ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

 19  Οκτωβρίου

,

1448.—(17-19). Μάχη Κοσσυφοπεδίου και ήττα τού Ιωάννη Ουνυάδη, βοεβόδα τής Τρανσυλβανίας και διοικητή τού Βελιγραδίου από τον Μουράτ Β΄. Ο περίφημος πολεμιστής Ιωάννης Ουνυάδης, σφοδρός πολέμιος των τούρκων, οργάνωσε εναντίον τους σταυροφορία γιά να ανακόψει την τουρκική προέλαση. «…Καὶ τότε ὁ σουλτὰν Μουράτης  ἐμάζωξε τὰ φουσσᾶτα του. Καὶ ἔμαθε πὼς ὁ Δουνυάδης ἦρθε εἰς τοὺς κάμπους τοῦ Κοσσόβου. Τότε  ἐδιάβη καὶ ὁ Μουράτης μὲ ἑκατόν πενῆντα χιλιάδες φουσσᾶτα καὶ ἐτεντώσανε κοντὰ ἕνας ἀπό τὸν ἄλλο. Καὶ τὴν δευτεροημέρα ἑτοιμάστησαν εἰς πόλεμον». Τόσο ήταν το μέγεθος τού τουρκικού στρατεύματος, που όπως περιγράφει ο Χάμμερ χρειάστηκε τρείς ημέρες γιά να διασχίσει τον ποταμό.

1780.—Απεβίωσε και ετάφη στο προαύλιο τού Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σωφρόνιος Β΄. Στον θώκο υπηρέτησε την περίοδο 1775-1780. Το έτος 1776 συστήθηκε από τον Πατριάρχη Σωφρόνιο η Β΄ Πατριαρχική Μουσική Σχολή, η οποία συνδέεται με την μεγάλη ψαλτική άνθηση τής εποχής, ενώ και πολλοί από τους διάσημους μουσικούς αυτής τής εποχής αναφέρονται ως μαθητές της. Σε αυτήν δίδαξαν οι περίφημοι μελουργοί και καλλίφωνοι ψάλτες Δανιήλ, Πέτρος Πελοποννήσιος (Χιρσίζ Πέτρος) και ο δομέστικος τότε Ιάκωβος. Σχετικώς με τον θησαυρό τής εκκλησιαστικής μουσικής, τεράστιο σε όγκο και αξία υλικό είναι αποθησαυρισμένο στα 2.500 περίπου μουσικά χειρόγραφα τού Αγίου Όρους, από την μελέτη τού οποίου κυρίως εδραιώθηκε στην Ελλάδα η Βυζαντινή Μουσικολογία. Όμως το Άγιον Όρος εκτός από την εκκλησιαστική μουσική, συνέβαλε και συμβάλλει στην διαφύλαξη και μελέτη αυτούσιων γραπτών κειμένων εξωεκκλησιαστικής μουσικής, στα οποία βρίσκουμε τις αρχαιότερες μουσικές καταγραφές δημοτικών τραγουδιών και την λεγόμενη «λογίαν μουσικήν τής Κωνσταντινουπόλεως».

1784.—Γεννιέται στην Άνδρο από επιφανή οικογένεια τού νησιού ο Θεόφιλος Καΐρης, νεοέλλην διαφωτιστής. Γονείς του ήταν ο πρόκριτος Καΐρης και η Αναστασία Καμπανάκη. Είχε τρείς αδελφούς, τους μετέπειτα μοναχούς Ευγένιο, Ιωασάφ και Δημήτριο, καθώς και τρεις αδελφές την Μαρία, την Λασκαρώ και την Ευανθία. Από την παιδική του ηλικία είχε θρησκευτικές ανησυχίες. Στην πορεία τής ζωής του, πεπεισμένος ότι δέχθηκε «ἐξ ἀποκαλύψεως τὴν ὕπαρξιν ὑπερτάτου Ὄντος […] ὠδηγήθη εἰς τὴν πεποίθησιν περὶ τῆς ἀθανασίας τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐκ τούτου πάλιν εἰς τὴν κατὰ Θεὸν καὶ διὰ τὸν Θεὸν διαβίωσιν καὶ πολιτείαν». Δημιούργησε τότε την δική του δογματολογική θεολογία με δικό της τελετουργικό και ύμνους. Γι’ αυτό κατηγορήθηκε και διώχθηκε, φυλακίστηκε και τελικά πέθανε από κακουχία. Ο Καΐρης δεν άφησε συγγραφικό έργο αντάξιο τής φήμης του. Τα δύο σημαντικώτερα δημοσιεύματά του, η «Γνωστική» (1849) και τα «Στοιχεῖα Φιλοσοφίας» (1851), αναφέρονται κυρίως στο φιλοσοφικό και δογματικό υπόβαθρο τής θρησκείας του.

1807.—Καρατόμηση από τους τούρκους στην Κωνσταντινούπολη, τού Μεγάλου Διερμηνέα Αλέξανδρου Σούτσου.

1822.—Οι Έλληνες διά τού Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, καλούν από τους Μύλους τους τούρκους τού Ναυπλίου να παραδοθούν.

1825.—Οι Έλληνες, παρά τας Θερμοπύλας, υπό τους Γκούρα και Μαυροβουνιώτη, επιτίθενται εναντίον των τούρκων και νικούν αυτούς. «Μάχη ἐν Θερμοπύλαις τῆς Λοκρίδος καὶ νίκη Ἑλλήνων ἀρχηγουμένων ὑπὸ τῶν Ἰ. Γκούρα, Β. Μαυροβουνιώτου, Ν. Κριεζώτου καὶ Κομνᾶ Τράκα κατὰ Ὀμὲρ πασᾶ τῆς Καρύστου».

1843.—Η μαύρη ημέρα γιά την νήσο Χάλκη στα Δωδεκάνησα. Ο φονικός Εγκέλαδος που έπληξε το νησί είχε τέτοια ένταση ώστε κατέρρευσε ένα βουνό, ενώ ανατράπηκαν πλοία τα οποία βρίσκονταν στις γύρω θαλάσσιες περιοχές. Τα θύματα συνολικά έφθασαν περίπου τους εξακόσιους νεκρούς. Το φαινόμενο είχε αρχίσει αρκετά νωρίτερα, γιά την ακρίβεια από τις 6 Οκτωβρίου.

1863.—(π.ημ.). Ὁ βασιλεύς Γεώργιος Α΄ δίδει τὸν νενομισμένον ὅρκον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως. Διὰ προκηρύξεώς του πρὸς τὸν Ἑλληνικόν Λαόν, ἐκάλει τοὺς ἀρίστους καὶ δεξιωτάτους ἐκ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ὅπως, συντασσόμενοι περὶ τὸ Στέμμα καὶ παραβλέποντες τὰς πολιτικὰς ἀντιθέσεις των, συνεργασθῶσι πρὸς τὸ καλὸν τῆς Πατρίδος (βλ.&18/10).

1895.—Η βαρυχειμωνιά ήρθε νωρίς σε όλη σχεδόν την επικράτεια. Λόγω υπερχειλίσεως τού Πηνειού, χιλιάδες στρέμματα καλλιεργειών βυθίζονται στο νερό και πολλά ζώα πνίγονται.

1901.—Αναστάτωσις σημειώνεται στην Κωνσταντινούπολη, από την είδηση τής Ενώσεως τής Κρήτης με την υπόλοιπη Ελλάδα, με τον σουλτάνο να προσπαθεί να μεταπείσει τον Τσάρο. 

1903.—Μετά από ενέδρα συμμορίας βουργάρων η οποία δρούσε στα Σέρρας, δολοφονείται ο ιερέας αλλά και ο ελληνοδιδάσκαλος τού Κρουσόβου (βλ.& 18/10).

1904.—Αρχίζει ο Ρωσο-τουρκικός πόλεμος.

1907.—Ο Κρήτας οπλαρχηγός Νικόλαος Ανδριανάκης ξεκινά γιά δεύτερη φορά από το Λέχοβο, με σκοπό να εκδικηθεί εγκληματίες βούργαρους τού χωριού Αετός (βλ. & 10/10ου). Γνωρίζοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη γαμήλιο γλέντι στο οποίο συμμετείχαν βούργαροι κομιταζήδες, επιτέθηκε με τους άνδρες του αιφνιδιαστικά. Η ταχύτητα και η σφοδρότητα τής νυκτερινής επιθέσεως ήταν τόση, σε σημείο που, μέσα σε ελαχιστότατο χρόνο κατάφεραν να κάψουν 50 οικίες τής σφηκοφωλιάς και να φονεύσουν (ή απανθρακώσουν) 40 αιμοδιψείς κομιτατζήδες. Δυστυχώς, 30 από αυτούς μπόρεσαν και γλύτωσαν από τους Κρητικούς παίρνοντας τα βουνά.

.—Από έκθεση τού Μητροπολίτη Μελενίκου Αιμιλιανού προς το Ελληνικό κομιτάτο, μαθαίνουμε γιά την δολοφονία Έλληνος διδασκάλου από βουργάρους.

1909.—Οι αρχές καταφέρνουν να συλλάβουν τον πρωταίτιο τού στρατιωτικού Κινήματος, Κων. Τυπάλδο. Λίγες ημέρες πριν, στις 15 Οκτωβρίου, έγινε ναυμαχία διάρκειας 20 λεπτών στην Σαλαμίνα, κατά την οποία υπήρξαν μάλιστα 4 (ή κατ’ άλλες πηγές 7-8) νεκροί, αλλά και αρκετοί τραυματίες. Ζημιές καταγράφηκαν και σε πέντε πλοία τού Στόλου.

1912.—(19-20/10). Ἡ μεγάλη μάχη τῶν Γιαννιτσῶν. Τὶς πρωϊνὲς ὧρες ξεκίνησε ἡ προέλαση τῆς Ἑλληνικῆς Στρατιᾶς πρὸς Γιαννιτσᾶ καὶ Θεσσαλονίκη. Κατὰ τὶς τελευταῖες ἀπογευματινές ὧρες, ἡ 6η Μεραρχία κατόρθωσε νὰ διασπάσει τὴν ἐχθρικὴ τοποθεσία καὶ τμήματά της νὰ φτάσουν νοτίως τοῦ χωριοῦ Πενταπλάτανος. Ὅταν ὁ τοῦρκος στρατηγὸς Χασᾶν Ταχσίν πασσᾶς, πληροφορήθηκε γιὰ τὴν προέλαση τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὴν Σκύδρα (ὁ Κρώφορδ Πράϊς ἀνταποκριτὴς τῶν «Τάϊμς» τὴν ἀναφέρει μὲ τὴν τότε ὀνομασία ὡς Βερτεκόπι), ἀναγκάστηκε νὰ μεταφέρῃ τὸ στράτευμά του δυτικώτερα πρὸς τὰ Γιαννιτσᾶ. Ὅταν τὸ ἴδιο πρωινὸ ὁ Κρώφορδ Πράϊς ἀνέβηκε σὲ στρατιωτικὴ ἀμαξοστοιχία γιὰ νὰ μεταβῇ στὸ Κιρτζαλᾶρ, στὸ σημεῖο συγκεντρώσεως τῶν τούρκων ὡς παρατηρητής, οἱ κεραυνοὶ τῶν ἑλληνικῶν πυροβόλων ἀκούγονταν μέχρι τὴν Θεσσαλονίκη, γνωστοποιῶντας ὅτι ἡ μεγάλη μάχη τῶν Γιαννιτσῶν εἶχε αρχίσει.

.—Την ημέρα τής μάχης των Γιαννιτσών, ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται τροπαιοφόρος στην πόλη τής Νάουσας. Οι τουρκικοί πληθυσμοί οι οποίοι ζούσαν στην πόλη, εγκατέλειψαν ήδη τις εστίες τους.

.—Η V Μεραρχία κατόπιν μάχης περί το Σόροβιτς (Αμύνταιο) απελευθερώνει την Μπανίστα. Οι τούρκοι την ανακατέλαβαν με την περίφημη μάχη τού Σόροβιτς, στις 22 με 24 τού ίδιου μήνα και προέβησαν σε ωμότητες κατά των κατοίκων. Τέλος απέκτησε την ελευθερία της, στις 23 Νοεμβρίου τού 1912.

.—Αρχίζει η απελευθέρωση τού Σιδηροκάστρου από τον Στρατό μας.

.—Ελληνική Ναυτική Μοίρα αποτελούμενη από τα «Αβέρωφ», «Ψαρά», «Ναυκρατούσα» και «Λέων», απελευθερώνει την νήσο Σαμοθράκη. Κατόπιν διαταγής τού ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, αποβιβάστηκε ναυτικό άγημα και διλοχία πεζικού, ενώ ακολούθησε έπαρση τής Ελληνικής Σημαίας στην Χώρα. Σημαντικό ρόλο στην ειρηνική απελευθέρωση κράτησε ο ιερέας Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος μεσολάβησε στην τουρκική φρουρά γιά την παράδοσή της.

.—Ο εχθρός, γιά δέκα ολόκληρες ημέρες δεν δίνει σημεία ζωής στο Αιγαίο (5-15/10), αναγκάζοντας τον Στόλαρχο Π. Κουντουριώτη να σημειώσει στο δελτίο Ναυτικών Επιχειρήσεων: «…Ὁ στόλος περιπολεῖ διαρκῶς περὶ τὰ Δαρδανέλλια, ἀναμένων ματαίως τὴν ἔξοδον τοῦ ἐχθροῦ…».

.—Μάχη μεταξύ οκτώ Κρητικών εθελοντών (Μανώλη Βαγγελινού, Χρήστου Ξυλινάκη, Χρήστου Αυγουστάκη, Νικόλαου Γιαλίρη, Μιχαήλ Μελαδάκη, Στέφανου, Καλογεράκη, Κωνσταντίνου Κτενά, Στ. Κόκκινου) και ενός τουρκικού λόχου στην θέση  Καλλιστράτι. Σ’ αυτή την μάχη έχασαν την ζωή τους οι Χρ. Ξιλινάκης από το Σέλινο των Χανίων και Χρ. Αυγουστάκης από Άγιο Βασίλειο Ρεθύμνου. Τραυματίσθηκαν άλλοι δύο. Προς τιμήν των γενναίων παλικαριών οι κάτοικοι τού Καλλιστρατίου έστησαν στον τοίχο τής νότιας πλευράς τού Ιερού Ναού τού Αγίου Γεωργίου, μαρμάρινη πλάκα με τα ονόματά τους.

1915.—Κατά την διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιταλία και η Ρωσία κηρύττουν τον πόλεμο κατά τής βουργαρίας.

1916.—Γερμανικό υποβρύχιο τορπιλίζει έξω από τον Πειραιά το ατμόπλοιο “Κική Ησαΐα”.

1918.—Υπογράφεται σύμβαση ανακωχής με την τουρκία, και έτσι ανοίγουν τα Στενά των Δαρδανελίων γιά τα συμμαχικά πλοία, ενώ αίρεται ο αποκλεισμός όλων των ακτών τής Μικράς Ασίας.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνεται δράση περιπόλων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στις περιοχές Κιουτάχειας μάχεται με περιπόλους.

.—Από έκθεση τού στρατηγού Κων. Νίδερ πληροφορούμαστε γιά τις εχθρικές προπαρασκευές τού σφαγέα Κεμάλ οι οποίες ήταν ήδη γνωστές στον Βενιζέλο. «[…] Με σαφέστατα στοιχεία, η κυβέρνηση [Βενιζέλου] είναι ενήμερη γιά τις προπαρασκευές τού Κεμάλ, υπό τα όμματα και την ανοχή των Συμμάχων. Ενώ δε γνωρίζαμε τα πάντα, η Διάσκεψη  (ενν. των «Συμμάχων») μάς αρνούνταν επιμόνως το δικαίωμα να περάσουμε την προκαθορισμένη από αυτούς γραμμή/όριο και να διαλύσουμε τους τούρκους άπαξ διά παντός». Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

1921.—Ολόκληρη η Στρατιά των Ελλήνων στην Μ.Ασία μάχεται με μάχες προφυλακών και δρα με πυροβολικό εναντίον των τούρκων.

1923.—Προκηρύσσονται εκλογές γιά την ανάδειξη Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως στις 2 Δεκεμβρίου. Ταυτοχρόνως ανακοινώνεται η άρση τού στρατιωτικού νόμου.

1934.—Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἐπανεκλέγεται ὁ Ἀλέξανδρος Ζαΐμης (βλ.& 10/10/1935).

1939.—Η τουρκία, αφού έχει ερωτοτροπήσει με την Ρωσία, υπογράφει συνθήκη φιλίας με τους Αγγλο-γάλλους, εισπράττοντας οικονομική και εξοπλιστική βοήθεια. Όμως στο τέλος διαλέγει τον δρόμο τής ουδετερότητας. Οι τούρκοι παράλληλα συνωμοτούν με τους βουργάρους γιά παραχώρηση ελληνικών εδαφών προς την βουργαρία και έξοδό της στο Αιγαίο. Αυτή η στάση των «βαλκανικών συμμάχων» αλλά και των Αγγλο-γάλλων «Συμμάχων», είναι που οδήγησε τον Μεταξά στην κατασκευή τής «Γραμμής Μεταξά» στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Διέβλεπε τις σταθερές διεκδικήσεις της, και την με ελαφρά καρδία, διάθεση όλων γιά την παραχώρηση ελληνικών εδαφών και πληθυσμών στην βουργαρία.

1941.—Ενέδρα Ελλήνων ανταρτών στον δρόμο Σερρών – Θεσσαλονίκης, καταφέρνει να εξουδετερώσει γερμανικό καμιόνι. Οι εισβολείς τους επικήρυξαν έναντι μεγάλης αμοιβής.

1943.—Ύστερα από επίθεση γερμανικών στρατευμάτων εναντίον τής Σάμου και τής δυσμενούς τροπής των επιχειρήσεων, το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής διατάσσει τους Ιερολοχίτες και τους Άγγλους καταδρομείς, που προηγουμένως είχαν απελευθερώσει την Σάμο, να εκκενώσουν το νησί.

.—Το ολοκαύτωμα των Δερβενοχωρίων (Σκούρτα, Πύλη, Στεφάνη, Πάνακτος και Πράσινο) από τους απάνθρωπους Γερμανούς. Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 16 τού μήνα, ανάμεσα στα χωριά τα οποία βρίσκονται δυτικά τής Πάρνηθας, είχαν αρχίσει τριήμερες συγκρούσεις μεταξύ Γερμανών και κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ. Οι μάχες κατέληξαν σε ήττα των κομμουνιστών, αλλά οι μεγάλοι άτυχοι ήταν οι ίδιοι οι Δερβενοχωρίτες. Με την ολοκλήρωση των συγκρούσεων στις 18 τού μήνα, οι Γερμανοί θα κάψουν και τα πέντε χωριά.

1944.—Κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ, σφάζουν και τους τελευταίους από τους τριακόσιους εξήντα τρείς αιχμάλωτους αντάρτες εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων, στον δρόμο μεταξύ Σερρών και Βροντούς. Τους άτυχους ανθρώπους αιχμαλώτισαν με πραγματικά δόλιο τρόπο άντρες τού βουλγαρικού στρατού (βλ. 22 Σεπτεμβρίου), οι οποίοι κατόπιν τους παρέδωσαν στους κομμουνιστές. Εκείνοι με την σειρά τους, τους μετέφεραν χρησιμοποιώντας βουργάρικα στρατιωτικά οχήματα από τις Σέρρες στην Βροντού, σταδιακά, όπου κατά την διαδρομή γέμιζαν τις χαράδρες με σφαγμένους Έλληνες. Τα αδίστακτα κτήνη τους φόνευαν τμηματικά από τις 5 Οκτωβρίου.

.—Πραγματοποιήθηκε ειδική τελετή, παρουσία τού Συνταγματάρχη Θ. Τσακαλώτου, γιά να τιμηθούν οι εκατόν σαράντα έξι νεκροί τής ηρωϊκής III  Ορεινής Ταξιαρχίας στο μέτωπο τής Ιταλίας.

.—Οι Γερμανοί, εκκενώνουν την Λαμία, το Μέτσοβο και τον Βόλο, μετά από τριάμισι χρόνια κατοχής. Στην γιορτή τής απελευθερώσεως συμμετείχε σύσσωμη η κοινωνία τού Βόλου. Αντάρτες συνέρρευσαν στην πλατεία Ελευθερίας, ενώ ο κόσμος τους υποδεχόταν με ενθουσιασμό. Τραγούδια, συνθήματα και καμπάνες ηχούσαν, ενώ οι σειρήνες των εργοστασίων σήμαιναν και αυτές το τέλος τής Κατοχής. Λίγες ημέρες πριν από την αναχώρησή τους, οι Γερμανοί προχώρησαν σε ανατινάξεις, καταστρέφοντας το λιμάνι και τον κυματοθραύστη, το τελωνείο, την παραλία καθώς και το τηλεφωνικό κέντρο τής πόλεως.

1946.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε., αποφασίζει να σταλεί Επιτροπή Ερεύνης στα Βαλκάνια, γιά τις σχέσεις των γειτόνων τής Ελλάδος με τους αντάρτες.

1947.—Απογραφή στα Δωδεκάνησα. Οι κάτοικοι τού συνόλου των Δωδεκανήσων από 115.343 το 1947 (απογραφή τής 19 Οκτωβρίου) έφτασαν σε τέσσερα χρόνια, το 1951, τις 121.465. Στις απογραφές τής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας τής Ελλάδος (Ε.Σ.Υ.Ε.) από το 1951 ως το 1991 αναφέρονται 15 νησιά και 21 νησίδες (σύνολο 38). Από τα νησιά, μέσα σε σαράντα χρόνια (1951-1991), αύξησαν τον πληθυσμό τους η Ρόδος (67%), η Κως (38%), η Κάλυμνος (17%), η Λέρος (14%) και η Πάτμος (2%). Τον μείωσαν η Τήλος (84%), η Νίσυρος (61%), η Χάλκη (52%), η Μεγίστη (Καστελλόριζο) (52%), το Αγαθονήσι (43%), η Σύμη (41%), η Αστυπάλαια (40%), οι Λειψοί (32%), η Κάρπαθος (25%) και η Κάσος (22%). Από τις 21 νησίδες, το 1951 κατοικούνταν οι 16 και το 1991 οι 6. Οι κάτοικοί τους το 1951 ήταν 579 και το 1991 μόλις 210 (το 0,48% και το 0,13% αντίστοιχα τού πληθυσμού όλης τής Δωδεκανήσου). Τους πιό πολλούς κατοίκους είχαν τρείς από αυτές, η Τέλενδος και η Ψέριμος κοντά στην Κάλυμνο και οι Αρκοί κοντά στην Πάτμο (55% το 1951 και 78% το 1991 τού πληθυσμού όλων των νησίδων).

1949.—Ανακαλύπτεται κοντά στο Ασκληπιείο Επιδαύρου το πανάρχαιο ιερό τού θεού Απόλλωνος, με πολλά κτερίσματα και άλλα ευρήματα.

1951.—Πραγματοποιούνται συγκρούσεις μεταξύ Αιγυπτίων και Άγγλων στην Διώρυγα τού Σουέζ. Μεταξύ των θυμάτων είναι και Έλληνες.

1952.—Εντείνεται ο προεκλογικός αγώνας γιά τις εκλογές τής 16ης Νοεμβρίου, καθώς συνεχίζονται οι προσχωρήσεις στελεχών στον ”Ελληνικό Συναγερμό” τού Παπάγου.

1964.—Αρχίζει η κρατικοποίηση των βασιλικών ιδρυμάτων.

1967.—Μετά από τον χαρακτηρισμό τού γραμματέα τής πρεσβείας της ως ‘’ανεπιθύμητου’’, η Δανία ανακαλεί τον πρεσβευτή της στην Ελλάδα.

1980.—Επιστροφή τής χώρας μας στο στρατιωτικό σκέλος τής Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Είχαμε αποχωρήσει τον Αύγουστο τού 1974 (14/8), ως αντίδραση… μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

1986.—Δεύτερες και επαναληπτικές δημοτικές εκλογές σε αρκετούς δήμους τής χώρας, μετά από τις εκλογές τής 12ης Οκτωβρίου. Και στους τρεις μεγάλους δήμους τής χώρας εκλέχθηκαν οι υποψήφιοι τού κόμματος τής Νέας Δημοκρατίας. Στην Αθήνα επικράτησε ο Μιλτιάδης Έβερτ, στην Θεσσαλονίκη ο Σωτήρης Κούβελας και στον Πειραιά ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.

1994.—Πέντε νεκροί και έξι τραυματίες, είναι ο τραγικός απολογισμός τού δυστυχήματος που σημειώνεται στο κέντρο τής Αθήνας, όταν ανεξέλεγκτο αστικό λεωφορείο προσέκρουσε σε αφετηρία τής οδού Ακαδημίας.

2003.—Ακραία καιρικά φαινόμενα κυρίως στα νησιά τού Αιγαίου, με την νεροποντή να ευθύνεται γιά σημαντικές καταστροφές αλλά και τον πνιγμό δύο ανθρώπων στην Χίο και την Ικαρία.

2005.—Ημερομηνία θανάτου τού Γεωργίου Ανεμογιάννη. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης τον Δεκέμβριο τού 1919.

2018.—Ανακοινώθηκε η απόφαση γιά την μετακόμιση τής εταιρείας ‘’ΤΙΤΑΝ’’ στο Χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών, με την εκκίνηση των σχετικών διαδικασιών για την προαιρετική δημόσια πρόταση προς τους μετόχους, οι οποίοι καλούνται να ανταλλάξουν τις μετοχές τής ‘’Τιτάν’’ με μετοχές τής ‘’Titan Cement International’’. Η νέα εξέλιξη με την εταιρία ‘’Τιτάν’’ δείχνει ότι ο συστημικός κίνδυνος και οι απειλές γιά την χρηματοδότηση και την απρόσκοπτη λειτουργία μεγάλων ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων με διεθνή δραστηριότητα παραμένουν στο ακέραιο. […] Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (W.E.F.), στην νέα του έκθεση γιά την ανταγωνιστικότητα τής παγκόσμιας οικονομίας, κατέγραψε τις πιέσεις που δέχεται η Ελλάδα. Ειδικότερα, γιά το 2018 (δηλαδή το έτος κατά το οποίο ολοκλήρωσε τα 450 προαπαιτούμενα τού 3ου Μνημονίου), το W.E.F. υπολογίζει ότι η Ελλάδα υποχώρησε σε ανταγωνιστικότητα σε μία σειρά από δείκτες αναφορικά με: α) το αίσθημα ασφάλειας που αποπνέουν οι θεσμοί, β) τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, γ) την εταιρική διακυβέρνηση, δ) την ποιότητα τού ανθρώπινου κεφαλαίου (προφανώς λόγω και τής «αιμορραγίας» Ελλήνων εργαζομένων στο εξωτερικό), και τις προοπτικές τής αγοράς εργασίας.

.—Το κοινοβούλιο των σκοπίων ενέκρινε επί τής αρχής, με ακριβώς ογδόντα ψήφους, όσες δηλαδή αντιστοιχούν στην απαιτούμενη ενισχυμένη πλειοψηφία των δύο τρίτων τού όλου αριθμού των βουλευτών, την πρόταση τής κυβέρνησης Ζάεφ γιά συνταγματική αναθεώρηση, σε υλοποίηση τής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’. Στις επόμενες δέκα πέντε ημέρες θα ακολουθήσουν ακόμη δύο συνεδριάσεις, άρθρο προς άρθρο, οι οποίες θα απαιτήσουν και πάλι πλειοψηφία δύο τρίτων, ώστε η προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’ να κυρωθεί οριστικά από την πλευρά των σκοπίων.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση