ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ – ΣΕΚΕΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

,

,

……….Ὁ Παναγιώτης Σέκερης υπήρξε ένας από τούς μεγάλους Έλληνες πατριώτες και Φιλικούς και μέλος, επίσης, τής Ανωτάτης Αρχής των Φιλικών από τα μέσα τού 1819, μετά τον θάνατο τού Νικολάου Σκουφά.

……….Γεννήθηκε στην Τρίπολι το 1785 και ανήκε σε πλούσια οικογένεια. Ο πατέρας του, «κυρ-Δημητράκης», είχε ένα από τα καλλίτερα εμπορικά καταστήματα τού Μοριά. Μέσα σε αυτό σκοτώθηκε από έναν τούρκο ο οποίος ήθελε να τού κλέψει διάφορα πράγματα. Ξεψύχησε στην αγκαλιά τού γιού του, Παναγιώτη, ο οποίος έπειτα από αυτό κατέφυγε στις Σπέτσες, και από εκεί αναχώρησε γιά την Κωνσταντινούπολι.

……….Αφού σταδιοδρόμησε εκεί ως επιχειρηματίας, κάλεσε κοντά του και τούς δύο μικρότερους αδελφούς του, τον Αθανάσιο και τον Γεώργιο, τούς οποίους αργότερα τακτοποίησε, αντιστοίχως, στην Οδησσό και στην Μόσχα. Και οι τρείς αδελφοί μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία· ο Γεώργιος το 1816, ο Αθανάσιος το 1817 και ο Παναγιώτης στις 5 Μαΐου 1818. Κατόπιν ο Παναγιώτης ρίχτηκε ολόψυχα στο έργο των Φιλικών και έφερε στους κόλπους τής Εταιρείας σπουδαιότατους εταίρους, όπως ήταν ο περίφημος Κυριάκος Κουμπάρης, ο μεγαλέμπορος Σπύρος Μαύρος, και άλλους εμπόρους και πλοιάρχους των νησιών τού Αιγαίου και τού Ιονίου πελάγους.

……….Το 1819, γιά να καλυφθεί το κενό που άφησε ο θάνατος τού Σκουφά, έγινε πρόταση στον Σέκερη (από τούς συναρχηγούς Αναγνωστόπουλο, Τσακάλωφ και Ξάνθο) να γίνει μέλος τής Ανωτάτης Αρχής τής Εταιρείας. Ο Σέκερης δέχθηκε πρόθυμα το επικίνδυνο και υπεύθυνο λειτούργημα και ανέλαβε επί πλέον την διαχείριση τού χρηματικού τής Εταιρείας. Αυτός χρηματοδότησε τούς πρώτους απόστολους τής Εταιρείας, τον Αναγνωσταρά στην Πελοπόννησο, τον Χρυσοσπάθη στην Μάνη, τον Γιάννη Φαρμάκη στην Μακεδονία και στην Θεσσαλία.

……….Ο Αυστριακός γενικός πρόξενος και πρεσβευτής αργότερα Πρόκες Όστεν (ο οποίος έγραψε γιά την Ιστορία τής Ελληνικής Επαναστάσεως), ισχυρίζεται ότι ο Σέκερης – μετά τον θάνατο τού Σκουφά – ήταν η σπουδαιότερη μορφή τής Εταιρείας των Φιλικών. Αυτός, μένοντας στην Κωνσταντινούπολη, αποτελούσε το κέντρο και το ταμείο τής Εταιρείας, θέτοντας στην διάθεσή της και το προσωπικό του ταμείο. Και όχι μόνο τα χρήματα, αλλά και τα καράβια του, εννιά τον αριθμό, διέθεσε στο όνομα τής πατρίδος. Γι’ αυτό οι Φιλικοί τον ονόμασαν «Χρυσοδωδέκατον».

……….Η πατριωτική και συνωμοτική δράσις του στην Κωνσταντινούπολη, δημιούργησε στον Παναγιώτη Σέκερη άπειρους κινδύνους. Και όταν ξέσπασε η Επανάσταση, ειδοποιημένος από κάποιον ευεργετημένο τούρκο γιά τον άμεσο κίνδυνο, έκοψε το γένι του και μεταμφιεσμένος επιβιβάσθηκε στο ιδιόκτητο πλοίο του «Αγία Ελένη», αποπλέοντας μέσα στην νύχτα γιά την Οδησσό όπου αργότερα διασώθηκαν με δραματικές συνθήκες τα παιδιά και η γυναίκα του Ζωή, κόρη Συλβέρου. Όλη του η περιουσία έμεινε στα χέρια των τούρκων.

……….Στην Οδησσό ο Σέκερης έμεινε έως το 1830, χωρίς να παύσει ποτέ να εργάζεται τόσο γιά την Επανάσταση,  όσο και γιά τούς Έλληνες πρόσφυγες, που πολυάριθμοι είχαν συγκεντρωθεί τότε στο μεγάλο αυτό ρωσικό λιμάνι. Όταν, χάρις στον Καποδίστρια, αποκαταστάθηκε το κράτος στην Ελλάδα, ο Παναγιώτης Σέκερης πήρε την οικογένειά του και κατέβηκε στην ελεύθερη πατρίδα. Έζησε όμως με στερήσεις και πέθανε πάμπτωχος στο Ναύπλιο το 1846.

……….Ο Παναγιώτης Σέκερης άφησε ένα πλουσιώτατο αρχείο το οποίο αποτελεί την καλλίτερη και ασφαλέστερη πηγή τής ιστορίας τής Φιλικής Εταιρείας. Το αρχείο αυτό βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, έχει δε εκδοθεί από τον διευθυντή τού ιδρύματος αυτού, κ. Ιω. Α. Μελετόπουλο, με τον τίτλο «Η Φιλική Εταιρεία: Αρχείον Π. Σέκερη».


  • Πηγή: το 10ο τεύχος τού μηνιαίου περιοδικού «Ιστορία Εικονογραφημένη»,  Απρίλιος 1969.
  • Πηγή εικόνας: “Ημερολόγιον τού Αγώνος», Χρήστου Ι. Βλασσόπουλου.
  • Επιμέλεια κειμένου και εικόνας, Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση