ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – ΙΕΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΤΟΥΛΑΣ (+ 27/7/1947)

,

,

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

 Ιερ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΤΟΥΛΑΣ  
,

……….Παλαιός Μακεδονομάχος ο Γεώργιος Ντούλας γεννήθηκε το 1884 στην Κλεισούρα. Στο χωριό του τότε ήκμαζε επτατάξιος Ελληνική Σχολή κι εκεί εμαθήτευσε ο π. Γεώργιος, κοντά στούς λογίους διδασκάλους Κούσκουρα, Κιάντον και Βελίδη. Από αυτούς και τούς γονείς του έμαθε ο μικρός Γεώργιος ν’ αγαπά την Εκκλησία και την Πατρίδα. Σ’ όλη του τη ζωή διετήρησε τα αισθήματα αυτά, τα παρουσίασε με τα έργα του και τα επεσφράγισε με το ηρωικό του τέλος.

……….Το 1903 μυήθηκε κι έλαβε μέρος ενεργά στον Μακεδονικόν αγώνα. Πολλές φορές κινδύνευσε τα έσχατα. Δύο φορές τον κατεδίκασαν οι Τούρκοι και μόνο με ισχυρές και πολλές επεμβάσεις έγινε δυνατό να σωθεί. Την τελευταία φορά αποφυλακίσθηκε με το Σύνταγμα τού 1908.  Πάντα έμεινε ο αγωνιστής τού Έθνους, μα και τής ηθικής ζωής, γεμάτος γενναιοφροσύνη.

……….Ιερεύς χειροτονήθηκε το εικοσιπέντε (1925) ως εφημέριος στον Άγ. Δημήτριο τού χωρίου του. Αγαθός και πονόψυχος ιερεύς εφρόντιζε γιά την προκοπή των ενοριτών του. Μα δίπλα στην εκκλησιαστική του συνείδησι, ζωηρή και ακμαία, ζούσε η εθνική συνείδησι, θρεμμένη από ένα παρελθόν γεμάτο εθνικούς αγώνας. Και η συνείδησις αυτή δεν άργησε να ξαναδηλώσει την παρουσία της. Την ευκαιρία την έδωσε το ΕΑΜ.

……….Ο π. Γεώργιος αμέσως διέκρινε τον κομμουνισμό πίσω από την θορυβώδη «εθνική οργάνωση». Ο παλαιός πολεμιστής εκήρυξε τον πόλεμο στο ΕΑΜ. Την παραμονή τής 25 Μαρτίου, οι κομμουνισταί κατέβασαν την γαλανόλευκο από το κωδωνοστάσιο κι ύψωσαν την σημαία την κομμουνιστική. Τούς τοίχους τού χωρίου τούς γέμισαν με πινακίδες και συνθήματα. Ο π. Γεώργιος δέχθηκε την πρόκληση σαν να γινόταν σ’ εκείνον. Οπλίζει αμέσως τούς γιούς του και τρείς άλλους εθνικόφρονας και σ’ ένα λεπτό οι πινακίδες και τα συνθήματα ήσαν ποδοπατημένα στο χώμα. Η γαλανόλευκος ξανακυμάτιζε ψηλά στη θέση της. Την άλλη μέρα, επέτειο τής εθνικής παλιγγενεσίας, ήταν διάχυτος στο χωριό ένας ακράτητος ενθουσιασμός.

……….Τη νύχτα προς τις 27 Ιουλίου τού ’47 ο π. Γεώργιος έτυχε να είναι στο Αμύνταιο. Εκεί σε μιά επιδρομή της, μιά πολυμελής συμμοριτική ομάδα τον σκότωσε μαζί με πολλούς άλλους πολίτας.

……….«Ἔβλεπεν τὸν προκείμενον θάνατον και προβλέπων τὴν μέλλουσαν ζωήν, τῇ ἐλπίδι τῃ εἰς σὰ ἐνεδυναμοῦτο».

***

Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « λληνικ μερολόγιο »

Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»

Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εναι  μνήμη αωνίᾳ.

Αφήστε μια απάντηση