Τού Ανάργυρου Κουτσιλιέρη, Διδάκτορος Φιλολογίας και Συγγραφέως

……….Το 1996 γιορτάστηκε στο Πορτοκάγιο η επέτειος γιά τα διακόσια χρόνια από την ημέρα τής συγκρούσεως τού στολίσκου τού Κατσώνη με τις ενωμένες γαλλοτουρκικές δυνάμεις. Η δεκαετία τού 1770-1780 ήταν μαύρα χρόνια γιά τον κατακαημένον Μοριά. Η επανάστασις τού 1769, τα Ορλωφικά δηλαδή και η καταστροφή τού Παναγιώταρου και τών Κολοκοτρωναίων  που ήταν μαζί τους στην Καστάνια, ήταν μία πραγματική συμφορά γιά την Πελοπόννησο. Αλλά και η Μάνη περνούσε τα πιό δύσκολα χρόνια τής πολυτάραχης ιστορίας της, γιατί οι τούρκοι με τον θεσμό τού Μανιατάμπεη απειλούν την ελευθερία της, που μέχρι τότε κατάφερε με αιματηρούς αγώνες να διατηρήσει. Σαν αχτίδα παρηγοριάς έλαμψε σε λίγο η δράση τού Κατσώνη κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο τού 1788-1792. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ ΚΑΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ →

.

.

……….Στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε ως την έναρξη τής ηγεμονίας τού Τζανέτμπεη Γρηγοράκη, διαδραματίστηκαν στη Μάνη σημαντικά γεγονότα. Πρώτα – πρώτα είχε αρχίσει ήδη από το 1779 η εκκαθάρισις τής Πελοποννήσου από τους τουρκαλβανούς οι οποίοι χωρίς καμμία διάκριση είχαν αρχίσει να εκβιάζουν και να ληστεύουν και τους τούρκους τους ίδιους. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΥΡΓΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΑΝΙΑ ΜΑΝΗΣ →

.

.

.

Ἡ πολιορκία τῆς Ἀκροπόλεως οἱ μᾶχες τοῦ 1827 καὶ ἡ καταλυτικὴ παρουσία τοῦ Στρατηγοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη.

,

Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, τον Απρίλιο του 1826, η ελληνικές δυνάμεις στη Στερεά Ελλάδα είχαν βρεθεί σε πραγματικά δύσκολη θέση. Οι τουρκο-αιγυπτιακές δυνάμεις του Ιμπραήμ βρίσκονταν στην Πελοπόννησο από το 1925, όπου και διεξαγόταν σκληρός αγώνας για την επιβίωση της ελληνικής επανάστασης.

Αμέσως μετά τη νίκη στο Μεσολόγγι, ο Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς ή Κιουταχής, έχοντας διασφαλίσει τη Δυτική Στερεά, στράφηκε εναντίον της Αθήνας, του μοναδικού οχυρού που κατείχαν, πλέον, οι επαναστάτες. Με μια δύναμη 30 χιλιάδων στρατιωτών και με την υποστήριξη πολιορκητικών πυροβόλων και ιππικού, έφτασε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου και στρατοπέδευσε έξω από την πόλη, στο Μενίδι. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ 1826-1827 →

.

.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανὸς καὶ ἡ 9^η Ἰουλίου 1821

 .

……….Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Κύπρο δὲν ἐκδηλώθηκε ἔνοπλη ἐξέγερση, οἱ τοπικὲς Ἀρχὲς ἐφάρμοσαν σειρὰ ἀπὸ μέτρα, ποὺ ἀποσκοποῦσαν στὸν ἀποκεφαλισμὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ πολιτικῆς ἡγεσίας, καὶ στὸν ἐκφοβισμὸ τοῦ πληθυσμοῦ. Τὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν ἀποτελοῦν τὴν τραγικότερη πτυχὴ τῶν μεγάλων δοκιμασιῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν χρόνων τῆς Τουρκοκρατίας. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η 9η ΙΟΥΛΙΟΥ 1821 →

.
.

Ἡ καθημερινὴ ζωὴ τῶν Ἑλλήνων στὴν τουρκοκρατία

.

 .Χαρατσώματα

……….Ὅταν θέλομε σήμερα νὰ ποῦμε ὅτι ἐπιβλήθηκε ὑπερβολικὴ φορολογία ἤ ὅτι τὸ ποσὸ ποὺ ζητήθηκε γιὰ μία ὑπηρεσία ἤ γιὰ μία κοινωνικὴ ἐκδήλωση ἦταν πολὺ μεγάλο, χρησιμοποιοῦμε συνήθως τὴν λέξη «χαράτσωμα». Ἡ λέξη αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὸν προσωπικό, κεφαλικὸ φόρο ποὺ πλήρωναν οἱ ὑπόδουλοι καὶ λεγόταν «χαράτσι». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ →

.

..

Ἀρματολοὶ καὶ Κλέφτες

(οἱ πρῶτοι αἰῶνες)

.

……….Οἱ Ἀρματολοὶ ἀναφέρονται τὸν 15ο αἰῶνα ὡς ἐπικουρικὰ στρατεύματα τῶν τούρκων καὶ ἐκστρατεύουν μαζὶ τους. Δὲν μισθοδοτοῦνται καὶ γι’ αὐτὸν τὸν λόγο εἶναι ἀρπακτικοὶ καὶ σκληροί. Πάντως κατὰ τὸ δεύτερο μισὸ τοῦ 15° αἰ. παρουσιάζονται στὰ σύνορα τοῦ Δούναβη σὰν στρατιωτικὰ τμήματα. Ἔτσι π.χ. κατὰ τὰ μέσα τοῦ 15ου αἰ. μνημονεύονται χριστιανοὶ Ἀρματολοὶ στὸ Ἀλατζὰ Χισᾶρ τοῦ Σμεδέροβου καὶ στὸ σαντζάκι τῶν Σκοπίων. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ ΚΑΙ ΚΛΕΦΤΕΣ →