.
.
……….Ὁ Λάκης (Νικόλαος) καὶ ὁ Γιάννης Νταϊλάκης, ἦσαν ἀπ’ τὸ Βερνίκι, κοντὰ στὴν Βίγλιστα, τὸ τελευταῖο σλαβόφωνο χωριὸ πρὸς τὴν ἀλβανόφωνη ζώνη, ποὺ παραχωρήθηκε τὸ 1924 μὲ τὰ «δεκατέσσαρα χωριά» στὴν Ἀλβανία. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΛΑΚΗΣ και ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΑΪΛΑΚΗΣ
.
.
.
.Δρ. Εὐάγγελος Ε. Τζάχος
Διδάκτωρ, μηχανικὸς Ε.Μ.Π.
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα.
.
(…) Ὕστερα ἀπό αὐτά τὰ ἀποτυχημένα ἐγχειρήματα, ἡ Ζωὴ θυμήθηκε τὸν Κωνσταντῖνο τὸν Μονομάχο καὶ ἀνήγγειλε στὴν σύγκλητο, τὴν πρόθεσί της νὰ τὸν παντρευτῇ. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Θ΄ Ο ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ ( 1042-1055)
.
.
.
.
τοῦ Εὐαγγέλου Κ. Ντάγκα
.
(Ἕνα ἔθιμο ποὺ ἔσβησε ἡ ἐκμηχάνισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς)
.
..
Σὰν ἔμπαινε ὁ θεριστὴς, τὰ χωριὰ ἄδειαζαν, σύψυχα, σχεδὸν. Κάποιοι μόνο γέροντες καὶ κάποιες ἀνήμπορες γριοῦλες ἔμεναν πίσω, μοναδικοὶ τους φύλακες. Ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἄνδρες, γυναίκες καὶ παιδιὰ ἀκόμα, μὲ τὸ πρῶτο χάραμα, πρὶν ἀκόμα ὁ λαμπρὸς Ἀπόλλωνας προφτάσῃ νὰ ξεκινήσῃ τὸ φωτοβόλο ἄρμα του, μὲ τ’ ἀπαραίτητα τῆς δουλειᾶς τοῦ θερισμοῦ σύνεργα, (δρεπάνια, λελέκια, παλαμαριὲς) ἔπαιρναν τὸν δρόμο ποὺ τοὺς ὁδηγοῦσε στὰ χωράφια τους, ποὺ τοὺς περίμενε φτασμένος πιὰ ὁ χρυσὸς εὐλογημένος καρπὸς. Μὲ πόση χαρὰ ἀλλά καὶ ἀγωνία δὲν τὸν περίμεναν τὸν θεριστὴ οἱ γεωργοὶ; Οἱ κόποι καὶ οἱ μόχθοι τους, οἱ φροντίδες τους καὶ ὁ ἱδρωτας μιᾶς ὁλόκληρης χρονιᾶς, ἔβρισκαν τὸν μῆνα αὐτό, τὴν πιὸ τρανὴ ἀνταμοιβή.
Ὁ θέρος, ἔτσι ἔλεγαν ὅλη τὴν περίοδο τοῦ θερισμοῦ, κρατοῦσε μῆνα καμμιὰ φορὰ ὁλόκληρο καὶ τὸν περνοῦσε, ἀναλόγως μὲ τὰ στρέμματα ποὺ εἶχε σπείρει τὸ κάθε νοικοκυριὸ.
Δὲν εἶχε εἰσβάλει ἀκόμα βλέπεις ἡ μηχανὴ, καὶ τὸ θέρισμα γινόταν μὲ τὸ δρεπάνι ἤ τὸ λελέκι, ἀπό τοὺς θεριστάδες.
Ὁ θέρος ἦταν ἡ πιὸ εὐλογημένη στιγμὴ τῆς χρονιᾶς κι ἔπαιρνε τὸν χαρακτῆρα πραγματικῆς ἱεροτελεστίας. Γινόταν πότε ἀπό τὴν οἰκογένεια τὴν ἴδια καὶ πότε μαζὶ μὲ ἄλλη, συνεταιρικὰ. Συνήθως μὲ τοὺς συμπεθέρους ἤ τοὺς κουμπάρους.
Τὸ κανόνιζαν ἔτσι ὥστε νὰ τελειώσῃ πιὸ γρήγορα τὸ θέρισμα τῶν χωραφιῶν, πρὶν τοὺς πιάσει ὁ αὐγουστιάτικος καιρὸς κι εἶναι ἀργᾶ πιὰ, ἀφοῦ ἔπρεπε ν’ ἀρχίσῃ καὶ τὸ ἀλώνισμα καὶ νὰ τελειώσῃ κι αὐτό μέχρι τὸ Δεκαπενταύγουστο.
Τὸ θέρισμα ἦταν κουραστικὴ δουλειᾶ, ποὺ τὴν ἔκαμνε κουραστικότερη ἀκόμα ἡ ἀφόρητη ζέστη τοῦ καλοκαιριοῦ. Οὔτε ὅμως ἡ δουλειᾶ, οὔτε καὶ τὸ λιοπύρι φόβιζαν τὸν ἄξιο δουλευτὴ κι ἀκούραστο ξωμᾶχο. Μὲ τὸ χαμογέλιο ἄρχιζε καὶ τὸ χαμογέλιο τέλειωνε, λὲς καὶ πήγαινε σὲ πανηγύρι.
Σὰν ἔφταναν στὰ σταροχώραφά τους, ποὺ ἔμοιαζαν μὲ χρυσαφένια θάλασσα, γιὰ νὰ συνάξουν τοὺς καρποὺς τῶν κόπων τους, τότε ἔφεγγε ὁ νοῦς τους, ἡμέρευε τὸ σῶμα τους, γλύκαινε ἡ καρδιὰ τους καὶ μιὰ σοφία διαπότιζε πέρα ὥς πέρα τὴν ψυχὴ τους.
.
.
,
Κωνσταντίνου Ι.Βούρβερη
Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας
Ὁ θέλων νὰ ἑννοήσῃ καὶ ἑρμηνεύσῃ ἕνα λαὸν, δὲν ἀρκεῖ νὰ γνωρίσῃ τὰ συγκεκριμένα γεγονότα τῆς ἱστορικῆς ζωῆς του. Μία οἱαδήποτε ἱστορία, παρέχει πρόχειρον τὴν γνῶσιν τῶν γεγονότων τούτων. Ἀλλά διὰ τὴν βαθυτέραν γνωριμίαν καὶ τὴν στενωτέρα οἰκείωσιν χρειάζεται παράλληλα πρὸς τὴν ἱστορικήν γνῶσιν, ἡ σκέψις τοῦ φιλοσόφου καὶ ἡ ἑνόρασις τοῦ ποιητοῦ. Ἐπί πλέον ἀπαιτεῖται καὶ ἀγάπη πολλὴ, ἀγάπη ἀπέραντος πρὸς τὸν λαὸν, ποὺ θέλει κανεὶς νὰ γνωρίσῃ καὶ νὰ ἴδη εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὴν φύσιν του.
Ὅστις θέλει νὰ ἑννοήσῃ καλὰ τὴν Ἑλλάδα, πρέπει πρῶτα-πρῶτα νὰ τὴν ἀγαπήσῃ! Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
.
.
Η παιδική και η εφηβική ηλικία του Παύλου Μελά
Ο Παύλος Μελάς γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1870 στην Μασσαλία της Γαλλίας. Πατέρας του ήταν Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897) και μητέρα του η Ελένη, το γένος Βουτσινά, κόρη γνωστού Κεφαλλονίτη εμπόρου από την Οδησσό. Συνέχεια ανάγνωσης ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
.
.
Γράφει ὁ ἱστορικός, Βασίλειος Ἀναστασόπουλος
.
Περιεχόμενα : Ἐπιχειρήσεις στὴν Θεσσαλία καὶ στὴν Κεντρικὴ Μακεδονία-Δυνάμεις Ἀντιπάλων –Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης – Ἀπελευθέρωσις τῆς Θεσσαλονίκης – Ἐπιχειρήσεις στὴν Δυτικὴ Μακεδονία – Ἐπιχειρήσεις στὴν Ἤπειρο – Δυνάμεις Ἀντιπάλων –Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἰωαννίνων – Ἐπιθετικές ἐπιχειρήσεις κατὰ τῆς ὀχυρωμένης τοποθεσίας τῶν Ἰωαννίνων – Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἰωαννίνων καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τῆς Δυτικῆς καὶ Βορείου Ἠπείρου – Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν νήσων Αἰγαίου – Ἐπιχειρήσεις τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ – Δυνάμεις Ἀντιπάλων – Ἐπιχειρήσεις στὴν Ἀνατολική Θράκη – Ἐπιχειρήσεις στὴν Δυτικὴ Θράκη – Ἐπιχειρήσεις στὴν Μακεδονία – Διαπιστώσεις – Συμπεράσματα.
.
.(…) 2.1.2. Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν κατάληψη τῆς Θεσσαλονίκης
Τὸ πρωῒ τῆς 5ης Ὀκτωβρίου 1912, ὁ Στρατὸς Θεσσαλίας, ἄρχισε νὰ προελαύνῃ πέρα ἀπό τὰ ἑλληνοτουρκικά σύνορα, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπώθηση καὶ συντριβὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ. Ὁ ὅγκος τοῦ Στρατοῦ Θεσσαλίας, ἀπελευθέρωσε τὴν Ἐλασσόνα ( 6 Ὀκτωβρίου) ἐνῶ τὸ Ἀπόσπασμα Εὐζώνων Γεννάδη στὰ δυτικὰ, μετὰ ἀπό σύντομο ἀγῶνα, ἀπελευθέρωσε τὴν Δεσκάτη. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ