Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΙΝΑΚΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

.,

Εὐγένιος Ντελακρουᾶ «Σκηνὴ ἀπὸ τὴν σφαγὴ τῆς Χίου» Ἀντίγραφό του ποὺ φιλοτέχνησε ὁ Ἕλλην ζωγράφος, Εὐάγγελος Ἰωαννίδης, ἐκτίθεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Χίου.Eugène Delacroix peint “Scène des massacres de Scio”,

,

Ἡ περιπέτεια  ἀντιγράφου τοῦ πίνακα, ποὺ δημιούργησε ὁ Εὐάγγελος Ἰωαννίδης  καὶ  ἐκτίθεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Χίου

 

……….22 Ἀπριλίου 1822 : «Ἀπαγχονισμὸς 70 χωρικῶν Χίων ἐκ τῶν καταρτίων τῶν πλοίων ἔξω τῆς Χίου ὑπὸ τοῦ Ναυάρχου Καρᾶ -Ἀλῆ πασᾶ».

……….Τὸ μαῦρο πέπλο τῆς ἀπελπισίας ἔχει ἀπλωθεῖ πάνω ἀπὸ τὴν τραγικὴ Χίο. Ἐπὶ πέντε μῆνες, ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιο ἔως καὶ τὸν Αὔγουστο, οἱ σφαγές, (ἀπὸ νήπια ἔως καὶ γέροντες), οἱ βιασμοί, ἡ πώληση σκλάβων, ἡ λεηλασία τῶν περιουσιῶν, τὰ βασανιστήρια τῶν φυλακισμένων, εἶναι καθημερινὰ γιὰ τοὺς Χίους.

……….Μὲ τὴν γνωστοποίηση τοῦ γεγονότος ἀπὸ φιλέλληνες, ἡ κοινὴ γνώμη τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς συγκινήθηκε ἀπὸ τὸ δρᾶμα, καὶ προσπάθησε νὰ βοηθήσῃ. Καλλιτέχνες μὲ ἔργα τους, ὅπως ὁ Εὐγένιος Ντελακρουᾶ, μὲ τὸν πασίγνωστο πίνακά του (ποὺ βρίσκεται στὸ Μουσεῖο Λούβρου), ἐνίσχυσαν ἀκόμη περισσότερο τὸ δημόσιο αἴσθημα συμπάθειας γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ κατακραυγῆς γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.

……….Οἱ «Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου, ἔγραψαν μεταξὺ ἄλλων ὅτι: «…τὸ πιὸ ὡραῖο καὶ ἀνεπτυγμένο νησὶ τοῦ Ἀρχιπελάγους ἑρημώθηκε. Οἱ πιὸ πολιτισμένοι, δυναμικοὶ καὶ ἔγκριτοι κάτοικοι τοῦ νησιοῦ, τὸ ἄνθος τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν οἱ περισσότεροι ἐξοντωθεῖ, ἐκπατρισθεῖ ἤ πουληθεῖ ὡς σκλάβοι ἀπὸ τοὺς ἀπίστευτους σφαγεῖς τους. Ἐν τούτοις, τέτοιες πράξεις ἔχουν ἀμβλυνθεῖ ἀπὸ Ἄγγλους καὶ σχεδὸν δικαιολογήθηκαν στὸ Ἀγγλικὸ Κοινοβούλιο, ἀποδιδόμενες σὲ ἑλληνικὲς προκλήσεις».

……….Ἑκατόν ὀγδόντα ὀκτώ χρόνια μετὰ, ἡ ἀμφισβήτηση τῆς γενοκτονίας τῶν Χίων, καὶ τῆς κτηνώδους θηριωδίας τῶν τούρκων, ἐξακολουθεῖ νὰ προωθεῖται ἀπὸ τοὺς ἐντός καὶ ἐκτός συνόρων λεγόμενους «ἀναθεωρητὲς τῆς ἱστορίας».

……….Ἐν ὀνόματι τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας», τῶν Μέτρων Οἰκοδόμησης Ἐμπιστοσύνης, καὶ τῆς «διαγραφῆς ἀναμνήσεων ποὺ ὀξύνουν τὰ πάθη», ἐπὶ κυβερνήσεως Γεωργίου Α. Παπανδρέου, προσπάθησαν (καὶ προσπαθοῦν ἀκόμη -2015-), νὰ ἐμποδίσουν τὴν ἔκθεση ἀντιγράφου τοῦ πίνακα τοῦ Ντελακρουᾶ, τὸ ὁποῖο φιλοτέχνησε ὁ ζωγράφος Εὐάγγελος Ἰωαννίδης (ἀπὸ τὸ Ἀϊδίνιο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας) τὸ 1919.

……….Χάρις στὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀποφασιστικότητα ὁρισμένων Χίων οἱ ὁποῖοι, παρ’ ὅλο τὸν πόλεμο καὶ τοὺς ἐκβιασμοὺς ποὺ δέχθηκαν κατὰ καιροὺς, ἐξακολουθοῦν νὰ τιμοῦν τοὺς προγόνους τους καὶ τὶς θυσίες τους, ὁ πίνακας ἐκτίθεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Χίου.

……….Οἱ πιέσεις ἀσκούνται καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς τουρκίας (ἄμεσα καὶ ἔμμεσα), καὶ δὲν περιορίζονται μόνο στὴν καθαίρεση τοῦ πίνακα (κάτι ποὺ δὲν ἔχουν ζητήσει ἀπὸ τὸ Μουσεῖο Λούβρου), ἀλλὰ ἐπεκτείνονται καὶ στὰ ὀστὰ τῶν σφαγιασθέντων ποὺ βρίσκονται στὸ μοναστήρι Νέα Μονή.  Βάσει δημοσιεύματος τοῦ δημοσιογράφου  Παντελῆ Φύκαρη τῆς Χιακῆς ἐφημερίδος «Πολίτης», οἱ ἐπιγραφές « Ἔργα ὀθωμανῶν» καὶ «Σφαγιάσθηκαν ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς», μετὰ ἀπὸ τὶς ἀντιδράσεις τῆς τουρκίας, ἀντικαταστάθηκαν ἀφοῦ πρῶτα ἀπαλείφθηκαν οἱ ἐπίμαχες λέξεις. Χῖοι πολῖτες, ἀνέφεραν ὅτι οἱ πιέσεις τῆς τουρκίας συνεχίζονται γιὰ τὴν ὁλική ἐξαφάνιση τῶν ὀστῶν.

Μικρὸς ἀριθμὸς ὀστῶν τῶν θυμάτων τῆς τουρκικῆς κτηνωδίας.

.

……….Γιὰ ὅσους ταξιδέψουν στὴν ὅμορφη Χίο, ἡ ἐπίσκεψη στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο ὄχι μόνο γιὰ τὸ ἔργο τοῦ ζωγράφου μας Ἰωαννίδη,  ἀλλὰ καὶ στὴν Νέα Μονή, θὰ εἶναι ἕνας φόρος τιμῆς γιὰ τὶς θυσίες τοῦ ἡρωικοῦ καὶ μαρτυρικοῦ νησιοῦ.

***

Σχετικὸς σύνδεσμος : Ντελακρουᾶ καὶ ἐπαναστατημένη Ἑλλάδα
Ἔρευνα καὶ ἐπιμέλεια κειμένου : Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο.
© Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση