ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 26 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

26 Δεκεμβρίου

.

1282.—Ο ενωτικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης Βέκκος, υπέβαλλε την παραίτησή του και αποσύρθηκε στην μονή Παναχράντου ενώ στην θέση τού πατριαρχικού θρόνου επανήλθε ο Ιωσήφ Α΄. Τον Ιανουάριο τού 1283 η επαναφορά στην Ορθοδοξία επισημοποιήθηκε με την σύγκληση Συνόδου η οποία καταδίκασε τον Ιωάννη Βέκκο. Μετά τον θάνατο τού Μιχαήλ Η΄ στον θρόνο τής Ρωμανίας ανήλθε ο γυιός του, Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος (βλ.&11/12), ο οποίος ως ανθενωτικός αποκήρυξε την ένωση των εκκλησιών. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, στην προσπάθειά του να εναντιωθεί στα εκδικητικά σχέδια τού Καρόλου ντ’ Ανζού, έκανε ένα πολύ σοβαρό βήμα προς την ένωση στέλνοντας αντιπροσώπους στην Σύνοδο τής Λυών (1274), οι οποίοι δέχθηκαν εν ονόματί του το παπικό πρωτείο και την νομιμότητα τής ρωμαϊκής θεολογίας. Θεωρώντας τον εαυτό του δεσμευμένο από την Ένωση, βρήκε υποστήριξη στον διακεκριμένο θεολόγο και Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο, τον οποίο είχε επηρεάσει ο ελληνικής καταγωγής παπικός έξαρχος Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννης Παράστρων.

1743.—Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Ρῶσσος ἀπεκεφαλίσθη στήν Κωνσταντινούπολη.

1825.—«Ἄφιξις Ἰμβραὴμ πασᾶ ἔξω τοῦ Μεσολογγίου». Η πολιορκία τού Μεσολογγίου μπήκε σε νέα φάση (βλ.&24/12) με την άφιξη τού αιγυπτιακού στρατού και στόλου. Ο Ιμπραήμ  ανέλαβε τις επιχειρήσεις αφού αντικατέστησε τον Κιουταχή στην αρχηγία των τοπικών τουρκικών στρατευμάτων και με τον νέο εξοπλισμό που έφερε, ξεκίνησε ανελέητο  βαμβαρδισμό τής ηρωϊκής πόλεως. Παράλληλα όμως χρησιμοποιούσε και τις διαπραγματεύσεις γιά να κάμψει το ηθικό των γενναίων υπερασπιστών της. Ο Σπυρομήλιος έγραψε ότι οι Μεσολογγίτες, «[…] δὲν εἶχαν ἄλλο πλέον, εἰμή ὅσα σπίτια δὲν εἶχε φθάσει πλέον τὸ τουρκικὸ κανόνι, πλῆν ἐπειδή διὰ τὴν ἐπισκευήν τοῦ φρουρίου δὲν εἴχομεν ἄλλην ὕλην, ἐπρόσφεραν τὰ σπίτια των νὰ τὰ κρημνήσωμεν διὰ νὰ πάρωμεν τὴν ἀναγκαίαν ὕλην

1826.—Στα Λομποτινά Ναυπακτίας οι Έλληνες υπό τον Δ. Μακρή κατόπιν διήμερης σκληρής μάχης (βλ.&25/12), αιχμαλώτισαν όλους τους αντιπαραταχθέντες στην μάχη τούρκους. «Μάχαι δύο ἡμέρας ἐν Λαμποτινᾷ, πρωτευούσῃ τοῦ Δήμου Ἀποδωτιᾶς τῆς Ἐπαρχίας Ναυπακτίας, ἐν ῇ συνελήφθησαν ἅπαντες οἱ τοῦρκοι καὶ ἐστάλησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν ταύτῃ ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Δημήτριος Μακρῆς, Καλύβας, Ξύδης καὶ Δ. Καλλέργης».

.—«Μάχη εἰς τὸ χωρίον Ὀμὲρ Ἑφέντη τοῦ Δήμου Εὐπαλίου τῆς Ἐπαρχίας Δωρίδος, καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Καραϊσκάκης καὶ Χατζῆ Μιχάλης Νταλιάνος, τῶν δὲ τούρκων ὁ Βεληαγᾶς». Οι Έλληνες υπό τον Γ. Καραϊσκάκη στο χωρίον Όμέρ Εφέντη Δωρίδος, επιτέθηκαν εναντίον των τούρκων και τους έτρεψαν σε φυγή. Στα χρόνια τής τουρκοκρατίας το Λιδωρίκι αποτελούσε πρωτεύουσα Καζά* (*τουρκική διοικητική διαίρεση), στον οποίο ανήκαν τα μισά χωριά τής σημερινής Δωρίδος. Περιτριγυρισμένο από τις περήφανες και απρόσιτες κορυφές τής Γκιώνας και των Βαρδουσίων, αποτελούσε τα χρόνια εκείνα το κέντρο των Αρματολών και Κλεφτών. Οριστικά απελευθερώθηκε το 1828, από τον Κίτσο Τζαβέλλα. 

1827.—Ο κυβερνήτης Καποδίστριας ενώ ερχόταν στην Ελλάδα με το βρετανικό πολεμικό «Γούλφ» το οποίο τον παρέλαβε από την Αγκόνα τής Ιταλίας με προορισμό την Κέρκυρα, αυτό τον επιβιβάζει σε άλλο πλοίο, με νέο προορισμό την Μάλτα. Την διαταγή έδωσε ο ναύαρχος Κόδριγκτον ο οποίος συναντήθηκε με τον Καποδίστρια και ανέπτυξαν συνομιλίες. Από την Μάλτα θα αναχωρήσει με το ίδιο πλοίο («Γουόρσπαϊτ») στις 2 Ιανουαρίου και θα καταπλεύσει στο Ναύπλιο στις 12.

1832.—Η Υψηλή Πύλη, με Διακοίνωσή της, αποδέχεται την τελική ρύθμιση των ελληνοτουρκικών συνόρων.

1840.—Απεβίωσε – ή το 1841 σύμφωνα με ορισμένες πηγές – πάμπτωχος, ο ήρωας τού Μεσολογγίου Γεώργιος Κίτσος (αδελφός τής κυρά-Βασιλικής τού Αλή πασά), τελείως εγκαταλειμμένος από το Κράτος. Συμμετείχε στην έξοδο τής φρουράς και ήταν μεταξύ των διασωθέντων. Η κηδεία του έγινε με «ελέη». (Εκείνα τα χρόνια, όταν πέθαινε κάποιος φτωχός Αγωνιστής, έβγαιναν εις τους δρόμους δυό-τρείς νοικοκυραίοι μ’ ένα πιάτο στο οποίο είχαν δύο κεριά σταυρωμένα και λίγο λιβάνι ζητώντας βοήθεια γιά να τον θάψουν).

1861.—Καταστρεπτικός σεισμός έπληξε το Αίγιο και το Γαλαξείδι. Χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα σημαντικός γιά την επιστημονική κοινότητα, διότι είναι ο πρώτος τού Ελληνικού χώρου γιά τον οποίο χαρτογραφήθηκαν επιφανειακές διαρρήξεις και δευτερογενή φαινόμενα. Μερικές από τις ρηξιγενείς επιφάνειες τού σεισμού είναι ακόμα εμφανείς. Ο παλαιότερος καλά περιγραφόμενος σεισμός που συνέβη στο δυτικό μέρος τού Κορινθιακού κόλπου, ήταν ο σεισμός τής Ελίκης το 373 π.Χ.· έχει περιγραφεί από φιλόσοφους, γεωγράφους και μαθηματικούς, μεταξύ των οποίων οι Αριστοτέλης, Ερατοσθένης, Ηρακλείδης, Διόδωρος και Παυσανίας.

1877.—Οι Λ. Βούλγαρης, Ν. Κωνσταντινίδης, Δ. Έξαρχος Θ. Κολωνιάτης, Α. Ζαχαρόπουλος, Μ. Τσέλιος, Ν. Γιαννακόπουλος με 76 ή 83 εθελοντές, αναχώρησαν από την Βράϊλα με το ατμόπλοιο Λαέρτης, με προορισμό την Θεσσαλία όπου και κήρυξαν Επανάσταση κατά τού τουρκικού ζυγού. Είχε προηγηθεί η κήρυξη πολέμου από την Ρωσία κατά τής οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά  λόγω καθυστερημένης αντιδράσεως τής ελληνικής κυβερνήσεως στην κρίση τού «Ανατολικού Ζητήματος», βρεθήκαμε προ τετελεσμένων γεγονότων όταν υπογράφηκε (1878) η Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου και δημιουργήθηκε η μεγάλη βουργαρία, με την υποστήριξη τού πανσλαβισμού από την Ρωσία. Χάρις στην κινητοποίηση επιστημονικών συλλόγων στην ελεύθερη Ελλάδα και στην Κωνσταντινούπολη, μεσολάβησε ένας «βομβαρδισμός» των Μεγάλων Δυνάμεων με υπομνήματα, στατιστικές αναλύσεις, ιστορικά και πληθυσμιακά στοιχεία γιά τα υπό κατοχήν Ελληνικά εδάφη και την απειλή τού πανρωσισμού. Αποτέλεσμα αυτής τής προσπάθειας, έστω και καθυστερημένα, ήταν η δημιουργία τού «Ελληνικού Ζητήματος» και η ενεργοποίηση τής Αγγλίας γιά την αλλαγή των ισορροπιών.

1890.—Καθὼς ἐπέστρεφε στὴν ἀγαπημένη του Ἑλλάδα, ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή στὴν Νάπολη Ἰταλίας, ὁ ἀρχαιολόγος Ἑρρῖκος Σλῆμαν. Τὸ 1868 ὁδηγούμενος ἀπό τὸ παιδικὸ του ὅραμα, ἐπισκέφθηκε γιὰ πρώτη φορὰ τὴν Τρωάδα καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀναζητήσῃ ἐκεῖ τὴν Ὁμηρική Τροία ἀποδεικνύοντας ὅτι τὸ ἔπος τοῦ Ὁμήρου Ἰλιάδα δὲν ἦταν θρῦλος. Στὴν ἑλλαδικὴ ἐπικράτεια, ξεκίνησε ἀνασκαφές στὶς Μυκῆνες τὸν Αὔγουστο τοῦ 1876, ὑπὸ τὴν διοικητικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ ἀρμοδιότητα τοῦ Ἐφόρου τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας, Παναγιώτη Σταματάκη. Κηδεύτηκε δημοσίᾳ δαπάνῃ στὴν Ἀθῆνα καὶ θρηνήθηκε ἀκόμη καὶ ἀπό τοὺς ἐπικριτές του.

1904.—Το σώμα τού καπετάν Βάρδα αναχώρησε από την Λάγκα γιά το Ζάντσικο, όπου εκεί θα συναντηθεί με τον Καραλίβανο. Στον σπουδαίο  Μακεδονομάχο είχε δώσει άδεια πριν λίγες ημέρες ο Βάρδας γιά να επισκεφθεί την οικογένειά του, μαζί με τους Βισβίκη και Κουτσούκη. Όμως η κακοκαιρία απέτρεψε την μετάβασή τους στην Κοζάνη γιά την οποία θα αναχωρήσουν την αμέσως επομένη (μαζί με τον Θεόδωρο Κουκουλάκη σε εντεταλμένη αποστολή).

1907.—Ο Μακεδονομάχος Εμμανουήλ Κατσίγαρης συναντιέται με το δεκαπενταμελές σώμα τού καπετάν Παναγιώτη Γερογιάννη, κοντά στο χωριό Μπέρνικ. Λίγο αργότερα θα ενωθούν και με τους πέντε άνδρες τού Κατσίγαρη, τους οποίους είχε στείλει γιά να συλλάβουν τον μιαρό βούργαρο Μιάκωφ. Η εντολή είχε δοθεί από το κομιτάτο μας, αλλά τελικά αντί γιά τον Μιάκωφ, ο οποίος κατάφερε να διαφύγει, συνέλαβαν τον αδελφό και τον γυιό του. Ακολούθησε συνάντηση μεταξύ τού Μακεδονομάχου και τού Μιάκωφ (υπό την απειλή τής σφαγής των συγγενών τού βούργαρου), στην οποία ο καπετάνιος τού μετέφερε την  προειδοποίηση τού αρχηγείου, πως, αν δεν συμμορφωνόταν δεν θα έμενε ούτε σπόρος των Μιάκωφ… Από τότε, ο βούργαρος δεν ξανακούστηκε ποτέ σε εγκληματική υπόθεση !..

.—Την ίδια ημέρα, το σώμα του σπουδαίου Μακεδονομάχου Εμμανουήλ Νικολούδη μαζί με τα σώματα των Γρ. Στέφου, Τσίτσου Στόϊκου, Μωρογιάννη και Περδίκα, έδωσαν μεγάλη μάχη με πολυπληθή τούρκικο στρατό στην παρακείμενη τοποθεσία Μπεσίστα. Μετά από πολλές ώρες διεξαγωγής τής όντως φονικότατης μάχης, κατέφθασε και το σώμα τού Κατσίγαρη, συνεπικουρούμενο από τους 15 άνδρες τού Παν. Γερογιάννη. Στην πρώτη ομοβροντία των ανδρών τού Καραμανώλη (Κατσίγαρη) έγινε κανονικό πανηγύρι, και η συνέχεια μάς χάρισε ιστορικές στιγμές τις οποίες συναντάς σπάνια. Ο Μακεδονομάχος Χαρ. Μιχελετάκης, ενώ προφυλασσόταν από οχυρώτατο σημείο, ξαφνικά πήδηξε μπροστά από τον βράχο και τραγουδώντας θούριο άσμα, και ολόρθος, όρμησε κάτω από σμήνος  τουρκικών σφαιρών, πυροβολώντας σαν σε γιορτή. [Ποίος ενδοξότερος θάνατος;;!!] Δύο άλλοι, ο Βαγγέλης Βρούχος και ο Αλεξάνδρου, στοιχημάτιζαν ποιός θα πετύχει τον σαλπιγκτή των τούρκων (ο οποίος είχε διαταγή να σαλπίζει συνεχώς εφόδους). Όταν ο Αλεξάνδρου ξάπλωσε τον τούρκο, ο Βρούχος μάνιασε· άφησε την οχυρή του θέση και υπό βροχή σφαιρών πήγε στον νεκρό και τού πήρε την σάλπιγγα (και το όπλο), αρχίζοντας να σημαίνει συνεχώς υποχώρηση (ο ίδιος στον Στρατό μας ήταν σαλπιγκτής). Ο στρατός των τούρκων παρασυρμένος άρχισε όντως να υποχωρεί, γιά να ακολουθήσει σφοδρή αντεπίθεση των Μακεδονομάχων μέχρι που φάνηκε νέο ισχυρό στράτευμα και έτσι οι τούρκοι ανασυντάχθηκαν. Στην πολύωρη μάχη, οι απώλειες ήταν 5 έναντι 50.

1912.—Ο Ελληνικός στρατός δρα διά πυροβολικού και περιπόλων εναντίον των τούρκων, οι οποίοι κατέχουν οχυρές θέσεις στην Ήπειρο.

1916.—Μετά το αυστηρότατο τελεσίγραφο των Ευρωπαίων Συμμάχων τού Ελευθέριου Βενιζέλου προς την κυβέρνηση, αρχίζει ο αποκλεισμός τής Ελλάδος. Ο αποκλεισμός έληξε όταν ανέλαβε πλήρως την εξουσία το στρατιωτικό πραξικόπημα τού Λευτεράκη.

1918.—Σὰν σήμερα γεννήθηκε ὁ Γεώργιος Ῥάλλης (Ἀθῆνα, 26 Δεκεμβρίου 1918 – 5 Μαρτίου 2006), πολιτικὸς καὶ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας (ὅπως ὁ πάππος καὶ ὁ πατέρας του).  Εἶναι ὁ πρῶτος τῶν μεταπολιτευτικῶν κυβερνήσεων (Κων. Καραμανλῆ), ποὺ τὸ 1976 ὡς ὑπουργὸς Παιδείας, συγκρότησε ἐπιτροπὴ στὴν ὁποία ἀνέθεσε τὴν ἐξέταση τῆς νέας γραμματικῆς καὶ τὸ ζήτημα καταργήσεως τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας. Ἡ πλειονότητα τῶν βουλευτῶν τοῦ συντηρητικοῦ χώρου τάχθηκε τότε ὑπέρ τῆς καταργήσεως, γιὰ λόγους καθαρὰ ψηφοθηρικούς.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Καράκιοϊ κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή Κωνσταντινουπόλεως— Βαγδάτης (Μικρασιατική εκστρατεία).

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μικρά Ασία, μάχεται μάχες προφυλακών και δρα με πυροβολικό εναντίον των τούρκων.

1936.—Δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως» ο Αναγκαστικός νόμος 375 «Περί Κατασκοπίας», ο οποίος έρχεται να συμπληρώσει τον ν.117/18-9-1936. Στις 25/7/1929, επί Ελευθερίου Βενιζέλου, είχε ψηφιστεί ο ν.4229 «Περί των μέτρων ασφαλείας τού κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», γνωστός ως «ο νόμος γιά το ιδιώνυμο» ο οποίος αντικαταστάθηκε το 1936 από τον νόμο 117.

1940.—Καταλαμβάνεται η οχυρή περιοχή Τσερεβόντε — Βερζιέζια — Ντομπρούσια, βορείως τού ποταμού Αώου (ελληνοϊταλικός πόλεμος).

.—Το κατά τής Σκουταράς επιτιθέμενο 3ο Τάγμα τού 6ου Σ.Π., «…προσκρούσαν επί ισχυρώς κατεχομένης και δια συρματοπλεγμάτων ενισχυμένης ιταλικής τοποθεσίας, αναγκάζεται να συμπτυχθεί εις την βάσιν εξορμήσεώς του». (Ἀπομνημονεύματα Ἀναστάσιου Ε. Ῥιζόγιαννη· βάσει τοῦ πιστοποιητικού τύπου Α΄ τῆς Στρατολογίας ὁ Ἀναστάσιος Ῥιζόγιαννης τραυματίστηκε στὴν παραπάνω ἀναφερόμενη σκληρὴ μάχη).

.—Το υποβρύχιο «Πρωτεύς» θα αποπλεύσει σαν σήμερα γιά την τρίτη και τελευταία του πολεμική περιπολία.

1943.—Πέθανε σε μία κλινική των Αθηνών έπειτα από εγχείρηση, ο εκπαιδευτικός, πολιτικός και πολέμιος τής διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, Δημήτρης Γληνός. Τοποθετημένος πολιτικά στην αριστερά τού βενιζελισμού, ο Γληνός, συνήθως σε συνεργασία με τους Αλ. Δελμούζο και Μ. Τριανταφυλλίδη, έδρασε από διοικητικές και μη θέσεις γιά την δήθεν επίλυση… τού – ανύπαρκτου – γλωσσικού ζητήματος και την αναμόρφωση τής εκπαιδεύσεως σε όλες τις βαθμίδες. Από τα τέλη τής δεκαετίας τού 1920 ο Γληνός στράφηκε καθαρότερα προς τον μαρξισμό, προσεγγίζοντας σταδιακά το Κ.Κ.Ε. Το κομμουνιστικό του μανιφέστο με τίτλο «Τί είναι και τί θέλει το ΕΑΜ», είναι προπομπός των εγκλημάτων που θα ξεσπάσουν με θύματα αθώους και φτωχούς άμαχους, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν «συνεργάτες των ναζί και προδότες…». Στο μανιφέστο του ο Γληνός, έδινε μάλιστα και οδηγίες γιά την «αντιμετώπισή» τους.

.—Οι βάρβαροι Γερμανοί εισβάλουν και ρημάζουν το Καλέντζι Ηπείρου. «[…] Εκάησαν 60 οικίαι, 73 λιθόκτιστοι αποθήκαι και 33 αχυροκαλύβαι. Ενήργησαν λεηλασίαν, απαγαγόντες 336 αιγοπρόβατα, 24 φορτηγά ζώα και 91 αροτριώντα τοιαύτα. Ο εκ των κατοίκων Ιωάννης Δ. Φίλιος, συλληφθείς εις Ιωάννινα εξετελέσθη

1944.—Τμήματα ανταρτών, μετά από σκληρό τετράωρο αγώνα, απέκρουσαν ισχυρή γερμανική επίθεση κατά τού χωριού Βρύσες Χανίων.

.—Γερμανικός λόχος ενεργεί επιθετική αναγνώριση στην περιοχή Μάζα (Μαζάς) Φιλίππου (βόρεια ρίζα των Αστερουσίων Κρήτης).Έπεσαν πάνω σε αντάρτες εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων και υποχώρησαν, αφήνοντας ως λάφυρα υποζύγια και πυρομαχικά.

.—Αποτυχημένη απόπειρα δολιοφθοράς των κομμουνιστών στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. «[…] Κατά την πρωίαν τής 26 Δεκεμβρίου, ανεκαλύφθη παρά τής περιπόλου, ένας τόνος δυναμίτιδος εντός τού υπονόμου έναντι τής εισόδου τού ξενοδοχείου “Μεγάλη Βρεταννία”. Εις το ξενοδοχείον τούτο στεγάζονται μέλη τής ελληνικής κυβερνήσεως, αξιωματικοί τού βρετανικού Στρατού και πολλοί πολίται. Τα μηχανήματα είχον τοποθετηθεί κατά την διάρκειαν τής νυκτός».

.—Στο μεταξύ, στο Υπουργείο Εξωτερικών αρχίζει διήμερη σύσκεψη Ελλήνων και αλλοδαπών γιά την αντιμετώπιση τού «Ελληνικού Προβλήματος». Στην σύσκεψη έλαβε μέρος και προήδρευσε ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, μαζί με άλλους Έλληνες πολιτικούς, ο Τσώρτσιλ τής Αγγλίας με τον συνεργάτη του Ίντεν, ο πρέσβης των Η.Π.Α, ο Γάλλος ομόλογός του και ένας Ρώσος αξιωματούχος. Από πλευράς κομμουνιστών εμφανίστηκε η τριάδα Σιάντος, Παρτσαλίδης και «γραμματέας στρατιωτικών», Εμμ. Μάντακας από την Κρήτη. Φυσικά, οι κομμουνιστές διαφώνησαν, δικαιολογούμενοι ότι δήθεν δεν γνώριζαν την συμφωνία Τσώρτσιλ-Στάλιν (9/10ου) γιά τις «ζώνες επιρροής».

.—Κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ απαγάγουν τον ιερέα τού χωριού Ίμερα τής Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης, Ιωάννη Αθανασιάδη. Μετά από φρικτά βασανιστήρια και αφού πρώτα έσφαξαν μπροστά στα μάτια του τον δεκαπεντάχρονο γυιό του, δολοφόνησαν και τον ίδιο.

1947.—Οι κομμουνιστικές δυνάμεις συνεχίζουν τις επιθέσεις τους εναντίον τής Κόνιτσας, αλλ’ αποτυγχάνουν καθότι ο εθνικός στρατός κρατά δυναμικά τις θέσεις του.

1951.—Ο Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων αναλαμβάνει την έκδοση και των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων σε χαμηλές τιμές. Η ιστορία τού Οργανισμού ξεκίνησε το 1937, επί καθεστώτος Ιωάννη Μεταξά, όταν με Αναγκαστικό Νόμο ιδρύθηκε ο Οργανισμός Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων (ΟΕΣΒ). Την δεκαετία 1960 μετονομάσθηκε σε Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ) και σκοπός του ήταν η έκδοση και δωρεάν διάθεση των διδακτικών βιβλίων σε όλα τα δημόσια σχολεία τής Ελλάδος, Κύπρου, καθώς και στα ελληνικά σχολεία τής ομογένειας. Ο Οργανισμός καταργήθηκε επισήμως στις 31/3/2012 με τον ν. 3966/2011.

1954.—Επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου κωδικοποιούνται 24.000 νόμοι.

1963.—Τα αιματηρά επεισόδια των τούρκων στην Κύπρο. Κατόπιν συμφωνίας, η Ελληνική πλευρά τής Μεγαλονήσου παρέδωσε στον Ερυθρό Σταυρό περίπου 800 γυναικόπαιδα από την τουρκική κοινότητα, τα οποία απομάκρυναν εγκαίρως από τα σημεία που διεξάγονταν οι μάχες. Οι μουσουλμάνοι παρέδωσαν μόλις 26. Οι αιματηρές συγκρούσεις άρχισαν το βράδυ τής 20ης προς 21η τού μήνα, όταν δύο τούρκοι τής Κύπρου αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο γιά μεταφορά οπλισμού και κατά την συμπλοκή με την αστυνομική περίπολο έχασαν την ζωή τους. Την επόμενη ημέρα ξέσπασε τον φανατισμό του στην Λευκωσία ένοπλος όχλος τού είδους τους.

1967.—Μετά την αμνήστευση τής υποθέσεως «ΑΣΠΙΔΑ», στις 23 τού μήνα, το καθεστώς Παπαδόπουλου χορηγεί αμνηστία γιά όλα τα αδικήματα που διεπράχθησαν μετά την ανάληψη τής εξουσίας από την δικτατορία. Ο Στυλιανός Παττακός, σχολιάζοντας χρόνια μετά την επικαιρότητα τής εποχής εκείνης έγραψε: «[…]Το παρακράτος άρχισε να οργανούται το 1963-64 με αρχηγό τον Ανδρέα Παπανδρέου, ευφυέστατο άνθρωπο, ο οποίος όμως ήτο τόσο εγωιστής, τόσο φιλόδοξος που έκανε τεραστία ζημία. Ήτο ο πολιτικός αρχηγός τής παραστρατιωτικής οργανώσεως ΑΣΠΙΔΑ. […] Δώσαμε αμνηστία σε όλους και έδωσα το διαβατήριο στον Ανδρέα και στην οικογένεια του και έφυγαν, πήγαν στο καλό. Μάς άδειασε την γωνιά. Δυστυχώς επέστρεψε το 1981 ως πρωθυπουργός και κατέστρεψε την Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ έκανε τους Έλληνες τεμπέληδες, διάλυσε την οικονομία μας, κατέστρεψε την νεολαία, την οδήγησε στον βούρκο των ναρκωτικών και άλλαξε τα ήθη τής ελληνικής οικογένειας. Το σύνθημά του ήτο η Αλλαγή, ε, τα άλλαξε όλα».

1970.—Ο δικτάτωρ και πρωθυπουργός, διατάσσει την απόλυση 305 εκτοπισμένων σε τόπους εξορίας.

1986.—Μεγάλες καταστροφές στην Μυτιλήνη από ισχυρότατους θυελλώδης ανέμους που πνέουν στο Αιγαίο.

1991.—Μετά την κατάρρευση τού καθεστώτος τής Σοβιετικής Ενώσεως, την 21η τού μήνα, η Ελλάδα αναγνωρίζει την νέα κρατική υπόσταση, ως Ρωσία.

.—Συνεχίζουν οι αθρόες απελάσεις αλβανών από την χώρα μας. Επρόκειτο γιά λαθρομετανάστες και δη γιά εγκληματικά στοιχεία τα οποία ρήμαξαν τον τόπο. Ήδη από τις 23 τού μήνα, οι εφημερίδες τής χώρας μετέφεραν δηλώσεις τού υπουργού Δημοσίας Τάξεως, οι οποίες έκαναν λόγο γιά την τεράστια αύξηση τής εγκληματικότητας από αλβανούς εγκληματίες.

1993.—Η τουρκία απορρίπτει την πρόταση Κληρίδη γιά αποστρατιωτικοποίηση τής Κύπρου με αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και διάλυση των Ε/Κ και Τ/Κ δυνάμεων.

1997.—Απεβίωσε στο Παρίσι, σε ηλικία 76 ετών, ο οικονομολόγος και ψυχαναλυτής Κορνήλιος Καστοριάδης, που αποδεχόταν τον Μαρξ και απέρριπτε τον μαρξισμό.

2003.—Πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα ευρεία σύσκεψη υπό την προεδρία τού Πρωθυπουργού Ερντογάν, κατά την οποία συζητήθηκαν κυρίως η ενταξιακή πορεία τής τουρκίας στην Ε.Ε. και το Κυπριακό. Στην σύσκεψη πήραν μέρος ο ΥΠ.ΕΞ., ο ΥΦ.ΥΠ.ΕΞ. και οι Πρέσβεις στις χώρες μέλη τής Ε.Ε. και ο δήθεν «Πρέσβης» στην κατεχόμενη Κύπρο. Οι διπλωμάτες υποστήριξαν ότι το Κυπριακό δεν αποτελεί πολιτικό κριτήριο, εν τούτοις αναφέρθηκαν στην σημασία του γιά την ευρωπαϊκή πορεία τής τουρκίας.

2006.—Απεβίωσε στο Ρέθυμνο ο ζωγράφος και γλύπτης μας, Φρίξος Θεοδοσάκης. Γεννήθηκε στο χωριό Ανατολή τής Ιεράπετρας, στις 4 Αυγούστου τού 1945.

2019.—Απεβίωσε ο δημοσιογράφος Αντώνης Πυλιαρός. Σημείο αναφοράς τής διαδρομής του, αποτέλεσε η εκπομπή «Γράμμα από την πατρίδα», που μεταδιδόταν από τα ερτζιανά ελληνόφωνων σταθμών τής Αμερικανικής ηπείρου γιά 10 χρόνια, αλλά και η επί 35 χρόνια ραδιοτηλεοπτική μετάδοση των στρατιωτικών παρελάσεων.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση