ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Δημιουργία τοῦ Φραγκίσκου Χαϊέζ «Οἱ πρόσφυγες τῆς Πάργας» 1831, λάδι σὲ καμβά (Francesco Hayez – The Refugees of Parga-1831)
15 Απριλίου

421 π.Χ.—Υπογράφεται (Μάρτιος έως Απρίλιος), η ‘‘Νικίειος Ειρήνη’’ μεταξύ Αθηνών και Σπάρτης. Μετά τον δεκαετούς διαρκείας Αρχιδάμειο πόλεμο (Ιούνιος 431-421), οι Σπαρτιάτες και οι Αθηναίοι άρχισαν σοβαρές διαπραγματεύσεις γιά επίτευξη ειρήνης. Από την πλευρά των Αθηνών, επικεφαλής των διαπραγματεύσεων ήταν ο Νικίας, ενώ από την πλευρά τής Σπάρτης, ο βασιλέας Πλειστοάναξ. Η ειρήνη που τελικά υπογράφηκε πήρε το όνομά της από τον Νικία. Ήταν ουσιαστικά ευνοϊκή γιά τους Αθηναίους και τους επέτρεπε να διατηρήσουν την κυριαρχία τους, αποθαρρύνοντας περαιτέρω διεκδικήσεις από την Σπαρτιατική πλευρά. Οι Σπαρτιάτες αγνόησαν τα συμφέροντα των ισχυρών συμμάχων τους, και όταν η συμφωνία γιά την ειρήνη έφθασε προς επικύρωση στο συνέδριο  τής Πελοποννησιακής Συμμαχίας, η Κόρινθος, τα Μέγαρα, η Ήλις και η Βοιωτία αρνήθηκαν να την αποδεχθούν. Υπερίσχυσε όμως η γνώμη των μικρότερων πολιτειών που δεν περίμεναν κανένα κέρδος από τον πόλεμο.

565.—Χειροτονείται Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Ιωάννης Γ΄ ο Σχολαστικός.  Η χειροτόνησή του έγινε τρείς ημέρες μετά από την καθαίρεση τού Πατριάρχη Ευτύχιου από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄. Λίγους μήνες μετά την ανάρρησή του, ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός απεβίωσε, έχοντας βασιλεύσει επί τριάντα οκτώ έτη και επτά μήνες.

1192.—Επανάσταση τής Κύπρου κατά των Λατίνων. Η ανάμνηση που άφησαν στην Κύπρο οι Ναΐτες Ιππότες, είναι πράγματι οδυνηρή. Ακολουθώντας την παράδοση τού τάγματός τους, επιδόθηκαν σε αρπαγές, φυλακίσεις, φόνους και διάφορες βιαιότητες. Οι Κύπριοι ένιωσαν στο ακέραιο το βάρος τής νέας σκλαβιάς. «Τις ικανός εκτραγωδήσαι τας θλίψεις αυτών;» έγραφε γιά το 1192 ο Νεόφυτος ο Έγκλειστος. «Τους ετασμούς, τους δημοσίους φυλακισμούς, την ολκήν των απαιτουμένων χρημάτων;». Μόνο μία λύσις ήταν και πάλι δυνατή, ο ένοπλος αγώνας, «Μη δότε χείρα αλλοφύλοις, σημείον υποταγής και δουλώσεως», συμβούλευε από την Κωνσταντινούπολη ο πατριάρχης Γερμανός. Ημέρα εξεγέρσεως ορίστηκε η Κυριακή τού Πάσχα, 15 Απριλίου 1192.

1324.—Ημερομηνία στέψεως τού Ούγου Δ΄, ως βασιλέα τής Κύπρου. Στα 35 χρόνια τής βασιλείας, συνέβησαν στην Κύπρο διάφορα τραγικά γεγονότα τα οποία απαριθμεί ο Λεόντιος Μαχαιράς στο «Χρονικό» του. Τον Νοέμβριο τού 1330 πλημμύρισε ο Πεδιαίος ποταμός, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές στην πρωτεύουσα Λευκωσία, όπου υπήρξαν και πάρα πολλά θύματα πνιγμού. Πλημμύρα με χιλιάδες νεκρούς συνέβη και στην Λεμεσό. Το 1348, συνέβη μεγάλη επιδημία με αποτέλεσμα να πεθάνουν χιλιάδες. Νέα μεγάλη επιδημία συνέβη το 1363. Επίσης, το 1351 επιδρομή ακρίδων προκάλεσε μεγάλες καταστροφές. Μάλιστα, η εκστρατεία κατά των τούρκων στην Μικρά Ασία που ετοίμαζε, δεν πραγματοποιήθηκε, πιθανότατα εξ αιτίας των επιδημιών που έπληξαν την Κύπρο και που αποδεκάτισαν τον πληθυσμό της. Ο διάδοχος και γυιός του, βασιλέας Πέτρος Α΄ τής Κύπρου, ο σημαντικότερος από τους Λουζινιανούς βασιλιάδες τού νησιού, τουλάχιστον από στρατιωτική πλευρά, πραγματοποίησε τελικά με επιτυχία αυτή την εκστρατεία.

1415.—Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών ο σπουδαίος  λόγιος και συγγραφέας τής Ρωμανίας, Μανουήλ Χρυσολωράς, εδραιωτής τής διδασκαλίας τής Ελληνικής γλώσσας στην Δύση και πρωτεργάτης τής Αναγεννήσεως. Ήταν από τους βασικούς εισηγητές τής ελληνικής παιδείας και γραμματείας στην δυτική Ευρώπη. Το 1396 ιδρύθηκε ειδικά γι’ αυτόν στην Φλωρεντία από τον Κολούτσιο Σαλουτάτι, μία έδρα Ελληνικής Φιλολογίας και την περίοδο 1397 – 1400 δίδαξε στην Μπολώνια και αργότερα στα Πανεπιστήμια τής Βενετίας, των Παρισίων και τής Ρώμης. Προσωπικός φίλος τού Αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου, υπηρέτησε από το 1390 ως πρέσβης των Παλαιολόγων στην Ιταλία, όπου και προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Στο Μουσείο τού Λούβρου βρίσκεται πορτρέτο του, δείγμα τής ισχυρής επιδράσεως που άσκησε στην Ιταλία.

1444.—Στις 15 Απριλίου 1444, στην σύσκεψη τής Βούδας, αποφασίστηκε να αρχίσει πάλι ο πόλεμος εναντίον των τούρκων το προσεχές καλοκαίρι. «Καὶ ὡσὰν ἐκάμανε ἀγάπη οἱ ἀφεντάδες τῆς Οὑγγαρίας μὲ τὸν Μουράτη, ἐκακοφάνη πολλὰ τοῦ ἰμπεραδόρου τῆς Ἀλαμανίας. Ὁμοίως ἐκακοφάνη καὶ τοῦ Πάπα Εὐγένιου, διότι οἱ χριστιανοὶ ἐνικούσανε τὸν τοῦρκο εἰς τὸν πόλεμον καὶ τὸν ἐτζακίζανε. Καὶ ὅλοι οἱ Χριστιανοὶ οἱ ἀφεντάδες ἤτανε ἕτοιμοι νὰ βοηθήσουνε καὶ νὰ διώξουνε τὸν τοῦρκο ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, ἤγουν ἀπό τὴν Δύσι, νὰ πάγῃ εἰς τὴν Ἀνατολή»… Η τελική σύγκρουση μεταξύ των τούρκων τού Μουράτ Β΄και των Σταυροφόρων τής Ουγγαρίας, τής Πολωνίας και τής Ρουμανίας, υπό τον Λαδίσλαο, θα καταλήξει σε συντριπτική ήττα των δεύτερων, στην μάχη τής Βάρνας, τον Νοέμβριο τού ίδιου έτους.

1453.—Ο στόλος τού Μωάμεθ Β΄ υπό τον βούλγαρον αρνησίθρησκον Μπαλτάογλου Σουλεϋμάν, καταπλέει εις τον Βόσπορον, χωρίς όμως να κατορθώσει να εισέλθει εις τον κόλπον, λόγω τής φρασσούσης το στόμιόν του, αλύσεως.

1558.—Επίσημη αναφορά των Κερκυραίων ζητάει από τους Ενετούς να τους επιτραπεί η επάνδρωση γαλέρας, με σκοπό την διαφύλαξη τού νησιού από πειρατικές επιδρομές. Μόλις τον Μάιο, ο ίδιος ο επί κεφαλής τού τουρκικού στόλου, θα ξεφορτώσει στην Πρέβεζα πληθώρα προϊόντων τα οποία είχαν αρπάξει τούρκοι πειρατές.

1770.—Οι Ρώσοι πολιορκούν το Ναυαρίνο (Πύλος). (Ορλωφικά).

1789.—Ο Λάμπρος Κατσώνης καταποντίζει τον τουρκικό στόλο έξω από το Δυρράχιο τής Βορείου Ηπείρου.

1790.—Ο Λάμπρος  Κατσώνης με 9 πλοία του και 330 άνδρες, τους οποίους στρατολόγησε πρόσφατα από την (Βόρεια) Ήπειρο, φθάνει στην νήσο Τζιά. Ήθελε να ανακαινίσει την παλαιά του βάση, αν και οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν διότι κακόπαθαν από τους μωαμεθανούς όταν την τελευταία φορά ο Κατσώνης αποχώρησε από το νησί (βλ. 26/8/1789).

1819.—Το ξεπούλημα τής Πάργας από τούς Άγγλους στον Αλή πασά και ο τραγικός ξεριζωμός των Παργίων όπως τον κατέγραψε η δημοτική μας ποίηση. Σαν σήμερα το 1819, κατόπιν τού ξεπουλήματος τής Πάργας από τούς Άγγλους στον Αλή πασά, περίπου τέσσερεις χιλιάδες Πάργιοι «[…] εγκαταλείπουν την πόλιν, παραλαβόντες μόνον τα ιερά οστά των προγόνων των· (κατά την συναφθείσαν συμφωνία οι Πάργιοι δεν εδικαιούντο να πάρουν ουδέ φύλλον δένδρου)». Η ήττα των Γάλλων άλλαξε το κατοχικό καθεστώς των Επτανήσων τα οποία έγιναν αγγλικό προτεκτοράτο, πλην τής Κέρκυρας που παρέμεινε υπό Γαλλική κατοχή. Το ξεπούλημα έγινε στο πλαίσιο συνεργασίας τού Αλή Πασά με τους Άγγλους·  στην υπόσχεσή του να βοηθήσει τούς Άγγλους κατά των Γάλλων, συμφωνήθηκε η παραχώρηση τής Λευκάδας και τής Πάργας. Ο Άγγλος Αρμοστής Θωμάς Μέϊτλαντ, ή Σουλτάν Θωμάς όπως τον αποκαλούσαν οι Έλληνες λόγω τής λατρείας του γιά τους τούρκους, διαπραγματεύτηκε την πώληση τής Πάργας στον Αλή πασά, έναντι τού ποσού των 150.000 λιρών. Υιοθέτησε μάλιστα τις κατηγορίες τού Αλή κατά των Παργινών και Σουλιωτών, χαρακτηρίζοντάς τους ενώπιον τού Αγγλικού κοινοβουλίου ως επικίνδυνους γιά την οθωμανική αυτοκρατορία. Η συμφωνία πωλήσεως (…) υπογράφηκε στις 17/5/1817, και παρ’ όλες τις υποσχέσεις τού Αλή ότι θα σεβόταν τις ζωές και τις περιουσίες των κατοίκων, οι Παργινοί επέλεξαν με πόνο ψυχής να εγκαταλείψουν τα πατρογονικά εδάφη στις 15 Απριλίου 1819. Η αισχρή πράξη ξεπουλήματος των Άγγλων κατηγορήθηκε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και έδωσε αφορμή σε Ευρωπαίους καλλιτέχνες να απεικονίσουν την φυγή των προσφύγων.

1821.—Η Ύδρα εισέρχεται επισήμως εις τον Αγώνα. Ο Αρχιεπίσκοπος Ύδρας Γεράσιμος, μετά από επίσημη δοξολογία, υψώνει την Σημαία τής Επαναστάσεως. Ήδη η Ύδρα επωμίζεται το βάρος ολοκλήρου σχεδόν τού ναυτικού αγώνος.

.—Ο Μουσταφάμπεης διαλύει τους Έλληνας πολιορκητάς τού φρουρίου Πατρών και το καταλαμβάνει.

.—«Ὁ Μουσταφάμπεης ἐκυρίευσε τὴν Βοστίτσαν (Αἴγιον)».

.—Επαναλαμβάνεται συνέλευση στην Παναγία την Θυμιανή, που γίνεται η Αγία Λαύρα τής Κρήτης. Στην συνέλευση έλαβαν μέρος 1.500 επαναστάτες από όλη την Κρήτη και στις αρχές Ιουνίου άρχισε επίσημα πλέον ο κρητικός αγώνας. Παρ’ όλα αυτά, ως επίσημη ημέρα ενάρξεως τής επαναστάσεως επικράτησε η 14η Ιουνίου 1821. Μάλλον, συνετέλεσε το γεγονός τής πρώτης μεγάλης νίκης των επαναστατών στο Λούλο των Χανίων.

.—Έλληνες επαναστάτες, περίπου εβδομήντα άντρες, υπό τους Στριφτόμπολα, Πετμεζαίους, Καρασπύρο και Ν. Σολιώτη, οχυρώνονται στο Λεβίδι και αποκρούουν επιθέσεις 3.000 τούρκων πεζών και ιππέων. Στην συνέχεια, μετά από ενίσχυσή τους από τους Πλαπούτα, Ηλία Σαλαφατίνο, Πετμεζά και Δημητρακόπουλο, αντεπιτίθενται κατά των τούρκων και τους αναγκάζουν να υποχωρήσουν άτακτα στην Τριπολιτσά. Η νίκη αυτή, είναι το πιό σημαντικό γεγονός από την έναρξη τού Αγώνα.

1825.—Αρχίζει η δευτέρα πολιορκία τού Μεσολογγίου υπό τού Κιουταχή Μεχμέτ (Ρεσίτ πασά), όστις συνεκέντρωσε πέριξ αυτού περί των 30.000 πολεμιστών. Μέσα στην πόλη βρίσκονταν περίπου τέσσερεις χιλιάδες άνδρες, από τους οποίους οι χίλιοι σε προχωρημένη ηλικία, και δώδεκα χιλιάδες γυναικόπαιδα.

1826.—Η κυβέρνηση Ανδρέα Ζαΐμη αναλαμβάνει την διακυβέρνηση, μετά από την τρίτη Προσωρινή Διοίκηση υπό τον Γ. Κουντουριώτη.

.—Εξ αιτίας των “διά τας καθ’ οδών θαλασσίους δυσκολίας”, καταφθάνουν καθυστερημένα και οι εκπρόσωποι των Μακεδόνων τής Χαλκιδικής στην Συνέλευση τής Επιδαύρου [πληροφορία Νίκος Παπαοικονόμου].

1827.—Ο Ιμπραήμ πασάς πολιορκεί το φρούριον Χλουμουτσίου Ηλείας.

1828.—«Πανώλης ἐν Ὕδρᾳ καὶ Σπέτσαις».

1856.—Σαν σήμερα γεννήθηκε  ο Ελληνο-γάλλος ποιητής Ζαν Μορεάς, κατά κόσμον Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος. Η μητέρα του, Παρασκευή Γιουρδή, ήταν εγγονή τού Υδραίου ναύαρχου Τομπάζη. Μεγαλωμένος σ’ ένα καλλιεργημένο περιβάλλον, από νωρίς θα συμμετάσχει στους λογοτεχνικούς κύκλους και θα συνεργαστεί με διάφορα περιοδικά τής εποχής. Από το 1879, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου αναγνωρίστηκε από τους ομότεχνούς του και έγινε μέρος τής τάξεως των διανοούμενων. Υπήρξε ιδρυτής δύο ποιητικών Σχολών, ήταν υποψήφιος γιά εκλογή από την Γαλλική Ακαδημία, τιμήθηκε με το παράσημο τού «Αξιωματικού τής Λεγεώνος τής Τιμής» και ανακηρύχθηκε «Πολίτης τής Πόλεως των Παρισίων».

1867.Ο αρχαιολόγος και περιηγητής Perrot, δημοσιεύει άρθρο στο οποίο παρουσιάζει πέντε έργα γιά την Κρητική επανάσταση εκείνης τής περιόδου.

1873.—Απεβίωσε στην Αθήνα ο αγωνιστής του ’21, ιστορικός, πολιτικός, συγγραφέας, ποιητής, φιλόσοφος, και νομικός, Γεώργιος Τερτσέτης.  Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το 1800. Ήταν ένας από τους δικαστές τού Κολοκοτρώνη και τού Πλαπούτα στην δίκη τού Ναυπλίου (1834). Επειδή αρνήθηκε να υπογράψει την καταδικαστική απόφαση, διώχθηκε από το αξίωμά του και παραπέμφθηκε σε δίκη, όπου αθωώθηκε μετά από την γνωστή απολογία του. Είναι γνωστός κυρίως γιά τα απομνημονεύματα που συνέγραψε καθ’ υπαγόρευση, ιδιαίτερα εκείνα τού Κολοκοτρώνη, αλλά και τού Νικηταρά και άλλων αγωνιστών. Στα ποιητικά του έργα είναι εμφανής η σολωμική επίδραση, καθώς και επιδράσεις από το δημοτικό τραγούδι. Ο Τερτσέτης στάθηκε ένας από τους λογίους που συνέδεσαν την Επτανησιακή Σχολή με την Α΄ Αθηναϊκή. Σε ό, τι αφορά το θρήσκευμα τού Τερτσέτη, ένα χαρακτηριστικό ευτράπελο από την ζωή του, αναφέρεται στην σύγκρουση μεταξύ τού καθολικού πατέρα του και τής ελληνορθόδοξης μητέρας του, οι οποίοι άρχισαν να καυγαδίζουν εάν ο γυιός τους θα ήταν θρησκευτικός υπήκοος τού Πάπα ή τού Πατριάρχη. Ο πατέρας του τον βάφτισε καθολικό, μα η μητέρα του τον βούτηξε κρυφά στην Ορθόδοξη κολυμπήθρα. Όταν το έμαθε ο πατέρας του, τον ξαναβάφτισε γιά τρίτη φορά καθολικό.  Μεγαλώνοντας όμως ο Τερτσέτης, προτίμησε το Ορθόδοξο δόγμα.

1894.—Καταγράφηκε σεισμός στην νήσο Κρήτη, δίχως όμως να προκαλέσει ζημιές.

1896.—(ν.ημ.) Λήξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.

.—Απεβίωσε  ο σπουδαίος Θρακιώτης ποιητής και πεζογράφος Γεώργιος Βιζυηνός. Ιδιοφυής, φιλέρευνος και βαθύς γνώστης τής Ελληνικής γλώσσας, συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων εκπροσώπων τής ελληνικής λογοτεχνίας. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, η μυθιστορηματική πλαστικότητα των χαρακτήρων, οι δραματικές συγκρούσεις, η δομή, η δραματικότητα, η άρτια τεχνική τής αφηγήσεως – η ενδιαφέρουσα διαπλοκή τού ιστορικού και τού αφηγηματικού χρόνου – είναι μερικά από τα βασικά γνωρίσματα των διηγημάτων του. Είχε μία παιδική ψυχή, γεμάτη νοσταλγία, λυρική διάθεση, αβρή μελαγχολία, τρυφερότητα και πόνο. Νοσταλγεί, όπως ο Παπαδιαμάντης, τα παιδικά του χρόνια, την χαροκαμένη μάνα του, το φτωχικό του σπίτι, το χωριό του Βιζύη, την Θράκη γενικά, την Πόλη των θρύλων. Στην ποίησή του, είναι ελλαδικός, φωτεινός, αλλού ευαίσθητος και αλλού παιγνιώδης. Το τέλος του, ήταν τραγικό ως έγκλειστος τού Δρομοκαΐτιου.

1897.—Οι τουρκικές δυνάμεις δίνουν μάχη μετά των Ελληνικών εις το Βελεστίνο Θεσσαλίας. Οι Ελληνικές δυνάμεις αμύνονται σθεναρώς.

1907.—Οι Ρουμάνοι ιδρύουν και επίσημα,  σχολεία και εκκλησίες στην Μακεδονία. Την έγκριση έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος […]

1914.—Συνεχίζουν οι συγκρούσεις Ηπειρωτών τής Βορείου Ηπείρου με συμμορίες αλβανών.

1919.—Κατόπιν διεθνούς πρωτοβουλίας, υπογράφεται η ίδρυση τής Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ), πρόδρομος τού Ο.Η.Ε.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μικρά Ασία, συμπλέκεται με άτακτους τούρκους.

1921.—Στο μέτωπο τής Μικράς Ασίας γίνονται μεταξύ Ελλήνων και τούρκων δράσεις περιπόλων.

1930.—Το Πρωτοδικείο Αθηνών μεταφέρεται στο Αρσάκειο μέγαρο.

1931.—Η κυβέρνηση καλεί τον Άγγλο Ριχάρδο Ρεμαντά από την Αίγυπτο, να αναλάβει καθήκοντα Αρχηγού τής Αστυνομίας Πόλεων στην Ελλάδα.

1932.—Ο πρέσβης τής Αγγλίας, Ράμσεϋ (Ramsay), προειδοποιεί ότι η οικονομική κατάσταση τής Ελλάδας χειροτερεύει. Το εμπορικό χρέος διογκωνόταν, η τιμή τής λίρας είχε φτάσει ανεπίσημα στις 580 δραχμές (375 δραχμές το 1928), ενώ η μαύρη αγορά χρυσού και συναλλάγματος οργίαζε. Οι δανειστές από το εξωτερικό ήταν πιεστικοί, ενώ η ελληνική κυβέρνηση ζητούσε πίστωση χρόνου μέχρι να βγει η απόφαση τού Συμβουλίου τής Κ.Τ.Ε. που συνεδρίαζε από τις 9 Απριλίου στην Γενεύη.

.—Ο Βενιζέλος μίλησε στην Κ.τ.Ε. γιά τα προβλήματα τής ελληνικής οικονομίας. Επανέλαβε τις αιτήσεις του γιά πενταετή αναβολή πληρωμών και το δάνειο των 50.000.000 δολαρίων, εξηγώντας ότι μαζί με τα μέτρα που θα λάμβανε στο εσωτερικό, θα κατάφερνε ν’ ανορθώσει την οικονομία, να ολοκληρώσει τα αναπτυξιακά έργα και να ξεπληρώσει τους ομολογιούχους. Σε δευτερολογία του, έκανε εκ νέου έκκληση στις Μεγάλες Δυνάμεις γιά οικονομική βοήθεια, ενώ οι Μεγάλες Δυνάμεις έδειχναν θετικές στην προοπτική παραχωρήσεως ενός δανείου στις μικρές χώρες. Όμως, η τελική απόφαση τής Κ.τ.Ε. δεν ήταν ευνοϊκή. Ανέφερε, ότι η Ελλάδα έπρεπε να μεν λάβει ετήσια αναστολή γιά τις πληρωμές των εξωτερικών οφειλών της, συμφωνούσε ότι έπρεπε να καταβληθεί το αντίτιμο των οφειλών σε δεσμευμένο λογαριασμό στην Τράπεζα τής Ελλάδος, όμως, δεν έκρινε ότι η χώρα είχε ανάγκη νέου δανείου. Αυτή η απόφαση ήταν η χαριστική βολή στην παραπαίουσα ελληνική οικονομία.

.—Νέα αλλαγή στον εκλογικό νόμο, ο οποίος επαναφέρει την αναλογική. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ενώ παλαιότερα ήταν κατά της αναλογικής με την αιτιολογία ότι οδηγεί την χώρα σε ακυβερνησία, τώρα είναι υπέρμαχος (…)

1934.—Γιά την αντιμετώπιση τής εξαπλώσεως των αφροδίσιων νοσημάτων τα οποία κάνουν θραύση αυτήν την περίοδο, η κυβέρνηση αποφασίζει την ίδρυση πολυάριθμων εξωτερικών ιατρείων.

1936.—Ημερομηνία ιδρύσεως τής “Εταιρίας Δωδεκανησιακών Μελετών”.

1939.—Εγκλήματα (και) κατά τής θρησκεία από τους δήθεν πολιτισμένους Ιταλούς. Μόλις λίγες ημέρες μετά την κατάληψη τής αλβανίας (7/4ου), ενώ ο Επίσκοπος Αργυροκάστρου βρίσκονταν στα Ιωάννινα γιά παραλαβή ιματισμού, οι Ιταλοί τού απαγόρευσαν την είσοδο στην χώρα. Θα ακολουθήσουν και άλλες διώξεις Αρχιερέων, όπως τού Κορυτσάς Παντελεήμονα και τού Βερατίου, Αυλώνος και Κανίνας Αγαθαγγέλου. Σκοπός τους –μεταξύ άλλων– είναι η πλήρης κατάληψη τής Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μεταστροφή των κατοίκων προς τον καθολικισμό.

.—Ανασκάπτεται στην Πύλο μυκηναϊκό ανάκτορο, που πιθανότατα ήταν το ανάκτορο τού Νέστορα. Οι πρώτες δοκιμαστικές τομές έγιναν στις 4 Απριλίου τού 1939, οι οποίες αποκάλυψαν τμήματα τοίχων, δάπεδα, τμήματα τοιχογραφιών και μυκηναϊκά όστρακα. Το πιό εντυπωσιακό εύρημα ωστόσο, ήταν η ανακάλυψη 600 και πλέον πήλινων πινακίδων Γραμμικής Β΄ Γραφής, οι οποίες ήταν έως τότε γνωστές μόνο από την Κνωσό. Ήταν πλέον φανερό πως επρόκειτο γιά ανακτορικό συγκρότημα, όμοιο με αυτά των Μυκηνών, τής Τίρυνθας και των Θηβών. Κατά την δεκαετία τού 1990, υπό το πρίσμα εξελιγμένων τεχνικών και νέας μεθοδολογίας, επανεξετάστηκαν τα δεδομένα και το υλικό των πρώτων ανασκαφών, αποκαλύπτοντας νέα στοιχεία. Οι αρχαιολογικές έρευνες γιά τον εντοπισμό μυκηναϊκών οικιστικών καταλοίπων στην Μεσσηνία, ξεκίνησαν από το 1909, με τον αρχαιολόγο Α. Σκιά, ενώ από το 1912, ο Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης αναζητούσε το μυκηναϊκό-ομηρικό ανάκτορο τής Πύλου.

1941.—(β΄ φάση γερμανικής εισβολής). Οι Γερμανοί συνεχίζουν την επίθεσή τους εναντίον των Βρετανο-ελληνικών δυνάμεων στο Λιτόχωρο και αναγκάζουν αυτές να συμπτυχθούν.

.—Αρχίζει η σύμπτυξη τού Ελληνικού Στρατού στην Ήπειρο με στόχο την ευθυγράμμιση τού μετώπου.

.—Η Βόρεια Ήπειρος, η οποία έχει γιά τρίτη φορά από τις αρχές τού 20ού αιώνα απελευθερωθεί από Ελληνικά στρατεύματα (1912, 1915, 1940), εγκαταλείπεται οριστικά.

.—Βούργαροι κατακτητές εισβάλουν στην περιοχή των Μαρασίων. Κατόπιν διαταγής των Γερμανών, θα αποχωρήσουν στις 25 Μαΐου 1941 και σε συνεννόηση με τις τουρκικές αρχές, δεδομένου ότι αυτή η περιοχή ήταν μεθόριος προς την τουρκία και είχε χαρακτηριστεί νεκρή ζώνη. Οι Γερμανοί εισέβαλαν στα Μαράσια στις 26 Απριλίου 1941 και αποχώρησαν στις 28 Αυγούστου 1944, κατευθυνόμενοι προς Αλεξανδρούπολη.

.—Διατάχθηκε η μετακίνηση τού Συντάγματος Δωδεκανησίων προς Γρεβενά, αλλά καθ’ οδόν πληροφορήθηκαν ότι διάφορα σημεία τού δρομολογίου τους είχαν ήδη καταληφθεί από τους Γερμανούς, οπότε γιά λόγους ασφαλείας ο διοικητής αποφάσισε να κινηθούν προς Καλαμπάκα.

.—Από τις 13. 00 έως τις 16. 00 τής 15ης Απριλίου, η επίθεση που εκδηλώθηκε από Γερμανικά άρματα σε συνεργασία με το Πεζικό αποκρούσθηκε από τα αμυνόμενα Σώματα τού Ιππικού, και με εύστοχες βολές τού βαρέως Πυροβολικού το οποίο προξένησε σοβαρές απώλειες σε οχήματα και έμψυχο υλικό τού εχθρού. Η διάβαση τής Αγίας Φωτεινής παρέμεινε απαραβίαστη μέχρι το βράδυ, οπότε οι Γερμανοί κατόρθωσαν να καταλάβουν τον βόρειο ορεινό όγκο της, και από εκεί να βάλουν με σφοδρά πυρά αυτόματων όπλων στον δρόμο Αγίας Φωτεινής-Καστοριάς και τελικά να καταλάβουν την Καστοριά στις 20:00.

.—Η Γερμανική αεροπορία βομβάρδισε τον Πειραιά, τα Τρίκαλα, την Σπάρτη και την Κυπαρισσία.

.—Σκοτώθηκε κατά την διάρκεια αερομαχίας με γερμανικά αεροσκάφη διώξεως, λόγω καταρρίψεως τού αεροσκάφους του βορείως των Τρικάλων, ο ήρωας πιλότος μας, Μόκκας Γεώργιος. Ο Μόκκας υπήρξε ο τελευταίος νεκρός αεροπόρος κατά τις επιχειρήσεις τού 1940-41, που έπεσε στην τελευταία και πιό μεγαλειώδη αερομαχία στον Ελληνικό ουρανό, γνωστή ως η «Αερομαχία των Τρικάλων»http://www.pasoipa.org.gr/ 

.—Λίγο νωρίτερα φονεύθηκε στην ίδια αερομαχία, λόγω καταρρίψεως τού αεροσκάφους του στην περιοχή τού Λιτόχωρου, ο ήρωας, Περικλής Κουτρουμπάς. Ο Επισμηνίας Κουτρουμπάς, την προηγούμενη ημέρα κατέρριψε ένα εχθρικό Hs-126.

1943.—Νέο θύμα των αιμοσταγών Τσάμηδων, ο άτυχος Κωνσταντίνος Τζίμας από την Πλαταριά τού Νομού Θεσπρωτίας. Ο Τζίμας ήταν ποιμένας στα ζωντανά κάποιου Μουσταφά Χαλίμ, όταν δολοφονήθηκε στον κάμπο από εχθρούς τού εργοδότη του.

1948.—Το Α΄ Σώμα Στρατού υπό την ηγεσία τού αντιστράτηγου Θρασύβουλου Τσακαλώτου, αρχίζει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών τού Κ.Κ.Ε. στην Ρούμελη. Η επιχείρηση έχει την κωδική ονομασία «Χαραυγή».

1950.—Ορκίζεται η κυβέρνηση Νικόλαου Πλαστήρα, μετά από την καταψήφιση τής κυβερνήσεως Σοφοκλή Βενιζέλου (15/4/1950 έως  21/8/1950).

1951.—Οι δημοτικές εκλογές αναδεικνύουν δεξιούς δημάρχους στα τρία μεγαλύτερα κέντρα Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης.

1955.—Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ αναχώρησε γιά το Μπαντούγκ τής Ινδονησίας, όπου συγκροτήθηκε Αφρικανο-ασιατικό Συνέδριο με εκπροσώπηση είκοσι εννέα κρατών. Εκεί, σε δημοσιογραφική διάσκεψη, μίλησε γιά το δικαίωμα αυτοδιαθέσεως τού Κυπριακού λαού.

1958.—Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαιρίσεως γυναικών, δίνει τον πρώτο της αγώνα κερδίζοντας την ομάδα τού Λιβάνου με 68-32.

1961.—Απεβίωσε σε κλινική τού Βόλου Μαγνησίας, όπου μεταφέρθηκε θανάσιμα τραυματισμένος μετά από αεροπορικό ατύχημα, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους του στην περιοχή Πευκάκια Βόλου, ο πιλότος μας, Φιλάρετος Ιωάννης.

1980.—Σκοτώθηκαν οι πιλότοι μας Μπουρτζινάκος Σπυρίδων και Λαουρδέκης Σωτήριος, στην θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά τής Ζακύνθου, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν κατά την διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

1986.—Η ελληνική Βουλή αποφασίζει σχεδόν ομόφωνα την διεκδίκηση τελέσεως των Ολυμπιακών Αγώνων τού 1996 στην Αθήνα.

1992.—ἀκήρυκτος πόλεμος τῆς ἀσφάλτου. Σὰν σήμερα, ὁ Τύπος φιλοξενεῖ ἀνακοίνωση τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως, ἡ ὁποία ἀναφέρει ὅτι, τὴν ἀμέσως προηγούμενη χρονιά, περισσότερα ἀπὸ 2.000 ἄτομα ἔχασαν τὴν ζωὴ τους σὲ τροχαῖα δυστυχήματα, ἐνῶ οἱ τραυματίες ξεπέρασαν τούς 31.000 (…). Τὰ χρόνια πέρασαν χωρὶς κανένα οὐσιαστικό μέτρο νὰ ἔχει ληφθῇ ἀπὸ τὸ ἑλλαδικὸ κράτος ἐκτὸς ἀπὸ τὰ πρόστιμα γιὰ παραβάσεις τοῦ Κώδικα Ὁδικῆς Κυκλοφορίας. Συζητήσεις ἐπὶ συζητήσεων, ἀποφάσεις ἐπὶ ἀποφάσεων καὶ ἀναιρέσεις ἐπὶ ἀναιρέσεων, μὲ τὶς ἑκατόμβες νεκρῶν καὶ ἀναπήρων νὰ συνεχίζονται. Μόνο ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εἴτε ἔχασαν τὰ παιδιὰ τους στὴν ἄσφαλτο, ὅπως τῆς Δανέλη-Μυλωνᾶ, εἴτε λόγῳ ὁδικῆς ἐμπειρίας ὅπως τοῦ Ἀναστάσιου Μαρκουίζου, ξεκίνησε μία προσπάθεια ἐνημερώσεως καὶ εὐαισθητοποιήσεως τοῦ κόσμου σὲ αὐτὴ τὴν τραγικὴ πραγματικότητα. Ὁ Μαρκουίζος δὲν ἔχει πάψει νὰ μιλᾶ γιὰ «’Εθνικὴ Γενοκτονία». Ἡ Μυλωνᾶ-Δανέλη ὡς πρόεδρος τοῦ Ἰνστιτούτου Ὁδικῆς Ἀσφάλειας «Πᾶνος Μυλωνᾶς», σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, εἶπε ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ τάση στὰ τροχαῖα δυστυχήματα εἶναι πτωτική, καὶ ὅτι μεταξὺ τῶν ἐτῶν 2010 ἔως καὶ 2014, ἡ μείωση τῆς τάξεως τοῦ -37% μᾶς ἔφερε πλέον (μεταξὺ τῶν 28 χωρῶν-μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως) στὴν 7η θέση μὲ 73 θανάτους ἀνὰ ἑκατομμύριο πληθυσμοῦ, ὅταν ὁ μέσος ὅρος στὴν Εὐρώπη εἶναι 51. Ὡς αἰτία θεωρεῖ τὶς δράσεις καὶ τὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα ποὺ πραγματοποιοῦνται στὴν χώρα, τὴν κρίση ἡ ὁποία ἀνάγκασε τοὺς συμπολίτες μας στὴν μειωμένη χρήση τοῦ ὀχήματός τους, ἀλλὰ καὶ τὴν σταδιακὴ βελτίωση τῆς ποιότητας τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου (!). Σὲ κάθε περίπτωση ὅμως, τόνισε ἡ Δανέλη, ὁ δρόμος εἶναι ἀκόμα μακρύς, καθὼς γιὰ ἐμᾶς οὔτε ἕνας θάνατος στὴν ἄσφαλτο δὲν εἶναι ἀποδεκτός.

1996.—Πεθαίνει, σε ηλικία 86 ετών, σε κλινική τής Ελβετίας, ο εφοπλιστής Σταύρος Νιάρχος.(Stavros S. Niarchos, the shadowy Greek shipping magnate who spent much of his life battling his archrival Aristotle Onassis for supremacy on the high seas, in conspicuous consumption and at the altar, died on Monday at a hospital in Zurich. He was 86.)

2015.—Πουλήθηκε τελικά στο Λονδίνο, σε δημοπρασία τού οίκου Κρίστις (Christie’s), η επιτύμβια στήλη τού 4ου αιώνα π.Χ. «Δωριά Ποσειδωνίου» στην τιμή των 128.020 ευρώ, με τιμή εκκινήσεως, τα 40.000 ευρώ. Η «Δωριά Ποσειδωνίου», όπως είναι γνωστή η στήλη, είχε αφαιρεθεί από αρχαίο νεκροταφείο τής Χαλκίδας. Όμως ο Οίκος δημοπρασιών, υποστήριξε ότι η δημοπρασία έγινε με κάθε νομιμότητα και σύμφωνα με τον Βρετανικό νόμο, καθώς το αντικείμενο ανήκε σε ιδιωτική γαλλική συλλογή!.. Παρά το ότι οι ελληνικές αρχές επισήμαναν ότι υπάρχουν αποδείξεις ότι η στήλη έχει καταγραφεί σε ελληνικό έδαφος μετά από την απελευθέρωση τής Ελλάδος, και συνεπώς, η εξαγωγή του ήταν παράνομη, ο Οίκος Κρίστις προχώρησε στο ξεπούλημα.

2016.—Οἱ ψευδομουφτῆδες τῆς Θρᾲκης στὴν σύνοδο τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἰσλαμικῆς Συνεργασίας. Στὴν σύνοδο τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἰσλαμικῆς Συνεργασίας ποὺ πραγματοποιήθηκε στὶς 14 καὶ 15 Ἀπριλίου στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ ἐκλεγμένο πρόεδρό της τὸν Ῥετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογάν, μετεῖχαν καὶ οἱ ψευδομουφτῆδες Κομοτηνῆς, Ἰμπραὴμ Σερὶφ καὶ Ξάνθης, Ἀχμὲτ Μετέ. Μεταξὺ τῶν ἐπαφῶν τους, ἦταν καὶ αὐτή μὲ τὸν Γενικὸ Γραμματέα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἰσλαμικῆς Συνεργασίας, Ἐλ Μεντενί, ὁ ὁποῖος τοὺς ἐπισήμανε ὅτι προσπάθησε πολλὲς φορὲς νὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν Δυτικὴ Θρᾲκη, χωρὶς ὅμως νὰ λάβῃ θετικὴ ἀπάντηση ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ἁρμοδίους. Στὸ κείμενο συμπερασμάτων τῆς Ἰσλαμικῆς Συνόδου, ἔγινε ἀναφορὰ στὰ θέματα τῆς «τουρκομουσουλμανικῆς μειονότητας» τῆς Δυτικῆς Θρᾲκης καὶ τῶν Δωδεκανήσων, ἐνῶ ἐκφράσθηκε ἡ στήριξη πρὸς τὴν μειονότητα…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση