ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ (+13-14/12/1943)

,

,

Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας 

Ιερομόναχος Χρυσανθακόπουλος Ευθύμιος

,

……….Κι ο μακάριος Ευθύμιοςֹ από παιδί εγκατέλειψε το Καλλιφώνιο των Καλαβρύτων κι ήρθε δεκαπεντάχρονος στην Αγία Λαύρα το 1894. Ή­θελε ν’ ακολουθήσει τον μοναχικό βίο και να περάσει ζωήν ασκήσεως και αρετής. Έγινε υποτακτικός τού σεβασμίου Γέροντα Γεδεών. Έκαμε το στρατιωτικό του, έγινε μοναχός και σε λίγο μπήκε στο ιερατείο.

……….Γράμματα δεν είχε την τύχη να μάθει ο π. Ευθύμιος’ έγινε όμως ένας ιερομόναχος με ήθος και αρετή. Προσεκτι­κός και αυστηρός στην ζωή του, επιδρούσε στους άλλους με το παράδειγμά του. Με την φιλοπονία του βοήθησε πολύ την Μονή του, ως σύμβουλος και οικονόμος χρόνια πολλά σε διάφορα μετόχια της.

……….Στα 1942 μιά «προϊούσα παράλυσις βαρείας μορφής» τον έριξε στο κλινάρι τού πόνου. Δοκιμασία σκληρή. Και ο π. Ευθύμιος έδειξε την ανάλογη υπομονή και καρτερία. Κάτι περισσότεροֹ’ευχαριστούσε και δόξαζε τον Θεό γιά την δοκιμασία. Το θάρρος και η χαρούμενη διάθεσις δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ. Έτσι με την χριστιανική αντιμετώπιση τού πόνου του, πολύ πιό εύγλωττα και αποτελεσματικά παρά με χίλια λόγια, οικοδομούσε πάντοτε τούς επισκέπτες του.

……….Η 13η Δεκεμβρίου βρήκε τον π. Ευθύμιο στα τελευταία του. Η παράλυσις ανεβαίνοντας είχε φθάσει στην καρδιά. Ούτε λόγος να κινηθεί ο π. Ευθύμιος, και θα γινόταν παρα­νάλωμα τής φωτιάς που έβαλαν οι Γερμανοί την μέρα εκείνη στο Μοναστήρι, αν δεν τον έπαιρνε ο π. Βασίλειος Νασιόπουλος στα χέρια και να τον αποθέσει μαλακά στην ρίζα τού ιστορικού πλατάνου τής Μονής. Εκεί, προλαμβάνοντας την νόσο που ήταν έτοιμη να αγκαλιάσει θανατερά την πονεμένη καρδιά του, τού την τρύπησαν οι βάρβαροι με τις σφαίρες τους.

……….Έτσι βραβεύοντας την υπομονή του ο μεγάλος Θεός την τελευταία ώρα τον έβαλε στις σειρές των στεφανηφόρων μαρτύρων Του.

***

Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « λληνικ μερολόγιο »

Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου«Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»

Γι' ατό, τν ερέων πο μαρτύρησαν γι τν κκλησία κα τ θνος τους,  ς εναι  μνήμη αωνί.