ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ Ν.ΣΤΕΦΑΝΟΣ (1842-17/9/1923)

,

,

Δραγούμης Ν. Στέφανος

,

……….Δευτερότοκος γιός τού Νικολάου και τής Ευφροσύνης (το γένος Στεφάνου Γεωργαντά). Σπούδασε την νομική στην Γαλλία. Κατά την μεσοβασιλεία τού 1862-1863 υπηρέτησε ως εθνοφρουρός. Εισήλθε στον δικαστικό κλάδο και υπηρέτησε ως πρωτοδίκης και εφέτης από το 1864 έως το 1875 σε Σύρο, Ζάκυνθο, Ναύπλιο, Κεφαλληνία και Κέρκυρα. Διορίσθηκε Γενικός Γραμματέας τού Υπουργείου Δικαιοσύνης το 1875, αλλά μετά από διαφωνία με τον Υπουργό Λομβάρδο, παραιτήθηκε και άσκησε την δικηγορία ως ιδιώτης.

……….Ο ίδιος μετέφερε διά θαλάσσης όπλα στον Κολινδρό τού Ολύμπου γιά να ενισχύσει την Επανάσταση στην Μακεδονία το 1871,  κινδυνεύοντας να συλληφθεί από τους τούρκους.

……….Το 1872 νυμφεύθηκε στην Πετρούπολη την Ελισάβετ, το γένος Ιωάννου Κοντογιαννάκη, Τραπεζίτου και Προξένου τής Ελλάδος με καταγωγή από τα Σφακιά τής Κρήτης, και απέκτησε 5 γιούς και 6 θυγατέρες.

……….Από το 1879 πολιτεύθηκε στην Μεγαρίδα ως τρικουπικός και εξελέγη επί έξι συνεχείς περιόδους έως το 1895. Στο διάστημα αυτό διετέλεσε Υπουργός των Εξωτερικών επί Κυβερνήσεων Χαριλάου Τρικούπη (1886-1889) και (1892-1893).

……….Μετά τον θάνατο τού Χαριλάου Τρικούπη με τον οποίο τον συνέδεε αδελφική φιλία, θέλοντας να τηρήσει με αυστηρή πίστη την πολιτική του παράδοση, δεν ακολούθησε τον Γ. Θεοτόκη, αλλά πολιτεύθηκε ως ανεξάρτητος βουλευτής στην Αττικοβοιωτία επί τρείς περιόδους (1899-1909).

……….Στο διάστημα αυτό οργάνωσε την διανομή στους αγρότες των Στεφανοβικείων κτημάτων στην Θεσσαλία, και υποκίνησε τον Μακεδονικό Αγώνα έχοντας συνεργάτες, τον γιό του Ίωνα Δραγούμη στον Προξενείο Μοναστηρίου, τον γαμβρό του (σύζυγο τής κόρης του Ναταλίας Δραγούμη), Παύλο Μελά, ανθυπολοχαγό Πυροβολικού, και, τον λοχαγό τού Πεζικού, Αλ. Κοντούλη.

……….Προήδρευσε τής επιτροπής γιά την αποκατάσταση των ξεριζωμένων προσφύγων από τους βούργαρους, κ.α.

……….Το 1907 δημιούργησε την κοινοβουλευτική ομάδα γνωστή με την ονομασία «Ιάπωνες», λόγω τού αποτελεσματικού της κοινοβουλευτικού ελέγχου, η οποία όμως διαλύθηκε όταν το μέλος της, Δ. Γούναρης, δέχθηκε την θέση τού Υπουργού Οικονομικών στην κυβέρνηση Γ. Θεοτόκη.

……….Στο κίνημα (Γουδή) τού 1909, πρότεινε ως λύση τής ανωμαλίας την σύγκληση αναθεωρητικής τού Συντάγματος εθνοσυνελεύσεως. Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος τού εμπιστεύθηκε την κυβέρνηση τον Ιανουάριο τού 1910 γιά να υλοποιήσει την πρότασή του. Ως «θεματοφύλακας» πλέον των αιτημάτων τού κινήματος, διέλυσε τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο, και διενήργησε εκλογές τής εθνοσυνελεύσεως, εκλεγείς ως ανεξάρτητος.

……….Μόλις συνήλθε αυτή, παρέδωσε αμέσως την εξουσία στον πλειοψηφήσαντα Ελευθέριο Βενιζέλο. Στις δεύτερες εκλογές εξελέγη και προήδρευσε τής μεγάλης επιτροπής γιά την αναθεώρηση τού Συντάγματος.

……….Μετά την διάλυση τής Εθνοσυνελεύσεως, αποσύρθηκε από την πολιτική.

……….Κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων του ανατέθηκε η Γενική Διοίκηση Κρήτης (1912), και τον Ιούνιο τού 1913 η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Παραιτήθηκε όμως το Φθινόπωρο, μετά από διαφωνία του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο γιά τα προνόμια που παραχώρησε ο Πρωθυπουργός στους ρουμανίζοντες.

……….Κατά το Συμβούλιο τού Στέμματος τον Φεβρουάριο τού 1915, συμβούλευσε την συμμετοχή τής Ελλάδος στην εκστρατεία των Δαρδανελλίων υπό ορισμένες όμως προϋποθέσεις.  Στις εκλογές τού Δεκεμβρίου 1915, εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής στην Θεσσαλονίκη. Μετείχε στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζαΐμη και Σκουλούδη, αλλά μετά από διαφωνία του, παραιτήθηκε τον Μάρτιο τού 1916.

……….Τον Ιούνιο τού 1917, η κυβέρνηση Βενιζέλου τον δίκασε γιά προδοσία ενώπιον ειδικού δικαστηρίου.

……….Στις εκλογές τού 1920, εξελέγη βουλευτής στην Θεσσαλονίκη. Ο φόνος τού γιού του Ίωνα Δραγούμη, και ο βαρύτατος τραυματισμός του γιού του Αλέξανδρου στην Κωνσταντινούπολη από αξιωματικούς τής βενιζελικής «Άμυνας»,  σε συνδυασμό με την Μικρασιατική Καταστροφή, κλόνισαν την υγεία του και επιτάχυναν το τέλος του, το οποίο συνέβη τον Σεπτέμβριο τού 1923 στην Κηφισιά.

……….Διετέλεσε σύμβουλος τής Αρχαιολογικής Εταιρείας (1877-1894). Ως πρόεδρος τής Ζαππείου Επιτροπής, κατέστρωσε και εξετέλεσε το σχέδιο γιά την φύτευση τού Ζαππείου και τού Θησείου. Υπήρξε πρόεδρος τής Γλωσσικής Εταιρείας και συνέγραψε πλήθος πολιτικών, αρχαιολογικών και φιλολογικών μελετών και άρθρων.

……….Εγγονός του ήταν ο Δωδεκανήσιος ήρωας τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Ανθυπολοχαγός τού Ιερού Λόχου, Στέφανος Καζούλλης.

***
Πηγή: «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» Π. Δρανδάκη, β΄έκδοση, Τόμος Θ΄
Επιμέλεια κειμένου και εικόνας: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο.
Πηγή εικόνων:
  1. http://www.ascsa.edu.gr/
  2. https://commons.wikimedia.org/
Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

Αφήστε μια απάντηση