,
,
25 Δεκεμβρίου
,
719.—Με μία ασυνήθιστη πολιτική πράξη, ο Αυτοκράτορας Λέων Γ΄ όρισε ως αναδόχους τού γυιού του, Κωνσταντίνου Ε΄, τους προύχοντες των Θεμάτων και τής Συγκλήτου. Σε διοικητικό επίπεδο ο Λέων Γ΄ επιχείρησε την αναδιοργάνωση τής Αυτοκρατορίας, την λεγομένη θεματική και εξανθρώπισε την νομοθεσία, ενώ σε στρατιωτικό επίπεδο ως ικανότατος στρατηγός αντιμετώπισε νικηφόρα την πολιορκία τής Κωνσταντινουπόλεως και μείωσε την επιθετική ορμή των Αράβων.
784.—Νέος Πατριάρχης (στην θέση τού εικονομάχου Παύλου), εκλέγεται ο μετριοπαθής Ταράσιος· με την εκλογή του άνοιξε ο δρόμος γιά την αποκατάσταση τής λατρείας των εικόνων. Την εξουσία, από τον Σεπτέμβριο τού 780, κατείχε η εικονολάτρης χήρα τού Αυτοκράτορα Λέοντα Δ΄, Ειρήνη η Αθηναία. Ο Ταράσιος ήταν λαϊκός πριν αναδειχθεί Πατριάρχης, έλαβε δε τους τρεις βαθμούς τής ιεροσύνης μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Αυτή η ενέργεια τής Αυτοκράτειρας, αποσκοπούσε στην εξασφάλιση υποστηρίξεως τής εκκλησιαστικής ηγεσίας στα σχέδιά της.
820.—Η δολοφονία τού Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ μέσα στην εκκλησία των ανακτόρων από εικονολάτρες φίλους τού Μιχαήλ Τραυλού και το τέλος τής Δυναστείας των Ισαύρων. Μεταμφιεσμένοι σε κληρικούς και μοναχούς, οι εικονολάτρες φίλοι τού φυλακισμένου Μιχαήλ Τραυλού μπήκαν στην εκκλησία των ανακτόρων κρύβοντας επάνω τους μαχαίρια. Δολοφόνησαν τον Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ την στιγμή που εκείνος έψαλλε και αμέσως μετά αναγόρευσαν Αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Β΄ Τραυλό. Κατά την διάρκεια τής βασιλείας τού Μιχαήλ Τραυλού, οι Άραβες κατέλαβαν την Κρήτη, ενώ στην Μικρά Ασία συνέβη στάση από τον σλαβικής καταγωγής Θωμά Καππαδόκη. Αποβλέποντας στον σφετερισμό τής εξουσίας, ο σλάβος συγκέντρωσε υπό την σημαία του διάφορα ετερόκλητα στοιχεία και από κοινωνικής και από εθνολογικής πλευράς. Πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη γιά ένα έτος περίπου, τελικά όμως ο Μιχαήλ Β΄ κατέπνιξε το κίνημα και θανάτωσε τον στασιαστή (βλ.& 24/12).
857.—Ο Φώτιος, ανεψιός τού πριν 73 χρόνια Πατριάρχη Ταράσιου, ανήλθε σαν σήμερα στον Πατριαρχικό θρόνο, διαδεχόμενος τον καθαιρεθέντα Ιγνάτιο. (Γιά τον περιπετειώδη τρόπο που αναδείχθηκε Οικουμενικός Πατριάρχης, βλ. στις 20 Δεκεμβρίου).
876.—Ο Ρωμαίος διοικητής τού Υδρούντος (Otranto), απέσπασε το Μπάρι από τους Φράγκους, καθιστώντας το προπύργιο τής εξορμήσεως τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην νότιο Ιταλία. Ο ελληνισμός επανεισήχθη στην νότιο Ιταλία από τους Βυζαντινούς μέσα από μία μακρά και βραδεία πορεία η οποία δεν έχει ακόμα διερευνηθεί επαρκώς. Τον 6ο αιώνα επανακατακτήθηκε η Σικελία και η νότια Ιταλία από τους στρατηγούς τού Ιουστινιανού, Βελισσάριο και Ναρσή (534—554). Ωστόσο, η ανάκαμψη που ακολούθησε τα είκοσι χρόνια πολέμου ανάμεσα στις στρατιωτικές δυνάμεις τού Ιουστινιανού και των Οστρογότθων, υπήρξε βραδεία.
969.—Ο Ιωάννης Τσιμισκής στέφθηκε από τον Πατριάρχη ως ο νέος Αυτοκράτορας τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρέλαβε την εξουσία δέκα πέντες ημέρες μετά από την άγρια δολοφονία τού προκατόχου του, Νικηφόρου Φωκά.
1250.—Ημερομηνία γεννήσεως τού μετέπειτα διαδόχου τού Βασιλείου τής Νίκαιας, Ιωάννη Δ΄ Λάσκαρι. Παρά τα δικαιώματά του στον θρόνο, ο νεαρός Ιωάννης μετά τον θάνατο τού πατέρα του Θεόδωρου Β΄ Δούκα Λάσκαρι το 1258, παραγκωνίστηκε, με το πρόσχημα τής μικρής του ηλικίας. Ο άξιος και ικανότατος ιδρυτής τού κράτους τής Νίκαιας, Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρις, παρά τού ότι αγωνίσθηκε σκληρά να εγκαθιδρύσει μία πραγματική δυναστεία, στην πραγματικότητα δεν πέτυχε τον σκοπό του.
1261.—Με διαταγή τού συναυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και κηδεμόνα του, ο μόλις 11 ετών Αυτοκράτορας Ιωάννης Δ’ Λάσκαρις τυφλώνεται, προκειμένου να εξουδετερωθεί οποιαδήποτε αξίωσή του στο θρόνο και να εδραιωθεί η Παλαιολόγεια δυναστεία. Ο αφορισμός τού Μιχαήλ από τον Πατριάρχη Αρσένιο Αυτωρειανό, (χωρίς ωστόσο να απαγορεύεται η είσοδός του στην εκκλησία και η μνεία τού ονόματός του στην λειτουργία), δεν τον εμπόδισε να τον καθαιρέσει.
1331.—Ημερομηνία θανάτου (μεταξύ 24 και 26/12), τού Φιλίππου Α΄ τού Τάραντα (Philippe d’Anjou) τού Οίκου των Καπετιδών-Ανζού. Στην θέση του ανέλαβε ο ανήλικος ακόμα γυιός του Ροβέρτος τού Τάραντα. Ο Φίλιππος, εκτός από τα δικαιώματα που τού παραχώρησε ο πατέρας του, Κάρολος ο Χωλός, στο πριγκιπάτο τής Αχαΐας καθώς και στην λατινική αυτοκρατορία και την ηγεμονία τής Βλαχίας, διεκδικούσε και τα δικαιώματα τού Δεσποτάτου τής Ηπείρου από τον πρώτο γάμο του με την Θάμαρ, κόρη τού Δεσπότη Νικηφόρου Α΄ Κομνηνού Δούκα Άγγελου. Από τον γάμο αυτό έλαβε σαν προίκα πολλά παραλιακά κάστρα τής Ηπείρου και την Κέρκυρα. Η ηγεμονία του κράτησε σαράντα χρόνια.
1451.—Σύναψη εμπορικής συμφωνίας μεταξύ μωαμεθανών και Λατίνων που αφορά τα Δωδεκάνησα.
1566.—Με απόφαση των Βενετικών Αρχών τής Κρήτης έπειτα από σχετικό αίτημα, δόθηκε η άδεια στον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο να πουλήσει με κλήρωση (λαχνό) έργο του, με θέμα την Σταύρωση.
1809.—Ο λόρδος Βύρων φθάνει στην Αθήνα. Γιά κατοικία του ενοικίασε τρία δωμάτια στο σπίτι τής Θεοδώρας Μακρή, χήρας τού Κεφαλλονίτη γιατρού και υποπρόξενου τής Αγγλίας, Μ. Μακρή. Στην μικρότερη από τις κόρες Μακρή, την Θηρεσία, ο Βύρων αφιέρωσε το γνωστό ποίημά του, «Κόρη των Αθηνών», τού οποίου κάθε στροφή τελειώνει με την ελληνική φράση «ζωή μου, σάς αγαπώ!». Τα περί ειδυλλίου τού Βύρωνα με την δεκατριάχρονη Θηρεσία φαίνονται απίθανα.
1811.—Γίνεται γνωστή η σύλληψη από Υδραίους, Ελλήνων πειρατών, οι οποίοι δρούσαν εναντίον ομοεθνών. Ήταν οι Μάνης Σωτήρης και Γεωργάκης Γιαννοζάκος από την Μάνη.
1820.—Ισχυρότατος μετασεισμός έρχεται να συμπληρώσει το κακό στην Ζάκυνθο. Τεράστιες καταστροφές μέχρι και την Πελοπόννησο – ερειπώθηκε το χωριό Λάλα –, ειδικά σε πληγέντα κτήρια από τον μεγάλο τής 17ης τού μήνα.
1822.—«Ἔφοδος Μεχμὲτ Ῥεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ καὶ Ὁμὲρ πασᾶ Βρυώνη πρὸς ἅλωσιν τοῦ φρουρίου Μεσολογγίου καὶ ἀποτυχία. Μεγάλη νίκη Ἑλλήνων». Οι τούρκοι (20.000 περίπου) επιχείρησαν τα ξημερώματα ορμητική έφοδο κατά τού Μεσολογγίου, πιστεύοντας ότι λόγω τής μεγάλης χριστιανικής εορτής θα έβρισκαν ανυπεράσπιστα τα τείχη· το χαλάζι από σφαίρες που τους περίμενε διέψευσε τις ελπίδες τους. Απόπειρες των τούρκων ν’ αναρριχηθούν στα τείχη με σκάλες απέτυχαν, πολλοί δε απ’ αυτούς κατακρημνίσθηκαν. Έπειτα από άκαρπες προσπάθειες τριών ωρών, οι τούρκοι αποσύρθηκαν εγκαταλείποντας εκατοντάδας νεκρούς και δώδεκα σημαίες (βλ.&24/12).
.—Την ιδία μέρα ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, με δύναμη Μανιατών, αιφνιδίασε τουρκικό στρατόπεδο, προξενώντας μεγάλη φθορά. Κατά την επιστροφή στο Μεσολόγγι, τα πλοία που είχαν μεταφέρει το εκστρατευτικό σώμα, συνέλαβαν και ένα τουρκικό φορτηγό πλήρες τροφίμων. «Μάχη ἐν Κατοχῇ πρωτευούση τοῦ Δήμου Οἰνειάδος τῆς Ἐπαρχίας Βονίτσης – Ξηρομέρου καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Τσόγκας, Δημοτσέλιος καὶ Θεόδωρος Γρίβας».
1826.—Στα Λομποτινά Ναυπακτίας οι Έλληνες με αρχηγό τον Δημήτρη Μακρή, συνέλαβαν ό λ ο υ ς τούς αντίπαλους τούρκους μετά από σκληρές μάχες δύο ημερών. «Μάχαι ἐπὶ δύο ἡμέρας ἐν Λαμποτινᾷ, πρωτευούσῃ τοῦ Δήμου Ἀποδωτιᾶς τῆς Ἐπαρχίας Ναυπακτίας, ἐν ῇ συνελήφθησαν ἅπαντες οἱ τοῦρκοι καὶ ἐστάλησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν ταύτῃ ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Δημήτριος Μακρῆς, Καλύβας, Ξύδης καὶ Δ. Καλλέργης».
.—Πρόταση τού Κιουταχή προς την φρουρά τής Ακροπόλεως να παραδοθεί, απορρίπτεται.«Ὁ Μεχμὲτ Ῥεσὶτ Κιουταχῆς προέτεινεν εἰς τὴν φρουρὰν τῆς Ἀκροπόλεως Ἀθηνῶν τὴν παράδοσιν τοῦ φρουρίου διὰ συνθήκης ὅπερ ἀπερρίφθη».
1827.—Ο κυβερνήτης Καποδίστριας μετά από παραμονή πολλών ημερών στην Αγκόνα τής Ιταλίας, ξεκινά το ταξίδι τής επιστροφής στην Ελλάδα σαν σήμερα, με το βρετανικό πολεμικό «Wolf». Στην Ιταλία βρέθηκε στις 8 Νοεμβρίου, μετά από μία μεγάλη περιοδεία στις χώρες τής Ευρώπης. Την επόμενη ημέρα, παρά την συμφωνία με τους Άγγλους, επιβιβάστηκε σε άλλο πολεμικό τής Μεγάλης Βρετανίας, με προορισμό την Μάλτα.
1828 .—«Ἐκυριεύθη ὁ Ἀμβρακικὸς κόλπος ὑπὸ τοῦ Σαχίνη».
1839.—Η πρωτεύουσα Αθήνα αποκτά το πρώτο της λιθόκτιστο θέατρο. Μέχρι τότε οι παραστάσεις δίνονταν υπαίθρια ή σε διαμορφωμένες αίθουσες. Κάπου στα 1844 το θέατρο ονομάστηκε «Μπούκουρα», από το όνομα τού ιδιοκτήτη ο οποίος το αγόρασε. Κατεδαφίστηκε μέσα στην δεκαετία τού 1890.
1888.—Τα Χριστούγεννα τού 1888 πραγματοποιήθηκε η πρώτη οργανωμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας αγροτών στον Πύργο τού Νομού Ηλείας (σταφιδικά). Παπάδες χτυπώντας τις καμπάνες των εκκλησιών καλούσαν πλήθος κόσμου σε συγκέντρωση στην πλατεία τού Δημαρχείου, όπου και πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία γιά την εγκατάλειψη από το κράτος. Κύριοι ομιλητές ήταν οι Θαλλής Θεοδωρίδης και Α. Αθανασακέας. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση δεν εισήγαγε ικανοποιητικά μέτρα γιά την βοήθεια των αγροτών. Τα χρόνια που ακολούθησαν, οι αγρότες με ξύλα και πέτρες έδιωχναν τους χωροφύλακες και τους δικαστικούς κλητήρες που πήγαιναν στα χωριά τους γιά να εισπράξουν τους φόρους και να εκτελέσουν τις δικαστικές αποφάσεις.
1904.—Μεσάνυχτα προς 25 Δεκεμβρίου, το σώμα τού καπετάν Ρούβα αναγκάστηκε και πάλι να βγει στα βουνά αφού ένα μεγάλο σώμα τουρκικού στρατού εισήλθε στο Ζέλοβο όπου είχαν καταλύσει. Μετά βίας οι χωρικοί έπεισαν τους τούρκους να αναβάλουν την κατ’ οίκον έρευνα, επικαλούμενοι την μεγάλη Εορτή, κερδίζοντας έτσι τον απαραίτητο χρόνο γιά τους μακεδονομάχους μας να εγκαταλείψουν νύκτα το χωριό με κατεύθυνση την Όστιμα.
.—Ημέρα των Χριστουγέννων και το σώμα τού καπετάν Βάρδα βρίσκεται στην Λάγκα. Στην Θεία Λειτουργία ιερούργησε και ο ιερέας Μακεδονομάχος Χρυσόστομος Χρυσομαλλίδης, γνωστός και ως Παπαδράκος, ο οποίος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε γλυκύτατα με φλόγα Εθνική, τόσο γιά την μεγάλη Εορτή τής Ορθοδοξίας, όσο γιά τον Μακεδονικό Αγώνα. Στο τέλος τού κηρύγματος αρκετοί χωρικοί δεν συγκράτησαν τα δάκρυά τους, ενώ με το πέρας τού εκκλησιασμού ξέσπασαν σε ζητωκραυγές υπέρ τού Έθνους. Ακολούθησε πανήγυρης στην οποία συμμετείχαν άπαντες.
1907.—Η ημέρα των Χριστουγέννων βρήκε το σώμα τού Εμμανουήλ Νικολούδη να συνάπτει σφοδρή μάχη με βουργαρόψυχους, λίγο πάνω από το χωριό Πόλτσιστα. Μαζί με το θηρίο πολεμούσαν και οι Στέφος, Μωρογιάννης και Περδίκας, αλλά λόγω τής δυσκολίας ζήτησε ενισχύσεις και από τον Εμμ. Κατσίγαρη (Καραμανώλη). Ο Καραμανώλης τελικά δεν πρόλαβε την μάχη, η οποία σταμάτησε λόγω τού σκότους, και τελικά οι εγκληματίες συντρίφθηκαν δίχως την βοήθειά του.
1910.—Τα Δωδεκάνησα, μετά από δημοψήφισμα που οργανώθηκε σε όλα τα νησιά, αρνούνται την υποχρεωτική στρατολόγηση που προσπαθούν να επιβάλλουν οι νεότουρκοι. Μάλιστα, θα εξουσιοδοτήσουν τους Μιχαήλ Βενιαμίν και Μιχαήλ Καλαβρό, οι οποίοι θα μεταφέρουν το διάβημά τους στην Υψηλή Πύλη.
1911.—Με ελληνικό Βασιλικό Διάταγμα ορίζεται ότι οι αρεοπαγίτες θα φέρουν τήβεννο, εφ’ όσον βρίσκονταν στην έδρα.
1912.—Τα Χριστούγεννα τού Ελληνικού στρατού στο μέτωπο Ηπείρου, όπως τα περιέγραψε στο ημερολόγιό του ο έφεδρος, Αλέξανδρος Ραπτόπουλος: «[…] Ἐμείναμεν εἰς Ἄνω Θερικὴν μέχρι τῆς 25ης, ἡμέραν Χριστουγέννων, ὁπότε μᾶς διένειμαν χριστόψωμον καὶ ἔβαλαν χορόν, χορέψαντες τὸν καλαμαθιανὸν καὶ διάφορα κλέφτικα. Ἀντικατεστάθημεν καὶ τὰ δύο τάγματα, δεύτερον καὶ τρίτον. Μετέβημεν εἰς θέσιν Μοῦλαις καὶ ἀνταμώσαμεν καὶ τὸ πρῶτον Τάγμα, ὑπό τὸν Ῥῆγαν, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος πρὸς τὸ Μπιζάνι, ἔνθα καὶ αὐτοί ἐδεκατίσθησαν ὑπό τοῦ τουρκικοῦ πυροβολικοῦ καὶ ἐκ τῶν χιλίων πεντακοσίων περὶ τοὺς τετρακοσίους ἐσώθησαν, οἱ δὲ λοιποὶ ἐφονεύθησαν ἤ ἐτραυματίσθησαν…»
1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία, επικρατεί ηρεμία.
1920.—«Χριστούγεννα στὸ Μικρασιατικό μέτωπο ἀπό τὸ ἡμερολόγιο τοῦ Εὔζωνος, Χρήστου Δ. Ἀλεξόπουλου· ὑπηρέτησε στον 11ο λόχο τοῦ 3ου τάγματος τοῦ 5/42 Συντάγματος. «[…] Την άλυν υμέραν ύχαμι Χριστωγένων, ύτων το ονωμά μου. Ερχόνταν τα πεδιά τού λόχου μου κι μόλεγαν ”Χρόνηα Πολά” κε μου φένονταν παράξυνον!.. Αλά δεν πιράζη, επέρασεν και αφτές υ μέρες…».
.—Το Γ΄Σώμα τού Ελληνικού στρατού μαχόμενο συνεχίζει την προέλασή του προς Βιλατζίκ (Μπιλε τζίκ) (Βηλοκώμων ἤ Βηλέκωμα).
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.
1934.—Δολοφονική απόπειρα εναντίον τού Γεώργιου Κονδύλη. Γιά τον Κονδύλη έγραφε απαξιωτικά ο Νικόλαος Πλαστήρας (σε μία επιστολή του στην Πηνελόπη Δέλτα με ημερομηνία 17 Δεκεμβρίου 1935): «[…] Πώς θα λυθεί το μεγάλο αυτό πρόβλημα; Βεβαίως με συμβιβασμούς, με υποχωρήσεις, με περιστροφές, που δίδουν θέσιν εις την πρώτην γραμμήν τής πολιτικής ζωής τού έθνους εις τα ανθρωπάρια τύπου Κονδύλη και Σία, δεν λύεται».
1935.—Ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος σταματάει το ποδόσφαιρο σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών, αγωνιζόμενος γιά τελευταία φορά με τον Ολυμπιακό εναντίον τής Ουίπεστ (0-1 με γκολ τού Kahlai) λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων.
1936.—Η κυβέρνηση Μεταξά δημιουργεί ειδικό σώμα γιά την πάταξη τής φοροδιαφυγής και τού λαθρεμπορίου.
1940.—Οι Ελληνικές δυνάμεις κατόπιν επιθέσεως καταλαμβάνουν από τις ιταλικές δυνάμεις όλες τις θέσεις επί τής γραμμής Χιμάρας-Μπιλιένας.
.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Λευκάδα και την Κέρκυρα. Στον βομβαρδισμό τής Κέρκυρας από την ιταλική αεροπορία, πλήχθηκε με βραδυφλεγή βόμβα το καταφύγιο τού υποκαταστήματος τής Εθνικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο 21 άτομα και να τραυματιστούν άλλα 30.
.—Τα Χριστούγεννα τού 1940 άρχισε η πιό παράξενη χερσαία επιχείρηση στην ιστορία τής αεροπορίας μας. Μετά την ακινητοποίησή τους στο αεροδρόμιο Πτολεμαΐδος λόγω των καιρικών συνθηκών, διοικητής, πιλότοι, υπαξιωματικοί, σμηνίτες, μουντζουρωμένοι ως τα αυτιά, αποσυναρμολόγησαν ένα προς ένα τα αεροπλάνα και τα φόρτωσαν σε μεγάλα αυτοκίνητα. Μετά άνοιξαν δρόμο μέσα στα χιόνια μέχρι το Αμύνταιο. Εκεί φόρτωσαν τα κομμάτια στο τραίνο και τα πήγαν στο Σέδες. Σε έξι ακριβώς ημέρες, τα αεροπλάνα ήταν και πάλι συναρμολογημένα. Την 3η Ιανουαρίου 1941 προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων έτοιμα να δράσουν.
1941.—(ίσως σήμερα). Οι Γερμανοί εκτελούν γιά αντίποινα τον άτυχο Αθωνίτη μοναχό Γαβριήλ Διονυσιάδη από το χωριό Μπόμπια Ηρακλείου Κρήτης, τον οποίο κρατούσαν στις φυλακές Επταπυργίου Θεσσαλονίκης γιά πολλούς μήνες και χωρίς να τού έχει απαγγελθεί κατηγορία.
1942.—Αρχίζει η αντιστασιακή δράση τής Εθνικής Αντιστασιακής οργανώσεως «Προμηθεύς». Μετά όμως από την σύλληψη των μελών της, στις 2 Φεβρουαρίου 1943, και τον τουφεκισμό τους από Γερμανούς στις 17 Ιουνίου 1943, η ομάδα δυστυχώς διαλύθηκε.
1943.—Ανήμερα Χριστουγέννων. Οι αντίχριστοι και απολίτιστοι Γερμανοί εισέβαλαν γιά δεύτερη φορά στο πανέμορφο χωριό Δόλιανη. Η συνταχθείσα έκθεση τού κράτους αναφέρει ότι το χωριό δέχθηκε τέσσερεις επιθέσεις από τους αποκτηνωμένους Γερμανούς, ενώ χαρακτηριστική είναι αρχή τής εκθέσεως, η οποία αναφέρει: «[…] Κείμενον επί μαγευτικής τοποθεσίας, ήτο ωραιότατον προ τής καταστροφής του. Ήδη είναι σωρός ερειπίων ….» Λεηλατήθηκαν τα πάντα. Ό,τι δεν κατάφεραν να αποσπάσουν, το κατέστρεφαν. Τα δε οικήματα, 127 κατοικίες, 1 σχολείο, δύο κοινοτικά καταστήματα και 3 εκκλησίες, κάηκαν ολοσχερώς μαζί με 3 ψυχές φυλακισμένες μέσα στα σπίτια τους. Μαζί με αυτούς, εκτελέστηκε κι’ ένας πατέρας με τον γυιό του.
1944.—«Δεκεμβριανά». Συνεχίζουν γιά εικοστί δεύτερη ημέρα οι μάχες στην πρωτεύουσα Αθήνα, με βαριές απώλειες από πλευράς κομμουνιστών. Ολόκληρα «συντάγματα», όπως τα ονόμαζαν, αποδεκατίστηκαν και διαλύθηκαν.
.—Την ίδια ημέρα, ο Άγγλος πρωθυπουργός Τσώρτσιλ έφτασε στην Αθήνα συνοδευόμενος από τους υπουργούς των Εξωτερικών Ίντεν και Μέσης Ανατολής Μακμίλλαν. Προηγουμένως είχε φθάσει ο στρατάρχης Αλεξάντερ. Επακολούθησαν τριήμερες συσκέψεις στην οικία Μαξίμου, με τους Έλληνες επίσημους και αντιπρόσωπους τού ΕΛΑΣ, προς εξεύρεση συμβιβαστικής λύσεως. Όμως αυτές οι συνομιλίες κατέληξαν σε αδιέξοδο. Κατόπιν τούτου, αποφασίστηκε η εκκαθάριση τής προκληθείσας από το κομμουνιστικό κίνημα καταστάσεως, με ραγδαία στρατιωτική ενεργεία.
1947.—Ισχυρές κομμουνιστικές δυνάμεις αποτελούμενες από πέντε ταξιαρχίες επιτίθενται την ημέρα των Χριστουγέννων εναντίον τής Κόνιτσας. Είχε προηγηθεί η ίδρυση τής παράνομης «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβερνήσεως» από τους κομμουνιστές στις 23 Δεκεμβρίου. Η επίθεση στην Κόνιτσα έγινε διότι αναζητούσαν μόνιμη έδρα, και η προπαρασκευή της είχε αρχίσει από το φθινόπωρο τού 1947. Έτσι, αντί γιά Χριστουγεννιάτικες καμπάνες, οι κάτοικοι τής ακριτικής Κόνιτσας άκουσαν τον ορυμαγδό πολυβόλων και όλμων που εξαπέλυσαν πέντε κομμουνιστικές ταξιαρχίες. Την περίοδο εκείνη στην Κόνιτσα ζούσε ο άγιος Παΐσιος. Η επιχείρηση διήρκεσε επτά ημέρες. Σύμφωνα με τον Βαφειάδη, ο Ζαχαριάδης είχε πει ότι : «…θα πάρουμε την Κόνιτσα, θα φτιάξουμε την κυβέρνηση και πιθανόν ν’ αναγνωριστούμε από την Σοβιετική Ένωση…»
1948.—Ημέρα Χριστουγέννων και ο αθλιότατος αλβανός φύλαρχος παύει τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόφορο, τον οποίον έθεσε σε κατ’ οίκον φυλάκιση. Το είχε καταγγείλει ως «επιζήμιον εις την αλβανικήν ορθόδοξον εκκλησίαν», ενώ, στις 19 Ιουνίου τής επόμενης χρονιάς (δηλαδή ούτε 6 μήνες αργότερα) τον θανάτωσε δηλητηριάζοντάς τον με αέριο λέγοντας πως πέθανε από… καρδιακή προσβολή.
1963.—Συνεχίζουν τα αιματηρά επεισόδια στην Κύπρο. Οι αιματηρές συγκρούσεις άρχισαν το βράδυ τής 20ης προς 21η τού μήνα, όταν δύο τούρκοι τής Κύπρου αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο γιά μεταφορά όπλων, και κατά την συμπλοκή με την αστυνομική περίπολο έχασαν την ζωή τους. Την επόμενη ημέρα επιτέθηκε στην Λευκωσία ένοπλος όχλος τού είδους τους.
1966.—Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στο νοσοκομείο “Όρος Σινά” τού Λος Άντζελες, ο ελληνικής καταγωγής Νικόλαος Δάνδολος ή Δάνδολας, γνωστός ως Νικ δε Γκρικ “Nick the Greek“. Θεωρείται ο μεγαλύτερος χαρτοπαίκτης στην ιστορία των Η.Π.Α.. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο Κρήτης στα 1883, ενώ έδωσε πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια (περίπου 400 εκατομμύρια με βάση τον πληθωρισμό τού 2004), σε φιλανθρωπικά έργα. Υπήρχαν περίοδοι όπου στο Λας Βέγκας (Las Vegas) έρχονταν χιλιάδες επισκέπτες, όχι γιά τα αστραφτερά κτήρια και τα φαντασμαγορικά θεάματα (shows), αλλά γιατί τους τράβηξε εκεί η φήμη τού Νικ τού Έλληνα (Nick the Greek). Οι ιστορίες γύρω από το πρόσωπό του αγγίζουν τα όρια τού μύθου και οι παλαιότεροι δυσκολεύονται να διηγηθούν κάποια ιστορία από τις εποχές εκείνες χωρίς να αναφέρουν το όνομά του.
1972.—Απεβίωσε στην Ερμούπολη τής Σύρου ο δημοσιογράφος και λογοτέχνης, Κωνσταντίνος Μπαστουνόπουλος, γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κωστής Μπαστιάς. Υπήρξε επίσης θεατρικός συγγραφέας αλλά και γενικός διευθυντής τού Βασιλικού Θεάτρου. Γεννήθηκε στις 5/2/1901.
1987.—Οι συνεχείς εκρήξεις σε στρατιωτικές αποθήκες στην Μαλακάσα έχουν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων· τα μεσάνυχτα μεταξύ 24ης και 25ης Δεκεμβρίου, μιά ταραγμένη φωνή στην άλλη άκρη τής τηλεφωνικής γραμμής φώναζε: «Πήραν φωτιά τα πυρομαχικά στο στρατόπεδο Μαλακάσας και σκάνε. Στο 39ο χιλιόμετρο τής εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας. Κινδυνεύει η Αθήνα». Νάρκες, εμπρηστικές βόμβες, βλήματα όλμων, φωτοβολίδες, σφαίρες και άλλα πυρομαχικά, έσκαγαν ταυτόχρονα γιά 12 συνεχόμενες ώρες.
1994.—Τέσσερεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν στην Λάρισα, στα επεισόδια που προκάλεσαν οπαδοί τού έκπτωτου Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου, Θεολόγου, εις βάρος τού Ιγνάτιου.
1997.—Ανήμερα Χριστουγέννων και σε αντίθεση με την ελληνοτουρκική συμφωνία που προηγήθηκε στην Μαδρίτη, 12 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη προχώρησαν σε παραβιάσεις τού Ελληνικού εναέριου χώρου. Στην Συμφωνία τής Μαδρίτης (8/7/1997), Ελλάδα και τουρκία ανέλαβαν την υποχρέωση να βελτιώσουν τις διμερείς σχέσεις του που θα βασίζονται σε: *Αμοιβαία δέσμευση γιά την ειρήνη, την ασφάλεια και την συνεχή ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας. *Σεβασμό τής κυριαρχίας τής κάθε χώρας. *Σεβασμό των Αρχών τού Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών. *Δέσμευση αποφυγής μονομερών ενεργειών στην βάση τού αμοιβαίου σεβασμού και τής επιθυμίας, ώστε να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξήγηση, και *Δέσμευση διευθέτησης των διαφορών τους με ειρηνικά μέσα, στην βάση αμοιβαίας συναίνεσης και χωρίς την χρήση βίας ή την απειλή βίας».
2016.—Απεβίωσε ο διεθνούς φήμης και ελληνικής καταγωγής (Κύπριος) καλλιτέχνης γνωστός ως Τζώρτζ Μάικλ. Σε μία από τις τελευταίες του δημόσιες δηλώσεις, είχε γράψει : «Αν δεν ξαναδούν το πρόσωπό μου ως το τέλος τής ζωής μου, δεν με νοιάζει, δεν είναι τρομερό… Μένουν τα τραγούδια μου. Και μόνο αυτό έχει αξία, έτσι δεν είναι;».