Ζάλιου Χρήστου.

……….(…) Ὅταν ἡ νύφη ἔβγαινε στὸ κατώφλι τοῦ σπιτιοῦ της, τὰ ὄργανα ἔπαιζαν ἕνα λυπητερὸ σκοπό, τὴν Γκουβάνα. Ἔκανε ἀργὰ καὶ μὲ κλάματα 3 φορὲς τὸν σταυρὸ της, ἔπειτα ἔσπαγε ἕνα καρβέλι στὰ δύο καὶ τὸ μισὸ τὸ ἔδινε πίσω, γιὰ τὴν παλιὰ της ζωὴ καὶ τὸ ἄλλο μισὸ μπροστὰ της, γιὰ τὴν καινούργια ζωὴ ποὺ ἄρχιζε. Στὴν συνέχεια, ἀποχαιρετοῦσε τοὺς συγγενεῖς της. Φιλοῦσε τὸ χέρι ὅλων τῶν παρευρισκομένων, ἀκόμα καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν καὶ δεχόταν ἀγκαλιές, φιλιὰ καὶ φλουριᾶ ποὺ τὰ καρφίτσωναν στὴν τραχηλιὰ της.

……….Στὴν συνέχεια, ἡ νύφη ἀνέβαινε στὸ ἄλογο ποὺ ἦταν στολισμένο καὶ μὲ τὴν συνοδεία μουσικῆς, ἔφταναν ὅλοι μαζὶ μπροστὰ στὴν ἐκκλησία. Ἐκεῖ ὁ γαμπρὸς ἔδινε στὴν νύφη νὰ κρατήσῃ ἕνα μικρὸ ἀγοράκι, τὸ ὁποῖο φιλοῦσε σταυρωτά. Ὅταν τελείωνε ἡ στέψη, μὲ τὰ ὄργανα καὶ ὅλο τὸν κόσμο ποὺ τοὺς συνόδευε, πήγαιναν στὸ σπίτι τοῦ γαμπροῦ.

 

……….(…) Ὁ γάμος στὰ  χωριά τῆς Νάουσας, εἶχε πολλὲς προετοιμασίες καὶ ξεκινοῦσε μία βδομάδα πρὶν τὴν στέψη τοῦ ζευγαριοῦ. Τὴν πρώτη Κυριακή ἔφτιαχναν τὸ προζύμι, γιὰ νὰ ζυμώσουν τὴν Δευτέρα τὰ κουλουράκια (κουλάτσε). Στὸ ἀλεύρι τῆς προζύμης ἔριχναν μέσα λεφτά (κέρματα) καὶ ἔβαζαν μερικὰ παιδιὰ νὰ τὰ πάρουν μὲ τὸ στόμα μέσα ἀπὸ τὸ ἀλεύρι. Κατὰ τὴν προσπάθειά τους, οἱ μεγαλύτεροι ποὺ ἦταν γύρω γύρω, τοὺς βουτοῦσαν τὰ κεφάλια μέσα στὸ ἀλεύρι. Μὲ τὸ διασκεδαστικὸ αὐτὸ ἔθιμο ξεκινοῦσαν οἱ ἑτοιμασίες τοῦ γάμου.

……….(…) Οἱ χοροὶ ποὺ χορεύονταν σχεδὸν σὲ ὅλα τὰ χωριὰ τοῦ κάμπου τῆς Νάουσας ἦταν: Συρτοὶ χοροὶ (σὲ ρυθμὸ 7/8 και 11/16). Γκάϊντα (σὲ ρυθμὸ 2/4), χορεύονταν ἀπὸ τοὺς ἄνδρες πιασμένους ἀπὸ τοὺς ὥμους, στὴν ἀρχὴ ἀργὰ καὶ μετὰ γρήγορα, καταλήγοντας σὲ αὐτοσχεδιασμοὺς τοῦ πρώτου χορευτή.

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com

Ἐπιμέλεια εἰκόνων:   Ἑ λ λ η ν ι κ ὸ    Ἡ μ ε ρ ο λ ό γ ι ο 

************