ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΣΥΜΕΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (+25/11/1958)

,

25-11-1958-symeou-panagiotis

,

Συμεού Παναγιώτης. Γεννήθηκε στο χωριό Πάχνα, τής επαρχίας Λεμεσού, στις 8 Σεπτεμβρίου 1936. Σκοτώθηκε από Άγγλους στρατιώτες την αυγή τής 25ης Νοεμβρίου 1958 στην Λεμεσό, όταν αποπειράθηκε να δραπετεύσει. Γονείς : Συμεών Δημητρίου και Μυριάνθη Αθηνάκη. Αδέλφια : Έλλη, Ανδρέας, Χρυστάλλα.

……….Ο Παναγιώτης Συμεού, ή Πανίκος όπως τον φώναζαν οι δικοί του, τελείωσε το δημοτικό σχολείο Πάχνας και ασχολήθηκε με την αμπελοκαλλιέργεια. Το ενδιαφέρον του γιά τα κοινά εκδηλώθηκε από πολύ νωρίς. Σε ηλικία μόλις 17 χρόνων πρωτοστάτησε στην ίδρυση τής Νέας Συντεχνίας Πάχνας και αθλητικού σωματείου στο χωριό του. Διοργάνωσε επίσης εθνικές εκδηλώσεις, εμπνέοντας όλους με την ελληνική φουστανέλα που φορούσε.

……….Κατατάχθηκε στην ΕΟΚΑ αρχές τού 1956 και ανέπτυξε πλούσια δράση. Έλαβε μέρος στην επίθεση εναντίον τού αστυνομικού σταθμού Πάχνας, σε τέσσερεις ανατινάξεις τού συστήματος υδρεύσεως Επισκοπής και σε επιθέσεις τής ΕΟΚΑ στις Κιβίδες και στην Κισσούσα. Στην συνέχεια συνδέθηκε με την ανταρτική ομάδα τής περιοχής του, που έμενε σε κρησφύγετο μεταξύ των χωριών Φοινί και Άης Νικόλας. Όταν το κρησφύγετο ανακαλύφθηκε από τούς Άγγλους, ο Πανίκος Συμεού, με εντολή τής Οργανώσεως, συγκέντρωσε με συναγωνιστή τα όπλα και τα μετέφερε στο Όμοδος. Οι αντάρτες, που σκορπίστηκαν προσωρινά, ανασυγκροτήθηκαν και πάλι σε δύο ομάδες, στην μία εκ των οποίων συμπεριλαμβανόταν και ο Πανίκος. Η δράση τής ομάδας αυτής συνεχίστηκε με επιθέσεις εναντίον των Άγγλων στην Αυδήμου και την Τριμίκλινη.

……….Λόγω τής πλούσιας δράσης του, ο Πανίκος Συμεού καταζητήθηκε και τον Νοέμβριο τού 1958 τον συνέλαβαν οι Άγγλοι. Γιά τρεις μέρες τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια στον αστυνομικό σταθμό Αυδήμου. Το βράδυ τής 24ης προς την αυγή της 25ης Νοεμβρίου 1958, ημέρα κατά την οποία άρχιζε η συζήτηση τού Κυπριακού στον ΟΗΕ και επικρατούσε εκεχειρία, οι Άγγλοι, υπό την απειλή των όπλων, τον οδήγησαν στην Λεμεσό, γιά να τούς υποδείξει οπλισμό τής ΕΟΚΑ. Στην οδό 28ης Οκτωβρίου, κοντά στο γήπεδο ΓΣΟ, ο Πανίκος πήδησε από το αστυνομικό αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει, γιά να διαφύγει. Οι Άγγλοι στρατιώτες και οι Τούρκοι επικουρικοί αστυνομικοί που τον συνόδευαν, άνοιξαν πυρ εναντίον του και τον σκότωσαν. Ήταν αυγή τής 25ης Νοεμβρίου 1958. Από την διασταύρωση των πυρών τους, σκοτώθηκαν επίσης ένας από τούς αστυνομικούς συνόδους του και ένας Άγγλος στρατιώτης.

……….Στην ταφή τού Πανίκου, που κατά διαταγή των Άγγλων, αντίθετα προς τούς κανόνες τής Ορθόδοξης Εκκλησίας, έγινε στις δέκα το βράδυ, το πλήθος γονάτισε στο κοιμητήριο και έψαλλε τον εθνικό ύμνο. Στο πρώτο του μνημόσυνο οι κοπέλες τού χωριού χόρεψαν, καθ’ υπόδειξη τής μητέρας του, καλαματιανό, τραγουδώντας δικούς του στίχους, που τραγουδούσε και ο ίδιος, όταν χόρευε με την μητέρα του.

«Αν μάθεις πως σκοτώθηκα, χαρές να ‘χετε όλοι, γιά τής πατρίδας την τιμή είναι γλυκό το βόλι…»

Ο Παναγιώτης Συμεού είναι μαζί με το Σάββα Ροτσίδη οι τελευταίοι νεκροί τού αγώνα.

***

Πηγή κειμένου: Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης Ι.Δ.Α.Α.Ε.

Πηγή εικόνας: Λήκυθος Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου

Επιμέλεια κειμένου και εικόναςλληνικό μερολόγιο 

Αφήστε μια απάντηση