ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 03 ΜΑΡΤΙΟΥ

Ο Αυξεντίου ως δόκιμος ανθυπολοχαγός τού Ε.Σ.
3 Μαρτίου

1456.—Ο μεγάλος μάγιστρος τής Ρόδου Jacques de Milly και το Συμβούλιο, γιά ν’ αποφύγουν περισσότερες ίσως φασαρίες, ορίζουν μ’ ένα διάταγμα, να περιοριστούν οι πόρνες σε μία ορισμένη συνοικία τής πόλεως, απαγορεύοντάς τες να κατοικούν οπουδήποτε αλλού. Έχουμε πληροφορίες γιά τις πόρνες, οι οποίες στα μέσα τού 15ου αιώνα είχαν γεμίσει την πόλη και προκαλούσαν σκάνδαλα.

1770.—(π. ημ.) Τέσσερεις χιλιάδες Μανιάτες και Ρώσοι, υπό τον Α. Ορλώφ, μετά από διήμερη πολιορκία, αναγκάζουν την τουρκική φρουρά τής Πύλου να παραδοθεί και κυριεύουν την πόλη. Στις 26 Μαΐου τού ιδίου έτους, εγκαταλείφθηκε από τους Ρώσους, αφού πέτυχαν αυτό που ήθελαν, με βαρύ όμως κόστος γιά τους Έλληνες που έμειναν πίσω.

1795.—Αυστηρή νότα τού βαλή τού Μορέα προς τους Υδραίους γέροντες, καθώς και άλλων νησιών, στην περίπτωση που συναναστρέφονται με τον επίσης Υδραίο κουρσάρο, Ανδρέα Τζακώνη. Ο Τζακώνης περιέπλεε στα παράλια τού Μορέα, από Κρανίδι μέχρι Κυπαρισσία, καθώς επίσης σε Πόρο, Ύδρα, Αίγινα. Σύμφωνα με τα γραφόμενα τού βαλή ο οποίος ζητούσε το κεφάλι του, λεηλατούσε όσα καΐκια έβρισκε σκλαβώνοντας όσους επέλεγε (βλ. & 7/3ου).

1821.—«Συνελήφθησαν καὶ ἐθανατώθησαν καθ’ ὁδὸν οἱ ἀπόστολοι τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὑψηλάντου,  Δ. Ὕπατρος, Μετσοβίτης καὶ Ἀριστείδης Παππᾶς ἤ Πώπ, Θεσσαλός, κομίζοντες ἐπιστολὰς ἐπαναστατικάς, ὁ μὲν εἰς Θεσσαλονίκην, ὁ δὲ εἰς Σερβίαν».

.—Ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης συγκροτεῖ εἰς Φωξάνην (εἰς τὰ σύνορα Μολδαυΐας καὶ Βλαχίας) τὸν Ἱερόν Λόχον. Ἐπί τοῦ ὑψηλοῦ μετὰ λοφίου κράνους τῶν Ἱερολοχιτῶν ὑπῆρχε νεκροκεφαλὴ μὲ δύο ὀστᾶ χιαστί, κάτω ἀπ’ αὐτήν δέ, ἀνεγράφοντο αἱ λέξεις: «Ἐλευθερία ἤ Θάνατος». Οἱ Ἱερολοχίται ἔφεραν μαύρην στολήν, μὲ τρίχρωμον ἐθνόσημον: κόκκινο, γαλάζιο καὶ ἄσπρο. Ὁ ὅρκος τὸν ὁποῖον ἔδιδαν ἄρχιζε ὡς ἑξῆς : «Ὀρκίζομαι νὰ χύσῳ καὶ αὐτήν τὴν ὑστέραν ῥανίδα τοῦ αἵματός μου, ὑπέρ τῆς θρησκείας καὶ τῆς πατρίδος μου. Νὰ φονεύσῳ καὶ αὐτόν τὸν ἴδιον ἀδελφόν, ἄν τὸν εὕρω προδότην τῆς Πατρίδος». Πολλοὶ ἦταν οἱ Θρακιῶτες ποὺ κατετάγησαν στὸν Ἱερό Λόχο. Οἱ ἴδιοι οἱ Ὑψηλάντες στὰ «Ἀφιερωτικά» τους πρὸς τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία ἔγγραφα (καίτοι Πόντιοι στὴν καταγωγή), δηλώνουν πατρίδα τους τὴν Κωνσταντινούπολη, ποὺ ἀνήκει στὴν Θρᾲκη. Οἱ ἀδελφοί Ξ ε ν ο κ ρ ά τ η, Κωνσταντῖνος καὶ Πασχάλης, γεννήθηκαν στὸ Σομμάκοβο τῶν Σαράντα Ἐκκλησιῶν, στὰ τέλη τοῦ 18ουαἰῶνα, ἀπό πολὺ φτωχὴ οἰκογένεια. Λίγο ἀργότερα, μετανάστευσαν στὴν Ῥουμανία. Ὁ Κωνσταντῖνος καὶ ὁ Πασχάλης κατατάχτηκαν στὸν Ἱερὸ Λόχο τοῦ Ἀλέξανδρου Ὑψηλάντη καὶ πολέμησαν τὸ 1821 στὸ Σκουλένι καὶ στὸ Δραγατσάνι, ὅπου ὁ Πασχάλης ἔπεσε μαχόμενος. Στὸ Ἐθνολογικό Μουσεῖο Ἀθηνῶν ἐκτίθενται τὰ μοναδικὰ ἀντικείμενα ποὺ ὑπάρχουν ἀπό τὸν Ἱερό Λόχο καὶ ἀνήκουν στὸν Κωνσταντῖνο Ξενοκράτη ὁ ὁποῖος, ἐκτός ἀπό Ἱερολοχίτης ὑπῆρξε καὶ μεγάλος Ἐθνικός εὐεργέτης.  

.—«Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, ἀφώρισε τοὺς Ἀλέξανδρον Ὑψηλάντην καὶ Μιχαὴν Σοῦτσον διὰ τὴν ἐπανάστασιν τῆς Μολδαυΐας».

1827.—Με εντολές τού Καραϊσκάκη, αρχίζουν να κατασκευάζονται πρόχειρα οχυρώματα, τα λεγόμενα ταμπούρια, με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι δυνάμεις τού Κιουταχή και το Κερατσίνι να περάσει στους Έλληνες. Με αφορμή αυτό, ολόκληρη η περιοχή θα ονομαστεί έτσι, κρατώντας μέχρι σήμερα αυτή την προσωνυμία. Ο χώρος που είχε υψώσει τα ταμπούρια του ο Καραϊσκάκης, ήταν γύρω από τον λόφο τού Άϊ-Γιώργη. Η πρώτη επίθεση τού Κιουταχή ήταν αναγνωριστική και αποκρούστηκε εύκολα. Στην συνέχεια έστησε τα κανόνια του σε λόφο, απέναντι από το μετόχι, στο νότιο ύψωμα τού Κορυδαλλού. Στις 4 Μαρτίου ο Κιουταχής εξαπέλυσε την κύρια επίθεση η οποία όμως αντιμετωπίστηκε συνδυαστικά από τον Στρατηγό Καραϊσκάκη. Οι τούρκοι καθηλώθηκαν και λίγο αργότερα αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή. Οι απώλειες των τούρκων ήταν μεγάλες.

.—Στον Ωρωπό, οι Άστυγξ, Παπανικολής και Μιαούλης, επιτίθενται και κυριεύουν δύο τουρκικά πλοία.

1840.—(π. ημ.) Υπογράφηκε σαν σήμερα Συνθήκη φιλίας, εμπορίου και συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας. Όσο στον θρόνο τής τουρκίας ήταν ο Μαχμούτ Β΄, οι δύο χώρες δεν μπορούσαν να συνάψουν διπλωματικές σχέσεις, με αποτέλεσμα να μην γίνονται ελεύθερα οι εμπορικές συναλλαγές. Μετά τον θάνατο τού σουλτάνου, τον Νοέμβριο τού 1839, ο Όθωνας έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών τής Ελλάδος, Κωνσταντίνο Ζωγράφο γιά να διαπραγματευθεί με τον διάδοχό του, Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Ο Ζωγράφος έκλεισε συμφωνία δεκαετούς διάρκειας τον Μάρτιο τού 1840, αλλά επικρίθηκε έντονα από τους Έλληνες και αποδοκιμάστηκε, επειδή θεωρήθηκε ότι έκανε πολλές παραχωρήσεις και θυσίασε τις μελλοντικές εθνικές διεκδικήσεις των Ελλήνων.

1854.—Οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον τού επαναστατικού στρατοπέδου τού χωριού Πέτα τής Άρτας, όπου αποκρούονται και αναγκάζονται να υποχωρήσουν στην πόλη τής Άρτας.

1866.—Κρήτες επαναστάτες άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Αρκάδι. Τον Μάϊο, 1.500 πολεμιστές από όλη την Κρήτη συγκεντρώθηκαν στην ιστορική Μονή γιά να εκλέξουν πληρεξούσιους γιά τις διάφορες επαρχίες τού νησιού.

1878.—Υπογράφηκε σαν σήμερα (βάσει ν. ημ.), η Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου, με την οποία δημιουργήθηκε η μεγάλη βουργαρία, ανεξαρτητοποιώντας την από την οθωμανική αυτοκρατορία. Οι στρατιωτικές συγκρούσεις κατά την διάρκεια τού Ρωσο-τουρκικού πολέμου, προκάλεσαν μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα ανάμεσα στον μουσουλμανικό πληθυσμό στην βόρεια Θράκη. Η μετανάστευση των Πομάκων συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές τού 20ου αιώνα. Πολλά χωριά τής δυτικής Θράκης, συγκροτήθηκαν ως αποτέλεσμα των διαδικασιών μεταναστεύσεων πληθυσμών τής Ροδόπης από τον βορρά προς το Αιγαίο πέλαγος. Με την ήττα τής τουρκίας και την υπογραφή τής Συνθήκης τού Αγίου Στεφάνου, ιδρύθηκε το μεγάλο ανεξάρτητο βουργαρικό κράτος από τον Δούναβη και την Μαύρη Θάλασσα μέχρι το Αιγαίο. Στην συνέχεια όμως, η Συνθήκη τού Βερολίνου αναθεώρησε την τού Αγίου Στεφάνου, περιορίζοντας την σλαυική επεκτατικότητα. Η ημιαυτόνομη Ανατολική Ρωμυλία (βόρεια Θράκη), τέθηκε υπό τον έλεγχο τής οθωμανικής αυτοκρατορίας.

.—Τουρκικά στρατεύματα εισβάλουν και καταστρέφουν το Λιτόχωρο. Στην περιοχή έχει ήδη εκδηλωθεί νέα επανάσταση.  

1882.—Νέος πρωθυπουργός τής Ελλάδος, ο Χαρίλαος Τρικούπης.

1886.—Υπογράφτηκε σαν σήμερα στο Βουκουρέστι, Συνθήκη ειρήνης, με την οποία τερματίστηκε ο πόλεμος μεταξύ Σερβίας και βουργαρίας. Επακόλουθο τού πολέμου αυτού, ήταν η αναγνώριση από τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις τής ενοποιήσεως τής βουργαρίας, τον Σεπτέμβριο τού 1885. Αυτή η αναγνώριση, με την σειρά της, οδήγησε στην πραξικοπηματική προσάρτηση από την βουργαρία τής μέχρι τότε ημιαυτόνομης Ανατολικής Ρωμυλίας. Ήδη από τον ρωσο-τουρκικό πόλεμο τού 1877, οι Ρώσοι, τηρώντας ξεκάθαρα ανθελληνική στάση, εγκαθιστούσαν στις πόλεις τής βόρειας Θράκης και αργότερα και τής Αδριανουπόλεως, βουργαρικούς μηχανισμούς, αποκλείοντας την εκπροσώπηση τού ελληνικού στοιχείου. Με την υπογραφή τής Συνθήκης τού Αγίου Στεφάνου, οι ελληνικές κοινότητες τής Αδριανουπόλεως, Φιλιππουπόλεως, Αγχιάλου, Πύργου, Σωζοπόλεως, Μεσημβρίας και ολόκληρης τής νότιας Θράκης, αντέδρασαν σθεναρά. Ακόμη και οι Πομάκοι, επαναστάτησαν και ίδρυσαν (1878) αυτόνομη και ανεξάρτητη Δημοκρατία από εικοσιένα χωριά,  η οποία διατηρήθηκε μέχρι την προσάρτηση τής Ανατολικής Ρωμυλίας στην βουργαρία το 1885. Εκδήλωσαν μάλιστα την πρόθεσή τους να τεθούν υπό Ελληνική κυριαρχία.

1896.—Γεννήθηκε σαν σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Λεόντιος. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών έγινε μοναχός στην Μονή Αγίου Γεωργίου. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στην Θεολογική Ακαδημία τής Νέας Υόρκης. Όταν πέθανε ο Κύριλλος Γ΄ το 1933, ο Λεόντιος ήταν Μητροπολίτης Πάφου. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός επίσκοπος στην Κύπρο, καθώς η Αγγλική Διοίκηση τού νησιού είχε απελάσει τους υπόλοιπους, ως υποκινητές επεισοδίων. Έγινε τοποτηρητής τού χηρεύοντος θρόνου, αλλά η πολιτική κατάσταση ανέβαλε επί μακρόν την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου και την εξομάλυνση τής καταστάσεως. Τελικώς, στις 20 Ιουνίου 1947, ο Λεόντιος εκλέχθηκε Αρχιεπίσκοπος και ενθρονίστηκε κατόπιν πιέσεων, καθώς δήλωνε ότι δεν θα δεχόταν εκλογή του. Απεβίωσε μετά από 37 ημέρες, σε ηλικία μόλις 51 ετών.

1902.—Μεταξύ των νεκρών βουργάρικης συμμορίας στην Μακεδονία, αποκαλύπτεται και μία γυναίκα με ανδρικά ενδύματα.

1903.—Ὁ Δημήτριος Βικέλας μὲ ψήφισμα τοῦ Συλλόγου πρὸς διάδοσιν ὠφελίμων βιβλίων, προέβη στὴν σύσταση Σχολικοῦ Μουσείου, Σχολικῆς Βιβλιοθήκης καὶ Συλλογῆς Πινάκων ἐποπτικῆς διδασκαλίας.

1905.—Απεβίωσε σαν σήμερα ο πολυγραφότατος συγγραφέας και γυμνασιάρχης, Αντώνιος Αντωνιάδης. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1836, ενώ καταγωγή είχε από την Κρήτη. Διατέλεσε καθηγητής φιλόλογος και γυμνασιάρχης, τόσο στην Κρήτη, όσο και στην Αθήνα. Το 1867 ίδρυσε τον Εθνικό Δραματικό Σύλλογο, με πλούσια θεατρική δράση.

1908.—Οι Άγγλοι, στα πλαίσια τής ειρήνευσης στην Μακεδονία η οποία καθημερινά πλημμυρίζει με αίμα ελληνικό, πρότειναν στους τούρκους τον διορισμό ανεξάρτητου Διοικητή Μακεδονίας, την αύξηση των Ευρωπαίων χωροφυλάκων και την μείωση των τούρκων από την ίδια δύναμη. Τις συγκεκριμένες προτάσεις αρνήθηκαν οι Γερμανοί και οι Αυστριακοί.

1909.—Ρωσία και τουρκία υπογράφουν Πρωτόκολλο στην Πετρούπολη, σύμφωνα με το οποίο η τουρκία αναγνώρισε την ανεξαρτησία τού νέου βουργαρικού κράτους. Η προστάτιδα Δύναμη των βούργαρων, Ρωσία, ανέλαβε και τις σχετικές αποζημιώσεις. Εν συνεχεία ακολούθησε δεύτερο Πρωτόκολλο στις 6 Απριλίου.

1910.—Οι εννέα μητροπολίτες τής Μακεδονίας, με υπόμνημα που υποβάλλουν στο Πατριαρχείο, περιγράφουν με τα ζοφερότερα χρώματα την κατάσταση στην περιοχή, εξ αιτίας τής βουργάρικης προπαγάνδας.

1913.—Ο ελληνικός στρατός (VΙΙΙ Μεραρχία), μετά από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, κυριεύει με έφοδο τα στενά τής Κλεισούρας (ΙΙΙ Μεραρχία) στην κοιλάδα τού Αώου.

.—Απελευθερώνονται το Αργυρόκαστρον και το Δέλβινον, τα οποία [μετέπειτα], διά τής Συνθήκης ειρήνης, οι Σύμμαχοι παρεχώρησαν στην αλβανίαν…

1918.—Υπογράφεται η Συνθήκη ειρήνης τού Μπρέστ Λιτόφσκ, μεταξύ Ρωσίας και τουρκίας. Παρά το γεγονός ότι στις μάχες τού Καυκάσου (1914-1916), οι τούρκοι είχαν υποστεί συντριπτική ήττα από τους Ρώσους και απώλεσαν εδάφη, με την επικράτηση των μπολσεβίκων το σκηνικό άλλαξε δραματικά, και οι Ρώσοι έπαυσαν μονομερώς τις εχθροπραξίες. Κυριολεκτικά χάρισαν στην τουρκία, που ήταν διαλυμένη και ανήμπορη να αντισταθεί, εδάφη τα οποία είχαν κερδίσει με αίμα. Η Συνθήκη ειρήνης τού Μπρέστ Λιτόφσκ μεταξύ Ρωσίας και τουρκίας, άφησε απροστάτευτους τους Έλληνες τού Πόντου (και τους Χριστιανικούς πληθυσμούς γενικότερα) στο μένος και τον φανατισμό των νεότουρκων, εξαναγκάζοντας, όσους επέζησαν, να καταφύγουν στα βουνά και στο αντάρτικο.

.—Η χώρα μας εγκαθιστά πρεσβεία στην πρωτεύουσα τής Ιαπωνίας το Τόκιο.

1920.—Η κυβέρνηση των Αθηνών απαντά στον αρχηγό τού Στρατού, ότι εξουσιοδοτήθηκε τελικά ο Στρατηγός Μινλ, να επιτρέψει… στα Ελληνικά Στρατεύματα την ανάληψη επιθετικών ενεργειών και πέρα από την ουδέτερη ζώνη των 3 χλμ. Αλλά και αυτό το μέτρο δεν εμπόδισε τους τούρκους να προπαρασκευάζουν και να ενεργούν επιθέσεις κατά των Ελλήνων, χωρίς οι Έλληνες να έχουν το δικαίωμα τής σε βάθος προληπτικής επιθέσεως γιά την διάλυση των συγκεντρώσεων (βλ και 24/2).

.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία συνεχίζει να δέχεται μικροεπιθέσεις ατάκτων.

1921.—Ολόκληρη η δύναμη τού Ελληνικού στρατού στην Μ. Ασία, είναι σε συνεχή επιφυλακή γιά μάχες με τους τούρκους.

.—Υπογράφεται ανάμεσα στην μεγάλη εθνοσυνέλευση τής τουρκίας και τους Μπολσεβίκους, η Συνθήκη τής Μόσχας, όπου οι δεύτεροι αναγνωρίζουν επίσημα την κυβέρνηση τού σφαγέα των λαών Κεμάλ. Ήταν μία ουσιαστική διπλωματική διμερής αναγνώριση αλλά και συμμαχία. Λίγες ημέρες μετά πραγματοποιήθηκε και η υπογραφή τής Συνθήκης Ειρήνης με τους Γάλλους στην Κιλικία (ν. ημ. 9/3ου). Ουσιαστικά, αυτοί οι οποίοι εγγυήθηκαν στην Ελλάδα γιά την Μικρασιατική εκστρατεία, ήταν και οι υπεύθυνοι γιά την μετέπειτα τραγική πορεία. Ήταν αυτοί που μέχρι σήμερα, ορισμένοι, εξακολουθούν να τους αναφέρουν ως «Σύμμαχους»…

1922.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με περιπόλους και πυροβολικό.

1924.—Ο Μουσταφά Κεμάλ με απόφαση τής εθνοσυνέλευσης τής Άγκυρας, καταργεί οριστικά το Χαλιφάτο (δηλαδή το  πολιτικό-θρησκευτικό κράτος) το οποίο είχε αντικαταστήσει το Σουλτανάτο. Ο Χαλίφης Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, ακολούθησε την μοίρα τού ήδη εκδιωχθέντος εξαδέλφου του και Σουλτάνου Μωάμεθ Στ’ στην εξορία. Έτσι άρχισε ο δήθεν «εκδημοκρατισμός» τής τουρκίας. Ο σφαγέας Κεμάλ είχε σχηματίσει από το 1908 οργάνωση αντίστασης εναντίον τού Σουλτάνου, γεγονός που αποκαλύφθηκε και τον έφερε γιά αρκετούς μήνες στις στρατιωτικές φυλακές. Επιδιώκοντας να προβάλει την τουρκία σαν ένα συμπαγές και ενιαίο έθνος, προχώρησε αδίστακτα στην Γενοκτονία εκατομμυρίων χριστιανών Ελλήνων τού Πόντου, τής Ιωνίας, καθώς και Αρμενίων.

.—Συνεδριάζει η Δημογεροντία τής κατεχόμενης Ρόδου και, κατόπιν υποδείξεως τού τέως Μητροπολίτη της, Αποστόλου, αλλά και των υποδείξεων – παρεμβάσεων τού ίδιου τού Βενιζέλου, αποδέχεται τόσο την διαίρεση τής περιφέρειάς της, όσο και τον νέο Επίσκοπο Χρυσόστομο (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών).

1925.—Κατά την διάσκεψη στην Κοινωνία των Εθνών, αποφασίζεται η χάραξη των ελληνοαλβανικών συνόρων.

1927.—Τουλάχιστον 200 χωροφύλακες, καταδιώκουν την συμμορία των αδελφών Ρετζαίων η οποία δρούσε στην περιοχή τής Φιλιππιάδας.

1929.—Η υψηλή ατμοσφαιρική πίεση (Υ) που κάλυψε την χώρα, δημιούργησε απίστευτα προβλήματα. Οι κάτοικοι τής Μακεδονίας και τής Θράκης βρέθηκαν σε απόγνωση.

1933.—Οι κατοχικοί Ιταλοί των Δωδεκανήσων αρχίζουν τις ωμές παρεμβάσεις στα διαχειριστικά των μονών Πάτμου, Πανορμίτη στην Σύμη, και Αγίου Γεωργίου στην Κάρπαθο. Αφορμή στάθηκε η καλή τους σχέση με το Πατριαρχείο (…)

1938.—Γίνεται η καθέλκυση τού αντιτορπιλικού «Βασιλεύς Γεώργιος Α’» το οποίο εντάσσεται αμέσως στο Βασιλικό Ναυτικό επί κυβερνήσεως Ι. Μεταξά.

1941.—Στο Μέτωπο πραγματοποιείται από τους Ιταλούς «φοβερή δράσις πυροβολικού, με σκοπόν να κλωνίσουν τας θέσεις των Ελλήνων καθ’ ότι προετοίμαζον την εαρινήν επίθεσίν των. »

.—Ξεκινά η μεταφορά τού ελληνικού Χρυσού σύμφωνα με όσα αφηγήθηκε μεταπολεμικά ο Γ. Μαντζαβίνος, την Καθαρή Δευτέρα τού 1941. Το βάρος τού ελληνικού Χρυσού που επρόκειτο να μεταφερθεί, ανερχόταν σε 610.796,431 ουγγιές. Η μεταφορά από την Τράπεζα τής Ελλάδος προς την Κρήτη, πραγματοποιήθηκε υπό απόλυτη μυστικότητα. Οι εντολές προς τους κυβερνήτες των αντιτορπιλικών κοινοποιήθηκαν προφορικώς από τον πλοίαρχο Μεζεβίρη, γιά να αποκλειστεί η διαρροή τής πληροφορίας. Τα κιβώτια με τον χρυσό μεταφέρθηκαν μέχρι την προβλήτα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, με αυτοκίνητα τής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας τα οποία συνόδευαν ανώτεροι υπάλληλοι τής Τράπεζας τής Ελλάδος και όργανα τής Ασφάλειας. Το σούρουπο τής 3ης Μαρτίου, τα αντιτορπιλικά «Βασιλεύς Γεώργιος Α΄» και «Βασίλισσα Όλγα» απέπλευσαν και έπλευσαν με ταχύτητα 30 μιλίων περίπου, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκφόρτωση των κιβωτίων και η απομάκρυνσή τους από την προβλήτα τής Σούδας μέσα στην νύχτα.

1943.—(2-4/3) Ο ΕΛΑΣ, επιτίθεται και με συνοπτικές διαδικασίες διαλύει την αντιστασιακή ομάδα των Καραμπέκου – Κωστόπουλου. Οι δύο τελευταίοι είχαν ως σκοπό την δημιουργία ενός «μεγάλου πανδημοκρατικού αντάρτικου». Στο χωριό Μορφοβούνι Καρδίτσας, την νύκτα τής 2ας προς 3η Μαρτίου, με απάτη, αφοπλίστηκε τμήμα τού Κεντρικού Αρχηγείου τού «Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπάθειας» (Ε.Σ.Α.Π.) από τους κομμουνιστές. Ακολούθησε ο αφοπλισμός και άλλων αρχηγείων Ε.Σ.Α.Π. και η δολοφονία τριάντα τριών στελεχών. Πολλοί από τους αντάρτες,  με τους αρχηγούς, Κωστόπουλο Γεώργιο και Καραμπέκο Θωμά, σύρθηκαν στο χωριό Κολοκυθιά Φθιώτιδος, όπου ο Στέφανος Σαράφης, προεδρεύοντας σε μία συνέλευση κομμουνιστών, καταδίκασε σε θάνατο τους Κωστόπουλο και Καραμπέκο. Με παρέμβαση τού Βρετανού Ταξίαρχου και αρχηγού τής Συμμαχικής αποστολής, Έντυ Μάγιερς, αφέθηκαν ελεύθεροι την 1 Μαΐου 1943.

.—Την ημέρα τού αφοπλισμού τού Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπάθειας (Ε.Σ.ΑΠ.), «[…] δύναμις των ΕΛΑΣιτών επετέθη κατά τού Αρχηγείου Πορτής, όπερ συνήψε σκληράν μάχην μετά τούτων εις την Πόρταν Παναγιάν, αποτέλεσμα τής οποίας υπήρξεν ο φόνος αρκετών ΕΛΑΣιτών και η σύλληψις δύο αιχμαλώτων, πλην όμως επεκράτησαν τελικώς οι ΕΛΑΣίται, ενισχυθέντες υπό τμημάτων των προσβαλλόντων το Αρχηγείον Πορτής εκ των νώτων. Λόγω απωλείας τού αρχείου τού Αρχηγείου Φαρσάλων εις μάχην μετά ΕΛΑΣιτών, δεν μνημονεύονται πολλαί συμπλοκαί, ούτε εν τω μητρώω αναφέρονται ονομαστικώς αι μάχαι εις ας μετέσχεν έκαστος των αγωνιστών τού Αρχηγείου Φαρσάλων, διότι τόσον η περιγραφή, όσον και η αναγραφή τούτων, θα περιείχεν ανακριβείας.»

.—Οι βούργαροι συνεργάτες των Γερμανών συλλαμβάνουν οικογένειες Εβραίων.

1944.—Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ τους, ο ΕΛΑΣ Λακωνίας παύει τις εχθροπραξίες με τους Γερμανούς μέχρι την 10η Απριλίου. Αργότερα, στις 14 Μαΐου, ο «Ριζοσπάστης» θα γράψει ότι … «πιέστηκαν σκληρά».

1951.—Αθωώνονται τα μέλη τής Ανώτατης Διοικήσεως Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων [Α.Δ.Ε.Δ.Υ.] μετά την δίκη γιά συμμετοχή τους σε απεργία.

1957.—Θυσιάζεται γιά την ελευθερία τής Κύπρου και την Ένωση, ο σταυραετός και υπαρχηγός τής ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου. Έπειτα από 10ωρη πολιορκία, οι άνανδροι Άγγλοι μη τολμώντας να πλησιάσουν στο κρησφύγετο τού Ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, το ανατίναξαν, χρησιμοποιώντας μεγάλο αριθμό χειροβομβίδων και εκρηκτικών βλημάτων μαζί με εμπρηστικές ύλες. Άκρως συγκινητική υπήρξε η στιγμή αναγνωρίσεως τού σώματος τού ήρωα από τον πατέρα του, όπως και μία άλλη στιγμή τού αθάνατου Γρηγόρη, αυτή τού γάμου του.

1959.—Λήγει η διήμερη συνάντηση στην Ρόδο, τού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή και τού Γιουγκοσλάβου Προέδρου, Τίτο. (Κατά την επίσκεψη, ο Δήμαρχος Ρόδου τού χάρισε αρχαίο αμφορέα).

1962.—Με ψήφους 189 έναντι 88, η Βουλή απορρίπτει την πρόταση τής Ενώσεως Κέντρου γιά παραπομπή τής υπηρεσιακής κυβέρνησης Δόβα στο δικαστήριο· κατά την διάρκεια τής υπηρεσιακής κυβερνήσεως Δόβα, διεξήχθησαν οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές τής 29ης Οκτωβρίου 1961, γιά τις οποίες κατηγορήθηκε από σύσσωμη την αντιπολίτευση ότι επεκράτησε «Βία και νοθεία».

1968.—Ανακοινώνεται η πρώτη μεταμόσχευση ακουστικών οργάνων στην Θεσσαλονίκη.

1970.—Απεβίωσε ο στρατιωτικός αλλά και δήμαρχος Ιεράπετρας, Αντώνιος Καρανδεινός. Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα το 1890 και έλαβε μέρος σε όλους τους Εθνικούς Αγώνες, ενώ τιμήθηκε με πολλά μετάλλια γιά την δράση του.

1972.—Η Ελλάδα αποκτά, γιά πρώτη φορά σύνδεση με την Αυστραλία. Ένα από τα Boeing 707-320, ονομαζόμενο «Πόλις των Αθηνών», προσγειώθηκε, μετά από είκοσι ώρες πτήσεως στο αεροδρόμιο τού Σίδνεϋ, με ενδιάμεσους σταθμούς την Μπανγκόκ τής Ταϊλάνδης και την Σιγκαπούρη. Με αυτή την πτήση, η ”Ολυμπιακή” έγινε η εταιρεία των πέντε ηπείρων. Σαράντα χρόνια μετά, χάρις στο αδηφάγο κομματικό κράτος, η ανθηρή εταιρεία τού Αριστοτέλη Ωνάση, πτώχευσε και ξεπουλήθηκε.

1977.—Με απόφαση τού υπουργείου, οι αριστούχοι τής δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως θα εισάγονται στις παιδαγωγικές ακαδημίες δίχως εξετάσεις.

1993.—Στην Κύπρο απονέμεται χάρη στον πραξικοπηματία Νίκο Σαμψών.

.—Περιστέρι Αττικής. Έκρηξη σημειώνεται στην Β΄ Δ.Ο.Υ. Περιστερίου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

2003.—Αρχίζει σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των Δικαστικών Φυλακών τού Κορυδαλλού, η δίκη των φερόμενων ως μελών τής τρομοκρατικής οργανώσεως 17 Νοέμβρη. Η δίκη διήρκεσε μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου τού 2003. Στην διάρκειά της, εξετάστηκαν περίπου 700 μάρτυρες, ενώ οι συνήγοροι τής πολιτικής αγωγής και τής υπερασπίσεως  αγόρευσαν επί δύο τουλάχιστον μήνες. Το δικαστήριο συνεδρίασε 162 φορές. Αθωώθηκαν τέσσερεις κατηγορούμενοι – γιά δύο από αυτούς ασκήθηκε από τον εισαγγελέα έφεση – και δέκα πέντε καταδικάστηκαν σε βαρύτατες ποινές. Ο Α. Γιωτόπουλος, μάλιστα, καταδικάστηκε 21 φορές ισόβια.

2010.—Σε τροχαίο ατύχημα έχασε σαν σήμερα την ζωή του ο Ηπειρώτης πυρηνικός ιατρός, μουσικός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής, Μιχάλης Τούμπουρος. Άνθρωπος εξαιρετικής ποιότητας, χαρισματικός, πολυτάλαντος, γνώρισε μέσα από το λειτούργημά του, την ευάλωτη, πεπερασμένη και πρόσκαιρη πλευρά των ανθρώπων. Οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες, η αγάπη του γιά την μουσική, ήταν το καταφύγιο τής ψυχής του. Ο ίδιος έλεγε ότι το κοινό σημείο μεταξύ ιατρικής και μουσικής, είναι πως και τα δύο προσπαθούν να ξορκίσουν τον θάνατο. Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του, με τον τίτλο «Μονολογώντας», αφήνοντας άριστες εντυπώσεις. Θεωρώντας την ενασχόλησή του με την μουσική ερασιτεχνική, συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Χάρις Αλεξίου και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ενώ έγραψε μουσική και γιά θεατρικές παραστάσεις.

2014.—Ο δημιουργός τού γλυπτού τής Γοργόνας στην Σιθωνία Χαλκιδικής, μετά το πρόστιμο που τού καταλόγισαν με το αιτιολογικό τής παράνομης κατασκηνώσεως γιά τα έτη 2004 και 2007, θέτει με επιστολή του τον Δήμαρχο, προ τού απειλητικού διλήμματος: γλυπτό ή ρευστό; Το ύψος τού προστίμου με τις προσαυξήσεις, είχε φτάσει στα 533,61 ευρώ και με την (δεύτερη) επιστολή του, ο καλλιτέχνης γνωστοποιούσε την απόφασή του, στην περίπτωση που δεν διαγραφόταν το πρόστιμο, να καταστρέψει την γοργόνα. Όπως και έκανε. Από την πλευρά τής δημοτικής διοικήσεως, ειπώθηκε ότι το πρόστιμο δεν μπορούσε να διαγραφεί, αλλά οι δημοτικοί σύμβουλοι ήταν διατεθειμένοι να το πληρώσουν από την τσέπη τους, γιά να λυθεί το θέμα, κάτι που όμως δεν έγινε λόγω κακής συνεννοήσεως.

2015.—Οι υπουργικές διαφωνίες. Σαν σήμερα η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου καθόρισε μόνης της την «νέα μεταναστευτική πολιτική», ανοίγοντας τον «Ασκό τού Αιόλου», χωρίς να ενημερώσει τον αρμόδιο υπουργό τού υπουργείου Προστασίας τού Πολίτη και την Διεύθυνση Μεταναστευτικής Πολιτικής τής Ελληνικής Αστυνομίας, Γιάννη Πανούση. Ακολούθησε το Χάος.

2019.—Τα ξημερώματα σαν σήμερα, η οδός Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν κουκουλοφόροι επιτέθηκαν με εμπρηστικές βόμβες ‘’μολότοφ’’ και πέτρες εναντίον των ΜΑΤ που βρίσκονταν κοντά στο τουρκικό προξενείο. Περίπου 50 άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, βγήκαν από τους χώρους τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κινήθηκαν κατά τής διμοιρίας, εκτοξεύοντας βόμβες ‘’μολότοφ’’ και πέτρες. Οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης με χημικά και η ομάδα οπισθοχώρησε στους χώρους τού Α.Π.Θ. και στο άσυλο που τους παρέχει. Οι δράστες εκτόξευσαν πάνω από 100 εμπρηστικές βόμβες ‘’μολότοφ’’.

.—Αντιθέτως, στην Μυτιλήνη συνελήφθησαν τριάντα έξι πολίτες, επειδή τοποθέτησαν νέο μεταλλικό σταυρό στην ακτή Απελή. Στο σύνολό τους κατηγορήθηκαν γιά αυθαίρετη κατάληψη δημοσίου κτήματος, αυθαίρετες κατασκευές και απείθεια. Η Εισαγγελία πλημμελειοδικών τους άφησε σταδιακά ελεύθερους και όρισε τακτική δικάσιμο. Επειδή για την τοποθέτηση του μεγάλου μεταλλικού σταυρού χρησιμοποιήθηκαν δύο γερανοφόρα οχήματα, αυτά κατασχέθηκαν. Η υπόθεση είχε ξεκινήσει από τον Αύγουστο τού 2018, όταν τοποθετήθηκε ο πρώτος σταυρός στην βραχώδη ακτή τής Μυτιλήνης. Αμέσως η ΜΚΟ «Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίο», χαρακτήρισε την τοποθέτηση τού σταυρού από τους πολίτες ως «πράξη προσβλητική γιά το σύμβολο τού χριστιανισμού, σύμβολο αγάπης και θυσίας και όχι ρατσισμού και μισαλλοδοξίας». Ακολούθησε η καταστροφή τού σταυρού από άγνωστους, και όταν ξεκίνησαν εργασίες γιά την δημιουργία υποδομής στησίματος νέου σταυρού, παρενέβη η Αστυνομία και σταμάτησε την διαδικασία. Νέα παρέμβαση τής Αστυνομίας σταμάτησε άλλη μία προσπάθεια, μέχρι το γεγονός που οδήγησε στην σύλληψη των 36 ατόμων σαν σήμερα.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση