,
,
…………Στὶς 31 Ἰανουαρίου τοῦ 1996, τὸ ἀπονηωθέν ἀπό τὴν φρεγάτα «Ναυαρίνο» ἐλικόπτερο, μὲ ἐπιβαίνοντες τοὺς, ὑποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση, ὑποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχᾶκο καὶ ἀρχικελευστή Ἕκτορα Γιαλοψό, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐντολή νὰ διερευνήσουν ἐάν στὴν Δυτική Ἴμια ἔχουν ἀποβιβαστεῖ τοῦρκοι, κατέπεσε στὴν θάλασσα, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν θάνατό τους. Συνέχεια ανάγνωσης 1996 – Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΛΕΥΡΑ..
,
,
Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΣΠΥΡΙΔΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΤΟ 1988
α΄ μέρος.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ
Η ΜΕΤΡΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΡΑιΚΙΚΟ ΧΟΡΟ «ΖΩΝΑΡΑΔΙΚΟ» 6/8
Ὁ κύριος Σπυρίδης ἀποκωδικοποίησε γιὰ πρώτη φορὰ παγκοσμίως τὸ ἐπίγραμμα τοῦ 5ου π.Χ. αἰ. χρησιμοποιῶντας μόνο ἑλληνικά ἐργαλεῖα, δηλαδὴ τὴν ἀρχαιοελληνική γραμματεία, γραμματικὴ καὶ σύνταξη. Ἡ πολυετής του ἔρευνα, βασίστηκε σὲ πέντε γνωστικὰ του ἀντικείμενα, μεταξύ τῶν ὁποίων – γιὰ τὴν μουσικὴ ἐκδοχή – τὴν δομή τῶν Μετρικῶν Ποδῶν τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς Ῥυθμοποιίας. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἦταν μία τονικὴ γλῶσσα, δηλαδὴ μία μελικὴ γλῶσσα, ἄρα ὡς μία ἐκδοχή τῆς Ἑλληνικῆς, μελικὴ εἶναι ΚΑΙ ἡ Θρᾳκική. Οἱ νότες ἐνυπάρχουν στὰ κείμενα.
Στὸ πρῶτο ἀπόσπασμα Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΒΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΩ ΕΝ ΘΡΑΚΗι
,
,
(…) Οἱ Θρᾳκικοὶ χοροὶ ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ χοροὶ καὶ τῶν ὑπολοίπων διαμερισμάτων τῆς Ἑλλάδος, εἶναι προϊόντα μιᾶς χορευτικῆς παράδοσης ποὺ ἐξελίσσεται μέσα ἀπό τὸν ὀπτικοπροφορικό λόγο. Τὰ γνωρίσματα ποὺ διαμορφώνουν αὐτήν τὴν παράδοση εἶναι: α) ἡ συνέχεια ποὺ συνδέει τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρὸν, β) ἡ ποικιλία ποὺ πηγάζει ἀπό τὸ ἄτομο ἤ τὴν ὁμάδα καὶ γ) ἡ ἐπιλογή ἀπό τὴν κοινότητα ποὺ καθορίζει τὴν μορφὴ ἤ τὶς μορφὲς μὲ τὴν ὁποία ὁ χορὸς διαμορφώνεται καὶ μεταφέρεται ἀπό τὴν μία γενιὰ στὴν ἐπόμενη μὲ τὴ μέθοδο τῆς μίμησης καὶ ἑδραιώνεται μὲ τὸν κοινωνικὸ διάλογο καὶ τὴν κοινωνικὴ κριτικὴ. Ἔτσι ὁ Θρᾳκιώτης δὲν θεωρεῖ τὸν χορὸ ὡς τέχνη, ἡ ὁποία μὲ μοναδικὸ ὑλικό τὴν κίνηση ὑποταγμένη κάτω ἀπό αὐστηρούς καὶ αἰσθητικούς κανόνες, μοναδικὸ σκοπὸ ἔχει τὴν ἔκφραση ἰδεῶν καὶ αἰσθημάτων. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
,
,
……….[]Στὶς 20 Ὀκτωβρίου τοῦ 1925, μετὰ τὶς σοβαρότατες συμπλοκὲς στὰ ἑλληνοβουργαρικά σύνορα στὶς 18/10, ὁ Πάγκαλος ἔδωσε διαταγὴ εἰσβολῆς στὴν βουργαρία. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ
Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΔΑΡΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΥΣ
Κείμενο τοῦ Υπτγοῦ ἐ.ἀ. Ἰωάννη Χατζῆ, Μηχ-Ἠλεκ. Ε.Μ.Π.
……….Γιὰ τὸν Μ. Ἀλέξανδρο ἔχουν γραφεῖ χιλιάδες βιβλία ἀπό τὴν ἀρχαία ἐποχή μέχρι σήμερα καὶ συνεχίζουν νὰ γράφονται. Κανένα ἱστορικὸ πρόσωπο ἤ γεγονός τῆς παγκοσμίου ἱστορίας δὲν ὑπῆρξε ἀντικείμενο τόσο μεγάλης καὶ ἐκτεταμένης ἔρευνας καὶ προσοχῆς, ὅσο ὁ Μ. Ἀλέξανδρος. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΔΑΡΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΥΣ
,
Θεολόγος – Φιλόλογος
Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, εκλεκτά κείμενα, κυρίως τής Ελληνικής, τής Λατινικής, τής Ιταλικής, τής Ισπανικής και τής Πορτογαλικής Γραμματείας, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα, και εμπλουτισμένα με κατατοπιστικές εισαγωγές, διευκρινιστικά σχόλια και βοηθητικά παραρτήματα. Σκοπός τους είναι η τέρψη των αναγνωστών, αλλά και η αφύπνιση τής διάνοιάς τους, η γνωριμία των Ελλήνων και των ελληνομαθών με τον πλούτο τού ευρωπαϊκού μεσογειακού πνεύματος, αλλά και η έμπρακτη αποδόμηση τής υστερόβουλης θεωρίας περί τού «ανεπίκαιρου» ή «δυσπρόσιτου» χαρακτήρα αυτών των κειμένων. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διατριβών.
Εισαγωγή
Ο Λατίνος ποιητής και συγγραφέας Μάρκος Αυρήλιος Ολύμπιος Νεμεσιανός (Marcus Aurelius Olympius Nemesianus) έζησε κατά τον 3ο μ.Χ. αιώνα, στην εποχή τού Ρωμαίου αυτοκράτορα Νουμεριανού. Καταγόταν από την Καρχηδόνα και διακρίθηκε σε όλα τα είδη τής λογοτεχνίας τής εποχής του. Έργα του είναι τα μερικώς σωζόμενα «Κυνηγετικά», τα απωλεσθέντα «Αλιευτικά» και «Ναυτικά», καθώς και οι «Εκλογές». Εικάζεται ότι δικό του είναι και το έργο «Ποντικόν», από το οποίο σώζεται ένα απόσπασμα 22 στίχων. Σχετικά με τον βίο του δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε.
Οι «Εκλογές», στην μορφή που τις διασώζει η εποχή μας, συναπαρτίζονται από τέσσερα ποιητικά έργα ποιμενικού – «ειδυλλιακού» – περιεχομένου, γραμμένα στην λατινική γλώσσα. Εμφανείς σε αυτά τα ειδύλλια είναι οι επιρροές που δέχτηκε ο Νεμεσιανός από τον Θεόκριτο και τον Βιργίλιο. Η τρίτη «Εκλογή» είναι μία ωδή προς τον θεό Βάκχο. Γιά την μετάφρασή της στην παρούσα Διατριβή επιλέχθηκαν οι εκδόσεις των G. Cupaiuolo, M. Aurelio Olimpio Nemesiano – Eclogae, Napoli, 1997, και F. Vernaleone, I carmi bucolici di Calpurnio e Nemesiano, Firenze, 1927. Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στην εξαιρετική διδακτορική διατριβή τού Emilio Magaña Orúe, Las Églogas de Nemesiano – Comentario Filológico, τού Τμήματος Λατινικής Φιλολογίας τής Φιλολογικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Complutense τής Μαδρίτης (έτος κατάθεσης: 2001).