«Ὁ ἀχώρητος παντί, πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρὶ; ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρός, πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς Μητρός; πάντως ὡς οἶδεν ὡς ἠθέλησε καὶ ὡς ηὐδόκησεν· ἄσαρκος γὰρ ὢν, ἐσαρκώθη ἑκών· καὶ γέγονεν ὁ Ὢν ὃ οὐκ ἦν δι’ ἡμᾶς· καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Διπλοῦς ἐτέχθη, Χριστὸς τὸν ἄνω, κόσμον θέλων ἀναπληρῶσαι».

Ἡ μαρτυρία τῶν ἀρχαίων ἐθνικῶν συγγραφέων

Ὁ πρῶτος Ἐθνικὸς συγγραφέας ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι καθὼς φαίνεται, ὁ Θαλλός, ὁ ὁποῖος γύρω στὸ 52 μ.Χ. ἔγραψε ἕνα ἔργο προσπαθῶντας νὰ περιγράψῃ τὴν ἱστορία τῆς Ἑλλάδoς καὶ τὶς σχέσεις μὲ τὴν Ἀσία, ἀπ’ τὸν Τρωικὸ Πόλεμο μέχρι τὶς μέρες του. Τὰ ἐκτεταμένα ἀποσπάσματα αὐτοῦ τοῦ ἔργου συγκεντρώθηκαν στὸ ἔργο τοῦ C. Mueller, Fragmenta Historicum Graecorum III/517 επ., καὶ στὸ ἔργο τοῦ F. Jacoby, Die Fragmente der griechischen Historiker, II, B (Βερολῖνο, 1929), σελ. 256.  Ὁ ἴδιος ἔχει ταυτισθεῖ μ’ ἕναν Σαμαρείτη ποὺ εἶχε τὸ ἴδιο ὄνομα, κι ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται ἀπ’ τὸν Ἰώσηπο (ἀρχ. XVIII/6,4) σὰν ἀπελεύθερος τοῦ Αὐτοκράτορα Τιβέριου. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός) →

,

(…) Την παραμονή των Χριστουγέννων σε πολλά μέρη τής Θράκης φτιάχνουν το Χριστόψωμο το οποίο το στολίζουν με κομμάτια από ζυμάρι. Υπάρχει επίσης το έθιμο να πιάνουν τα προζύμια παραμονή των Χριστουγέννων. Λένε: «Ο Χριστός γεννάται, το φως ανεβαίνει το προζύμι γιά να γένει». Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΘΡΑιΚΗ →

,

Ὡτία 

Συστατικά :

5 αὐγά, 1 φλιτζάνι γιαούρτι, 2 φλιτζάνια ζάχαρη, 1 μπέϊκιν, 1 κουτάλι
φαγητοῦ λάδι, ἁλάτι, ἀλεύρι ὅσο σηκώσει ἡ ζύμη.

Ἐκτέλεση :

Ἀνακατεύουμε ὅλα τὰ συστατικὰ καὶ προσθέτουμε ἀλεύρι ὅσο χρειάζεται  γιὰ νὰ γίνῃ μαλακὴ ἡ ζύμη. Χωρίζουμε τὴν ζύμη σὲ κομμάτια καὶ τ’ ἀνοίγουμε σὲ φύλλα (ὄχι πολὺ λεπτᾶ). Κόβουμε τὰ φύλλα σὲ λωρίδες  πλάτους 2-3 ἑκατοστῶν. Κόβουμε τὶς ἄκρες λοξά, κάνουμε μία τρύπα στὴν μέση καὶ περνᾶμε τὴν μία ἄκρη σχηματίζοντας φιογκάκι. Τηγανίζουμε σὲ ἀρκετὸ λάδι ποὺ ἔχει ζεσταθεῖ καλά, σὲ μέτρια φωτιά. Τὰ ὡτία εἶναι ἕτοιμα μόλις ἀρχίσουν νὰ ροδίζουν.

Ὡτία λέγονται λόγῳ τῆς ὁμοιότητας μὲ τὰ ὡτία (=αὐτιά).

________________________

Συνέχεια ανάγνωσης ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ →

Η αγωγή τού παιδιού ως την ενηλικίωση μπορεί να διαιρεθεί σε δυό περιόδους : Την εσωσχολική και την εξωσχολική.

 ΕΣΩΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (αγοριών και κοριτσιών)

Ενόσω πήγαιναν στο σχολειό, βρισκόντανε διαρκώς κάτω από την επίβλεψη και την κηδεμονία των δασκάλων. Όπως ήτανε μικρό το μέρος και γνωστός ο κύκλος παντού, κάθε παρεκτροπή γινόταν αντιληπτή εύκολα, κ’ εγκαίρως ήτανε δυνατό να προληφθούν συνήθως κακές τάσεις και ροπές. Επικουρικά στο έργο των δασκάλων ερχότανε κ’ η επίβλεψη και παρακολούθηση των γονιών. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ ΤΟΥΣ (ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΚΟΤΥΩΡΩΝ) →

,

,

Τοῦ Νίκου Ζουρνατζίδη

Οἱ  Ἕλληνες τοῦ Πόντου ἐγκαταστάθηκαν στὶς ἀκτὲς τῆς Μαύρης θάλασσας στὰ μέσα τοῦ 8ου αἰῶνα π.Χ. Ἡ πρώτη πόλη ἦταν ἡ Ἡράκλεια, ἀποικία τῶν Μεγαρέων, ἔπειτα ἡ Σινώπη, ἀποικία τῶν Ἰώνων τῆς Μιλήτου καὶ μετὰ ὅλες οἱ ὑπόλοιπες πόλεις. Ὁ κύριος ὄγκος ἄρχισε νὰ ἔρχεται στὴν Ἑλλάδα τὸ 1922 πάνω σὲ μία συμφωνία γιὰ τὴν ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν.

Μαζὶ τους ἔφεραν τὰ ἤθη, ἔθιμα καὶ τὶς παραδόσεις τους. Λέγοντας ἤθη ἐννοοῦμε τὴν ψυχικὴ ποιότητα τῶν ἀτόμων ποὺ ἀποτελοῦν μία κοινωνία. Σὰν ἔθιμα ἐννοοῦμε τὶς πράξεις ποὺ ἐνδιαφέρουν τὸ σύνολο τῶν ἀτόμων τὰ ὁποῖα κατοικοῦν σ’ ἕναν τόπο. Οἱ πράξεις αὐτὲς εἶναι κοινωνικὰ ἤ θρησκευτικὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ νὰ διατηρηθῇ ἕνα σύνολο. Τὰ ἔθιμα διατηροῦνται μὲ τὴν παράδοση καὶ παραμένουν ἀναλλοίωτα σὲ κάθε λαὸ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, ἄν καὶ πολλὲς φορὲς ἡ κοινωνικὴ μορφή, ἡ ὁποία κατέστησε ἀναγκαία τὴν ἐμφάνιση καὶ ὕπαρξή τους καὶ τὰ δικαιολόγησε, πέρασε χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ ἐπανέλθῃ.

Τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα ἔπαιξαν σπουδαῖο ῥόλο στὴν δημιουργία, διατήρηση καὶ ἐξέλιξη τοῦ χοροῦ. Γιὰ τοὺς Πόντιους ὁ χορὸς ἦταν συνυφασμένος μὲ τὴν ζωή τους. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ →