.
..
.
……….Τὸ πλέον πρόωρο δεῖγμα ἀφύπνισης τῆς βουλγαρικῆς ἐθνικῆς συνείδησης, μᾶλλον ἁπλοϊκὸ κατὰ τὴ σύλληψη, ἦταν ἕνα σύγγραμμα τὸ ὁποῖο δημοσίευσε τὸ 1762 ὁ βούλγαρος μοναχὸς Παΐσιος, ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἱστορία σλαβοβουλγαρικὴ περὶ τῶν βουλγαρικῶν λαῶν, βασιλέων καὶ ἁγίων». Συνέχεια ανάγνωσης ΠΑΝΣΛΑΒΙΣΜΟΣ – Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
.,
.
.
……….Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ στάση τῶν ἱστορικῶν ἀπέναντι στὸν Μέγα Κωνσταντῖνο εἶναι ἀντιφατική. Γιὰ ἄλλους ὑπῆρξε μέγα αἴνιγμα ἤ στυγνὸς δολοφόνος καὶ καιροσκόπος, γιὰ ἄλλους δέ, τὸ μέγα θαῦμα τῆς ἱστορίας. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
.
.
.
.
Σπάνιο φωτογραφικὸ ντοκουμέντο ἐποχῆς… ποὺ κατὰ τὸν καλλιτέχνη ἀπαθανατίζει τὴν ὀδὸ Εὐαγγελίστριας. Ἡ λήψη θὰ πρέπει νὰ ἔγινε ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.
Ἀριστερὰ εἶναι ὁ χῶρος ποὺ σήμερα εἶναι κτισμένο τὸ Κεντρικὸ Νοσοκομεῖο.
Δεξιὰ ὁ χῶρος τοῦ πανεπιστημίου, στὸ βάθος τὸ νεκροταφεῖο τῆς Εὐαγγελιστρίας ποὺ δημιουργήθηκε τὸ 1875 καὶ τέλος τὸ νοσοκομεῖο Ἅγιος Δημήτριος.
.
.
.
Ἀντί πηγῆς: Εὐχαριστῶ τὸν καλὸ φίλο Κωνσταντῖνο Νίγδελη γιὰ τὴν πανέμορφη κασετίνα ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης» καὶ γιὰ τὴν ἄδειά του, πρὸς δημοσίευση εἰκόνων.
.
.
.
Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητη πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ
.
.
.
.
Κείμενο Δημητρίου Μαλέση, Διδάκτωρος Πολιτικῆς Ἱστορίας
.
.Ἡ ἄφιξη τῶν Βαυαρῶν στὴν Ἑλλάδα τὸ 1833 ὡς φορέων τῆς νέας κρατικῆς ἐξουσίας σηματοδοτεῖ τὴν ἀπαρχὴ θεμελίωσης τοῦ νεοελληνικοῦ Κράτους.(….) πρόκριμα ἄμεσης προτεραιότητας γιὰ τὴ νέα κρατικὴ ἀρχὴ ἦταν ἡ ἔμπέδωση τῆς τάξης σὲ μία χώρα ἡ ὁποῖα σπαρασσόταν τὸ προηγούμενο διάστημα ἀπὸ ὁλετήριους ἐμφυλίους πολέμους… Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΘΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ
.
.
Ὁ π. Ἀθανάσιος Παπαδόπουλος ὑπηρετοῦσε στὴν Ἀνατολικὴ Μακεδονία. Ὅταν ἦρθαν οἱ Βούλγαροι, δὲν μπόρεσε ν’ ἀνθέξῃ τὶς καταπιέσεις τους καὶ κατέφυγε νοτιώτερα. Τοποθετήθηκε ὡς προσωρινὸς ἐφημέριος Ἁγ. Δημητρίου στὸ Λιτόχωρο.
Οἱ συμμορίτες ὅμως δυσαρεστήθηκαν μαζὶ του, τὸν ἔπιασαν καὶ τὸν σκότωσαν τὴν 1η Ἰουλίου 1944.
.
Ὁ ὁπλισμὸς τοῦ πεζικοῦ - ὁ ὁπλισμὸς τοῦ ἱππικοῦ - τακτικὲς - ὅπλα ἰδιαίτερης σημασίας - στρατιωτικὲς ὁδηγίες – οἱ μισθοφόροι τὴν ἐποχὴ τοῦ Μαυρικίου, ἐπιδράσεις – συμπεράσματα.
.
……….Τὸ λεγόμενο «Στατηγικὸν» τοῦ Μαυρικίου, τὸ ὁποῖο χρονολογεῖται περὶ τὸ ἔτος 600, γράφτηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν αὐτοκράτορα Μαυρίκιο ἤ κάποιον στρατηγὸ του καὶ ἀποτελεῖ ἕνα θεμελιῶδες ἔργο γιὰ τὴ δομή, τὴν τακτική, τὸν ὁπλισμὸ καὶ ἄλλα στοιχεῖα τοῦ βυζαντινοῦ στρατοῦ. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΟ «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΝ» ΤΟΥ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ