
25η Μαρτίου 1821
Χάσκοντας ενώπιον Ηρώων
.
.
Η Ιστορία, η Κοινωνιολογία και η Εθνολογία έχουν αποδείξει ότι κάθε επανάσταση, που επικρατεί, μετατρέπεται σε νέα καθεστηκυία τάξη, γεγονός που απορρίπτει συλλήβδην τις απατηλές θεωρίες περί «συνεχούς επανάστασης», ενώ παράλληλα ενισχύει τις σύμφυτες ιδέες περί «παλιγγενεσίας». Εφόσον τα αποτελέσματα τού ελληνικού ξεσηκωμού τού 1821 ήταν η επανίδρυση, έστω προβληματική, τού ελληνικού κράτους και η πολιτισμική αναγέννηση, έστω μερική, τού ελληνικού έθνους, δίκαια μπορούμε να ισχυριστούμε αφενός ότι η επανάσταση τής 25ης Μαρτίου 1821 ήταν εθνική, και αφετέρου ότι η συγκεκριμένη ημέρα είναι όντως μία εθνική επέτειος.
Σχεδόν δύο αιώνες μετά από εκείνη την θαρραλέα ένοπλη σύγκρουση τού Γένους μας με την επιτηδείως και διαχρονικώς μεταμορφωνόμενη οθωμανική τυραννία, θα αποτελούσε ατόπημα να μην αναγνωρίζαμε τόσο την περιορισμένη επίτευξη των αρχικών στόχων των πρωτεργατών τής Επανάστασης, όσο και την πονηρή υπονόμευσή της εκ μέρους ορισμένων Ελλήνων εκείνης τής εποχής, οι οποίοι, όμως, δεν προέρχονταν μόνον από την άρχουσα τάξη, όπως πολύ θα βόλευε τους γραφικούς οπαδούς τού μαρξισμού, αλλά από κάθε κοινωνική τάξη τού Ελληνισμού, απ’ όπου επίσης προέρχονταν και οι θαυμάσιοι πρωταγωνιστές τού έπους τού 1821. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ





