,
,
24 Δεκεμβρίου
,
427.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Σισίνιος Α΄. Ανέλαβε τον θώκο το 426, μετά τον θάνατο τού προκατόχου του Αττικού, και η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του στις 11 Οκτωβρίου.
563.—Τελούνται μεγαλοπρεπώς από τον Πατριάρχη Ευτύχιο τα εγκαίνια τού αναστηλωμένου και ανακαινισμένου ναού τής Αγίας τού Θεού Σοφίας, μετά την κατάρρευση τού μοναδικού στην ιστορία τής αρχιτεκτονικής, τρούλου, συνεπεία σεισμού το 557. [Από το Συναξάριον τής Εκκλησίας γνωρίζουμε ότι «[…] τα εγκαίνια τής τού Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, ήτοι τής Αγίας Σοφίας», εορτάζονται στις 23 Δεκεμβρίου. Τα πρώτα εγκαίνια, έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου τού 537 και τα δεύτερα εγκαίνια, μετά την κατάρρευση τού τρούλου, έγιναν στις 24 Δεκεμβρίου τού 563.]
820.—Με αφορμή την εικονομαχική πολιτική τού Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄, οι εικονολάτρες με αρχηγό τον Μιχαήλ Β΄Τραυλό εξύφαναν συνωμοσία εναντίον του, η οποία όμως απέτυχε. Παραμονή Χριστουγέννων, ο Μιχαήλ καταδικάστηκε σε θάνατο επί εσχάτη προδοσία. Αλλά ο Αυτοκράτορας ανέβαλε την εκτέλεση.
857.—Μόνος πλέον υποψήφιος γιά τον Πατριαρχικό θρόνο, παρέμεινε ο Φώτιος (βλ. & 20 τού μηνός). Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄, μέσα σε πέντε ημέρες πέρασε από λαϊκός όλους τους κατώτερους ιερατικούς βαθμούς, με τελική κατάληξη την χειροτονία του σε πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Προηγήθηκε η καθαίρεση τού Πατριάρχη Ιγνάτιου από τον καίσαρα Βάρδα. Με ένα μοναδικό τέχνασμα, ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ μαζί με τον καίσαρα Βάρδα, άφησαν εκτός διαδοχής όλους τους συνυποψήφιους τού Φώτιου, ο οποίος έμεινε και μοναδικός διάδοχος.
1500.—Δεκαέξι χρόνια μετά την αναγκαστική εκχώρηση τής Κεφαλλονιάς στους οθωμανούς το 1484, ο ισπανο-βενετικός στόλος την επανακαταλαμβάνει. Κατά την διάρκεια των τριών αιώνων βενετικής κυριαρχίας διαμορφώθηκαν τρείς κοινωνικές τάξεις. Οι ευγενείς, καταγεγραμμένοι στην «Χρυσή Βίβλο», οι αστοί, και οι χωρικοί, με αποτέλεσμα την εκδήλωση οξύτατων κοινωνικών αντιθέσεων. Το ίδιο διάστημα, η Κεφαλλονιά δέχτηκε την θετική πολιτισμική επίδραση τής Κρήτης όταν μετά την τραγική άλωση τού Χάνδακα, κύμα Κρητών προσφύγων κατέφυγε στο νησί ενδυναμώνοντάς το πληθυσμιακώς και πολιτισμικώς.
1502.—Μεταξύ τουρκίας και Βενετίας υπογράφεται Συνθήκη στην Κωνσταντινούπολη, κατά την οποία ολόκληρη η Πελοπόννησος και η νήσος Αίγινα περιέρχονται στην τουρκία. Η Βενετία διατήρησε μόνο το Ναύπλιο και την Μονεμβασιά, κτήσεις τις οποίες θα χάσει αργότερα (1540).
1522.—Μετά την Συνθήκη που υπογράφηκε μεταξύ τού Σουλτάνου Σουλεϊμάν και τού Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών τής Ρόδου Φιλίππου Ντε Λ’ Ισλ- Αδάμ, περνάει και η νήσος Λέρος μαζί με όλες τις κτήσεις τού Τάγματος στο Αιγαίο στα οθωμανικά χέρια.
1673.—Γάλλοι Ιππότες πειρατές μεταφέρουν τον πρεσβευτή τής χώρας τους στις Κυκλάδες, γιά να περάσουν μαζί τις γιορτές των Χριστουγέννων. Αφού γευμάτισαν στο πλοίο τού αρχιπειρατή Δανιήλ, ο οποίος πρόσφερε δώρα αξίας 300 σκούδων στο πρέσβη (από την λεία μεγάλου εμπορικού που έπεσε στα χέρια τους), μεταφέρθηκαν στο σπήλαιο τής Αντίπαρου γιά την λειτουργία τής Θείας Γεννήσεως (…) Αυτοί είναι οι περίφημοι Ιππότες κι’ αυτός είναι ο δήθεν πολιτισμός τής Ευρώπης.
1820.—Ο Παπαφλέσσας απέστειλε από το Άργος προς τους προκρίτους τής Πελοποννήσου, τις οδηγίες του γιά την έκρηξη τής Επαναστάσεως, που περιλαμβάνονταν σε εννέα άρθρα. Στις οδηγίες αυτές υπήρχε και όρκος, ο οποίος άρχιζε ως εξής : «Ορκιζόμεθα, εν ονόματι Ιησού Χριστού, ότι, δι’ αγάπην τής Πατρίδος, αποφασίζομεν να χύσωμεν το αίμα μας».
1821.—«Μάχη ἔξω τῶν Χανίων τῆς Κρήτης. Νίκη Κρητῶν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἀ. Σήφακα, Ρούσου Βουρδουμπῆ, Πρωτοπαπαδάκη καὶ Ἀ. Μελιδόνη κατὰ Μουσταφάπασα». Στα περίχωρα των Χανίων οι Κρήτες επαναστάτες με αρχηγούς τους Σήφακα, Ρούσο Βουρδουμπή, Πρωτοπαπαδάκη, Μελιδόνη κ.ά. μάχονται εναντίον των τούρκων τού Μουσταφά μπέη και τους νικούν.
1822.—Οι τούρκοι, το βράδυ τής παραμονής των Χριστουγέννων πραγματοποίησαν έφοδο εναντίον τού Μεσολογγίου, αλλά απέτυχαν οικτρά. Αιτία τής αποτυχίας τους ήταν η έγκαιρη προειδοποίηση των πολιορκημένων, από τον Έλληνα ακόλουθο τού Βρυώνη, Ιωάννη Γούναρη. Έτσι έληξε η πρώτη πολιορκία τού Μεσολογγίου. Ο Γούναρης, με την προειδοποίησή του έσωσε το Μεσολόγγι, αλλά έχασε τα παιδιά και την γυναίκα του, τα οποία στραγγάλισε ο πασάς όταν επέστρεψε ταπεινωμένος στα Ιωάννινα· όταν ο Γούναρης πληροφορήθηκε την απώλεια τής οικογένειάς του, ασκήτεψε σε μία σπηλιά πάνω από το εκκλησάκι τής Παναγίας τής Ελεούσας στην Κλεισούρα, μέχρι τον θάνατό του.
.—Στην Κατοχή Βονίτσης οι Έλληνες επιτίθενται εναντίον των τούρκων και τους τρέπουν σε φυγή.
1823.—(π. ημ.) «Ἄφιξις Λόρδου Βύρωνος εἰς Μεσολόγγιον μετὰ τῶν Ἰταλῶν Γάμβα καὶ ἰατροῦ Βράνου καὶ τῶν Ἄγγλων Τρελώνην καὶ Βάσιν». Ο λόρδος Βύρων έφτασε στο Μεσολόγγι, όπου έγινε δεκτός με μεγάλο ενθουσιασμό από τους κατοίκους (5/1/1824 με το ν. ημ).
1828.—Ο Μαχμούτ πασάς με ισχυρό στρατό κατακαίει την Βοιωτία. Κατά τις επιχειρήσεις τού 1828 στην Ανατολική Στερεά, οι τούρκοι πολιορκήθηκαν από το Σώμα τού Βάσου Μαυροβουνιώτη και στις 5 Νοεμβρίου 1828 υποχώρησαν. Όμως νέο τουρκικό σώμα υπό τον Μαχμούτ πασά επανακατέλαβε την πόλη· αναγκάστηκε όμως να την εγκαταλείψει στις 8 Φεβρουαρίου 1829.
1887.—Η «Νέα Εφημερίς» δημοσιεύει σε φύλλο της την έκδοση τού τελευταίου γιά το έτος 1887 τεύχους τού ελληνικού περιοδικού «Κλειώ». Όπως γράφτηκε στον έντυπο: «Εξεδόθη και ο αριθμός 24ος ο τελευταίος τού έτους, τούτου τού καλλίστου εν Λειψία εκδιδομένου εικονογραφημένου ελληνικού περιοδικού “Κλειούς”. Εν τω τεύχει τούτω περιέχονται δύο εικόνες… και τρίτη τού εν Βουδαπέστη αγάλματος τού Φραγκίσκου Δεάκ, (Deák Ferenc) διασήμου πολιτευτού τής Ουγγαρίας εξ Ελλήνων καταγομένου».
1895.—Το περιοδικό «Χριστουγεννιάτικα Ολύμπια» στο τεύχος του τής 24ης Δεκεμβρίου 1895, δημοσίευσε εικόνες από την σύλληψή τού καταζητούμενου από τις γερμανικές αρχές βαρώνου Γουλιέλμου Χάμμερστάιν. Ήταν πρώην αρχηγός τού γερμανικού συντηρητικού κόμματος, βουλευτής και εκδότης τής Kreuz-Zeitung. Οι γερμανικές αρχές τον καταζητούσαν γιά την εμπλοκή του σε δωροδοκίες και χρηματικές υπεξαιρέσεις. Στην Ελλάδα κατέφυγε με το ψευδώνυμο William Herbart.
1897.—Ο πατριάρχης Αντιοχείας Σπυρίδων, ύστερα από πιέσεις εγκατέλειψε την Δαμασκό και εγκαταστάθηκε στην μονή τής Σεϊδανίγια. Τελικά τον Ιανουάριο τού 1898, δέχτηκε να υπογράψει την παραίτησή του και να αποχωρήσει οριστικά από την Συρία. Στο παρασκήνιο, η Ρωσία είχε μεθοδεύσει με συστηματική προπαγάνδα την μεταστροφή των αραβόφωνων, που μέχρι τότε καυχιόνταν ότι είναι Έλληνες Ρούμ, σε Άραβες… Το έργο αυτό ανέλαβαν κατά τρόπο συστηματικό ειδικές ρωσικές εταιρείες με εκδόσεις, σχολεία, ιδρύματα και αποστολή υπότροφων στην Ρωσία. Οπότε, με την ρωσική δημιουργία «απαιτήσεων» τού αραβόφωνου πληρώματος, ο Πατριάρχης Σπυρίδων αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Τα ίδια βεβαίως έκαναν οι Ρώσοι και στην περίπτωση τής βουργάρικης εξαρχίας και συνεχίζουν έως τις μέρες μας.
1904.—Την παραμονή τής Θείας Γεννήσεως, το σώμα τού καπετάν Ρούβα κίνησε γιά το Πισοδέρι μετά από πρόσκληση των κατοίκων. Δυστυχώς, μετά από την εμφάνιση τάγματος τού τουρκικού στρατού στην περιοχή γύρω από το χωριό, έφυγαν εσπευσμένα. Μετά από μεγάλη ταλαιπωρία (πυκνό χιόνι με απίστευτο κρύο), επέστρεψαν πάλι στο Ζέλοβο, την στιγμή που οι καμπάνες καλούσαν τους Χριστιανούς να προσέλθουν στην δοξολογία γιά την γέννηση τού Σωτήρα Χριστού. Κι’ εκεί όμως δεν θα χαρούν πολύ (βλ. 25/12ου).
.—Την απόπειρα τού καπετάν Βάρδα να μεταβεί στο χωριό Ζάντσικο, απέτρεψε ο δυσμενής χιονοστρόβιλος, ο οποίος ανάγκασε τον αρχηγό να παραμείνει στην Λάγκα. Εκεί, αφού έστησε ισχυρά καραούλια, γιόρτασαν πανηγυρικά οι Λαγκιώτες, αμέριμνοι γιά πρώτη φορά μετά από χρόνια, την Άγια ημέρα των Χριστουγέννων, μαζί με τους Μακεδονομάχους.
1905.—Την παραμονή των Χριστουγέννων, η συμμορία τού αιμοδιψούς Μπέλκου ξανακτυπά το χωριό Σκότσιβερ Μακεδονίας. Δεν είχε συμπληρωθεί ούτε ένας μήνας από την άγρια δολοφονία πέντε κατοίκων τού χωριού (βλ. 28 Νοεμβρίου). Οι, Αθανάσιος Χρήστου, Μήτρος Κοβές, Πέτρος Πέτκος, Πέτρος Στογιάννου και Βασίλειος Τσιπλάκης, συμπλήρωσαν αυτή την φορά τον τεράστιο αιματοβαμμένο κατάλογο των μαρτύρων τής Μακεδονίας.
1906.—Ο ικανότατος πρόξενος Σερρών, Αντώνιος Σακτούρης, έγραψε σε αναφορά του με σημερινή ημερομηνία: «[…] Λαμβάνω την τιμήν να πληροφορήσω ευχαρίστως το Β. Υπουργείον ότι εκ των βουλγαροφώνων χωρίων τής πεδιάδος Πετρίτσης, τρία, το Μίτιβο, το Σιαρμπάνοβο, και Τοπόλνιτσα, σχισματικά από δεκαετίας, δι’ αναφοράς των προς τας τουρκικάς αρχάς Πετρίτσης και τον Μητροπολίτην Μελενίκου κ. Αιμιλιανόν, εδήλωσαν ότι επανέρχονται εις την Ορθοδοξίαν. (….) Προς τας ανωτέρω χωρίοις, έτερον το Κολάροβον, είχεν προηγουμένως δηλώσει επισήμως, ότι επανέρχεται και αυτό εις την Ορθοδοξίαν» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).
1906.—Μεσάνυχτα προς Χριστούγεννα, μία συμμορία αιμοδιψών βούργαρων επιτέθηκε στο χωριό Ζίρνοβο (Νομού Σερρών) πυρπολώντας κατοικίες, μέσα στις οποίες βρήκαν τραγικό θάνατο 7 Έλληνες. Μόλις πριν λίγες ημέρες επιτέθηκαν και στην Αγριανή (βλ. 12/12ου), με τον ίδιο σκοπό και με την ίδια αδράνεια των τούρκων στρατιωτικών τού χωριού. Στην Αγριανή δε, επί 5 ολόκληρες ώρες που κράτησε το κακό, και ενώ το τουρκικό τμήμα ήταν σε όλη την διάρκεια περικυκλωμένο, οι τούρκοι δεν έριξαν ούτε μία σφαίρα και από τις 200 βουργάρικες κ α μ μ ί α δεν κτύπησε τον τοίχο τού τουρκικού στρατώνα (….)
1909.—Η δεύτερη και μεγαλύτερη πυρκαγιά (23/7/1884 η πρώτη), κατέστρεψε ολοσχερώς την κεντρική πτέρυγα και τα αντίστοιχα σε αυτήν τμήματα τής ανατολικής και δυτικής πτέρυγας των ανακτόρων (σημερινή βουλή). Η βασιλική οικογένεια αναγκάστηκε να μετακομίσει στο θερινό ανάκτορο τού Τατοΐου. Η κατάσβεση τής πυρκαγιάς κατορθώθηκε δύο ημέρες μετά.
1912.—Οι τουρκικές δυνάμεις υπέρτερες σε αριθμό στο Γρεβενίτι Ηπείρου, επιτίθενται σφοδρώς εναντίον των Ελληνικών δυνάμεων και αναγκάζουν αυτές σε σύμπτυξη.
1914.—Παραμονή Χριστουγέννων στον Πόντο (γιά την ακρίβεια στην περιοχή τής Αργυρουπόλεως καθώς και αλλού), διατάσσεται από τους τούρκους η άμεση στρατολόγηση όλων των Ελλήνων δασκάλων. Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των αιμοβόρων συνεχίζουν.
1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
1920.—Το Γ΄ Σ.Σ. έφθασε μέχρι την γραμμή Αβγκίν-Κιβαλίτσα και μετά επέστρεψε στην γραμμή εξορμήσεώς του, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1921. Μετά τις εκλογές τού Νοεμβρίου, η Στρατιά αποφάσισε (11/24 Δεκεμβρίου 1920) όπως προβεί σε δύο επιθετικές ενέργειες, χωρίς καμμία αριθμητική ή υλική ενίσχυση των μέσων της και όχι επαρκώς πληροφορημένη γιά την σημαντική αύξηση των πολεμικών μέσων τής Κεμαλικής τουρκίας. Η πρώτη από αυτές τις επιθετικές αναγνωρίσεις που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο τού 1920 στην περιοχή τού Εσκί Σεχήρ γιά την διαπίστωση των εχθρικών δυνατοτήτων, ήταν μία λανθασμένη τακτική επιλογή, που έδωσε στον Κεμάλ την ευκαιρία να ομιλεί γιά ήττα των Ελλήνων.
1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία, δρα με πυροβολικό και περιπόλους.
1928.—Την στιγμή που η κυβέρνηση Βενιζέλου έχει δώσει εντολές στον πρέσβη μας στην Άγκυρα γιά κινήσεις που θα συσφίξουν τις σχέσης με την γείτονα, οι τούρκοι μας κατηγορούν ψευδώς γιά καταπιέσεις των μουσουλμάνων στην Δυτική Θράκη (…)
1940.—Την παραμονή των Χριστουγέννων στο βοηθητικό αεροδρόμιο Πτολεμαΐδος επικρατούσε σιωπή απελπισίας στο σπιτάκι που έμεναν οι πιλότοι μας των 22 και 23 μοιρών διώξεως. Η επιδείνωση των καιρικών συνθηκών, οι χιονοπτώσεις και οι χαμηλές θερμοκρασίες κατέστησαν τον διάδρομο τροχιοδρομήσεως ακατάλληλο. Ούτε ο ικανότατος Κελαΐδής δεν κατόρθωσε να απογειωθεί. Ακινητοποιημένα λοιπόν τα καταδιωκτικά μας στους πάγους περίμεναν την καλοκαιρία…
.—Ο άθλος τού υποβρυχίου «Υ2 Παπανικολής». Σαν σήμερα, εκμεταλλευόμενος τις πληροφορίες που είχε πάρει από τον αιχμάλωτο κυβερνήτη τού ιταλικού οπλιταγωγού «Αντουανέτα», ο κυβερνήτης τού υποβρυχίου «Παπανικολής» Μίλτων Ιατρίδης, ενεδρεύει και επιτίθεται σε νηοπομπή αποτελούμενη από δώδεκα εμπορικά, η οποία θα ενίσχυε με πολεμικό υλικό τον εχθρό στην αλβανία. Η νηοπομπή είχε συνοδεία προστασίας έξι αντιτορπιλικών και πλήθος αεροσκαφών βομβαρδιστικών και αναγνωριστικών. Το συνολικό βάρος των βυθισμένων ιταλικών σκαφών ήταν 25.000 τόνοι. Το υποβρύχιο, χάρις στον άξιο κυβερνήτη του, άντεξε τον καταιγισμό τής ιταλικής αντεπιθέσεως και επέστρεψε σώο με το ηρωικό του πλήρωμα στον ελληνικό ναύσταθμο. Ο ενθουσιασμός με τον οποίο έγινε η υποδοχή τού θρυλικού υποβρυχίου δύο ημέρες μετά, είναι υπεράνω περιγραφής. Τέτοιος ο ηρωισμός κυβερνητών και πληρωμάτων και με δεδομένη την αναλογία των Υποβρυχίων Ελλάδος-Ιταλίας η οποία ήταν, 1 προς 20 !..
.—Το υποβρύχιο “Υ1 Κατσώνης”, με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Σπανίδη, εισήλθε στον τομέα του έξω από το Δυρράχιο την 24η Δεκεμβρίου, έπειτα από κοπιώδη πλου με ελάχιστη ορατότητα και σφοδρότατη κακοκαιρία.
.—Οι Ιταλοί συνεχίζουν την επίθεση εναντίον τού Β΄ Σώματος Στρατού αλλ’ ουδέν επιτυγχάνουν.
.—Το παρά την Σκουταρά 3ο Τάγμα τού 6ου Σ.Π. βαλλόμενο σφοδρώς από ιταλικό πυροβολικό και όλμους, δεν μπόρεσε να σημειώσει πρόοδο, έχοντας υποστεί σημαντικές απώλειες.
1942.—Συνεννοήσεις με το Ε.Α.Μ. προτείνει ο αρχηγός τού Κόμματος των Φιλελευθέρων, Θεμιστοκλής Σοφούλης.
.—Απεβίωσε ο δικηγόρος και πολιτικός Ιωσήφ Κούνδουρος. Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1885 και ήταν πατέρας τού σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου.
.—Το ολοκαύτωμα τού Μικρού Χωριού στην Ευρυτανία. Οι Ιταλοί, μετά τα δραματικά γεγονότα τής 18ης Δεκεμβρίου, επέστρεψαν στο χωριό που τους είχαν στήσει ενέδρα κομμουνιστές τού Κλάρα-Βελουχιώτη. Αφού έκαψαν τα περισσότερα σπίτια, προέβησαν στην εκτέλεση 13 ομήρων τους οποίους είχαν λάβει από το προηγούμενο ολοκαύτωμα (βλ. 18/12ου). Η μανία των Ιταλών ήταν τόση, που ξέσπασαν και σε άλλα χωριά τής περιοχής, ενώ το συγκεκριμένο καταστράφηκε τρείς φορές σε όλη την περίοδο τής Κατοχής.
.—Μητρόπολις Ναυπακτίας και Ευρυτανίας. Ο εφημέριος στην Αγία Παρασκευή τού Μεγάλου Χωρίου, πατέρας Δημήτριος Βαστάκης, θανατώθηκε με φρικτό τρόπο από τους Ιταλούς κατακτητές οι οποίοι έριξαν το βασανισμένο σώμα του σε ένα από τα σπίτια που πυρπόλησαν. Οι Ιταλοί είχαν ξεσπάσει στους αθώους άμαχους τού χωριού, μετά από επίθεση που είχαν δεχθεί από αντάρτες στις 18 Δεκεμβρίου. Ο καλοκάγαθος ιερέας μαρτύρησε στα χέρια τους πριν πεθάνει μέσα στις φλόγες.
1943.—Ο άτυχος ιερέας Μιχαήλ Κυριάκης, εφημέριος τής Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας, απήχθη και δολοφονήθηκε από αντάρτες κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ.
1944.—Έτσι κόπηκε το νήμα μιάς ζωής γεμάτης από χριστιανική και εθνική δράση. Ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Κρητικός δολοφονήθηκε από τον ΕΛΑΣ μετά από την απαγωγή του. «Ο θάνατος επήλθεν εκ τραύματος τού λαιμού διά πυροβόλου όπλου» σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση (Αριθ. ληξ. πράξ. 192/Θ/45).
.—Τα μεσάνυχτα τής ίδιας ημέρας δολοφονήθηκε από τον ΕΛΑΣ ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Λυμπρίτης στην θέση «Μάρμαρα» στις Κουκουβάουνες. Ο ιερέας είχε απαχθεί από τις 14 Δεκεμβρίου, και βασανίσθηκε φρικτά επί δέκα ημέρες. Ο νεκρός του βρέθηκε κοντά στην χωματερή, ακρωτηριασμένος, δεμένος με καλώδια και με σπασμένα τα πόδια από σιδερένιο λοστό. «Ούτε είδος είχε ούτε μορφή».
.—Οι αλβανοί σύντροφοι τού ΕΑΜ απαγάγουν και δολοφονούν τον εφημέριο τού χωριού Σέλτση τής Βορείου Ηπείρου, Λιάμη Λίτη.
.—Οι κομμουνιστές κυριολεκτικά θερίζονται μέσα στην πρωτεύουσα. Εκατοντάδες οι νεκροί σε μάχες στην Δραπετσώνα και αλλού.
1947.—Οι οργανωμένοι κομμουνιστές επιτίθενται εναντίον τής Κόνιτσας, αλλά αποκρούονται από τον Εθνικό Στρατό ο οποίος και έσωσε την πόλη. Η πολιορκία θα διαρκέσει μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου.
.—Ο ραδιοσταθμός των κομμουνιστών αναγγέλλει τον σχηματισμό τής παράνομης «κυβέρνησης τού βουνού», με αρχηγό τον Μάρκο Βαφειάδη. Η πρώτη κίνηση των φιλομπολσεβίκων ήταν να αρχίσουν επιθέσεις στην Κόνιτσα, με σκοπό να την κάνουν έδρα τής παράνομης «κυβέρνησής» τους. Ο Ζαχαριάδης έλεγε χαρακτηριστικά: «[…] θα πάρουμε την Κόνιτσα, θα φτιάξουμε την κυβέρνηση και πιθανόν ν’ αναγνωριστούμε από την Σοβιετική Ένωση…»(…)
.—Από δημοσίευση τής αθηναϊκής εφημερίδας ‘’ΕΜΠΡΟΣ’’ μαθαίνουμε ότι : «[…] Πολυμελής συμμορία επετέθη κατά τής Νέας Ζίχνης των Σερρών. Η υπερασπίζουσα την κωμόπολιν μικρά δύναμη Χωροφυλακής, μετά 4ωρων μαχών απέκρουσε τους συμμορίτας, οι οποίοι εν τούτος επέτυχαν την απαγωγήν 14 πολιτών, μεταξύ των οποίων είναι και δύο επανελθόντες εσχάτως εκ τής εξορίας. Εκ των εθνικών δυνάμεων εφονεύθησαν τρείς ως και δύο πολίται. Οι συμμορίται είχαν 4 νεκρούς. Ταυτοχρόνως άλλη συμμορία ενέπρησε τον αστυνομικόν σταθμόν Γαζώρου και επετέθη κατά τού χωρίου Νέα Πέτρα αποκρουσθείσα…» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).
.—Ο Μητροπολίτης Κυρηνείας Μακάριος Β΄ εκλέχθηκε σαν σήμερα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Η κυπριακή Αριστερά τάχθηκε κατά τής υποψηφιότητάς του. Ως αρχιεπίσκοπος Κύπρου υπηρέτησε γιά σύντομο διάστημα δυόμισι χρόνων, μέχρι τον θάνατό του στις 28 Ιουνίου 1950. Ήταν αδιάλλακτος μαχητής, τασσόμενος ενάντια σε κάθε είδους συμβιβασμό με τους Βρετανούς αποικιοκράτες και υπέρ τής λύσεως τού προβλήματος τής Κύπρου με άμεση και άνευ όρων ένωση τού νησιού με την Ελλάδα.
1948.—Οι κομμουνιστές απαγάγουν τον 54 ετών ιερέα τού χωριού Φαναρίου, τής Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος, Λεωνίδα Βακούλα, και τον σφάζουν σαν αρνί στην θέση «Μπελοκομύτη» Ευρυτανίας.
1958.—Ο Γρίβας Διγενής, γιά να διευκολύνει τις συζητήσεις γύρω από το Κυπριακό, εξέδωσε προκήρυξη δηλώνοντας και πάλι ότι η ΕΟΚΑ θα αναστείλει την δράση της, εφ’ όσον κάνει το ίδιο και η άλλη πλευρά. Οι συζητήσεις των Παρισίων μεταξύ αγγλικής, ελληνικής και τουρκικής κυβερνήσεως, κατέληξαν στην συνάντηση Ελλάδος – τουρκίας στην Ζυρίχη τον Φεβρουάριο τού 1959.
1959.—Καταργούνται τα οκτατάξια γυμνάσια στην Ελλάδα και καθιερώνονται τα εξατάξια. Με το Νομοθετικό Διάταγμα 3971/1959, το Γυμνάσιο (κατ’ όνομα μόνο οκτατάξιο), χωρίστηκε σε δύο τριετείς κύκλους, ενώ παράλληλα ιδρύθηκαν τεχνικές σχολές και η Σχολή Εκπαιδευτικών Λειτουργών Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαιδεύσεως (Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε.). Από το 1939 τα πεντατάξια αστικά σχολεία μετατράπηκαν σε τριτάξια και δέχονταν αποφοίτους δημοτικού κατόπιν εξετάσεων. Την ίδια χρονιά το οκτατάξιο κλασσικό Γυμνάσιο, το πρακτικό Λύκειο και το πεντατάξιο Προγυμνάσιο καταργήθηκαν και ιδρύθηκαν δύο κύκλοι μέσης γενικής εκπαιδεύσεως: Το «Γυμνάσιο» ως κατώτερος κύκλος 6 ετών και το «Λύκειο» ως ανώτερος κύκλος 2 ετών.Το Λύκειο περιλάμβανε δύο τμήματα: το «Θεωρητικόν» και το «Πρακτικόν». Παρά την κατάργηση τού οκτατάξιου Γυμνασίου, η ονομασία «Οκτατάξιο Γυμνάσιο» παρέμεινε γιά πολλά χρόνια (1959) και οι τάξεις του ονομάζονταν Γ,Δ,Ε,ΣΤ,Ζ,Η.
1971.—Φοβερή σύγκρουση τρένων έξω από την Αθήνα, προκαλεί τον θάνατο τεσσάρων ατόμων και τον τραυματισμό τριάντα πέντε.
1975.—Κατέπλευσε στην Ελλάδα το Παράκτιο Περιπολικό (ΠΠΚ) «Δίοπος Αντωνίου» το οποίο παραλήφθηκε στις 4 Δεκεμβρίου τού ίδιου έτους στην Γαλλία, με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Ε. Σεραφειμίδη. Το σκάφος ονομάστηκε προς τιμήν τού αείμνηστου Διόπου Αντωνίου, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα την νύχτα τής 20/21 Ιουνίου ή Ιουλίου 1943, όταν το αντιτορπιλικό συνοδείας ΑΔΡΙΑΣ, αντιμετώπισε επιτυχώς την συντονισμένη επίθεση τριών μεγάλων γερμανικών τορπιλακάτων σε νυχτερινή συμπλοκή.
1979.—Δύο άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στον Όλυμπο και άλλοι έξι στο Αιγαίο από την σφοδρή κακοκαιρία.
1984.—Μέλη τής τρομοκρατικής οργανώσεως 17Ν, κατά την διάρκεια ληστείας στο υποκατάστημα τής «Εθνικής Τράπεζας» περιοχής Κάτω Πετραλώνων Νομού Αττικής, δολοφόνησαν (στην δίκη υποστήριξαν ότι δεν είχαν τέτοια πρόθεση), τον αστυφύλακα Χρήστο Μάττη που ήταν σκοπός φύλακας στην Τράπεζα.
1987.—Τα μεσάνυχτα προς 25 Δεκεμβρίου, ανατινάχθηκε στρατιωτική αποθήκη στο στρατόπεδο Μαλακάσας. Το πόρισμα τής έρευνας δεν υπήρξε σαφές, αφού τα αίτια δεν είναι βέβαιο αν προήλθαν από αυτανάφλεξη ύστερα από μακροχρόνια διάβρωση κάποιου πυρομαχικού, ή από αμέλεια. Υπήρξαν 3 τραυματίες, ενώ νάρκες, εμπρηστικές βόμβες, βλήματα όλμων, φωτοβολίδες, σφαίρες και άλλα πυρομαχικά, έσκαγαν ταυτόχρονα επί 12 συνεχόμενες ώρες.
1989.—Επιδρομή τής 17Ν πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο Συκουρίου Λαρίσης, απ’ όπου αφαιρέθηκε μεγάλη ποσότητα από ρουκέτες των 2,36 και 3,4 ιντσών, σφαίρες διαμετρήματος 0,45, 0,38 και 7,62, χειροβομβίδες, ηλεκτρικούς και μηχανικούς πυροκροτητές και άλλο υλικό.
1990.—Ο Σπ. Σπύρου, ειδικός ανακριτής γιά το σκάνδαλο Κοσκωτά, εξέδωσε ένταλμα προσαγωγής κατά τού προέδρου τού ΠΑ.ΣΟ.Κ Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν αυτός που είπε το περίφημο: «Η διαφθορά των πολιτικών στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, είναι ‘’Συνταγματικά κατοχυρωμένη’’ και δεν πρόκειται να εκλείψει αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, ενώ με το άρθρο 4 τού Συντάγματος, καθιερώνεται η ισότητα όλων των Ελλήνων ενώπιον τού Νόμου, με το άρθρο 26 αυτού, καθιερώνεται η διάκριση των κρατικών λειτουργιών ….»
1991.—Ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς παρομοιάζει την εισβολή στην Κύπρο με την επιχείρηση των Συμμάχων στο Ιράκ. (Εδώ θα συμφωνήσουμε με τον ψευδοπρόεδρο….)
1997.—Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών κηρύσσει ενόχους, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, τους Ασημάκη Κατσούλα και Μανώλη Δημητροκάλλη γιά την υπόθεση των “σατανιστών τής Παλλήνης”. Το 2014, ο Δημητροκάλλης αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση των ευνοϊκών όρων τού νόμου αφού είχε εκτίσει τα 3/5 τής ποινής του. Τον Νοέμβριο τού 2001 είχε ήδη αποφυλακιστεί η συνεργός τους Δήμητρα Μαργέτη, ενώ ο Ασημάκης Κατσούλας αποφυλακίστηκε το 2016.
1998.—Ο Ανθυπαστυνόμος Μηζύθρας Αναστάσιος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυροβολισμό αγνώστων. Υπηρετούσε στην Πρεσβεία τής Ελλάδος στην Τυφλίδα τής Γεωργίας και δραστηριοποιούταν στον τομέα εξάρθρωσης κυκλώματος παραχαράξεως και πλαστογραφήσεως εγγράφων. Την ημέρα αυτήν, δέχθηκε πυροβολισμούς από 2-3 άγνωστους μασκοφόρους στην είσοδο τής πολυκατοικίας όπου διέμενε με την οικογένειά του.
2015.—Ἰσονομίας συνέχεια. Δημοσιεύεται στὸ ΦΕΚ Α΄181 τῆς 24ης Δεκ. ὁ νόμος ποὺ ψήφισε ἡ Βουλὴ γιὰ τὸ «Σύμφωνο Συμβιώσεως», στὸ ὁποῖο περιλαμβάνεται καὶ ἕνα δεύτερο κεφάλαιο μὲ τίτλο: «Ἐθνικὸ Συμβούλιο κατὰ τοῦ ρατσισμοῦ καὶ τῆς μισαλλοδοξίας» (!..). Σὲ αὐτό τὸ κεφάλαιο, τὸ ἄρθρο 81Α τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ἀντικαθίσταται μὲ αὔξηση τῶν ποινῶν στὴν περίπτωση ποὺ τελεστεῖ ἔγκλημα λόγῳ χαρακτηριστικῶν φυλῆς, χρώματος, ἐθνικῆς ἤ ἐθνοτικῆς καταγωγῆς, γενεαλογικῶν καταβολῶν, θρησκείας, ἀναπηρίας, σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ, ταυτότητας ἤ χαρακτηριστικῶν φύλου.
2018.—«Έπεσε» η αυλαία σαν σήμερα, παραμονή Χριστουγέννων, γιά τον γνωστό ηθοποιό Γιώργο Μοσχίδη. Ερμήνευσε πάρα πολλούς ρόλους τής κλασικής και σύγχρονης θεατρικής σκηνής, όπως και Αρχαία Τραγωδία. Συμμετείχε και σε αρκετές ταινίες τού ελληνικού κινηματογράφου, καθώς και σε ορισμένα τηλεοπτικά σίριαλ.