Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΚΑΙ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

,

,

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΚΑΙ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

.

Η έξοδος τού τουρκοαιγυπτιακού στόλου από τον Ελλήσποντο τον Ιανουάριο του 1822

 .

……….Από το τέλος τού 1821 είχε φθάσει στα Ψαρά η είδηση ότι ο τουρκικός στόλος ετοιμαζόταν γιά νέα κάθοδο στο Αιγαίο. Στις 30 Δεκεμβρίου 1821 οι Ψαριανοί έστειλαν μήνυμα στους Υδραίους γιά τον μεγάλο αριθμό πλοίων και στρατευμάτων που είχαν συγκεντρωθεί γιά την ναυτική επιχείρηση των τούρκων. Όμως τα εβδομήντα δύο τουρκικά και αιγυπτιακά πλοία δεν απέπλευσαν παρά στο τέλος Ιανουαρίου τού 1822.

……….Δύο προσπάθειες των Ψαριανών να πυρπολήσουν πλοία τής τουρκικής αρμάδας στις 14 και 24 Ιανουαρίου, απέτυχαν. Την ίδια ημέρα τής δεύτερης αποτυχημένης προσπάθειας πυρπολήσεως, ο τουρκικός στόλος βγήκε από τον Ελλήσποντο με επικεφαλής τον αντιναύαρχο Καρά Πεπέ Αλή και τον Αιγύπτιο υποναύαρχο Ισμαήλ Γιβραλτάρ.

……….Οι ναυτικές μοίρες τής Ύδρας, των Σπετσών και των Ψαρών, χωρίς καμμία οικονομική ενίσχυση από την κυβέρνηση, κινητοποιήθηκαν με ίδιες δυνάμεις άμεσα, και σε διάστημα δύο ημερών από τις 27 έως τις 30 Ιανουαρίου, οι στόλοι τους ετοιμάσθηκαν και ξεκίνησαν γιά να ενωθούν. 27 πλοία διέθεσε η Ύδρα και 20 οι Σπέτσες, ενώ τα Ψαρά διέθεσαν 14 πολεμικά, ένα βοηθητικό και ένα πυρπολικό τού Κωνσταντίνου Κανάρη. Ναύαρχοι ήταν ο Ψαριανός Νικολής Αποστόλης, οι Υδραίοι Ανδρέας Μιαούλης, Λάζαρος Πινότσης και Ιωάννης Βούλγαρης και ο Σπετσιώτης Γκίκας Τσούπας.

……….Εν τω μεταξύ οι τούρκοι έφτασαν στις δυτικές ακτές τής Πελοποννήσου, και στις 29 Ιανουαρίου 1822 ανεφοδίασαν με τρόφιμα και πολεμοφόδια το φρούριο τής Μεθώνης. Η επιχείρησή τους να καταλάβουν το Νεόκαστρο απέτυχε χάρις στον Γερμανό φιλέλληνα Κάρολο Νόρμαν ο οποίος με περίπου πενήντα Ευρωπαίους φιλέλληνες και χρησιμοποιώντας τα τουρκικά πυροβόλα τού φρουρίου, έπληξε εύστοχα τα τουρκικά πλοία αναγκάζοντάς τα να αποχωρήσουν και να καταφύγουν στην Ζάκυνθο, όπου οι αγγλικές αρχές επέτρεψαν στις 2 Φεβρουαρίου στον τουρκικό στόλο (παρά την δηλωμένη τους ουδετερότητα) να ελιμενισθεί προς επισκευή και εφοδιασμό.

……….Ο ελληνικός στόλος μπόρεσε τελικά να ενωθεί στις 8 Φεβρουαρίου 1822, και να πλεύσει προς συνάντηση τού τουρκοαιγυπτιακού.

Η ναυμαχία των Πατρών και η πρώτη κατά μέτωπον αναμέτρηση τού Ελληνικού στόλου με την σουλτανική αρμάδα

……….Οι τρείς νησιωτικές μας μοίρες, έμαθαν από τον Γκίκα Τσούπα ότι ο εχθρικός στόλος είχε φθάσει στον Κορινθιακό κόλπο, οπότε πλέοντας χωριστά, συναντήθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου 1822 μεταξύ Ζακύνθου και Ηλείας. Ο εχθρικός στόλος αφού αναχώρησε από την Ζάκυνθο και αποβίβασε ενισχύσεις στην πολιορκούμενη από τούς Έλληνες Πάτρα, προσορμίσθηκε στην Ναύπακτο. Η πρόταση τού Ανδρέα Μιαούλη να επιτεθούν στον στόλο τού Καπετάν πασά στο σημείο που θα τον έβρισκαν αραγμένο, έγινε ομόφωνα δεκτή και έτσι τα ελληνικά πλοία έπλευσαν προς τον Κορινθιακό κόλπο. Η τρικυμία όμως που ξέσπασε, ανάγκασε τον στόλο μας να αράξει στον Μεσολόγγι περιμένοντας την βελτίωση τού καιρού.

……….Παρ’  όλο που η κακοκαιρία συνεχιζόταν, στις 20 Φεβρουαρίου, ο Μιαούλης έχοντας το γενικό πρόσταγμα, διέταξε να πλεύσουν τα ελληνικά πλοία προς το λιμάνι των Πατρών. Τριάντα έξι εχθρικά πλοία ήταν αραγμένα όταν ο Μιαούλης, που έφθασε πρώτος, άρχισε να κανονιοβολεί εναντίον του· οι τούρκοι αιφνιδιάστηκαν διότι δεν περίμεναν ότι με τέτοια φοβερή τρικυμία τα μικρά ελληνικά πλοία θα τολμούσαν επίθεση. Πανικόβλητοι προσπάθησαν να σηκώσουν άγκυρες, αλλά στο μεταξύ έφθασαν και άλλα ελληνικά πλοία. Άρχισε τότε σφοδρή ναυμαχία η οποία κράτησε πεντέμιση ώρες. Μία εχθρική φρεγάτα καταστράφηκε ολοκληρωτικά, πολλά πλοία τού τουρκοαιγυπτιακού στόλου έπαθαν σημαντικές ζημιές, ενώ πολλοί τούρκοι σκοτώθηκαν ή τραυματίσθηκαν σοβαρά. Κακήν κακώς, ο στόλος των αγαρηνών κατάφερε να κρυφτεί στην Ζάκυνθο υπό την προστασία τού Αγγλικού στέμματος.

……….«Τὴν 20ή λοιπὸν Φεβρουαρίου, τρεῖς ὥρας πρὶν ἐξημερώσῃ, ἐσηκώθημεν ὅλοι εἰς τὰ πανιὰ καὶ μὲ διαφόρους γύρους ἐπλησιάσαμεν εἰς Πάτρας, ὁπότε βλέπων ἡμᾶς ὁ ἐχθρός ἐναντίον του ὑπάγοντας, ἐσηκώθη καὶ αὐτὸς εἰς τὰ πανιά. Περὶ τὴν πρώτην ὥραν τῆς ἡμέρας ἐκροτήθη ἡ ναυμαχία καὶ διήρκεσε συνεχῶς μέχρι τῆς ἑβδόμης. Ἡ μάχη ἔγινε καὶ ἐκ τῶν δύο μερῶν πολλὰ πεισματώδης». Ἀπὸ ἀναφορὰ τῆς 25ης Φεβρουαρίου τῶν ἀρχηγῶν τοῦ ἑλληνικοῦ στόλου πρὸς τὴν Βουλή.

……….Το αποτέλεσμα τής ναυμαχίας των Πατρών είχε τεράστια ηθική σημασία γιά τούς Έλληνες οι οποίοι διαπίστωσαν ότι μπορούν όχι μόνο με τις καταδρομικές επιχειρήσεις των πυρπολικών, αλλά και κατά παράταξη, να αντιμετωπίσουν την ναυτική δύναμη τού σουλτάνου.

***
Πηγή: «Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους», τόμος ΙΒ΄
Επιμέλεια κειμένου και εικόνας : Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο

© λληνικ μερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση