.

.

Στὰ χρόνια τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου

,

..Αναστασίου Φιλιππίδη, Ιστορική αναδρομή στα χρόνια του Ακαθίστου, περιοδικό Παρέμβασις, Μάρτιος 2006

……….Λίγες εκκλησιαστικές ακολουθίες παραμένουν τόσο βαθιά εντυπωμένες στους Ορθόδοξους Έλληνες όσο η ακολουθία των Χαιρετισμών. Συνυφασμένη με τον ερχομό τής άνοιξης, το ευωδιαστό αεράκι από κάποιον γειτονικό κήπο, την αξεπέραστη μελωδία των ύμνων η οποία επηρέασε και την κοσμική ελληνική μουσική, η ακολουθία των Χαιρετισμών έρχεται να συνδέσει την προσωπική χαρά γιά την δυνατότητα τής σωτηρίας με το συλλογικό ευχαριστήριο προς την Θεοτόκο. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ (29/7/626-8/8/626) →

,

……….Η Τέταρτη Σταυροφορία και η κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης το 1204 είναι από τα πολυσυζητημένα θέματα τής μεσαιωνικής ιστορίας και έχει τύχει ανάμεικτων ερμηνειών. Η Ιστορία τις αναφέρει ως ένα έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα αλλά επίσης και ως την αναπόφευκτη κατάρρευση τού βυζαντινού πολιτικού καθεστώτος, το οποίο ταλανιζόταν από μιά ανεξέλεγκτη εσωτερική κρίση εξαιτίας τής αντιπαράθεσης δύο διαφορετικών πολιτισμών. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΒΕΝΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ →

 .

 .

Το «Γενέθλιον Πόλεως»

……….Οι Βυζαντινοί είχαν υιοθετήσει το ρωμαϊκό έθιμο τής «natalis dies», τού εορτασμού δηλαδή τής γενεθλίου ημέρας των πόλεων. Γνωρίζουμε ότι πολλές ήταν οι πόλεις των οποίων εορτάζονταν τα γενέθλια, όπως γιά παράδειγμα το Κοτυάειον, στο οποίο ο σχετικός εορτασμός περιελάμβανε και ιπποδρομικούς αγώνες. Ωστόσο λεπτομερείς πληροφορίες αναφορικά με τον τρόπο εορτασμού των γενεθλίων μιάς πόλης έχουμε μόνον γιά την πρωτεύουσα τής Αυτοκρατορίας. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ →

,

,

……….Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, τελευταίος ηρωικός υπερασπιστής τού Βυζαντίου, δεν απέκτησε κανένα παιδί αν και νυμφεύθηκε δύο φορές. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΖΥΓΟΙ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΑ΄ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ →

,

,

Τὰ ἐρείπια τῆς ὁμογένειας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Κείμενο τοῦ ἀρχισυντάκτη τῆς «Μακεδονίας» Γιάννη Ἰωαννίδη ποὺ δημοσιεύθηκε στὶς 18 Σεπτεμβρίου τοῦ 1955. Ὁ διαπρεπὴς ἐξ Ἀδριανουπόλεως δημοσιογράφος, ἦταν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ βρέθηκαν στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ συνέβαλε στὸ νὰ ἀποκαλυφθῇ σὲ ὅλη του τὴν ἔκταση τὸ ὀργανωμένο ἔγκλημα κατὰ τῆν Ἑλλήνων.

Φρικτὴ εἰκῶν καταστροφῆς

Πεζῇ κατηυθύνθημεν δύο δημοσιογράφοι πρὸς τὸ ξενοδοχεῖον «Κονάκ», τὸ παλαιὸν «Τοκατλιάν» ἐπὶ τῆς Μεγάλης Ὁδοῦ τοῦ Πέραν. Ἡ καταστροφὴ εἶνε μεγαλυτέρα παρ’ ὅση τὴν ἐφανταζόμεθα. Τὰ μεγάλα καταστήματα ὑαλικῶν τῶν ἀδελφῶν Κύρκου -νομίζω- μὲ δύο πατώματα εἶνε κυριολεκτικῶς γυαλιὰ καρφιά. Τὸ καφενεῖον, εἰς τὴν ταράτσαν τῶν καταστημάτων τῆς ἁγίας Τριάδος, κυριολεκτικῶς τσακισμένον. Ἡ ἁγία Τριᾶς ὑψώνει καπνισμένα μαῦρα τὰ κωδωνοστάσιά της. Ὅλα τὰ καταστήματα τῆς Μεγάλης Ὁδοῦ τοῦ Πέραν, ὅλα γενικῶς τὰ ἑλληνικά, καὶ ἦσαν ὅλα ἑλληνικά, εἶνε κατεστραμμένα, ἄλλα μὲ χαίνοντα τὰ ρολά, ἄλλα προχείρως περιωρισμένα μὲ ξύλα καὶ σανίδια χιαστί ἐς τὴν πρόσοψιν, ἄλλα ἐντελῶς κενά. Τίποτε, τίποτε δὲν ὑπάρχει. Κατεστράφησαν καὶ τὰ ἐπιπλοπωλεῖα καὶ τὰ ραφεῖα καὶ τὰ κομμωτήρια καὶ τὰ ἰατρεῖα καὶ τὰ ὀδοντοϊατρεῖα ὅσα ἦσαν εἰς τὸν β΄καὶ τὸν γ΄ ὄροφον. Ἔτσι βλέπετε νὰ εἶνε ἄθικτος ὁ α΄ καὶ γ΄ ὄροφος διότι ἀνήκει εἰς τοῦρκον, ἀλλὰ νὰ εἶνε κατεστρεμμένος ὁ β΄ διότι ἀνήκει εἰς Ἕλληνα…

Καὶ ἐπειδή ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ Μεγάλη Ὁδὸς κατείχετο ἀπὸ Ἑλληνας, εἶνε ζήτημα ἄν ὑπάρχουν τρία τοῖς ἑκατὸν καταστήματα σῶα… Συνέχεια ανάγνωσης 1955 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ – Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ – ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» →