,
Στὶς 02 Αὐγούστου τοῦ 1799, γεννήθηκε στὴν Ἄνδρο, ἡ Εὐανθία Καΐρη, ἀδελφή τοῦ Θεόφιλου Καῒρη, λόγια τῶν ἐπαναστατικῶν χρόνων, μία γυναίκα μαχητικὴ, μὲ κοινωνικὴ συνείδηση, μὲ συμμετοχὴ στὰ δρώμενα, πατριωτικὴ δράση, ὀρθή κρίση καὶ καθαρὴ σκέψη. Εἶναι ἡ πρώτη Ἑλληνίδα τῆς νεότερης Ἑλλάδος ποὺ κατάκτησε μιὰ μόρφωση σπάνια γιὰ τὴν ἐποχή της καὶ τὴν μεταλαμπάδευσε καὶ σὲ ἄλλες κοπέλες. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΥΑΝΘΙΑ ΚΑΪΡΗ-Η ΔΕΚΑΤΗ ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
,
,
,
Ὁ ἰδιότυπος ἑπτανησιακός πολιτισμὸς, ἀλλά καὶ ἡ ξεχωριστὴ φυσιογνωμία τοῦ νησιοῦ, ἔδωσαν τὴν δυνατότητα στὴ Λευκάδα νὰ γεννήσῃ καὶ νὰ ἐκθρέψῃ μερικὲς ἀπό τὶς πιὸ αἰσθαντικές ποιητικὲς ψυχές.
Ἐδῶ γεννήθηκαν ἤ ἀπό δῶ κατάγονται κορυφαῖοι καλλιτέχνες καὶ ἐπιστήμονες μὲ πανελλήνια ἀναγνώριση καὶ διεθνὴ καταξίωση καὶ προβολή.
Ὁ Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης βρίσκεται μεταξὺ αὐτῶν. Ἡ ποίησή του, δονεῖται ἀπό τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν πατρίδα, τὴν ἐλευθερία καὶ τὸν θαυμασμὸ του γιὰ τοὺς ἀγωνιστές τοῦ 1821. (Ἀναφέρεται ὡς ἡμερομηνία γεννήσεως τοῦ ποιητὴ καὶ ἡ 01 Σεπτεμβρίου).
Διαβᾶστε τὸ ἄρθρο γιὰ τὴν παράδοση καὶ τὸν πολιτισμὸ τῆς Λευκάδας στὸ: www.e-istoria.com
.
.
……….Γεννήθηκε το 1757, όταν η Θεσσαλία στέναζε κάτω από την τυραννία τού Σουλτάνου, στο Βελεστίνο Μαγνησίας, όπου βρίσκονται τα ερείπια τής αρχαίας πόλεως των Φερών, από ντόπιους γονείς. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν «Ρήγας», όνομα που συνηθιζόταν στην περιοχή τού Βελεστίνου και τού Πηλίου, ενώ ως επώνυμο, κατά την συνήθεια των λογίων τής εποχής του, χρησιμοποίησε το «Βελεστινλής», από το όνομα τού τόπου όπου γεννήθηκε. Συνέχεια ανάγνωσης ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ- Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
.
,
,
,
Ἑλένης Πολίτου-Μαρμαρινοῦ
Ἐπιμελητρίας τῆς Ἕδρας Μεσαιωνικῆς καὶ Νεωτέρας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας
,
……….(…) Ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικὸς κόσμος καὶ ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικὸς πολιτισμός, ἰδιαιτέρως εἴλκυσαν τοὺς παρνασσικοὺς ποιητᾶς, οἱ ὁποῖοι εἰς μὲν τὴν ἑλληνικὴν μυθολογίαν εὗρον ἀνεξάντλητον πλοῦτον μύθων καὶ εἰκόνων ἰκανῶν νὰ κεντρίσουν τὴν ἔμπνευσίν των, εἰς δὲ τὴν ἀρχαίαν ἑλληνικὴν τέχνην, τὴν ἐνσάρκωσιν τοῦ ἰδικοῦ των ἰδεώδους. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΩΣ ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΩΝ ΠΑΡΝΑΣΣΙΚΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ
.
.
,Γεώργιος Δροσίνης
(…) Εἰς τὴν Ἰθάκην ὁ πατέρας μου ἐφρόντισε πῶς νὰ ἐκπαιδεύσῃ τὸν ἀδελφόν μου Θανάσην καὶ ἐμέ. Ὁ Θανάσης ἦτο τρία ἔτη μικρότερός μου καὶ ὁ πατέρας μου τὸν ἤθελε νὰ γίνῃ παπᾶς· ἐμένα ἤθελε νὰ μὲ κάμῃ πραγματευτὴν, βοηθὸν εὶς τὴν ἐργασίαν του.
Μᾶς ἔστελλεν εἰς ἑνός γέροντος διδασκάλου τὸ σπίτι, ὅπου μαζὶ μὲ πέντ’ ἕξ ἄλλα παιδιὰ, ἐμανθάναμεν ἀνάγνωσιν καὶ γραφὴν, κατήχησιν καὶ ἱστορίαν. Ὁ διδάσκαλος αὐτός δὲν ἦτον πολυμαθὴς καὶ σοφὸς, εἶχεν ὅμως πολὺ ζῆλον καὶ ἐκτός τούτου, δὲν περιωρίζετο εἰς τὸ νὰ μᾶς μάθῃ ξερὰ γράμματα, ἀλλά ἐφρόντιζε πῶς νὰ μᾶς ἐμπνεύσῃ δύο μεγάλα αἰσθήματα, ἀγάπην πρὸς τὴν ἀρετήν καὶ ἀφοσίωσιν πρὸς τὴν πατρίδα.
Τὸν ἐνθυμοῦμαι ἀκόμη κοντὸν, σκυφτὸν, μὲ τὰ ἄσπρα του γένεια, μὲ τὰ μικρὰ του μάτια καὶ τὰ μεγάλα γυαλιὰ εἰς τὴν μύτην, μὲ τὴν φαλακρὰν κεφαλὴν του, ποὺ τὴν ἐσκέπαζε διαρκῶς μαῦρος σκοῦφος.
Τὸν ἐνθυμοῦμαι, πῶς ἤναπτεν ἡ ὅψις του ἡ γεροντικὴ, πῶς ἐσπιθοβολοῦσαν τὰ μάτια του, ὅταν μᾶς ὡμιλοῦσε διὰ τὴν πατρίδα μας τὴν δουλωμένην. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΙ ΠΑΡΑΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ (Απόσπασμα από το διήγημα “Ο μπάρμπα Δήμος” τού Γ. Δροσίνη)
.
.
.
……….Ο Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στη Σύρο’ από τη μεριά του πατέρα του καταγόταν από τα Κύθηρα και από τη μεριά της μητέρας του από τη Χίο. Η οικογένειά του φιλοδοξούσε να σπουδάσει ο Γεώργιος θεολογία, οι οικονομικές συνθήκες ζωής τους όμως δεν το επέτρεψαν. Παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του και μαθήματα γυμνασίου στην Αθήνα ως το 1870, οπότε τέλειωσε το σχολείο και έφυγε για τρεις μήνες στο Ταγκαρόγκ της Ρωσίας για να εργαστεί ως υπάλληλος σιτεμπόρου. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 1853-1919