Αρχείο ετικέτας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ – ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – «ΙΣΘΜΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ»

.

Δημιουργία τού Γάλλου ζωγράφου Ζαν Λεόν Ζερόμ (Jean-Léon Gérôme) με θέμα τον Έλληνα φιλόσοφο.

.

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

.

Ερασινώδυνα Ανάλεκτα

Διατριβή Α΄

.

……….Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, εκλεκτά κείμενα, κυρίως τής Ελληνικής, τής Λατινικής, τής Ιταλικής, τής Ισπανικής και τής Πορτογαλικής Γραμματείας, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα, και εμπλουτισμένα με κατατοπιστικές εισαγωγές, διευκρινιστικά σχόλια και βοηθητικά παραρτήματα. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ – ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ – «ΙΣΘΜΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ»

ΒΙΒΛΙΟ–ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΚΑΚΙΑ ‘ΦΡΟΝΗΣΗ-ΑΦΡΟΣΥΝΗ’, ‘ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ-ΑΚΟΛΑΣΙΑ’ »

.

Ματαιότητα Gustave Léonard de Jonghe
«Ματαιότητα»  Gustave Léonard de Jonghe

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ

 

Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες

Βιβλίο Τρίτο

Κεφάλαια Δεύτερο έως και Έκτο

Κακία

Φρόνηση και Αφροσύνη

Σωφροσύνη και Ακολασία

Συνέχεια ανάγνωσης ΒΙΒΛΙΟ–ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΚΑΚΙΑ ‘ΦΡΟΝΗΣΗ-ΑΦΡΟΣΥΝΗ’, ‘ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ-ΑΚΟΛΑΣΙΑ’ »

ΛΕΟΠΟΛΔΟΣ ΑΛΑΣ- «Ο ΠΕΤΕΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ»

.

Λεοπόλδος Άλας (Leopoldo Alas y Ureña)

.

Λεοπόλδος Άλας

«Ο πετεινός τού  Σωκράτη»

 

Ο «άγιος τής φιλοσοφίας» στην νεο-λατινική λογοτεχνία

 

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια και βιογραφίες:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Ξάνθη 2011

.

 

Πρόλογος

 

……….Ανάμεσα στα πρωτότυπα και πολύ ενδιαφέροντα Διηγήματά («Cuentos») του, ο Ισπανός συγγραφέας Λεοπόλδος Άλας («Leopoldo Alas») συμπεριλαμβάνει και το σύντομο, διασκεδαστικό, φιλοσοφικό κείμενο, που επιγράφεται Ο πετεινός τού Σωκράτη («El gallo de Sócrates»). Συνέχεια ανάγνωσης ΛΕΟΠΟΛΔΟΣ ΑΛΑΣ- «Ο ΠΕΤΕΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ»

Π Λ Α Τ Ω Ν Ι Κ Ο Ι Δ Ι Α Λ Ο Γ Ο Ι – Ι Ω Ν

,

«Η Σαπφώ ακούει καθώς ο ποιητής Αλκαίος παίζει κιθάρα στο νησί της Λέσβου». Δημιουργία τού Σερ Λώρενς Άλμα-Τάντεμα. (Sappho and her companions listening as the poet Alcaeus plays a kithara on the island of Lesbos (Mytilene). Lourens Alma Tadema).
«Η Σαπφώ ακούει καθώς ο ποιητής Αλκαίος παίζει κιθάρα στο νησί τής Λέσβου». Δημιουργία τού Σερ Λώρενς Άλμα-Τάντεμα. (Sappho and her companions listening as the poet Alcaeus plays a kithara on the island of Lesbos (Mytilene). Lourens Alma Tadema).

 

Π Λ Α Τ Ω Ν Ι Κ Ο Ι
Δ Ι Α Λ Ο Γ Ο Ι

***   ***   ***

Ι Ω Ν

ή  «Περί Ιλιάδος, πειραστικός»

***   ***   ***

Εισαγωγή – Μετάφραση – Σχόλια:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

***   ***   ***

Α΄  ΨΗΦΙΑΚΗ  ΕΚΔΟΣΗ  –  2015

 

Εισαγωγή

Μεταξύ των καλουμένων «ελασσόνων» σωκρατικών διαλόγων τού Πλάτωνα, ξεχωριστή θέση κατέχει ο «Ίων», ο αρχαιότερος από τους διαλόγους τού μεγάλου φιλοσόφου και μάλλον ο μοναδικός που γράφτηκε πριν από τον θάνατο τού διδασκάλου του, Σωκράτη. Στις γραμμές του αναζητείται η φύση τής ποιητικής έμπνευσης, η βαθύτερη αιτία τής ποιητικής δημιουργίας, και πραγματοποιείται μία επιτυχής προσπάθεια ψυχολογικής προσέγγισης των ραψωδών. Ο μεγάλος Αθηναίος φιλόσοφος Σωκράτης και ο διάσημος Εφέσιος ραψωδός Ίων, αποπειρώνται να απαντήσουν σ’ ένα βασικό ερώτημα: η ποιητική δημιουργία είναι αποτέλεσμα κάποιας συγκεκριμένης «τεχνικής» ή γέννημα τής θεϊκής «έμπνευσης»; Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Α Τ Ω Ν Ι Κ Ο Ι Δ Ι Α Λ Ο Γ Ο Ι – Ι Ω Ν

Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – Αρετή, Κακία, Τύχη

,

Ναός τού Διός, 6η Ανατολική Μετόπη.   Στην τελευταία μετόπη τής Ανατολικής πλευράς, εικονίζεται ο Ηρακλής που καθαρίζει τους στάβλους τού Αυγεία. Η Αθηνά, με περικεφαλαία και ασπίδα, δείχνει με το δόρυ της σε ποιό σημείο έπρεπε ο Ηρακλής να σκάψει αυλάκι, γιά να ενώσει  τους ποταμούς Πηνειό και Αλφειό, με τα νερά των οποίων θα παρασυρόταν η κόπρος από τους στάβλους τού Αυγεία.
Ναός τού Διός, 6η Ανατολική Μετόπη. Στην τελευταία μετόπη τής Ανατολικής πλευράς, εικονίζεται ο Ηρακλής που καθαρίζει τους στάβλους τού Αυγεία. Η Αθηνά, με περικεφαλαία και ασπίδα, δείχνει με το δόρυ της σε ποιό σημείο έπρεπε ο Ηρακλής να σκάψει αυλάκι, γιά να ενώσει τους ποταμούς Πηνειό και Αλφειό, με τα νερά των οποίων θα παρασυρόταν η κόπρος από τους στάβλους τού Αυγεία.   

 

Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ

Αρετή, Κακία, Τύχη

 

Εισαγωγή, μεταφράσεις,

βιογραφίες, σχόλια και παραρτήματα:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης 

Φιλόλογος – Θεολόγος.

 

[…]Στην «ταλαπείρια» εποχή μας, η οποία επιδεικτικά και προς δική της φθορά και καταστροφή και καταισχύνη αγνοεί ότι «το αγαθό και το ευχάριστο έχουν διαφορετική φύση μεταξύ τους» (Πλάτων, Φίληβος, 60b), καθώς και ότι «συμφέρον είναι  ό, τι οδηγεί στο αγαθό» (Πλάτων, Όροι, 414e), η Αρετή και η Κακία, όταν «κατά τύχη» εντοπιστούν, δεν αναγνωρίζονται ως μεταξύ τους παντελώς αντίθετες έννοιες και ως αντίρροπες δυνάμεις, ενώ η Τύχη – μοναδική αιτία όσων συμβαίνουν στην ζωή των ηλίθιων όντων – ύπουλα και υστερόβουλα χρησιμοποιείται γιά να δικαιολογήσει τις ανθρώπινες ενέργειες, όπως ακριβώς συμβαίνει στον βίο των περισσότερων ζώων, και μάλιστα των άγριων θηρίων, ο οποίος φαίνεται να αποτελεί προσιτό υπόδειγμα και ικανοποιητικό πρότυπο των σύγχρονων «απελευθερωμένων και εκσυγχρονισμένων» κοινωνιών. Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – Αρετή, Κακία, Τύχη

ΒΙΒΛΙΟ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ»

.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ

 

Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες

Βιβλίο Τρίτο

Κεφάλαιο Πρώτο

Περί Αρετής

 

Εισαγωγή, μετάφραση και παραρτήματα:

Αθανάσιος Τσακνάκης 

Φιλόλογος – Θεολόγος 

Το πολυσέλιδο «Ανθολόγιο» τού Ιωάννη Στοβαίου φέρει την ονομασία «Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες» και αποτελείται από τέσσερα βιβλία, τα οποία περιέχουν εκλεκτά αποσπάσματα από έργα ποιητών, θεολόγων, φιλοσόφων, ιστορικών και ρητόρων τής αρχαιότητας και των ελληνιστικών χρόνων, καλύπτοντας μία χρονική περίοδο περίπου δώδεκα αιώνων.[…] Συνέχεια ανάγνωσης ΒΙΒΛΙΟ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ»

ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ-«ΕΥΘΥΜΙΑ» [ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ, ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ]

,

,

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

,

Ερασινώδυνα Ανάλεκτα

Διατριβή Δ΄

 

……….Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, εκλεκτά κείμενα, κυρίως τής Ελληνικής, τής Λατινικής, τής Ιταλικής, τής Ισπανικής και τής Πορτογαλικής Γραμματείας, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα, και εμπλουτισμένα με κατατοπιστικές εισαγωγές, διευκρινιστικά σχόλια και βοηθητικά παραρτήματα. Σκοπός τους είναι η τέρψη των αναγνωστών, αλλά και η αφύπνιση τής διάνοιάς τους, η γνωριμία των Ελλήνων και των ελληνομαθών με τον πλούτο τού ευρωπαϊκού μεσογειακού πνεύματος, αλλά και η έμπρακτη αποδόμηση τής υστερόβουλης θεωρίας περί τού «ανεπίκαιρου» ή «δυσπρόσιτου» χαρακτήρα αυτών των κειμένων. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διατριβών. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ-«ΕΥΘΥΜΙΑ» [ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ, ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ]

Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΟΦΙΣΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ «ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ»

 

Στήλη μὲ τὸ ψήφισμα τῶν Σαμίων Ἀνάγλυφη ἐνεπίγραφη στήλη (ἀντίγραφο τοῦ πρωτοτύπου), μὲ τὸ τιμητικὸ ψήφισμα τῶν Σαμίων, στὴν ὁποία ἀπεικονίζεται ἡ Ἥρα καὶ ἡ Ἀθηνᾶ - πολιοῦχος Σάμου καὶ Ἀθηνῶν ἀντίστοιχα - νὰ συνδέονται μὲ χειραψία. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιγραφή, ὁ δῆμος τῶν Ἀθηναίων τιμᾶ τοὺς Σαμίους, λόγῳ τῆς παραμονῆς τους στὴν συμμαχία παρὰ τὴν ἥττα τοῦ ἀθηναϊκοῦ στόλου στοὺς Αἱγὸς Ποταμοῦς ἀπὸ τοὺς Σπαρτιᾶτες. (405-402 π.Χ.) Μουσεῖο Ἀκροπόλεως.
Στήλη μὲ τὸ ψήφισμα τῶν Σαμίων.  Ἀνάγλυφη ἐνεπίγραφη στήλη (ἀντίγραφο τοῦ πρωτοτύπου), μὲ τὸ τιμητικὸ ψήφισμα τῶν Σαμίων, στὴν ὁποία ἀπεικονίζεται ἡ Ἥρα καὶ ἡ Ἀθηνᾶ – πολιοῦχος Σάμου καὶ Ἀθηνῶν ἀντίστοιχα – νὰ συνδέονται μὲ χειραψία. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιγραφή, ὁ δῆμος τῶν Ἀθηναίων τιμᾶ τοὺς Σαμίους, λόγῳ τῆς παραμονῆς τους στὴν συμμαχία παρὰ τὴν ἥττα τοῦ ἀθηναϊκοῦ στόλου στοὺς Αἱγὸς Ποταμούς ἀπὸ τοὺς Σπαρτιᾶτες. (405-402 π.Χ.) Μουσεῖο Ἀκροπόλεως.

……….Εἷναι γνωστὸ ὅτι ἀπὸ ἐνωρὶς ὁ ὅρος «σοφιστής», ἀπέκτησε δυσφημηστικὸ περιεχόμενο, κυρίως έπειδὴ οἱ μεταγενέστεροι ἀντλοῦν τὴν γνώση γι’αὐτοὺς  βασικὰ ἀπὸ τοὺς διαλόγους τοῦ Πλάτωνος, τοῦ μεγαλυτέρου τους ἀντιπάλου. Σήμερα βέβαια δὲν εἶναι πιὰ πολλοὶ ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν ὅτι οἱ Σοφιστὲς ἦταν συνειδητοὶ ἀπατεῶνες, ἄνθρωποι χωρὶς ἠθικὲς ἀρχὲς ποὺ προκάλεσαν τὴ διάβρωση τῶν διαφόρων θεσμῶν καὶ ὀδήγησαν τὴν Ἀθήνα τοῦ 5ου αἰῶνα π.Χ. στὴν πολιτικὴ καὶ ἠθικὴ κατάπτωση. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΟΦΙΣΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ «ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ»