ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ιερ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (+24/10/1942)

.

ΙΕΡΕΙΣ.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ

 

 Ιερ.Ανδρέας Βασιλείου

.

……….Αληθινό στολίδι τής μαρτυρικής Ηπείρου ο Ανδρέας Βασιλείου γεννήθηκε στο Καρτέριο Μαργαριτίου το 1876. Η οικογένειά του ήρθε σ’ αυτό το μέρος πριν από δύο εκατοντάδες χρόνια, γιά να ξεφύγει τον εξισλαμισμό.

……….Το 1910 χειροτονήθηκε και έγινε εφημέριος τού χωρίου του. Σαν ιερεύς, εντεταλμένος τής Εκκλησίας και τού Έθνους, ανέπτυξε σκληρούς αγώνας προς δύο κυρίως πλευράς. Απ’ την μιά ήσαν εκείνοι που έβαλαν πάνω από την πίστη των πατέρων τους την ζωή τους και δέχθηκαν τον μουσουλμανισμό. Οι άλλοι αντίπαλοί του ήσαν τα όργανα τής Αλβανικής προπαγάνδας. Ο π. Ανδρέας Βασιλείου επέτυχε στους αγώνας του αυτούς, ώστε και στην Ορθοδοξία εκράτησε τους χριστιανούς του και μακριά από τα ανθελληνικά κηρύγματα.

……….Εκτός από άλλες σχετικές προσπάθειές του, ήρθε σ’ επαφή με το Ελληνικό Προξενείο Ιωαννίνων κι επέτυχε να ανεγερθεί στο χωριό του Ελληνικό Σχολείο γιά την συντήρηση τής Ορθοδόξου πίστεως τού Ελληνισμού. Στο Σχολείο αυτό υπηρέτησε ο ίδιος ως διδάσκαλος ως την απελευθέρωση. Το σχολειό του ακτινοβόλησε αρκετά μακριά και πολύ ευεργετικά.

……….Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο τού δώδεκα έκλεισαν οι Τούρκοι τον π. Ανδρέα μαζί με άλλους προκρίτους στο φρούριο τού Μαργαριτιού. Σχεδίαζαν να τον μεταφέρουν στα Ιωάννινα και να τον σκοτώσουν. Μα ο Ποτέτσης με τις Ομάδες του είχε κλείσει το δρόμο προς τα εκεί. Κι ύστερα ήταν ο φόβος των αντιποίνων. Τους άφησαν ελεύθερους.

……….Το Δεκαεπτά ο π. Ανδρέας εργάσθηκε με αυταπάρνηση εναντίον των ξένων πρακτόρων. Πλήθος τέτοιων εκινούντο, κι όχι μόνο στην περιφέρειά του, γιά την αλλοίωση τού φρονήματος των Ελλήνων. Από τότε τον είχαν βάλει στο μάτι οι Αλβανοί Τσάμηδες.

……….Βρήκαν ευκαιρία στην Κατοχή να τον εξοντώσουν. Τον κατηγόρησαν στους Ιταλούς ως κατάσκοπο. Τον έπιασαν τον Ιούνιο τού ‘41 μαζί με τα τρία παιδιά του και τους έστειλαν στις φυλακές Μεσολογγίου. Κατεδικάσθηκαν σ’ επταετή κάθειρξη με την επέμβαση ισχυρών προσώπων. Δεν έκαμαν όλη την ποινή τους.

……….Μετά την συνθηκολόγηση των Ιταλών γύρισαν στο χωριό τους. Οι Αλβανοτσάμηδες έγιναν θηρία. Λεηλάτησαν την περιουσία του, έκαψαν το σπίτι του και στις 24 Οκτωβρίου 1942 έκαμαν αυτό που λέει η παρακάτω απόφασις τού Συμβουλίου των Πλημμελειοδικών με αριθμόν 164/26-8-46:

……….«Ο παθών ιερεύς Ανδρέας Βασιλείου εξήλθεν εις το χωρίον Μαζαρακιά· ενώ δε ευρίσκετο εντός αυτού και εβάδιζε αμέριμνος, εδέχθη ομοβροντίαν πυροβολισμών, ριφθέντων αναμφιβόλως, ως προέκυψεν εκ της ανακρίσεως, παρά των κατηγορουμένων και πληγείς θανασίμως υπέκυψεν αμέσως, ίνα ούτω εις το υπέρλαμπρον Ηρώον των υπέρ της πατρίδος πεσόντων προστεθή είς ακόμη ήρως: ο αείμνηστος ιερεύς Ανδρέας Βασιλείου, άξιος και ούτος μιμητής τού υπέροχου παραδείγματος τόσων και τόσων Ιερωμένων, οι οποίοι εθυσίασαν την ζωήν των διά την πατρίδα. . .».


  • Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο »
  • Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»
Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εἶναι ἡ μνήμη αἰωνίᾳ.

Αφήστε μια απάντηση