……….«Εκείνο, που πρωτύτερα θα έπρεπε κάποιος να κατανοήσει, είναι ότι πάντοτε οι άνθρωποι θεωρούν σπουδαιότατα όσα γίνονται γιά την υγεία, εφόσον η υγεία δεν είναι καθόλου κατώτερη τής ευλάβειας κατά τις ιερουργίες, τις αγνείες και τις νηστείες, επειδή οι άνθρωποι ποτέ δεν θεώρησαν καλό να υπηρετείται το καθ’ ολοκληρίαν καθαρό και αβλαβές και αμίαντο (δηλαδή ο Θεός) από κρυφά τραυματισμένες και νοσώδεις ψυχές και σώματα» (Πλούταρχος, «Ίσις και Όσιρις»). Συνέχεια ανάγνωσης ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ→
……….Διερευνώντας την φυσική συμπεριφορά των όντων, τείνουμε να την κρίνουμε, συνειδητά ή υποσυνείδητα, με βάση τις αρχές τής δικής μας συμπεριφοράς. Ένα από τα αποτελέσματα αυτής τής διαδικασίας είναι η θετική ή η αρνητική στάση που λαμβάνουμε έναντι καθενός εξ αυτών. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΛΥΚΟΣ ΤΡΙΧΩΜΑ ΑΛΛΑΖΕΙ, ΟΧΙ ΜΥΑΛΟ→
……….Τρεις δύνανται να είναι οι τρόποι συμπεριφοράς μίας σύγχρονης αιρετής εξουσίας προς έναν λαό: ο αυταρχικός, ο δημοκρατικός και ο δουλοπρεπής. Ο πρώτος προϋποθέτει έναν λαό αμαθή και δειλό, δηλαδή δουλοπρεπή, ο δεύτερος αρμόζει σε έναν λαό μορφωμένο και δυναμικό, δηλαδή δημοκρατικό, ενώ ο τρίτος χρησιμοποιείται έναντι ενός λαού άξεστου και βίαιου, δηλαδή αυταρχικού. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΛΑ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΩΣ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ – Omnia serviliter pro domination→
……….Από τον πανάρχαιο χώρο των συμβόλων δανειζόμαστε δύο αντικείμενα: το ξίφος, γιά να συμβολίσουμε τον αγώνα, την πάλη, την ένοπλη σύγκρουση, και το άροτρο, γιά να συμβολίσουμε την ηρεμία, την γαλήνη, την ειρηνική εργασία. Η ανθρώπινη κοινωνία, και όχι μόνον αυτή, εκ φύσεως πορεύεται στον χρόνο κάνοντας χρήση τόσο τού ξίφους, όσο και τού αρότρου. Κανένα από τα δύο δεν δύναται να εξαλειφθεί, επειδή αμφότερα συμβάλλουν στην αναγκαία ισορροπία τής επίγειας ζωής. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΕ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΟΤΡΟ→
……….Η ουσιαστική αξία ενός ατόμου δεν κρίνεται από τις προθέσεις ή τις εξαγγελίες του, αλλά από την δράση του και τα αποτελέσματά της. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κάθε είδους κοινωνικές ομάδες. Το πονηρό ψευτογνωμικό «αρκεί η προσπάθεια», το οποίο εξαπλώθηκε έντεχνα στην παρακμάζουσα νεοελληνική καθημερινότητα, Συνέχεια ανάγνωσης «Προθέμενοι ναυαγείν…» – Η Παιδεία των ναυαγίων και το ναυάγιο τής Παιδείας→