.
.
.
Ηλιάδης Πέτρος
.
……….Ο Ηλιάδης Πέτρος γεννήθηκε στον Αγρό τής επαρχίας Λεμεσού, το 1932. Πέθανε το πρωί τής 15ης Ιουνίου 1956 στην Λευκωσία από τραύματα που είχε υποστεί το προηγούμενο βράδυ. Γονείς: Ηλίας Λουκά και Παναγιώτα Ηλία Αδέλφια: Ανδρέας, Φοινικού, Κλεοπάτρα, Ελλάδα, Ελευθερία.
……….Ο Πέτρος Ηλιάδης φοίτησε στο δημοτικό σχολείο τού χωριού του και ήταν απόφοιτος τής Απεητείου Ανωτέρας Σχολής Αγρού. Εργαζόταν στην Λευκωσία ως παντοπώλης. Ήταν μέλος τής ΟΧΕΝ και διακρινόταν γιά τα θρησκευτικά και πατριωτικά του αισθήματα. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με την έναρξη τού Αγώνα και ανήκε στην ίδια ομάδα με τους ήρωες Ιάκωβο Πατάτσο και Παναγιώτη Γεωργιάδη.
……….Αρχικά προσέφερε τις υπηρεσίες του στην διαφώτιση, στην απόκρυψη και μετακίνηση οπλισμού και αλληλογραφίας και στην στρατολόγηση νέων γιά τον αγώνα. Στην συνέχεια επιδίωξε περισσότερη δράση και εντάχθηκε στις ομάδες κρούσεως Λευκωσίας, όπου η Οργάνωση είχε μεγαλύτερη ανάγκη.
……….Στις 14 Ιουνίου 1956 κατόρθωσε να πλησιάσει από μία στενή πάροδο το ταχυδρομείο τής τότε πλατείας Μεταξά, τής σημερινής πλατείας Ελευθερίας, γιά βομβιστική επίθεση εναντίον Άγγλων. Στην στέγη τού κτιρίου υπήρχε φυλάκιο με Άγγλους στρατιώτες από τους οποίους έγινε αντιληπτός. Τον πυροβόλησαν με αυτόματο όπλο την ώρα που ετοιμαζόταν να ρίψει την βόμβα του. Σοβαρά τραυματισμένος ο Πέτρος Ηλιάδης έπεσε στην οδό Θράκης και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Υποβλήθηκε σε πολύωρη εγχείρηση από Έλληνες γιατρούς, οι οποίοι, όμως, δεν μπόρεσαν να τον σώσουν. Είχε βληθεί από δύο σφαίρες που τού διέτρησαν τον δεξιό πνεύμονα, το στομάχι και τα έντερα. Πέθανε το πρωί τής 15ης Ιουνίου 1956.
……….Στην κηδεία του, που έγινε στον Αγρό, ο πατέρας του, ο οποίος τον καμάρωνε γιά το ήθος και τον πατριωτισμό του, τον αποχαιρέτησε με ένα δάφνινο στεφάνι λέγοντας :
“Έχει η δάφνη μυρωδιά, Πέτρο μου, μα έχει και πικράδα”.
-
Πηγή κειμένου: Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης ΙΔ.Α.Α.Ε
-
Πηγή εικόνων : http://www.eoka.org.cy
-
Επιμέλεια κειμένου και εικόνων: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο