ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1944 – ΟΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, Η ΣΛΑΒΙΚΗ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΔΡΟΜΗ, ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΑΘΩΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΑ.

,

Δεκέμβριος 1944 - Οι σκοπιμότητες εξουσίας, η σλαβική μεθόδευση και επιδρομή, και οι σφαγές αθώων Ελλήνων 

……….Η ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. και ο σοβιετικός Συνταγματάρχης Γ. Ποπώφ [ ] πριν δώσουν τον λόγο στους «μπαρουτοκαπνισμένους μαχητές τού ΕΛΑΣ», όπως είχε πει ο Γ. Ζέβγος, έκαναν μιά τελευταία γενική δοκιμή γιά να προετοιμάσουν όσο γίνεται καλλίτερα την επαναστατική διάθεση των μαζών – εάν βεβαίως υπήρχε και η παραμικρή διάθεσις γιά κάτι παρόμοιο. Ενώ μυστικά είχαν αποφασίσει την κήρυξη γενικής απεργίας, την ανασυγκρότηση τής Κ.Ε. τού Ε.Λ.Α.Σ., την διατήρηση τής αιμοσταγούς «Πολιτοφυλακής» και των φονιάδων τής Ο.Π.Λ.Α., ταυτοχρόνως εζήτησαν την 1 Δεκεμβρίου άδεια γιά την συγκρότηση συλλαλητηρίου διά την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 1944.

……….Εν τω μεταξύ, από την 1 Δεκεμβρίου, τρεις ημέρες δηλαδή προ τού «ειρηνικού» συλλαλητηρίου, η συμμοριακή ηγεσία είχε λάβει όλα τα μέτρα, εν όψει τής επιδρομής. Και γι’ αυτό, έχουμε μιά πλήρη μαρτυρία, από έναν άνθρωπο τού Κ.Κ.Ε. τον Α. Καλλιγά, ο οποίος στο βιβλίο του «Φλεγόμενη Πολιτεία –  η μάχη τής Αθήνας» [ ] στην σελίδα 12, γράφει:

……….«… Οι εφημεριδοπώλες διαλαλούσαν τα παραρτήματα (σ.σ. την 1 Δεκεμβρίου) με την μοιραία διαταγή (σ.σ. διά την διάλυση τής Πολιτοφυλακής). [ ] Έτρεξα στα γραφεία τής οργάνωσης. Τα δωμάτια ήσαν άδεια… τα έγγραφα είχαν μεταφερθεί και πολλά έπιπλα. Από τα στελέχη κανείς. Μόνον οι ελασίτες τής φρουράς υπήρχαν στο χτίριο και μερικοί πολίτες. Χωρίς να ρωτήσω τίποτε, γύρισα προς τα πίσω. Βγήκα και τράβηξα γιά το Κόμμα. Μιά ανάλογη έκπληξη με περίμενε εκεί. Όλα είχαν μετακομιστεί. Το χτίριο είχε αδειάσει. Ρώτησα τον άνθρωπο τής πόρτας: ‘’Δεν μού λές, σύντροφε, μεταφερθήκανε τα γραφεία σας ;’’ . ‘’Από σήμερα’’, μού απάντησε. ‘’Πού;’’ ξαναρώτησα με αδημονία. ‘’Στην παρανομία σύντροφε’’, έκανε ζωηρά ο θυρωρός! ‘’Δεν κατάλαβες λοιπόν, ακόμα τι γίνεται;’’ Και τότε κατάλαβα οριστικά και αναμφισβήτητα [ ] ….»

……….[ ] Η ηγεσία του Κ.Κ.Ε. επίστευε ότι, αν στην Αθήνα παρέλυε ο εγκέφαλος τού ελληνικού κράτους, δεν θα υπήρχε ζήτημα εξαπλώσεως τής εξεγέρσεως στην υπόλοιπη Ελλάδα. Οι συμμορίες τού Κ.Κ.Ε. είχαν καταλάβει δυναμικώς όλη σχεδόν την χώρα και είχαν ήδη επιδοθεί σε πρωτοφανείς σφαγές. Επίσης, η ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. επίστευε ότι, εφ’ όσον εσυνεχίζετο ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος και γερμανικά στρατεύματα ευρίσκοντο ακόμη στην Κρήτη, οι Βρεττανοί, ούτε διαθέσιμες δυνάμεις θα είχαν γιά να αντιμετωπίσουν την σλαβική επιδρομή, αλλά και γιά λόγους γενικωτέρας σκοπιμότητος δεν θα τολμούσαν να αντιδράσουν.

……….Η συμμοριακή επιδρομή τού Δεκεμβρίου, κατά τις 38 μαύρες ημέρες και νύκτες που διήρκεσε, πέρασε από πολλές φάσεις και αποτελεί την πιό φρικαλέα ανάμνηση τού λαού μας. Τα βασικά χαρακτηριστικά τής επιδρομής ήσαν τα εξής:

  1. Η ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. και τού Ε.Α.Μ. [ ] κατόρθωσε να κινητοποιήσει μόνον ένα ελάχιστο αριθμό ανθρώπων. Το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων που συμμετείχε στις μάχες που ακολούθησαν, προήρχετο από μονάδες τού Ε.Λ.Α.Σ. των επαρχιών και μάλιστα ανδρών που είχαν μεταφερθεί στην πρωτεύουσα με την εντύπωση ότι επρόκειτο να συμμετάσχουν σε κάποια παρέλαση.
  2. Η Δεκεμβριανή επιδρομή δεν είχε ούτε λογική, ούτε ηθική. Ήταν ένα τυφλό ξεχείλισμα ενστίκτων και παθών, χωρίς καμμιά απολύτως έξαρση. Εάν σε ωρισμένες περιοχές παρουσιάσθηκαν μερικές ασήμαντες πράξεις αυτοθυσίας αυτές δεν ωφείλοντο σε κομμουνιστές. Οι μεμονωμένες πράξεις αυτοθυσίας που παρουσιάσθηκαν, ωφείλοντο σε άπειρα, ακατατόπιστα, και δυστυχή παιδιά, τα οποία οι άνανδροι και δειλοί ηγέτες και στελέχη τού Κ.Κ.Ε. τα έστελναν ενσυνείδητα στην σφαγή. Εάν κάποιος μελετήσει τον «μεγάλο Δεκέμβρη» από τα κομμουνιστικά βιβλία και έντυπα, θα διαπιστώσει ότι το Κ.Κ.Ε. δεν θρηνεί τον θάνατο ούτε ενός στελέχους του. Δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑΣ κομμουνιστής ήρωας –  σύμβολο, κατά τις πολυήμερες και αιματηρές αυτές μάχες.
  3. Η ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. με εντολή τής Μόσχας, εξαπέλυσε μία χωρίς έλεος σφαγή εναντίον τού ελληνικού λαού. Χιλιάδες Έλληνες, άνδρες γυναίκες και μικρά παιδιά, εσφάγησαν υπό των δημίων τού Κ.Κ.Ε. χωρίς κανένα λόγο και χωρίς καμμία «επαναστατική σκοπιμότητα». Πρόγραμμα δεν υπήρχε κανένα. Από τους γνωστούς δοσιλόγους, γιά τους οποίους οι συμμορίτες ζητούσαν την καταδίκη τους διά συνοπτικής διαδικασίας, εξοντώθηκαν μόνον ένας ή δύο. Από τους «πλουτοκράτες», ζήτημα είναι αν υπήρξαν θύματα. Επίσης, κανείς από όλους, όσους ημπορούσαν να καταβάλουν λύτρα, έπαθε το παραμικρό. Και έτσι έμειναν οι πτωχοί και αθώοι Έλληνες, οι εργάτες και οι αγρότες στο σύνολό τους, που δεν είχαν βεβαίως ούτε χρήματα, ούτε τιμαλφή γιά να καταβάλουν στους «αγωνιστές» τής «εθνικής αντίστασης».

……….[ ] Εκτός από τους φονιάδες τής Ο.Π.Λ.Α. και την απόσπαση λύτρων, μία άλλη απεχθής εκδήλωσις των συμμοριτών τού Κ.Κ.Ε. κατά τον «μεγάλο Δεκέμβρη», ήταν η οργανωμένη λαφυραγωγία. [ ] Οι «αγωνιστές» [ ] ανήγαγαν το «πλιάτσικο» σε έναν από τους κύριους αντικειμενικούς σκοπούς τής επιδρομής τους. Οργάνωσαν ειδικά συνεργεία από έμπιστους τού κόμματος οι οποίοι λεηλάτησαν ακόμα και σπίτια Εαμιτών… Και ενώ αυτοί λεηλατούσαν συστηματικώς, την ίδια στιγμή τα εξαπατημένα παιδιά έπεφταν μαχόμενα στην πρώτη γραμμή !

……….Ένα από τα πιό απεχθή εγκλήματα τού Κ.Κ.Ε. κατά την Δεκεμβριανή επιδρομή, ήταν η απαγωγή ομήρων. Με μεθόδους που ξεπερνούν κατά πολύ το σοβιετικό πρότυπο, χιλιάδες Έλληνες, γέροι, γυναίκες, άρρωστοι, ανάπηροι, μικρά παιδιά, επιστήμονες και διανοούμενοι, έμποροι και εργάτες, αρπάζονταν ημίγυμνοι από τα σπίτια τους και χωρίς κανένα λόγο – όπως παραδέχονται και οι ίδιοι – οδηγούντο μέσα από χιονισμένες χαράδρες σε περιοχές απομεμακρυσμένες, δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα.


Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

* * *

……….Το Κ.Κ.Ε. ενεργώντας εγκληματικά, αιματοκύλισε την Ελλάδα, εξυπηρετώντας στην πραγματικότητα συμφέροντα τού Τίτο και τού Στάλιν, διότι ο μεν Τίτο ήθελε να απασχολήσει τους Άγγλους στην Ελλάδα  φοβούμενος απόβασή τους στην Γιουγκοσλαβία όπου ο πόλεμος δεν είχε ακόμα τελειώσει, ο δε Στάλιν ήθελε να χρησιμοποιήσει στην σκακιέρα  του την Αγγλική επέμβαση στην Ελλάδα, γιά να δικαιολογήσει την δική του στην Ρουμανία, όπου είχε εκδηλωθεί από κομμουνιστές αντίστοιχο στασιαστικό κίνημα. Μόνο που στην περίπτωση τής Ρουμανίας, η μοιρασιά ήταν υπέρ των κομμουνιστών.

* * *