ΚΗΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Κωστής Παλαμάς γύρω στα 1900.

,

27 Φεβρουαρίου 1943
Κηδεύοντας τον Παλαμά και ανασταίνοντας την Ελλάδα

 .

τού Αθανάσιου Τσακνάκη 

……….Ο προσωπικός ιατρός τού Γερμανού διοικητή των στρατευμάτων κατοχής δεν είχε γίνει δεκτός στην κατοικία τού βαρύτατα ασθενούντος Κωστή Παλαμά. Στις 27 Φεβρουαρίου 1943, λοιπόν, ο στοχαστικός ποιητής πέρασε στην αιωνιότητα. Χιλιάδες Ελλήνων συνόδευσαν το ιερό φέρετρο στο κοιμητήριο, τραγουδώντας μεγαλόφωνα, ξανά και ξανά, τον Εθνικό Ύμνο, κάτω από τα τρομαγμένα και αμήχανα βλέμματα των πάνοπλων κατακτητών και των προδοτών συνεργατών τους. Εκείνη την ημέρα, κηδεύοντας τον Παλαμά, οι πατέρες μας ανάσταιναν την Ελλάδα. Κατακτητές και προδότες, όμως, θα υπάρχουν πάντοτε. Διαβάζοντας τούς ακόλουθους στίχους τού Κωστή Παλαμά, ας κάνουμε την αυτοκριτική μας και ας αναρωτηθούμε: Έλληνες θα υπάρχουν πάντα;

 .

.Στ’ ακάθαρτα κυλήστε μας τού βούρκου,

και πιό βαθιά. Πατήστε μας με κάτι

κι από το πόδι πιό σκληρό τού Τούρκου.

Διαβασμένοι, ντοτόροι, σπιρουνάτοι,

ρασοφόροι, δασκάλοι, ρουσφετλήδες,

οικοπεδοφαγάδες, αβοκάτοι,

κομματάρχηδες και κοτζαμπασήδες

και τής γραμματικής οι μανταρίνοι

και τής πολιτικής οι φασουλήδες,

ταρτούφοι, ραμπαγάδες, ταρταρίνοι!

– Αμάν! Αγά, στα πόδια σου! Άκου! Στάσου!

Βυζαντινοί, Γασμούλοι, Λεβαντίνοι.

Ρωμαίικο, να! Με γειά σου, με χαρά σου.

***

Σκύλος κοκκαλογλύφτης φέρνει γύρα,

κρακ! τακ! τής γειτονιάς τους τενεκέδες.

Ο ποσαπαίρνης με τον θεσιθήρα

γιά την πατρίς καυγά στους καφενέδες.

Οι γάτοι λιγεροί στα κεραμίδια

ταιριάζουν ερωτόπαθους γιαρέδες.

Φαγοπότι, ξαπλωταριό, τα ίδια.

Τα θέατρα, τις ταβέρνες, τα πορνεία,

φάμπρικες, μπάνκες, σπίτια, αποκαΐδια,

τ’ ανταμώνει αττικώτατη αρμονία.

Και κοιμισμένη στα όνειρά της βλέπει,

μουρλή, γλωσσοκοπάνα Πολιτεία,

τον Περικλή. Μα ο Χασεκής τής πρέπει.

 ***

Ὁ πάντοτε ἐπίκαιρος Παλαμᾶς διὰ στὸματος Ῥ. Ἀποστολίδη.(Ἰδεολόγοι καὶ νιτεροσσολόγοι)

Αφήστε μια απάντηση