.
.
Ο «άγιος τής φιλοσοφίας» στην νεο-λατινική λογοτεχνία
Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια και βιογραφίες:
Ξάνθη 2011
.
……….Ανάμεσα στα πρωτότυπα και πολύ ενδιαφέροντα Διηγήματά («Cuentos») του, ο Ισπανός συγγραφέας Λεοπόλδος Άλας («Leopoldo Alas») συμπεριλαμβάνει και το σύντομο, διασκεδαστικό, φιλοσοφικό κείμενο, που επιγράφεται Ο πετεινός τού Σωκράτη («El gallo de Sócrates»). Συνέχεια ανάγνωσης ΛΕΟΠΟΛΔΟΣ ΑΛΑΣ- «Ο ΠΕΤΕΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ»
,
*** *** ***
ή «Περί Ιλιάδος, πειραστικός»
*** *** ***
Εισαγωγή – Μετάφραση – Σχόλια:
Θεολόγος – Φιλόλογος
*** *** ***
Εισαγωγή
Μεταξύ των καλουμένων «ελασσόνων» σωκρατικών διαλόγων τού Πλάτωνα, ξεχωριστή θέση κατέχει ο «Ίων», ο αρχαιότερος από τους διαλόγους τού μεγάλου φιλοσόφου και μάλλον ο μοναδικός που γράφτηκε πριν από τον θάνατο τού διδασκάλου του, Σωκράτη. Στις γραμμές του αναζητείται η φύση τής ποιητικής έμπνευσης, η βαθύτερη αιτία τής ποιητικής δημιουργίας, και πραγματοποιείται μία επιτυχής προσπάθεια ψυχολογικής προσέγγισης των ραψωδών. Ο μεγάλος Αθηναίος φιλόσοφος Σωκράτης και ο διάσημος Εφέσιος ραψωδός Ίων, αποπειρώνται να απαντήσουν σ’ ένα βασικό ερώτημα: η ποιητική δημιουργία είναι αποτέλεσμα κάποιας συγκεκριμένης «τεχνικής» ή γέννημα τής θεϊκής «έμπνευσης»; Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Α Τ Ω Ν Ι Κ Ο Ι Δ Ι Α Λ Ο Γ Ο Ι – Ι Ω Ν
,
[…] Το παρόν βιβλίο
Το παρόν βιβλίο είναι ένα ευσύνοπτο εγχειρίδιο θεολογικού στοχασμού, το οποίο αποτελείται από 21 αυτοτελή κεφάλαια. Καθένα από αυτά έχει την εξωτερική μορφή και την εσωτερική δομή και σύσταση ενός «μαθήματος Θρησκευτικών» […]
[…] Σκοπός τού βιβλίου δεν είναι η θεολογική ή θρησκευτική αντιπαράθεση ή αντίθεση ή σύγκριση ή σύγκρουση, αλλά η ανάδειξη κάποιων λησμονημένων «θέσεων», η υπόδειξη και ενός «άλλου» δρόμου – ούτε εξαρχής «καλύτερου» ούτε εξαρχής «χειρότερου», απλά και μόνον «διαφορετικού» – καθώς και η διεύρυνση τού πνευματικού ορίζοντα όλων εκείνων των άξιων (έως ηρωικών) ανθρώπων που έχουν ακόμη το θάρρος να θεολογούν μέσα σε μία κοινωνία βαθύτατα αθεολόγητη και προκλητικά αντιθεολογική. Συνέχεια ανάγνωσης ΒΙΒΛΙΑ – 21 ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
,
Εισαγωγή, μεταφράσεις,
βιογραφίες, σχόλια και παραρτήματα:
Φιλόλογος – Θεολόγος.
[…]Στην «ταλαπείρια» εποχή μας, η οποία επιδεικτικά και προς δική της φθορά και καταστροφή και καταισχύνη αγνοεί ότι «το αγαθό και το ευχάριστο έχουν διαφορετική φύση μεταξύ τους» (Πλάτων, Φίληβος, 60b), καθώς και ότι «συμφέρον είναι ό, τι οδηγεί στο αγαθό» (Πλάτων, Όροι, 414e), η Αρετή και η Κακία, όταν «κατά τύχη» εντοπιστούν, δεν αναγνωρίζονται ως μεταξύ τους παντελώς αντίθετες έννοιες και ως αντίρροπες δυνάμεις, ενώ η Τύχη – μοναδική αιτία όσων συμβαίνουν στην ζωή των ηλίθιων όντων – ύπουλα και υστερόβουλα χρησιμοποιείται γιά να δικαιολογήσει τις ανθρώπινες ενέργειες, όπως ακριβώς συμβαίνει στον βίο των περισσότερων ζώων, και μάλιστα των άγριων θηρίων, ο οποίος φαίνεται να αποτελεί προσιτό υπόδειγμα και ικανοποιητικό πρότυπο των σύγχρονων «απελευθερωμένων και εκσυγχρονισμένων» κοινωνιών. Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – Αρετή, Κακία, Τύχη
.
Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες
Βιβλίο Τρίτο
Εισαγωγή, μετάφραση και παραρτήματα:
Φιλόλογος – Θεολόγος
Το πολυσέλιδο «Ανθολόγιο» τού Ιωάννη Στοβαίου φέρει την ονομασία «Εκλογές, Αποφθέγματα, Υποθήκες» και αποτελείται από τέσσερα βιβλία, τα οποία περιέχουν εκλεκτά αποσπάσματα από έργα ποιητών, θεολόγων, φιλοσόφων, ιστορικών και ρητόρων τής αρχαιότητας και των ελληνιστικών χρόνων, καλύπτοντας μία χρονική περίοδο περίπου δώδεκα αιώνων.[…] Συνέχεια ανάγνωσης ΒΙΒΛΙΟ – ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤΟΒΑΙΟΣ «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ»
,
Γενική επιμέλεια:
Ψηφιακή Έκδοση – 2015
Επιλεγμένο απόσπασμα:
(…) Το τελευταίο πράγμα, που θα υποσχόμουν, θα ήταν να «διορθώσω» το ανθρώπινο γένος. Δεν πρόκειται να υψώσω νέα είδωλα, ενώ τα παλιά ας διδαχτούν τι σημαίνει να στηρίζεσαι σε πήλινα πόδια. Τα είδωλα – αυτή είναι η λέξη μου γιά τα «ιδανικά» – πρέπει να γκρεμίζονται. Αυτή είναι η τέχνη μου. Παραχάραξαν στον μέγιστο βαθμό την αξία, την έννοια και την αληθοφάνεια τής πραγματικότητας, εμφανίζοντας έναν ψεύτικο ιδεώδη κόσμο. Ο «πραγματικός κόσμος» και ο «φαινομενικός κόσμος». Δηλαδή: ο ψευδόκοσμος και η πραγματικότητα. Το ψεύδος τού ιδανικού ήταν μέχρι σήμερα κατάρα γιά την πραγματικότητα. Το ίδιο το ανθρώπινο γένος κατέστη κίβδηλο και ψευδές μέχρι το βάθος των κατώτατων ενστίκτων του, μέχρι το σημείο να προσκυνά τις αξίες που είναι αντίθετες προς εκείνες, οι οποίες παλιότερα τού εξασφάλιζαν μιά άνθιση, ένα μέλλον, ένα υπερυψωμένο δικαίωμα στο μέλλον. Συνέχεια ανάγνωσης ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ – ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ