Ἡ προέλαση τοῦ Καραϊσκάκη στὴν ἀνατολικὴ Ῥούμελη
……….[…]Ὅταν τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1826, τὸ ἡρωικό Μεσολόγγι ἔπεσε στὰ χέρια τοῦ Κιουταχῆ, ἀκολούθησε ἡ τρομακτικὴ ἐρήμωση ὁλόκληρης τῆς Ρούμελης. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΡΟΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΟΥΜΕΛΗ (1826-1827)
,
,
.
ἀπό : (Διηγήσεις ἀγωνιστῶν τοῦ εἰκοσιένα, Ἄγγελος Σ.Βλᾶχος, ἔκδοση Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, Ἀθήνα 1984)
……….(…) Ὁ πατέρας μου μὲ τὸν Ἀναγνώστη, υἱός τοῦ Ζαχαριᾶ, πᾶνε στὴ Μάνη διὰ τὸ συμπεθεριὸ. Συμφωνοῦν. Θέλει πάει στὸ Τσερίγο. Ἀπό φουρτοῦνα πᾶνε στὰ Βάτικα.
…………(…) Τοὺς παίρνουν πρὸς φιλοφρόνυσην, τοὺς πιάνουν, τοὺς δένουν.
……….(…)Οἱ τοῦρκοι τοὺς σφάζουν, τὸν Ἀναγνώστη, τὸν ἀδελφό μου, τὸν πατέρα μου. Λόγοι τοῦ γέρου Σταματέλου [πρὶν τὸν ἐκτελέσουν] : «Τὰ παιδιὰ εἶναι ἀναστημένα εἰς τὴν Φραγκιᾶ, ἐγώ ἔκαμα καλὰ καὶ κακὰ. Νὰ μὲ κόψετε ἐμένα νὰ κάμω χαλάλι τὸ γάλα τῆς μάνας μου, ὄχι τὰ παιδάκια μου». Εἰς τὸν Ἀναγνώστη τὸν ἐλέγχουν διὰ τὸν πατέρα του.
……….Εἰς τὸν ἀδελφόν μου προβάλλουν ν’ ἀλλάξει τὴν πίστιν. «Θὰ πάω ἐκεῖ ποὺ πάγει ὁ πατέρας μου.-» — Κάθισε νὰ σὲ κάμομε τοῦρκο. Τοῦ δείχνουν τὸν πατέρα του σκοτωμένον.- Γίνου τοῦρκος. Τὸ παιδὶ κάμνει τὸν σταυρὸ του. Ἔγινε ἀπό τὸ αἷμα σταυρός. Πῆραν τὰ κεφάλια τους στὴν Τριπολιτσᾶ.
,
,
Στὶς 19 σεπτεμβρίου 1834, τὸ ἔκτακτο Στρατοδικεῖο ποὺ συνεδρίασε στὴν Κυπαρισσία, καταδίκασε σὲ θάνατο τὸν Γιαννάκη Γκρίτζαλη. Ἡ ποινὴ ἐκτελέστηκε ταχύτατα καὶ πρὶν περάσουν δὐο ὥρες ἀπό τὴν ἀπόφασι, ὁ Γκρίτζαλης σωριάστηκε νεκρὸς· πρόλαβε νὰ πῇ «Ἀδίκως πεθαίνω ἀδέλφια. Ἀγωνίστηκα γιὰ τὴν Ἑλλάδα». Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΓΚΡΙΤΖΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ (+19/09/1834)
.
.
……….Τὰ ξημερώματα τῆς Παρασκευῆς 8 Σεπτεμβρίου 1822, ὁ ὀθωμανικός στόλος φάνηκε πλέοντας ἀνατολικὰ τῶν Σπετσῶν. Συνέχεια ανάγνωσης ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ – Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΛΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ (8-15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1821)
, ,
![Τὸ μνημεῖο τοῦ φιλέλληνα Σανταρόζα στὴν Σφακτηρία. [Κοντά του εἶχε θαφτεῖ ὁ Παῦλος Βοναπάρτης]. Φωτογραφία τοῦ Γιάννη Τοῦντα.](https://eistorias.files.wordpress.com/2014/09/cf84cebf-cebccebdceb7cebcceb5ceb9cebf-cf84cebfcf85-cf86ceb9cebbceb5cebbcebbceb7cebdceb1-cf83ceb1cebdcf84ceb1cf81cebfceb6ceb1-cf83cf84.jpg)
Ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο τοῦ Δημητρίου Ν. Ἀλεξάνδρου «Βοιτυλιῶτες, οἱ Ἕλληνες τῆς Κορσικῆς»
(…) Περπατώντας στην ευλογημένη γη του Ναυπλίου, όπου δεσπόζει το θεόρατο φρούριο του Παλαμηδιού, και ανηφορίζοντας από την πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνα προς την Ακροναυπλία, κοντοστέκεσαι στην Φραγκοκκλησιά, καθώς το μάτι σου πέφτει σε μία ξύλινη αψίδα, που έστησε εκεί το 1841 ο συνταγματάρχης Α. Τουρέ, στην μνήμη των Φιλελλήνων πεσόντων του Αγώνα. Θες η περιέργεια, θες η σιωπηλή ανάγκη να πείς ένα «ευχαριστώ» κάθεσαι και σκαλίζεις τα ονόματα των πεσόντων. Και ξαφνικά αναγκάζεσαι να διαβάσεις και να ξαναδιαβάσεις στην τέταρτη στήλη ένα όνομα που μόνο άγνωστο δεν σου φαίνεται: Παύλος Βοναπάρτης! Συνέχεια ανάγνωσης ΠΑΥΛΟΣ ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ
Στὰ Βασιλικὰ Ὑπάτης, μετὰ τὴν πρώτη ἀπόκρουσι τῆς τουρκικῆς ἐπιθέσεως ἀπό τὶς δυνάμεις τοῦ Καλύβα (25/8), ὁ Μπεϋρὰν πασᾶς, θεώρησε ὅτι οἱ Ἑλληνικές δυνάμεις δὲν θὰ ἄντεχαν ἄν ἔστελνε τὸ σύνολο τῆς δύναμής του. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ (25-26/8/1821)