,

,.

.

..

.

Αποκριάτικα έθιμα του Άργους Ορεστικού.

.

.

Οι «Παλιαπούλιες»

.
Λαμβάνουν χώρα την Κυριακή της μεγάλης Αποκριάς, όπου κάθε γειτονιά της πόλης αλλά και των περισσοτέρων οικισμών συμμετέχει με τη δική της παλιαπούλια. Στο έθιμο αυτό παρέες από κάθε γειτονιά μαζεύουν λεπτά ξύλα (τσάκνα), τα στήνουν σε μεγάλους σωρούς και το βράδυ, μετά τις 8, ανάβουν φωτιές, συνοδεία μουσικής, χορού και παραδοσιακών μεζέδων. Οι παλιαπούλιες βραβεύονται από τον Δήμο με χρηματικά έπαθλα.

.

..
Ίσως για την υπόλοιπη Ελλάδα, Αποκριά να σημαίνει καρναβάλι, χορός, ξεφάντωμα, για το Άργος Ορεστικό όμως, Αποκριά σημαίνει «Παλιαπούλιες».

Στην αλάνα κάθε γειτονιάς το βράδυ της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς, ανάβουμε τις παλιαπούλιες, που είναι μεγάλοι κωνικοί σωροί από στοιβαγμένα αγκάθια, ξερόκλαδα, αποκλάδια.
Λένε πως το έθιμο της παλιαπούλιας έλκει την καταγωγή του από την παγανιστική πυρολατρεία και τις πανάρχαιες εθιμικές εκδηλώσεις γύρω από τη λατρεία του θεού Πάνα.

Σήμερα το έθιμο αναβιωμένο, διατηρεί όλα τα στοιχεία του. Όπως παλαιότερα έτσι και τώρα,για την προετοιμασία της Παλιαπούλιας παιδιά και έφηβοι από κάθε γειτονιά αρχίζουν το μάζεμα των αγκαθιών από εβδομάδες πριν. Οι μαχαλάδες ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα συγκεντρώσει τα περισσότερα. Παιδιά, μικρά και μεγάλα, μεταφέρουν «τσάκνα», (έτσι λέμε τα αγκάθια που τα ξεριζώνουν απ ‘τους φράκτες των χωραφιών), απ ‘τα κλαδεμένα φυτώρια, απ ‘το δασάκι δίπλα στον Αλιάκμονα.

Το πιο δύσκολο απ ‘όλη τη διάρκεια του εθίμου αυτού, αλλά συγχρόνως και διασκεδαστικό, είναι η φύλαξη για βδομάδες ολόκληρες των αγκαθιών, που ο όγκος τους μεγαλώνει. Γι αυτό χρειάζεται η κάθε γειτονιά να βρει ένα καλό μέρος, ασφαλές, αποθήκες ή αυλές με ψηλά ντουβάρια. Γιατί τόσες προφυλάξεις; Γιατί μέρος του εθίμου είναι το κλέψιμο. Παιδιά από μια γειτονιά επιχειρούν να κλέψουν έτοιμα μαζεμένα αγκάθια από την άλλη. Η γειτονιά όμως που δέχεται μια τέτοια επιδρομή τη θεωρεί ντροπή και υποτιμητική πράξη γι’ αυτό και το ανταποδίδει. Κι όσο πλησιάζει ο καιρός της Αποκριάς, οι μικροί φυλάνε με βάρδιες όλη τη νύχτα τα αποθηκευμένα αγκάθια τους. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ →

.

Τῆς Ἀλκμήνης Σταυρίδου-Ζαφρᾶκα

Ἀντιθέτως  πρὸς τὴν διορατικὴ πολιτικὴ τοῦ Βασιλείου Β΄, ὁ ὁποῖος εἶχε διατηρήσει τὸν φόρο σὲ εἶδος τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ποὺ ἴσχυε καὶ ἐπί Σαμουήλ, ὁ ἀδελφός του, αὐτοκράτορος Μιχαὴλ Δ΄ (1034-1041), Ἰωάννης ὁ Ὀρφανοτρόφος, ἄνθρωπος ἰδιοτελής καὶ ἄπληστος,  ποὺ ἐπινοοῦσε διαρκῶς νέους φόρους, ἀπαίτησε τοὺς φόρους σὲ χρῆμα. Ἐπιπλέον, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ βούλγαρου ἀρχιεπισκόπου βουλγαρίας (Ἀχρίδος), διόρισε στὴν θέση του, τὸν ἐλληνικῆς καταγωγῆς Χαρτοφύλακα τῆς Ἁγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως, Λέοντα.

Τὸ 1040, ὁ Πέτρος Δολεάνος, ποὺ ἐμφανίσθηκε ὡς ἐγγονός τοῦ Σαμουὴλ, κήρυξε στὸ Βελιγράδι ἐπανάσταση κατὰ τοῦ Βυζαντίου, ἐνῶ κατέβηκε νοτιότερα πρὸς τὴν Ναϊσό καὶ τὰ Σκόπια,  σκορπίζοντας τὸν θάνατο καὶ τὴν ἐρήμωση. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 1040 →