.
Πῶς τὸ θαλάσσιο κύμα (τσουνάμι) τῆς Ἀμοργοῦ χτύπησε τὴν Κάλυμνο καὶ τὴν Ἀστυπάλαια.
Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,5 ΡΙΧΤΕΡ ΤΟΥ 1956 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ
.
Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,5 ΡΙΧΤΕΡ ΤΟΥ 1956 ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ
.

.
.
……….Ἡ συνθήκη εἰρήνης τοῦ Τιλσίτ, ποὺ ὑπογράφηκε τὴν 8η Ἰουλίου 1807 καὶ ἐπικυρώθηκε τὴν ἐπομένη (9/7/1807), περιεῖχε δύο μυστικὰ ἄρθρα. Τὸ πρῶτο ὅριζε ὅτι ἡ χώρα γνωστὴ ὡς Bocca di Cattaro, περνοῦσε στὴν κυριαρχία τῆς Γαλλίας, τὸ δὲ δεύτερο, ὅτι ἡ Α.Μ. ὁ αὐτοκράτωρ Ναπολέων, ὡς ἀπόλυτος κτήτωρ καὶ κυρίαρχος θὰ κατεῖχε τὶς ἑπτὰ Ἰονίους νήσους. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΟΥ ΤΙΛΣΙΤ – Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ Η ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ( 1807 – 1814 )
.
Διοικητικά υπαγόταν στην Άγκυρα, ενώ εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Χαλδίας· το όνομά της σημαίνει, το μεταλλείο τού Ακ νταν (Λευκού όρους) και βρισκόταν στο μέσον πεδιάδας, βόρεια τού συγκεκριμένου βουνού.
Είχε 8.000 κατοίκους από τους οποίους 5.000 Έλληνες. Προέρχονταν από την Αργυρούπολη και η γλώσσα που λαλούσαν ήταν το ιδίωμα τής Χαλδίας με λίγες παραλλαγές. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΚ ΝΤΑΓ ΜΑΝΤΕΝ
.
.
Τῆς ἀρχαιολόγου Ἀντουανέτας Καλλέγια
,
……….Ἡ Τένεδος εἶναι τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο νησιὰ τοῦ Αἰγαίου ποὺ ἀνήκουν σήμερα στὴν τουρκία (τὸ ἄλλο εἶναι ἡ Ἴμβρος).
……….Χωρίζεται ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τῆς Τρωάδος μὲ τὸ στενὸ τῆς Τενέδου, ποὺ ἔχει ἄνοιγμα τρία ναυτικὰ μίλια καὶ βρίσκεται σὲ ἀπόσταση δώδεκα μιλίων Ν.-ΝΔ ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῶν στενῶν τοῦ Ἑλλησπόντου. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΕΝΕΔΟΣ
.
.
.
.
.
Ὁ καλλιτέχνης ποὺ ἀπαθανάτισε τὴν περιοχὴ γράφει στὶς 16-5-1903 Fontaine Hamidie, δηλαδὴ βρύση τῆς ὁδοῦ Χαμιδιὲ.
.
Φυσικὰ πρόκειται γιὰ τὴν ὁδὸ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἤ βασιλίσσης Σοφίας, ἤ Μπουλβάρ Χαμιδιὲ, ἤ Γενὶ Ἰσκαλὲ Καντεσὶ… ποὺ κατασκευάστηκε τὸ 1892.
.
Στὸ βάθος βλέπουμε τὸ Σιντριβάνι καὶ δεξιὰ τῆς ὁδοῦ τὸ τρᾶμ.
.
.
.
Ἀντί πηγῆς: Εὐχαριστῶ τὸν καλὸ φίλο Κωνσταντῖνο Νίγδελη γιὰ τὴν πανέμορφη κασετίνα ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης» καὶ γιὰ τὴν ἄδειά του, πρὸς δημοσίευση εἰκόνων.
.
.
.
Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητη πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ
.
.
.
.
..
Στ. Χατζηκυριακίδης
Εἰσαγωγή
.
Ἡ Τραπεζοῦντα, ἡ μεγαλύτερη σὲ πληθυσμὸ πόλη τοῦ Πόντου στὰ μέσα τοῦ 19ου αἰῶνα, «ὑπῆρξε ἀναμφισβήτητα τὸ σπουδαιότερο πνευματικὸ καὶ οἰκονομικὸ κέντρο τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Ὅφειλε τὴ δόξα καὶ τὴ φήμη της ὄχι μόνο στὸ κατάλληλο τῆς γεωγραφικῆς θέσης της — «θέσις ἐμπορίου» κατὰ τὸν Σ. Ἰωαννίδη — ποὺ τὴν εἶχε καταστήσει ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα σπουδαῖο ἐμπορικὸ καὶ διαμετακομιστικὸ κέντρο, ἀλλὰ καὶ στὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξε ἡ πρωτεύουσα τόσο τῆς αὐτοκρατορίας τῶν Κομνηνῶν ὅσο καὶ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου γενικότερα, μέχρι τὴν ἀναγκαστικὴ ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν τοῦ 1923. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ “Η ΜΕΡΙΜΝΑ”