,
,
……….Στὶς 18 Δεκεμβρίου 1803, δύο ἡμέρες μετὰ τὸ ὁλοκαύτωμα στὸ Κούγκι, μὲ συνεχεῖς σκληρὲς μάχες μεταξὺ τῶν διασωθέντων Σουλιωτῶν καὶ τῶν τουρκαλβανικῶν ὀρδῶν τοῦ Ἀλῆ πασᾶ, περίπου ἑξῆντα Σουλιώτισσες, προτίμησαν ἀντί τὴν αἰχμαλωσία, νὰ καταγκρεμιστοῦν μὲ τὰ παιδιὰ τους σ΄ ἕνα “χορὸ θανάτου” ποὺ ἔμεινε γνωστὸς στὴν ἱστορία ὡς «χορὸς τοῦ Ζαλόγγου».
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό τὴν «Ἱστορία τοῦ Σουλίου, Περραιβοῦ, κεφ. ΚΑ’.σελ.111- 113. Συνέχεια ανάγνωσης ΖΑΛΟΓΓΟ – 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1803
,
,
……….(…) Τὰ ξημερώματα τῆς 28ης Νοεμβρίου 1912 ἔφτασαν στὸ Δρίσκο νέες ἐνισχύσεις στοὺς τούρκους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζοντας τὴν στρατηγικὴ σημασία τῆς τοποθεσίας γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων τῆς κοιλάδας τῶν Ἰωαννίνων, ἤθελαν νὰ τὴν κρατήσουν πάσῃ θυσίᾳ. Ἔφτασαν λοιπὸν ἀπό τὴν Καστρίτσα ὀκτώ χιλιάδες ἄνδρες καὶ τοποθετήθηκαν ἐπί πλέον τηλεβόλα κατὰ μῆκος τῶν χαρακωμάτων ἔναντι τῶν 800 Γαριβαλδινῶν μὲ τρία πυροβόλα καὶ λίγα πυρομαχικά, περνῶντας ἀπό τὴν ἅμυνα στὴν ἐπίθεση, ἀλλά οἱ Ἕλληνες ἐρυθροχίτωνες ἔμειναν ἀκλόνητοι στὶς θέσεις τους ἀπαντῶντας μὲ πυκνότατα πυρᾶ. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΡΙΣΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΜΑΣ ΛΟΡΕΝΤΖΟΥ ΜΑΒΙΛΗ
,
,
Τοῦ Μανώλη Καλαθάκη ταξίαρχου ἐ.ἀ.
.
……….(…)Τὸ 1828 ὁ Ἠπειρώτης ἀρχηγός τοῦ ἄτακτου ἱππικοῦ τοῦ Ἀγῶνα Μιχαὴλ Χατζημιχάλης Νταλιάνης ἀπό τὸ Δελβινάκι τῆς Πρεμετῆς, ἔπεσε μαζὶ μὲ 385 Ἠπειρῶτες (Δροσουλίτες) στὸ Φραγκοκάστελο τῶν Χανίων, γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Κρήτης.
Τὸ 1912-13, Σώματα Κρητῶν ἀγωνιστῶν, Συνέχεια ανάγνωσης ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΗΠΕΙΡΟΣ
,
,
,
……….Στὶς 18 Νοεμβρίου τοῦ 1943, μία μέρα μετὰ τὴν σύλληψή του ἀπό ἀλβανούς κομμουνιστές, καὶ ἀφοῦ βασανίστηκε γιὰ νὰ ἀποκαλύψῃ πληροφορίες, ἐκτελεῖται ὁ ἡγέτης καὶ Ἐθνομάρτυρας τοῦ Μετώπου Ἀπελευθερώσεως Βορείου Ἠπείρου (ΜΑΒΗ), Βασίλειος Σαχίνης. Συνέχεια ανάγνωσης ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΑΧΙΝΗΣ-Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ
.
Ἀπό τὸ βιβλίο τοῦ Παναγιώτη Χρ. Τσαμάτου: «’Eν Παραμυθία τῇ 29/ 9/ 1943». Παραμυθιᾶ Σεπτέμβριος 2007.
……….Στὶς 7 τὸ πρωΐ τῆς 29ης Σεπτεμβρίου 1943, τὸ κροτάλισμα τῶν γερμανικῶν πολυβόλων θέρισε τὶς ζωὲς τῶν 49 προκρίτων τῆς Παραμυθιᾶς. Ἀπό τὸ χάραμα οἱ ἄνδρες εἶχαν μεταφερθεῖ στὸν προκαθορισμένο τόπο ἐκτελέσεως, ὅπου ἀπό τὴν προηγούμενη ἡμέρα εἶχαν ἀνοιχτεῖ ὁμαδικοὶ τάφοι.
……….Προηγήθηκαν τραγικὲς σκηνές, Συνέχεια ανάγνωσης ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΩΝ 49 ΠΡΟΚΡΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ (29/9/1943)
.
,
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
(καὶ ὁ παράτολμος ταγματάρχης Βελισσαρίου).
Ὅπως τὴν περιέγραψε ὁ πολεμιστὴς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, Ἀθανάσιος Καζανᾶς Ἀντ/ρχης ἐ.ἀ. τότε Διοικητὴς Λόχου τοῦ Τάγματος Βελισσαρίου.
……….[ ]Τὸ 1ο Σύνταγμα Εὐζώνων στὸ ὁποῖο ὑπηρετοῦσε ὁ ἀνωτέρῳ, διατάχθηκε νὰ ἀποσπαστῇ στὴν VΙ Μεραρχία καὶ νὰ κατέλθῃ στὸ Ἐμίν – Ἀγᾶ γιὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἰδία φάλαγγα μαζὶ μὲ ἄλλα τμήματα τοῦ στρατεύματος. Γιὰ νὰ μὴν γίνει ἀντιληπτή ἡ κίνηση ἀπό τὸν ἐχθρό, μεταφέρθηκαν νύκτα τὰ τμήματα ἀπό τὶς προφυλακὲς Λοζετσίου πρὸς Ἐμίν – Ἀγᾶ, τὴν νύκτα τῆς 18ης Φεβρουαρίου. Τὸ ψῦχος ἦταν τόσο δριμύ, ὥστε οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν στρατιωτῶν εἶχαν κοκκινίσει, οἱ ρώθωνες ἔτρεχαν, καὶ οἱ μύστακες ἐκρυσταλλοῦντο. Ἀφοῦ κατῆλθαν στὰ Πεστᾶ, διανυκτέρευσαν καὶ τὴν πρωίαν τῆς ἐπομένης, 19ης τοῦ μηνός, ἔφθασαν στὸ Ἐμίν – Ἀγᾶ. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (21/2/1913)