσεις τής Μ. Ασίας ανέπτυξε αξιόλογη δράση σαν χειριστής – διώκτης τής Β΄ Μοίρας και διακρίθηκε γιά τον ηρωισμό του, όταν στις 12 Ιουλίου 1922, κατέρριψε τουρκικό αεροσκάφος στο Μπαλ Μαχμούτ κατόπιν αερομαχίας.

1934.—Οι Έλληνες μαθητές τής Βορείου Ηπείρου, κατέρχονται σε απεργία. Οι γενναίοι μαθητές προέβησαν σε αυτήν την πρωτόγνωρη κίνηση διότι οι αλβανοί, καταπατώντας κάθε Διεθνές Δίκαιο έκλεισαν όλα τα ελληνικά σχολεία αναγκάζοντας τα παιδιά να φοιτούν σε αλβανικά. Η απεργία κράτησε μέχρι την 25η τού μήνα, ενώ παράλληλα άρχισε η συγκέντρωση χιλιάδων υπογραφών τις οποίες απέστειλαν στην Κ.τ.Ε. (Κοινωνία των Εθνών –προπομπός τού Ο.Η.Ε.) και το Διεθνές Δικαστήριο τής Χάγης. Οι άθλιοι αλβανοί, έκλεισαν περισσότερα από πεντακόσια (500) σχολεία μας (!!)

1936.—Ο Ολυμπιακός κατακτά το Κύπελλο Βαλκανίων στο ποδόσφαιρο, νικώντας στον 3ο τελικό την Λέφσκι Σόφιας με 1-0 στην Κωνσταντινούπολη.

.—Το καθεστώς Ι. Μεταξά, καθιερώνει με Αναγκαστικό Νόμο την διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων.

1937.—Γέννηση στὴν Κομοτηνὴ τοῦ  Ἑπτανήσιου (ἀπό τὴν Κέρκυρα), Ἐλευθέριου Χανδρινοῦ, τοῦ μετέπειτα κυβερνήτη τοῦ Αρματαγωγού «Λέσβος» τὸ ὁποῖο μὲ τὸ πλήρωμά του ἔγραψε ἔνδοξες στιγμὲς κατὰ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο τὸ 1974. Γονεῖς του ἦταν ὁ ὑποστράτηγος Κωνσταντῖνος Χανδρινὸς ποὺ ἐκείνη τὴν περίοδο ὑπηρετοῦσε στὴν Κομοτηνή, καὶ ἡ Μαρία, τὸ γένος Ἐλευθερίου Δροζίνου. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στὴν Κύπρο, ὁ πλωτάρχης ἦταν κυβερνήτης τοῦ ἀρματαγωγοῦ «Λέσβος» ποὺ μὲ προσωπικὴ του ἀπόφαση καὶ παρ’ ὅλο τὸν ἐλλειπὴ ὁπλισμὸ τοῦ ἀρματαγωγοῦ, βοήθησε τὴν ἄμυνα τοῦ φρουρίου τῆς Πάφου βάλλοντας ἐπί δίωρο κατὰ τοῦ τουρκικοῦ θύλακα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διασωθῇ ἡ Πάφος. Ἐπίσης πρὸς ἐνίσχυση τῆς Κυπριακῆς ἄμυνας, ἐπανέφερε τοὺς ὁπλίτες ποὺ ἐπέστρεφαν στὴν Ἑλλάδα, καὶ μετά, κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ ἀρματαγωγοῦ, δημιούργησε τέτοια σύγχυση στοὺς τούρκους μὲ τὴν πορεία του, ὥστε βυθίστηκε ἀπό τούρκικα μαχητικά τὸ ἐπίσης τούρκικο ἀντιτορπιλικό «Kocatepe»,  μὲ ἀποτέλεσμα τὸν θάνατο 13 ἀξιωματικῶν καὶ 64 ἀνδρῶν τοῦ πληρώματος καὶ τὶς σοβαρὲς ὑλικὲς ζημιὲς σὲ ἄλλα δύο τούρκικα ἀντιτορπιλικά.

1938.—Η κυβέρνηση Μεταξά, επεκτείνει την αναβάθμιση τής μηχανικής καλλιέργειας στην ύπαιθρο ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την αγροτική οικονομία.

1941.—Ο Γερμανός αρχαιολόγος Schonebek, ομολογεί στον καθηγητή Κεραμόπουλο λεηλασίες αρχαιοτήτων από πλευράς Γερμανών. Παρά τις διαβεβαιώσεις του, ουδέν επεστράφη.

1943.—Αναγνωρίζοντας τον ζωτικό ρόλο τού μοναδικού αεροδρομίου των Συμμάχων στην Κω, η γερμανική 10η Αεροπορική Δύναμη (X Fliegerkorps) άρχισε να πραγματοποιεί βομβαρδισμούς, τόσο στο αεροδρόμιο όσο και σε θέσεις των Συμμάχων στο νησί. Παράλληλα άρχισαν να φτάνουν ενισχύσεις σε αεροσκάφη, παρέχοντας στους Γερμανούς 362 επιχειρησιακά αεροσκάφη στην περιοχή τού Αιγαίου.

.—Ο τελευταίος Ιταλός διοικητής Δωδεκανήσου, ο Igino Ugo Faralli, αναλαμβάνει τα καθήκοντά του. Ουσιαστικά, είναι πολιτική η θέση του, αφού στο νησί έχουν επιβληθεί οι Γερμανοί.

.—Τον Σεπτέμβριο τού 1943, η Κεφαλλονιά έγινε το σκηνικό μιάς συγκλονιστικής τραγωδίας που παίχτηκε εκεί, με θύματα τούς Ιταλούς στρατιώτες τής Μεραρχίας Άκουϊ, θύτες τούς Γερμανούς πρώην συμμάχους τους, και μάρτυρες τον βασανισμένο λαό τού νησιού. 8.500 αξιωματικοί και οπλίτες έχασαν την ζωή τους με σκληρό και απάνθρωπο τρόπο, όταν ανακοινώθηκε η συνθηκολόγηση τής Ιταλίας και ο Χίτλερ θέλησε να πάρει εκδίκηση.

.—Το Αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα (D-15)», μαζί με τα βρετανικά αντιτορπιλικά «Faulknor» και «Eclipse»,  συμμετείχε στην βύθιση των επιταγμένων από το γερμανικό Πολεμικό Ναυτικό φορτηγών ατμόπλοιων, «Pluto», και «Paula» στα Δωδεκάνησα.

.—Οι Εθνικές ομάδες ανταρτών τής ανατολικής Μακεδονίας, διενεργούν Γενική Συνέλευση και εκλογές γιά την ανάδειξη γενικού αρχηγού των ΕΑΟ – ΕΣΕΑ. Γενικός αρχηγός ο Αντώνιος Φωστερίδης και υπαρχηγός ο Θεόδωρος Τσακιρίδης.

1944.—Κατά την οπισθοχώρησή τους, οι Γερμανοί ανατινάζουν γέφυρα τού ποταμού Στρυμόνα κοντά στο χωριό Στρυμονικό. Οι γέφυρες (βλ. 15/9ου), θα ανακατασκευαστούν στις 10/2ου τής επόμενης χρονιάς.

.—Το «Λαϊκό Νοσοκομείο» των Σερρών αρχίζει να υποδέχεται τους πρώτους ασθενείς. Τα εγκαίνιά του θα γίνουν στις 4 Μαρτίου τού 1945.

.—Πυρπόληση τής πόλεως των Γιαννιτσών και εκτέλεση πολιτών από τούς Γερμανούς και τούς συνεργάτες τους. Είχε προηγηθεί στις 14 τού ιδίου μηνός ομαδική εκτέλεση. Το γεγονός τής αυτομόλησης τού Αυστριακού στρατιώτη Otmar Dorne στις 5 Αυγούστου 1944 και τής εντάξεώς του στο 30ο Σύνταγμα τού Ε.Λ.Α.Σ. που έδρευε στο βουνό Πάϊκο, αλλά και η παρουσία τού λοχία των SS, Φριτς Σούμπερτ (γνωστού από την θηριωδία τού Χορτιάτη), οδήγησαν στην ομαδική εκτέλεση τής 14ης Σεπτεμβρίου στα Γιαννιτσά. Στις 18 Σεπτεμβρίου μέρος τής πόλεως παραδόθηκε στις φλόγες και οι Γερμανοί με τούς συνεργάτες τους εκτέλεσαν τούς πολίτες που συνάντησαν στον δρόμο. Ο Εμίλ Βένγκερ επισκέφθηκε τα Γιαννιτσά λίγες μέρες μετά την ομαδική εκτέλεση, ως εκπρόσωπος τού Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και έγραψε χαρακτηριστικά «Τα Γιαννιτσά είναι ήδη μία νεκρά πόλις».

.—Με την αποχώρηση τής ναζιστικής 104ης Μεραρχίας Ορεινών Κυνηγών, αρχίζει και η απελευθέρωση τής μαρτυρικής Ηπείρου.

.—Οι κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ, εκτελούν με τσεκούρι τον ιερέα τού χωριού Δεσύλλα, τής Ι. Μ. Μεσσηνίας, Βασίλειο Κουκουλά. Μαζί του εκτέλεσαν και ένα από τα παιδιά του, με τον ίδιο τρόπο, και κατόπιν πέταξαν τα σώματά τους στην γνωστή πηγάδα τού Μελιγαλά. Κατά την πορεία του προς τον Μελιγαλά, ο μαρτυρικός μελλοθάνατος ιερέας έψελνε καθ’ οδόν την νεκρώσιμη ακολουθία γιά το παιδί του, τον εαυτό του, και όλους όσους παρίσταντο μαζί τους.

.—Κατηγορούμενος ως «αντιδραστικός», ο 68 ετών εφημέριος τού χωριού Αετός τής Ι. Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, ιερέας Ιωάννης Παπαγιαννόπουλος, απάγεται και εκτελείται αγρίως από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ στον Μελιγαλά.

1945.—Κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ, απαγάγουν και εκτελούν τον εφημέριο τής Ι. Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας, Ιωάννη Παπαδόπουλο.

1950.—Νέος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ο Μακάριος Γ΄. Με την εκλογή του, ταυτόχρονα ανακηρύσσεται εθνάρχης.

1961.—Παραιτείται από την ηγεσία τού Δημοκρατικού Κέντρου ο Γεώργιος Παπανδρέου.

1963.—Ένας μεγάλος σεισμός συνέβη στην Μικρά Ασία, τού οποίου το μέγεθος έφθασε τα 6,3 Ρίχτερ. Αν και το επίκεντρο εντοπίστηκε μεταξύ Προύσας –  Κιουτάχειας, η δόνηση κατάφερε να πλήξει αρκετά την Κωνσταντινούπολη και μάλιστα φέρει την ευθύνη γιά την κατάρρευση ενός πενταόροφου ξενοδοχείου, καθώς και τον θάνατο δύο ατόμων.

1964.—Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄νυμφεύεται την Πριγκίπισσα τής Δανίας, Άννα Μαρία. Πενήντα χρόνια μετά, στις 18 Σεπτεμβρίου τού 2014, η Μητρόπολη των Αθηνών έζησε στιγμές «βασιλικής» δόξας, όταν στις 12 το μεσημέρι τής Πέμπτης, εψάλη ειδική δέηση με αφορμή την συμπλήρωση των 50 χρόνων από την γαμήλια τελετή τού Κωνσταντίνου και τής Άννας – Μαρίας. Στην διάρκεια τής σύντομης τελετής, παρουσία τού Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, διαβάστηκε ειδική ευχή γιά υγεία και μακροημέρευση τού ζεύγους, ενώ παρούσα ήταν και βυζαντινή χορωδία που έψαλλε βυζαντινούς ύμνους. Ο Καθεδρικός Ναός τής Αθήνας άνοιξε τις πύλες του ειδικά γιά αυτή την τελετή διότι λόγω των ζημιών που υπέστη στον σεισμό τού 1999, βρισκόταν υπό ανακατασκευή. Ειδικά γιά την τελετή, βγήκαν από το υπόγειο τής Μητροπόλεως οι δύο θρόνοι που είχαν χρησιμοποιηθεί γιά τον γάμο τους, πάνω στους οποίους είναι σκαλισμένο το στέμμα με την Ελληνική σημαία.

1972.—Ημερομηνία θανάτου τού χιλιοβασανισμένου από το αλβανικό καθεστώς, ιερέα Κωνσταντίνου Δημητρίου Δέδη (Ντέντης) από την Βόρειο Ήπειρο. Ο ευλαβής και ευπατρίδης ιερέας, τελούσε κρυφά τα μυστήρια και πέθανε με την πίστη και την ελπίδα ότι μιά ημέρα θα ξανανοίξουν οι εκκλησίες μας στην Β. Ήπειρο.

1984.—Ημερομηνία θανάτου τού βιομήχανου, διπλωμάτη και πολιτικού, Πέτρου Γαρουφαλιά. Γεννήθηκε στην Άρτα τής Ηπείρου το 1901 και ήταν γόνος ιστορικής οικογένειας τής περιοχής.

1990.—Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναθέτει στην Ατλάντα των Η.Π.Α. την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων τού 1996, σβήνοντας «το όνειρο των Ελλήνων» που, τουλάχιστον γιά συναισθηματικούς λόγους, περίμεναν την ανάληψή τους από τη χώρα μας, λόγω τής συμπληρώσεως 100 χρόνων από τούς πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Αθήνας.

1991.—Ο Αθηναϊκός αποσπά λευκή ισοπαλία από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην Λεωφόρο γιά το Κύπελλο Κυπελλούχων. Σχολιαστής τού B.B.C. ήταν ο Ντένις Λάου. Το παράξενο τής μεταδόσεως έγκειται στην ύπαρξη δύο τηλεοπτικών συνεργείων στις δύο πλευρές τού γηπέδου με σκοπό να φαίνονται διαφορετικές διαφημιστικές πινακίδες στις δύο μεταδόσεις. Στον επαναληπτικό τού Ολντ Τράφορντ, η Γιουνάιτεντ θα προκριθεί στην παράταση 2-0.

1993.—Απεβίωσε ο Άρης Κωνσταντινίδης, ένας από τούς μεγαλύτερους Έλληνες αρχιτέκτονες τής μεταπολεμικής γενιάς, σε ηλικία 80 ετών.

.—Τὸ Πα.Σο.Κ τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου προχώρησε προεκλογικὰ σὲ κινήσεις ἐντυπωσιασμοῦ τῶν ψηφοφόρων του, φωνάζοντας σὰν σήμερα ἀπὸ τὰ μπαλκόνια τῆς Θεσσαλονίκης ὅτι «τὸ ὄνομά μας [Μακεδονία] εἶναι ἡ ψυχή μας». Τὸ 2019, τὸ διάδοχο κόμμα τοῦ ΠαΣοΚ, το ΣΥΡΙΖΑ, στὸ ὁποῖο προσχώρησαν πάμπολλοι πρώην πασόκοι, υπέγραψε καὶ κύρωσε τὴν προδοτικὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν.

1996.—Ομόφωνα η Βουλή τής Αυστραλίας καταδικάζει με ψήφισμά της την αδιάλλακτη πολιτική τής τουρκίας στο Κυπριακό και ζητά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής.  

2015.—Ντίζελγκέϊτ’’. Ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά σκάνδαλα παγκοσμίως, με πρωταγωνίστρια την γερμανική ‘’Βόλγκσβάγκεν’’. Δύο χρόνια πριν την εκδίκαση δύο υποθέσεων κατά τής Volkswagen στην Ελλάδα (βλ. Οκτ. 2017), σαν σήμερα, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας τού Περιβάλλοντος των Η.Π.Α. αποκάλυψε την υπόθεση παραποιήσεως τού λογισμικού σε συγκεκριμένα πετρελαιοκίνητα μοντέλα που κατασκευάστηκαν από τον όμιλο τής Γερμανικής εταιρείας Volkswagen την περίοδο από το 2009 έως και το 2015. Τον Οκτώβριο τού 2017 εκδόθηκαν από το Ειρηνοδικείο Αθηνών, σύμφωνα με δημοσίευμα τής ‘’Καθημερινής’’, οι δύο πρώτες καταδικαστικές αποφάσεις κατά τής Volkswagen βάσει των οποίων ο γερμανικός κολοσσός αποζημίωσε εξαπατηθέντες κατόχους αυτοκινήτων Volkswagen. Οι επιπτώσεις γιά τον γερμανικό πολυεθνικό όμιλο υπολογίζονται, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, στα 25 δισ. ευρώ.

2018.—Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων με επιστολή διαμαρτυρία η οποία φέρει τον αριθμό πρωτοκόλλου 221, ζητά από την πολιτική ηγεσία τού Υπουργείου Πολιτισμού και την κυβέρνηση, την άμεση εξαίρεση μεταβιβάσεως τής κυριότητος και διαχειρίσεως των μνημείων των Χανίων και άλλων περιοχών τής Ελλάδος από τον μακρύ κατάλογο των 10.119 ακινήτων προς μεταβίβαση στην Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.» (ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.)». Η επιστολή κοινοποιήθηκε και στις αρμόδιες υπηρεσιακές μονάδες των κατά τόπους Περιφερειακών Υπηρεσιών. Καταγγέλοντας την επιχειρούμενη εκχώρηση διαχειρίσεως όλων των μνημείων, αρχαίων και νεώτερων στην ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε, οι Αρχαιολόγοι τόνισαν ότι τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία τού δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής. «[…] Κάθε απόπειρα μεταβίβασης αυτών προς διαχείριση από τρίτους μας βρίσκει αντίθετους. […] Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια, αν και συντελείται σε καιρό ειρήνης, μπορεί να παραλληλιστεί μόνο με τους βανδαλισμούς μνημείων και την λεηλασία αρχαιοτήτων στα πέτρινα χρόνια τής κατοχής ή τις αρπαγές αρχαιοτήτων κατά τον 19ο αιώνα. Αποτελεί ύστατο σημείο συνταγματικής εκτροπής που μάλιστα λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή που θα περιμέναμε συντονισμένες ενέργειες γιά την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων και τις νόμιμες αποζημιώσεις γιά την καταστροφή τους σε καιρό πολέμου».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση