,

Ο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ

Περιεχόμενα:
Ἀρχαιότητα – Ὁ δρόμος ἀπό τὴν Τραπεζοῦντα στὴν Περσία καὶ ὁ ἐξελληνισμός τῆς ἐνδοχώρας-Τὰ πρωτοβυζαντινὰ καὶ μεσοβυζαντινὰ χρόνια – Ἡ θρυλικὴ Ματσοῦκα καὶ ἡ ἵδρυση τῆς σκήτης στὸ ὅρος Μελᾶ – Ὁ ἔνοπλος βίος τῶν ὀρεσίβιων καὶ οἱ Σελτζοῦκοι τοῦρκοι πρὸ τῶν πυλῶν – Ἡ αὐτοκρατορία τῶν Μεγαλοκομνηνῶν τῆς Τραπεζοῦντος – Ἡ Ἱερᾶ Αὐτοκρατορική Πατριαρχικὴ καὶ Σταυροπηγιακὴ Μονὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Σουμελᾶ – Ὁ Τραπεζούντιος δάσκαλος Σεβαστὸς Κυμινήτης, τὸ Φροντιστήριο Τραπεζοῦντος καὶ ἡ Πριγκιπικὴ Ἀκαδημία στὸ Βουκουρέστι .

Ἀνατολικός Πόντος ὀνομάζεται ἡ ὀρεινοτάτη περιοχὴ ἀνατολικά τῆς ἀρχαίας Ἀμισοῦ (Samsun) καὶ τῆς πεδιάδος ποὺ σχηματίζουν οἱ ποταμοὶ Ἄλυς (Kizill Irmak) καὶ Ἵρις (Yesil Irmak) ὥς τὰ σύνορα τῆς τουρκίας μὲ τὴν Δημοκρατία τῆς Γεωργίας. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΠΟΝΤΟΣ →

.

Ο λιμός – το πλιάτσικο και η κατάρρευση της αγοράς

Mark Mazower

 Στην Ελλάδα του Χίτλερ – Η εμπειρία της Κατοχής-

.

……….«Θα ήθελα να κάνω μια παρέκβαση, για να σας ζητήσω να θυμηθείτε πώς μια ευημερούσα και εργατική πόλη, σχεδόν… χωρίς εξωτερικές αλλαγές, έγινε το κατοικητήριο ορδών από άπορους, λιμοκτονούντες ανθρώπους», έγραφε ο Μπέρτον Μπέρυ, Αμερικανός διπλωμάτης στην Αθήνα. «Φυσικά η απάντηση είναι ο γερμανικός στρατός κατοχής». Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΙΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ →

,

,

Παραθαλάσσια πόλη τῆς Θράκης στὰ σύνορα τῆς Κάτω Μοισίας, στὸν Εὔξεινο Πόντο.
Εἶναι ἀρχαιότατη πόλη. Ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει ὅτι ἰδρύθηκε γύρω στὸ 493 π.Χ. ἀπό ἀποίκους τοῦ Βυζαντίου κυρίως, καὶ ἀπό Καρχηδονίους. Σύμφωνα ὅμως μὲ τὸν Στράβωνα καὶ ἄλλους, κτίσθηκε ἀπό ἀποίκους Μεγαρεῖς καὶ ὀνομαζόταν πρῶτα Μενεβρία ἀπό τὸν ἀρχηγό τῶν ἀποίκων Μένα, καὶ ἀπό τὴν Θρακικὴ λέξη “βρία”, ποὺ σημαίνει πόλη. Ἡ μεγάλη ἰκανότητα τῶν κατοίκων της στὰ ναυτικὰ καὶ ὁ φυσικὸς πλοῦτος τῆς γύρω χώρας, τὴν ὁδήγησαν σὲ μεγάλη ἀκμή.

(Στὴν φωτογραφία, ἀπεικονίζονται πέτρινες ἄγκυρες τῆς Μυκηναϊκῆς ἐποχῆς ἀπό τὸ βόρειο λιμάνι τῆς Μεσημβρίας τῆς Ποντικῆς).

Ἡ Μεσημβρία ὑπῆρξε αὐτόνομη καὶ διατήρησε μερικῶς τὴν αὐτονομία της καὶ κάτω ἀπό τὴν ἐξουσία τῶν Θρακῶν βασιλιάδων, καθὼς ἐπίσης τοῦ Φιλίππου καὶ τοῦ Ἀλεξάνδρου, μέχρι τὸν Λυσίμαχο, ποὺ τὴν ἀνάγκασε νὰ πληρώνῃ φόρους. Ἐξ’ αἰτίας τῆς στρατηγικῆς της θέσης, τοῦ φυσικοῦ πλούτου καὶ τῆς δραστηριότητας τῶν κατοίκων της, ἔπαιξε σπουδαῖο ρόλο στὴν ἱστορία.

Ἐκεῖ ἀνατράφηκε κατόπιν ὁ αὐτοκράτορας Λέων Γ’ ὁ Ἴσαυρος (717-741). Κοντὰ στὴν Μεσημβρία στὶς 13 Ἀπριλίου 814, ἔπαθε φοβερὴ πανωλεθρία ὁ ἡγεμόνας τῶν Βουλγάρων, Κροῦμος ἀπό τὸν Λέοντα Ε΄ τὸν Ἁρμένιο. Ὕστερα, γιὰ 70 περίπου χρόνια, ἡ Μεσημβρία μὲ τὶς γειτονικὲς πόλεις, ἀπόλαυσε σχετικὴ ἡσυχία. Κατὰ τὴν 4η Σταυροφορία, τὴν κατέλαβαν οἱ Βούλγαροι καὶ μετὰ οἱ Βυζαντινοὶ, μέχρι τὸ 1.300, ὁπότε γιὰ λίγο χρονικὸ διάστημα τὴν πῆραν οἱ Βούλγαροι, μέχρι ποὺ τὴν κατέλαβαν οἱ Τοῦρκοι τὸ 1453.

Ἀπό τὴν ἐποχή αὐτή παρέμεινε τουρκικὴ μέχρι τὴν ἴδρυση τῆς βουλγαρικῆς ἡγεμονίας (1878). Ἀπό τὸ 1885 προσαρτήστηκε στὴν Βουλγαρία.

Μέχρι τὸ 1906 τὴν κατοικοῦσαν ἀποκλειστικά Ἕλληνες. Ἦταν ἕδρα ἐπισκόπου καὶ διατηροῦσε σπουδαῖα σχολεῖα. Μετὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ 1906, οἱ Ἕλληνες τῆς Μεσημβρίας κατέφυγαν στὴν Ἑλλάδα.

,

Πηγὴ: Τὸ κείμενο εἶναι τῆς κυρίας Ἀνθούλας Εὐσταθοπούλου, Προέδρου τῆς «Θρακικῆς Ἑστίας Ν.Σερρῶν».

,