,
. .
τού Αθανάσιου Τσακνάκη
.
……….Ο νόμος είναι «έλλογη βία» και σκοπός τής ύπαρξής του είναι η αντιμετώπιση τής «άλογης» ή τής «παράλογης» βίας. Η εφαρμογή τού νόμου ανατίθεται στην δικαιοσύνη, επειδή αυτή αποτελεί αρετή, εκπορεύεται από την λογική και δύναται να ελέγξει και να κρίνει το «έλλογο», το «άλογο» και το «παράλογο». Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ
……….Στὶς 9 Σεπτεμβρίου τοῦ 1929, ἡ συμμορία τοῦ λήσταρχου Μήτρου Τζατζᾶ, ἀπήγαγε στὸ Πετρούλι Τρικάλων τὸν Γερουσιαστὴ Σωτήριο Χατζηγάκη, μαζὶ μὲ ἀκόμη 4 ὁμήρους, ἔχοντας σκοπὸ τὴν ἀπόσπαση λύτρων. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΜΗΤΡΟΣ ΤΖΑΤΖΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗ
,
Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ
……….(…) Ἡ Ἀδριανούπολη, μία ἀπό τὶς μεγαλουπόλεις τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, ἦταν τὸ τελευταῖο σημαντικὸ ὀχυρὸ τῆς αὐτοκρατορίας πρὶν ἀπό τὴν Βαλκανικὴ ἐνδοχώρα. Πραγματικὴ συμπρωτεύουσα, ἀστικὸ κέντρο ὀχυρωμένο μὲ ἀκρόπολη στὸ ἐσωτερικό του, ἦταν ἡ σημαντικότερη πόλη τῆς Θρᾲκης. Ἡ μακρόχρονη πίεση ποὺ δέχτηκε ἀπό τοὺς τούρκους, ὁ ἀποκλεισμός, ἡ πολιορκία, ἡ ἀντίσταση καὶ ἡ κατάληψή της [1361/2], δηλώνουν τὴν σημασία ποὺ εἶχε γι’ αὐτούς· ἡ πτώση της, τοὺς ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν βασικὸ τους στόχο, τὴν Βασιλεύουσα….
……….Γιὰ ὅσο διάστημα τὰ φρούρια τῆς Κέρκυρας ἄντεξαν στὴν ὀθωμανικὴ πολιορκία τοῦ Σουλεϊμὰν καὶ τοῦ Μπαρμπαρόσα, τοὺς ἀνυπεράσπιστους κατοίκους τῆς ὑπαίθρου περίμενε τραγικὴ μοῖρα. Ὁ ὀθωμανικός στόλος τοῦ Σουλεϊμάν, ὑπό τὶς διαταγὲς τοῦ γενίτσαρου Μπαρμπαρόσα , εἶχε ἐμφανιστεῖ μπροστὰ στὴν πόλη τῆς Κέρκυρας ἀπό τὶς 27 Αὐγούστου. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΟΜΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΤΟ 1537 ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ (27/8-8/9/1537)
.
.
……….Τὰ ξημερώματα τῆς Παρασκευῆς 8 Σεπτεμβρίου 1822, ὁ ὀθωμανικός στόλος φάνηκε πλέοντας ἀνατολικὰ τῶν Σπετσῶν. Συνέχεια ανάγνωσης ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ – Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΛΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ (8-15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1821)
, ,
![Τὸ μνημεῖο τοῦ φιλέλληνα Σανταρόζα στὴν Σφακτηρία. [Κοντά του εἶχε θαφτεῖ ὁ Παῦλος Βοναπάρτης]. Φωτογραφία τοῦ Γιάννη Τοῦντα.](https://eistorias.files.wordpress.com/2014/09/cf84cebf-cebccebdceb7cebcceb5ceb9cebf-cf84cebfcf85-cf86ceb9cebbceb5cebbcebbceb7cebdceb1-cf83ceb1cebdcf84ceb1cf81cebfceb6ceb1-cf83cf84.jpg)
Ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο τοῦ Δημητρίου Ν. Ἀλεξάνδρου «Βοιτυλιῶτες, οἱ Ἕλληνες τῆς Κορσικῆς»
(…) Περπατώντας στην ευλογημένη γη του Ναυπλίου, όπου δεσπόζει το θεόρατο φρούριο του Παλαμηδιού, και ανηφορίζοντας από την πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνα προς την Ακροναυπλία, κοντοστέκεσαι στην Φραγκοκκλησιά, καθώς το μάτι σου πέφτει σε μία ξύλινη αψίδα, που έστησε εκεί το 1841 ο συνταγματάρχης Α. Τουρέ, στην μνήμη των Φιλελλήνων πεσόντων του Αγώνα. Θες η περιέργεια, θες η σιωπηλή ανάγκη να πείς ένα «ευχαριστώ» κάθεσαι και σκαλίζεις τα ονόματα των πεσόντων. Και ξαφνικά αναγκάζεσαι να διαβάσεις και να ξαναδιαβάσεις στην τέταρτη στήλη ένα όνομα που μόνο άγνωστο δεν σου φαίνεται: Παύλος Βοναπάρτης! Συνέχεια ανάγνωσης ΠΑΥΛΟΣ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ