ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ

,

 

Ὡτία 

Συστατικά :

5 αὐγά, 1 φλιτζάνι γιαούρτι, 2 φλιτζάνια ζάχαρη, 1 μπέϊκιν, 1 κουτάλι
φαγητοῦ λάδι, ἁλάτι, ἀλεύρι ὅσο σηκώσει ἡ ζύμη.

Ἐκτέλεση :

Ἀνακατεύουμε ὅλα τὰ συστατικὰ καὶ προσθέτουμε ἀλεύρι ὅσο χρειάζεται  γιὰ νὰ γίνῃ μαλακὴ ἡ ζύμη. Χωρίζουμε τὴν ζύμη σὲ κομμάτια καὶ τ’ ἀνοίγουμε σὲ φύλλα (ὄχι πολὺ λεπτᾶ). Κόβουμε τὰ φύλλα σὲ λωρίδες  πλάτους 2-3 ἑκατοστῶν. Κόβουμε τὶς ἄκρες λοξά, κάνουμε μία τρύπα στὴν μέση καὶ περνᾶμε τὴν μία ἄκρη σχηματίζοντας φιογκάκι. Τηγανίζουμε σὲ ἀρκετὸ λάδι ποὺ ἔχει ζεσταθεῖ καλά, σὲ μέτρια φωτιά. Τὰ ὡτία εἶναι ἕτοιμα μόλις ἀρχίσουν νὰ ροδίζουν.

Ὡτία λέγονται λόγῳ τῆς ὁμοιότητας μὲ τὰ ὡτία (=αὐτιά).

________________________

Τζουμοῦρ  1

Ὑλικά:

1 μπαγιάτικο ψωμί, 4-5 κουταλιὲς βούτυρο ἀγελάδος, ἁλάτι, 1 ½ φλιτζάνι νερό.

Ἐκτέλεση:

Κόβουμε τὸ ψωμὶ σὲ μικρὰ κομμάτια. Στὴν συνέχεια, σὲ ἕνα βαθὺ τηγάνι λιώνουμε τὸ βούτυρο καὶ μόλις μυρίσει, προσθέτουμε ἀνάλογο ἁλάτι καὶ τὸ νερό. Ὅταν πάρει μία βράση, ρίχνουμε στὸ τηγάνι τὰ κομματάκια τοῦ ψωμιοῦ καὶ τὰ ἀνακατεύουμε ὥσπου νὰ τσιγαριστοῦν, ὁπότε εἶναι ἕτοιμο τὸ τζουμοῦρ.

__________________________

1313

Βερένικα: (παραδοσιακὰ ζυμαρικά)

Συστατικὰ καὶ Ἐκτέλεση

Κάνουμε τὴν ζύμη μὲ ἁλάτι καὶ νερὸ (παρακάτω ὑπάρχει ἡ διαδικασία
κατασκευῆς τῆς ζύμης ἀναλυτικότερα). Κόβουμε τὴν ζύμη καὶ τὴν ἀνοίγουμε στὸ μέγεθος ἑνὸς ποτηριοῦ. Στν γέμιση χρησιμοποιοῦμε τυρὶ καὶ μετὰ τὸ κλείνουμε. Αὐτὸ παίρνει τὸ σχῆμα ἑνὸς μισοφέγγαρου. Τὰ βράζουμε στὴν κατσαρόλα μὲ μπόλικο νερὸ ποὺ κοχλάζει (γιατὶ ἄν δὲν κοχλάζει τὸ νερό, τὰ ζυμαρικὰ μας κολλᾶνε). Ἀφοῦ βράσουν, τὰ στραγγίζουμε καὶ τὰ περιχύνουμε μὲ λίγο λιωμένο βούτυρο. Ἄν θέλουμε ὅμως τὰ τηγανίζουμε. Τρώγονται συνήθως μὲ γιαούρτι.

____________________________________________

    ΣΤΥΠΑ

Τὰ  στῦπα ὡς λέξη προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀρχαία λέξη στυφᾶ ποὺ σημαίνει τὸ ξινὸ ἤ στυφό.  Ἡ λέξη τουρσὶ ποὺ χρησιμοποιεῖται περισσότερο στὴν νεοελληνικὴ καὶ εἶναι ἡ ἀντίστοιχη τοῦ ‘’στῦπα’’ εἶναι τουρκικῆς προελεύσεως….

Εἶναι κυρίως λαχανικὰ ποὺ ὑπέστησαν μία διαδικασία γαλακτικῆς ὅπως λέγετε ζυμώσεως γιὰ λόγους συντηρήσεως καὶ φυσικὰ γεύσης. Εἶναι ἀναπόσπαστο κεφάλαιο τῆς Ποντιακῆς κουζίνας, τὸ συναντᾶμε σὲ ὅλες τὶς περιοχὲς τοῦ Πόντου καὶ  τὸ κατανάλωναν σχεδὸν καθημερινά .

Ἡ ἐποχὴ τῆς παρασκευῆς των εἶναι τέλη τοῦ καλοκαιριοῦ, ἀρχὲς φθινοπώρου  ποὺ ὑπάρχει καὶ ἀφθονία  λαχανικῶν. Κύρια εἴδη ποὺ στυποποιοῦνται εἶναι οἱ μελιτζᾶνες, τὰ ἄσπρα λάχανα, φασολάκια, ντομᾶτες, ἀγγουράκια, πιρπιρίμια – γλιστρίδες,  πιπεριὲς κ.ἄ.

Περισσότερες συνταγὲς στό: www.e-istoria.com

 

Αφήστε μια απάντηση