ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΜΑΪΟΥ

14 Μαΐου

1097.—Ο στρατός τής Ανατολικής Ορθόδοξης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με την συνδρομή Σταυροφόρων, αρχίζει την μεγάλη πολιορκία γιά την κατάληψη τής Νίκαιας. Διοικητής ήταν ο Μανουήλ Βουτουμίτης με περισσότερο από 35.000 στρατού, ενώ η πολιορκία κράτησε μέχρι τις 19 Ιουνίου.

1456.—«Ενθύμηση» κώδικα τής Ιεράς μονής Βατοπεδίου, κάνει λόγο γιά έναν τρομερό σεισμό ο οποίος έγινε στο Άγιον Όρος, ημέρα Παρασκευή. Το μέγεθός του υπολογίστηκε στα 6,5 Ρίχτερ.

1560.—Δεινή ήττα τού χριστιανικού στόλου από τους ενωμένους οθωμανούς (υπό τον Πιαλή πασά) και τους πειρατές, κοντά στην Djera (Β. Αφρική).

1643.—Αποκεφαλισμός στην Σμύρνη τού νεομάρτυρα Μάρκου από την Κρήτη. Παραμένοντας σταθερός στην πίστη του, καταδικάστηκε σε θάνατο. Ήταν δεκαεπτά ετών.

1748.—Ήταν ημέρα Τρίτη και ώρα 3 μετά μεσημβρίας, όταν ένας ισχυρότατος σεισμός μεγέθους 6,8 Ρίχτερ έπληξε το Αίγιο τής Πελοποννήσου. Χαρακτηριστικό αυτού τού σεισμού ήταν το γεγονός ότι η θάλασσα τραβήχτηκε προς τα βαθιά, αφήνοντας ακάλυπτο τον πυθμένα στα μάτια τού κόσμου. Το θαλάσσιο σεισμικό κύμα (τσουνάμι) το οποίο δημιουργήθηκε, ξεπέρασε σε ύψος έναν πλάτανο ο οποίος βρισκόταν στην παραλία τού Αιγίου.

1788.—Ο Λ. Κατσώνης οδηγεί στον όρμο τής Ζακύνθου πλοίο που συνέλαβε τις προηγούμενες ημέρες (βλ. 11/5ου), το οποίο πυρπόλησε δημόσια, ενώ παράλληλα τιμώρησε σκληρά 180 Δουλτσινιώτες που ήταν πλήρωμά του. Άλλους τους έριξε στα σίδερα κι άλλους τους εκτέλεσε διότι, τα κτήνη αυτά που ασκούσαν πειρατεία στα ελληνικά νερά, όποιο καράβι έπιαναν, στραγγάλιζαν με τα ίδια τα χέρια τους το πλήρωμά του.

1802.—Μετά από συκοφαντία, οι Αγαρηνοί, ξεσκίζουν με σίδερα το σώμα τού Νεομάρτυρα Ιωάννη τού χρυσοχόου και κατόπιν τον αποκεφαλίζουν.

1823.—«Μάχη Τρικκέρων ἐν θέσει Παναγιά καὶ νίκη Ἑλλήνων ὑπό τὴν ἡγεσίαν τῶν Καρατάσου, Γάτσου, Μπασδέκη, Λιακόπουλου, κατὰ τοῦ Μεχμὲτ Ρεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ». Οι Έλληνες επαναστάτες υπό τους Καρατάσο, Γάτσο κ. α. επιτίθενται εναντίον των τούρκων κοντά στην θέσιν Παναγιά Τρικκέρου (Μαγνησία) και τους τρέπουν σε φυγή. Ο Κιουταχής αφού κατέπνιξε την Επανάσταση στην Εύβοια (την πρώτη Μαΐου τού 1823), στράφηκε εναντίον τού Πηλίου και επιτέθηκε στο Τρίκκερι, όπου όμως βρήκε σθεναρή αντίσταση από τους Καρατάσο, Γάτσο κ.α.

1824.—Αιγυπτιακή μοίρα υπό τον Χουρσίτ, εμφανίζεται έξω από την Κάσο και την κανονιοβολεί. Οι Κάσιοι, ενισχυμένοι με 600 Κρήτες, ανταπέδωσαν πυρά στον εχθρικό κανονιοβολισμό. Η αιγυπτιακή ναυαρχίδα “Αφρική” προσέκρουσε σε ύφαλο και τα υπόλοιπα πλοία αναχώρησαν γιά την Σούδα τής Κρήτης.

1825.—Με απόφαση τού Βουλευτικού και τού Εκτελεστικού, χορηγείται γενική αμνηστία και απαλλάσσονται οι στασιαστές στρατιωτικοί (Θ. Κολοκοτρώνης, Θ. Γρίβας κ.α.). Βρίσκονταν στις φυλακές ήδη από τον Ιανουάριο τού ίδιου έτους.

1833.—Αρχίζουν οι συνεδριάσεις στην Κιουτάχεια, γιά την Συνθήκη  μεταξύ τουρκίας και Μωχάμετ Αλή Πασά τής Αιγύπτου. Βεβαίως, την Συνθήκη ‘’επέβλεπαν’’ οι Προστάτιδες Δυνάμεις Αγγλίας και Γαλλίας. Σύμφωνα με αυτήν παραχωρήθηκαν στους Αιγύπτιους εκτός από την ίδια την χώρα τους, η Κρήτη και η Θάσος. Το χαρακτηριστικό ήταν ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις υπέγραψαν ως εγγυήτριες αλλά και «κληρονόμοι» (!..)

1834.—Το καθεστώς των Βαυαρών αποφασίζει να κινηθεί δραστικά κατά τού κινήματος των Μανιατών, οι οποίοι ξεσηκώθηκαν εξ αιτίας των ελεεινών παρεμβάσεων τής Αντιβασιλείας στα Εκκλησιαστικά (βλ. 17/12/1833). Τέσσερεις λόχοι Βαυαρών αποβιβάστηκαν στο Γύθειο με προορισμό την Δυτική Μάνη, παρά τις προειδοποιήσεις των Ελλήνων Χωροφυλάκων. Κατά την πολιορκία ενός πύργου στο Πετροβούνι, βρέθηκαν οι ίδιοι κυκλωμένοι από 800 Μανιάτες οι οποίοι τους ανάγκασαν σε άτακτη φυγή. Σε μία χαράδρα, δέχτηκαν επίθεση με σφαίρες και πέτρες «εκ μέρους αοράτων εχθρών» και έχασαν τους μισούς άνδρες τους…

1854.—Μετά την διά βίας απόβαση Αγγλο-γάλλων στο λιμάνι τού Πειραιά στα πλαίσια τής εκβιαστικής απαιτήσεως των Μεγάλων Δυνάμεων να αποχωρίσουν τα ελληνικά επαναστατικά σώματα από την Θεσσαλία και την Ήπειρο, τα πληρώματα τού αποβατικού στόλου μετέδωσαν χολέρα στον πληθυσμό τού Πειραιά.

.—Ο Δραγούμης αναφέρει ότι μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 1854 που η ασθένεια (χολέρα) έφτασε στην κορύφωσή της, είχαν πεθάνει 3.000 από τους 30.000 περίπου κατοίκους σε Αθήνα και Πειραιά. Ο νομικός και φιλόλογος Εμμανουήλ Λυκούδης έγραψε το διήγημα η “Ξένη τού 1854″, ένα κείμενο λογοτεχνικό μεν, στο οποίο όμως συμπεριλαμβάνοντας και αποσπάσματα από εφημερίδες, μάς μεταφέρει τα τραγικά γεγονότα τής εποχής. Μεταξύ των θυμάτων, ήταν και ο δάσκαλος τού Γένους Γεώργιος Γεννάδιος.

1865.—Διενέργεια Βουλευτικών εκλογών που διήρκεσαν έως την 17ην Μαΐου. Μετά την παραίτηση τού Κωνσταντίνου Κανάρη, ο Κουμουνδούρος σχημάτισε μη τακτική κυβέρνηση στις 22 Μαρτίου, μέχρι την διεξαγωγή των εκλογών τής 14ης Μαΐου. Στις εκλογές αυτές δεν πλειοψήφησε κανένα κόμμα. Από τις 181 έδρες, το κόμμα Κουμουνδούρου πήρε σχετική πλειοψηφία με 80 περίπου έδρες. Η κυβέρνηση χωρίς να διαθέτει πλειοψηφία, την εξασφάλισε με την υποστήριξη τής ομάδας Θρασυβούλου Ζαΐμη και ορισμένων ανεξάρτητων βουλευτών.

1866.—Η Γενική Συνέλευση Κρητών στέλνει υπόμνημα στον Σουλτάνο και τις Μεγάλες Δυνάμεις, όπου τονίζει ως «ομόθυμο και διαρκή πόθο» όλων των Κρητών, την Ένωσή τους με την Ελλάδα.  Αρκετοί σημαίνοντες παράγοντες τού χριστιανικού πληθυσμού τής Κρήτης συναθροίστηκαν στην Αγία Κυριακή, μετόχι τής Μονής Χρυσοπηγής κοντά στα Χανιά, κι’ έστειλαν στον Ισμαήλ πασά μία μακροσκελή αναφορά, με την παράκληση να διαβιβαστεί στην «Αυτού Αυτοκρατορική Μεγαλειότητα Σουλτάν Αβδούλ Αζίζ Χαν, τον Τρισέβαστον ημών Βασιλέα». Στην αναφορά αυτή υποβάλλονταν «ευσεβάστως» δέκα αιτήματα, μεταξύ των οποίων η ανακούφιση από τους υπέρογκους φόρους, η βελτίωση των μέσων συγκοινωνίας, η ελεύθερη εκλογή των δημογεροντιών, η σύσταση δανειστικής Τράπεζας, η βελτίωση τού δικαστικού συστήματος και η επανεισαγωγή τής ελληνικής γλώσσας στις δικαιοπραξίες, η εξασφάλιση εγγυήσεων τής προσωπικής ελευθερίας, η δημιουργία σχολείων και νοσοκομείων, η άδεια διεξαγωγής εμπορίου από όλους τους λιμένες τής νήσου και τέλος, η γενική αμνήστευση των συμμετεχόντων «εις το γενικό τούτο κίνημα τής Πατρίδος μας».

1877.—Νέος μη βλαπτικός σεισμός συμβαίνει στην Κρήτη.

1879.—Απεβίωσε ο πολιτικός Επαμεινώνδας Δεληγιώργης. Με καταγωγή από οικογένεια αγωνιστών τού Μεσολογγίου, ανήκει στους πολιτικούς τής μετεπαναστατικής γενιάς, με πίστη στον θεσμό τής βασιλείας, αλλά εντός των ορίων τού Συντάγματος. Θεωρούσε ως πρώτιστο κίνδυνο το δόγμα τού πανσλαβισμού, αποστασιοποιημένος από την λογική τής συνεργασίας με τις χριστιανικές εθνότητες, με θέση ότι  ο μόνος δρόμος ήταν η οικονομική, κοινωνική, στρατιωτική και πολιτιστική επικράτηση τής Ελλάδος στην περιοχή των Βαλκανίων. Χρημάτισε έξι φορές πρωθυπουργός, και συμμετείχε στην πρώτη γιά τα ελληνικά χρονικά οικουμενική κυβέρνηση τού 1877, υπό τον ναύαρχο Κωνσταντίνο Κανάρη.

.—Στην Τυρολόη τής Θράκης (στην περιοχή τής Αδριανουπόλεως), θεμελιώθηκε το νέο της Παρθεναγωγείο. Στις αρχές τού 20ού αιώνα, η Ελληνική κοινότητα διέθετε επίσης ένα Νηπιαγωγείο και ένα Αρρεναγωγείο.

1890.—Αρκετά ισχυρή σεισμική δόνηση, 6,2 Ρίχτερ, προκαλεί ζημιές στην νήσο Ψαρά. Κατέρρευσε και μία κατοικία.

1893.—Καταστρεπτικοί σεισμοί στην Θήβα.

1899.—Δημοσιεύτηκε στὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἔγκριση τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Συλλόγου πρὸς διάδοσιν Ὠφελίμων Βιβλίων, καὶ ἕνα χρόνο μετά, τὸν Μάρτιο τοῦ 1900, ἐκδόθηκε τὸ πρῶτο Ὠφέλιμο Βιβλίο. Σκοπός τοῦ Συλλόγου ἦταν ἡ διάδοση ὠφέλιμων γνώσεων στὸν λαό, μὲ βιβλία ποὺ θὰ διετίθεντο σὲ χαμηλὴ τιμή, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι προσιτά στὸν λαό, χωρὶς ὅμως αὐτὸ νὰ εὐτελίζῃ τὴν ἐμφάνισή τους. Ἀκόμη νὰ ἔχουν, ὄχι μόνο σαφήνεια τοῦ περιεχομένου, ἀλλὰ καὶ γλωσσικὴ εὐκρίνεια καὶ κατανόηση.

1900.—Στο Παρίσι ξεκινούν οι δεύτεροι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, με χαρακτηριστικό τους την παταγώδη αποτυχία. Ήταν μία μεγάλη απογοήτευση γιά τον ντε Κουμπερντέν (Pierre de Coubertin), ο οποίος έχασε τον έλεγχό τους, όταν ανέλαβε την διοργάνωση και τον σχεδιασμό η Γαλλική κυβέρνηση. Στο αγώνισμα τού Μαραθωνίου, οι αθλητές των Η.Π.Α. υποπτεύθηκαν τους Γάλλους γιά εξαπάτηση, διότι ενώ δεν τους είχαν προσπεράσει, όταν έφτασαν στην γραμμή τερματισμού, τους βρήκαν να τους περιμένουν…

1903.—Υποβάλλεται στην Ελληνική Βουλή η σύμβαση γιά το μονοπώλιο τής σταφίδας. 

1904.—Πραγματοποιείται στο Σεν Λούις των Η.Π.Α. η τελετή ενάρξεως των τρίτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν μέρος τού προγράμματος τής Διεθνούς Εκθέσεως τού Σεν Λούις. Οι αγώνες θα ξεκινήσουν την 1η Ιουλίου και θα λήξουν στις 23 Νοεμβρίου (κατ’ άλλους στις 29 Οκτωβρίου). Και εδώ, όπως και στο Παρίσι το 1900, οι αγώνες είχαν παταγώδη αποτυχία, επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη. Έλαβαν μέρος  650 αθλητές (644 άνδρες και 6 γυναίκες) από 15 χώρες. Η Ελλάδα μπόρεσε να στείλει με πάρα πολλές δυσκολίες δύο αθλητές, αλλά γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στον θεσμό. Ο Περικλής Κακούσης πήρε το χρυσό μετάλλιο στην Άρση Βαρών, σηκώνοντας 111,67 κιλά, και επιτυγχάνοντας Ολυμπιακό και παγκόσμιο «ρεκόρ», ενώ ο Νικόλαος Γεωργαντάς κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην δισκοβολία. Συμμετείχαν και 13 Έλληνες ομογενείς των Η.Π.Α., με μεγαλύτερη διάκριση την πέμπτη θέση που κατέλαβε ο Δημήτριος Βελούδης στον Μαραθώνιο.

.—Νέα συνάντηση των πριγκίπων Σερβίας Πέτρου και βουργαρίας Φερδινάνδου, γιά το σχέδιο κοινής δράσεως στην Ελληνική Χερσόνησο.

1905.—Μοναστήρι. Επειδή ο Πέτρος Σουγκαράκης κατόρθωσε να αποφύγει την δολοφονική ενέδρα των βούργαρων, αυτοί έκαναν έφοδο στο σπίτι του βασάνισαν κατά τον πιό απάνθρωπο τρόπο την μητέρα και την αδερφή του, κι’ αφού τις εξώρυξαν τους οφθαλμούς, τυφλές και αιμόφυρτες τις έθαψαν ζωντανές στους αγρούς.

.—Στην περιοχή τού χωριού Πατετσίν (Πάτωμα), ο σταυραετός τής Βορείου Ηπείρου και Μακεδονομάχος Σπύρος Σπυρομήλιος δίνει σκληρότατη μάχη με βούργαρους και κατόπιν με τούρκικο στρατό. Ο μεγάλος Βορειοηπειρώτης κατάφερε να εξολοθρεύσει 58 κτήνη, αλλά επίσης είχε 7 νεκρούς και 14 τραυματίες μεταξύ των οποίων και ο ίδιος.

1906.—Σφοδρότατη μάχη τού σώματος τού καπετάν Μπινή στο χωριό Μακρογούζιο (Κεντρική Μακεδονία). Προ ολίγων ημερών, ο Μακεδονομάχος, νομίζοντας ότι εισέρχεται σε χωριό με ελληνικό φρόνιμα, δέχτηκε απροειδοποίητα επίθεση από βούργαρους οι οποίοι εμπόδιζαν την είσοδο σε κάθε Έλληνα. Ο Χανιώτης Εμμ. Μπινής όμως επέστρεψε, έστειλε 13 βούργαρους στον τάφο και επανήλθε στην λίμνη. Μετά από λίγες ημέρες έδωσε ακόμη μία μάχη, πολύνεκρη, με τούρκους, γεγονός το οποίο κατέστησε την λίμνη ως οριστικό του λημέρι.

1909.—Ρουμάνοι κατάσκοποι και συμμορίτες  απήγαγαν τον γυιό τού Έλληνα προκρίτου Βασίλειο Χρήστου, ζητώντας ως αντάλλαγμα γιά την απελευθέρωσή του να προσέλθουν στις τάξεις των ρουμανοφρόνων διακόσιες οικογένειες τής Βέροιας.

1911.—Η Μαρίκα Κοτοπούλη δέχεται την εγκατάσταση τού θιάσου της στο καθόλου προνομιούχο «Αττικόν», δεύτερη επιχείρηση τού Πέτρου Θηβαίου, ιδιοκτήτη τής Νέας Σκηνής. Με αυτή την συμφωνία η Κοτοπούλη, πλην τού Μυράτ, αποδεσμεύθηκε από το άγχος των ποσοστών, και έγινε μισθωτή με εγγυητή-χρηματοδότη σε περίπτωση ζημίας τον Θηβαίο. Την διεύθυνση τού θιάσου ανέλαβε ο Μυράτ.

.—(ν. ημ.) Εκτεταμένες καταστροφές προκαλούν δύο ισχυροί σεισμοί στην νήσο Λευκάδα, μεγέθους 5.5 και 5,0 Ρίχτερ. Ρηγματώθηκαν εκκλησίες, κατέρρευσαν τρεις κατοικίες, αλλά σημειώθηκε και επιπλέον ρωγμή πλάτους πέντε εκατοστών και μήκους 150 μέτρων στο έδαφος.

1913.—Στην Θεσσαλονίκη πραγματοποιείται η υπογραφή τής Στρατιωτικής Συμβάσεως μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας. Οι δύο χώρες, βλέποντας τις κινήσεις των αδηφάγων βούργαρων, συμφώνησαν την παροχή στρατιωτικής βοήθειας εκατέρωθεν σε περίπτωση πολέμου με αυτούς. Από ελληνικής πλευράς, την υπογραφή έθεσε ο τότε Λοχαγός Ι. Μεταξάς.

1914.—Ο υπουργός Εσωτερικών των νεότουρκων, Ταλαάτ, επισημοποιεί με απόρρητο έγγραφο-διαταγή προς τους «βαλήδες» νομάρχες τής Ανατολίας, την πρακτική εξόντωσης των Χριστιανικών πληθυσμών. Οι διωγμοί, η τρομοκρατία, οι δολοφονίες, οι λεηλασίες, και η εξορία, εφαρμόστηκαν και στην περιοχή τής Θράκης.

1916.—Η κυβέρνηση Σκουλούδη εξαναγκάζεται να παραδώσει το Οχυρό Ρούπελ στους Γερμανοβούργαρους στις 13 με 14 Μαΐου 1916. Στις 14 συντάχθηκε σχετικό πρωτόκολλο παραδόσεως και στις 15 Μαΐου, η εφημερίδα ‘’Πατρίς’’ έγραφε: «Επί τού ισχυροτέρου των ελληνικών φρουρίων, κυματίζει από χθες αντί τής κυανολεύκου, η βουλγαρική σημαία…» (βλ.&και 13/5).

1918.—Μάχη τού Ραβινέ στο Μακεδονικό μέτωπο και νίκη τού Ελληνικού Στρατού με απώλειες 56 νεκρούς και 234 τραυματίες.

.—Η ταχυδρομική υπηρεσία τής βουργαρίας χαρακτηρίζει ως απαράδεκτες όλες τις επιστολές τής χώρας της που απευθύνονται σε πρόσωπα των οποίων τα επώνυμα τελειώνουν σε –ος, –ίδης, –όπουλος και –άκης.

1919.—Ο Ελληνικός Στρατός (4ο ΣΠ) απελευθερώνει το Αϊδίνιο τής Μ. Ασίας.

.—Ανακαλύπτεται στο χωριό Βουζνά, όπου διακονούσε ο Γρηγόριος Ε΄, η σημαία τού Πατριάρχη. Την είχε κρύψει ο ιερέας τού χωριού στην Αγία Τράπεζα· η σημαία έφερε την επιγραφή “Ζήτω το έθνος”, “Ζήτω η πατρίς”.

1920.—Το Σώμα Στρατού Εθνικής Αμύνης, υπό τον αντιστράτηγο Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη, παραλαμβάνει την Δυτική Θράκη από τις Γαλλικές δυνάμεις. Παρά τις επίσημες ομολογίες των ανώτατων αρχηγών των Συμμαχικών Δυνάμεων γιά την άψογη συμπεριφορά τού Ελληνικού Στρατού που ανέλαβε την απελευθέρωση τής Δυτικής Θράκης, υπήρχαν όργανα που δημιουργούσαν προστριβές κάθε λίγο. Πολλοί ήταν αυτοί που αντιδρούσαν στην παρουσία τού Ελληνικού Στρατού, καταβάλλοντας προσπάθεια η Δυτική Θράκη να γίνει αυτόνομη υπό Γαλλική προστασία και έτσι να εκμεταλλευτούν τον πλούτο της. Ούτε όμως η ασύστολη προπαγάνδα των Γάλλων έφεδρων αξιωματικών, ούτε η μεροληπτική τους διαγωγή υπέρ των τούρκων και των βούργαρων ακόμη και στην απαρίθμηση τού πληθυσμού, προσπαθώντας να παρουσιάσουν κατά πολύ λιγότερους τους Έλληνες, κατόρθωσε κάτι.

.—Η Μεραρχία Σερρών εισέρχεται στην Κομοτηνή.  Η πόλη απελευθερώθηκε και το 1913 (14 Ιουλίου), αλλά λόγω τής Συνθήκης Βουκουρεστίου ο στρατός μας είχε αποχωρήσει. Τα ξημερώματα τής 14ης Μαΐου, ο στρατοπεδευμένος στον Πολύανθο Ελληνικός στρατός έλαβε διαταγή να κινηθεί προς Ανατολάς και να εισέλθει στην Κομοτηνή, έδρα τού διασυμμαχικού κρατιδίου. Ο Αντιστράτηγος Ζυμβρακάκης αφού συνεννοήθηκε με τον στρατηγό Σαρπύ γιά την αποχώρηση των Γαλλικών στρατευμάτων, μπήκε επικεφαλής τού απελευθερωτικού στρατού τής Δυτικής Θράκης. Το πρωί η πόλη βρισκόταν στο πόδι, σημαιοστολισμένη, μέσα στην γαλανόλευκη. Η χαρά όλων ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Ο πληθυσμός τής πόλης βγήκε με ενθουσιασμό γιά να προϋπαντήσει τον Ελληνικό απελευθερωτικό στρατό. Ένα όνειρο αιώνων, εκείνες τις στιγμές έγινε μία ζωντανή πραγματικότητα.

.—Την ίδια ημέρα αποβιβάζεται στην Αλεξανδρούπολη το 15ο ΣΠ (Μεραρχίας Ξάνθης). Τις πόλεις κατείχε προσωρινά ο γαλλικός στρατός.

.—Ματαιώνεται παράσταση στο θέατρο Κοτοπούλη. Με την εμφάνιση τής ηθοποιού στην σκηνή, ορισμένα άτομα άρχισαν να την αποκαλούν βουργάρα, επήλθαν συμπλοκές ενώ ακούστηκαν μέχρι και πυροβολισμοί.

1921.—Σοβαρά επεισόδια σημειώνονται στην Αίγυπτο, όταν γηγενείς επιτίθενται εναντίον τής Ελληνικής κοινότητας. Οι νεκροί είναι πάνω από 50 και οι τραυματίες πολύ περισσότεροι.

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τού τρίτου Σώματος Στρατού στην Μ. Ασία συνάπτουν σφοδρότατη μάχη εναντίον των τούρκων.

1922.—Η στρατιά των Ελλήνων στην Μ. Ασία μάχεται με πυροβολικό εναντίον των τούρκων.

1924.—Απεβίωσε ο πολιτικός και αντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως Εμμανουήλ Ρέπουλης.

1928.—Επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Ζαΐμη και με πρώτο διοικητή τον Αλέξανδρο Διομήδη, αρχίζει η λειτουργία τής Τράπεζας τής Ελλάδος. Η ίδρυσή της είχε γίνει δυνάμει τού πρωτοκόλλου τής Γενεύης (15-9-1927) και τής συμβάσεως μεταξύ τού Ελληνικού Δημοσίου και τής Εθνικής Τραπέζης, ως Εκδοτική Τράπεζα (Τράπεζα Ελλάδος). Πρώτος διοικητής της, διορίστηκε ο Αλέξανδρος Διομήδης και υποδιοικητής ο Εμμανουήλ Τσουδερός.

1929.—Συνεδριάζει γιά πρώτη φορά, η τελευταία δημογεροντία που επέτρεψαν οι φασίστες Ιταλοί στην Ρόδο.

1935.—Η κυβέρνηση άρει τον στρατιωτικό νόμο, τον οποίο κήρυξε νωρίτερα εξ αιτίας τής εκρήξεως τού βενιζελικού πραξικοπήματος.

1936.—Σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια δοκιμαστικής πτήσεως με αεροσκάφος τύπου Avro, ο χειριστής Ανθυποσμηναγός Μεράτζης Κωνσταντίνος με παρατηρητή τον Επισμηνία Τζεβελέκο Δημήτριο, όταν το αεροσκάφος συναντώντας ισχυρά ρεύματα αέρα κατέπεσε και συνετρίβη στα Λιόσια Αττικής.  http://www.pasoipa.org.gr/

1937.—Επί κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά, ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς ηλεκτροκινείται σε νέες γραμμές και κατασκευάζονται γέφυρες διαβάσεως γιά τους πεζούς.

1941.—Η γερμανική αεροπορία αρχίζει σφοδρούς βομβαρδισμούς, με κύριους στόχους τα αεροδρόμια τής Κρήτης και τους λιμένες Ηρακλείου και Σούδας. Από την δράση της παρεμποδίζεται η άφιξη από την Μέση Ανατολή τού μεγαλύτερου μέρους τού πολεμικού υλικού, που προοριζόταν γιά την άμυνα τής Κρήτης.

.—Εφαρμογή τής πολιτικής των Γερμανών, όπου οι Έλληνες με νέα δελτία ψωμιού προμηθεύονται το πολύτιμο αγαθό. Ταυτοχρόνως, οι Γερμανοί «απέκτησαν» το δικαίωμα να ταξιδεύουν δωρεάν με τον ηλεκτρικό (βλ.και 13/5).

.—Στην πολύπαθη από τον πόλεμο Λάρισα, έρχεται να συμπληρώσει το δράμα και ο σεισμός. Μετά τον φονικώτατο τής προηγούμενης χρονιάς (βλ. 1/3/1940), ένας μετασεισμός μεγέθους 5,7 Ρίχτερ έρχεται να γκρεμίσει πολλά ήδη «πληγωμένα» κτήρια και να μεγαλώσει τις υπάρχουσες ζημιές στα υπόλοιπα.

1942.—Οι απολίτιστοι Γερμανοί, ενεργούν επιδρομή στο χωριό Μονοφάτσι τού Ηρακλείου Κρήτης. Συνέλαβαν περισσότερους από 50 ομήρους, μεταξύ τους και τον ιερέα τού χωριού, Γεώργιο Σηφάκη. Αυτούς, λίγες ημέρες αργότερα (3 Ιουνίου), θα τούς δολοφονήσουν εκτελώντας τους.

1943.—Η πρώτη διάλυση τού 5/42. Ο Άρης Βελουχιώτης, ο οποίος με εντολές τού ΕΛΑΣ επιτέθηκε στο αρχηγείο τού 5/42 Συντάγματος τού Δημήτρη Ψαρρού, στο χωριό Στρώμνη, κατάφερε να συλλάβει τον αρχηγό και να το διαλύσει. Προφανώς, η πράξη ήταν στα πλαίσια μονοπωλήσεως τής αντιστάσεως από τούς  κομμουνιστές.

1944.—Ο Ιερός Λόχος, μαζί με Βρετανούς καταδρομείς, επιτίθεται αιφνιδιαστικά, εξουδετερώνει την γερμανική φρουρά τού αεροδρομίου τής Πάρου και συλλαμβάνει τον διοικητή της.

.—Αρχίζει στο χωριό Κορυσχάδες τής Ευρυτανίας η σύνοδος  τής λεγόμενης «Βουλής τής Εθνικής Αντίστασης» των κομμουνιστών.

.—Ο «Ριζοσπάστης», γράφει ότι, «[…] το 8ο Σύνταγμα τού ΕΛΑΣ Λακωνίας, πιεζόμενο σκληρά, συμφώνησε με τις τοπικές Γερμανικές Αρχές, αναστολή εχθροπραξιών από 3/3/44 μέχρι 10/4/44.» Στο σημείο αυτό να προσθέσουμε την διαταγή τής 6/10/1943, τής VII Μεραρχίας τού ΕΛΑΣ: «Μέχρι νεωτέρας πάψτε κάθε ενέργεια εναντίον Γερμανών» έγραφαν και τότε, αλλά δεν γνωρίζουμε αν πιέστηκαν εξ ίσου και από ποιούς (…)

1946.—Ο Ιωάννης Θεοτόκης εκλέγεται Πρόεδρος Βουλής. Αρχίζουν οι εργασίες συντήρησης τού κτηρίου και γίνονται αλλαγές στην χρήση των χώρων του, καθώς και επεμβάσεις διαρρυθμίσεως.

1952.—Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην Κόρινθο.

1959.—Καταστροφικός σεισμός με επίκεντρο την Πιτσίδια Ηρακλείου μεγέθους 6,3 βαθμών έπληξε την κεντρική Κρήτη και κυρίως την περιοχή Μεσσαράς· πενήντα μέτρα από την παραλία των Ματάλων παρατηρήθηκαν δύο ρωγματώσεις μήκους 150 και 200 μέτρων και ανοίγματος 2,5 εκατ. Κοντά στο χωριό Πιτσίδια στην θέση Κόμος, παρατηρήθηκε μία άλλη ρωγμάτωση μήκους 200 μέτρων και ανοίγματος 2,5 εκατ. Αναφέρθηκαν πολλές κατολισθήσεις βράχων στις περιοχές των χωριών Πιτσίδια, Πόμπια, Καμηλάρι και Ακούμια. Η παροχή των πηγών αυξήθηκε καθώς και η στάθμη των πηγαδιών στις περιοχές Αντισκάρι και Λίσταρος. Οκτώ άτομα τραυματίστηκαν, ενώ από τα 18.933 κτήρια τής περιοχής Ηρακλείου, 17 κατέρρευσαν, 290 καταστράφηκαν, 902 υπέστησαν σοβαρές βλάβες και 2.767 ελαφρές βλάβες. Επίσης στην περιοχή Ρεθύμνου αναφέρθηκαν 139 ολικές ή μερικές καταστροφές κτηρίων, 169 κτήρια με σοβαρές βλάβες και 85 με ελαφρές βλάβες.

1959.—Κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, το αεροσκάφος τού αεροπόρου μας Γεώργιου Ανδριανόπουλου, κατέπεσε στην θάλασσα νοτίως τού λιμένα τής Χαλκίδας, και συνετρίβη. Ο χειριστής εγκατέλειψε το αεροσκάφος, αλλά λόγω τού μικρού ύψους σκοτώθηκε.

.—Την ίδια ημέρα κατέπεσε και συνετρίβη στην θαλάσσια περιοχή τού αεροδρομίου τής 111 Πτέρυγας Μάχης (Νέα Αγχίαλος) και το αεροσκάφος τού πιλότου μας, Γεώργιου Καρδάση.

1961.—Απεβίωσε ο λογοτέχνης και κριτικός Θεμιστοκλής Αθανασιάδης – Νόβας.

1962.—Η πριγκίπισσα Σοφία τής Ελλάδος παντρεύτηκε στην Αθήνα τον διάδοχο τού ισπανικού θρόνου, Δον Χουάν Κάρλος. Το μυστήριο τού γάμου τελέστηκε στον Καθολικό Ναό τού Αγίου Διονυσίου Αθηνών κατά το καθολικό δόγμα και στην συνέχεια στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών κατά το ορθόδοξο δόγμα.

1967.—Η νεοσυσταθείσα (12/5ου) οκταμελής «αριστίνδην Ιερά Σύνοδος», ορίζει ως νέο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τον Ιερώνυμο (Κοτσώνη). Ουσιαστικά, ο Αρχιεπίσκοπος ορίστηκε από το καθεστώς, όπως επίσης και η Σύνοδος.

1969.—Δημοσιεύεται η είδηση των εγκαινίων τού πρώτου τμήματος τής Εθνικής Πινακοθήκης, ενώ ολόκληρο το νέο κτήριο δόθηκε στο κοινό αρκετά χρόνια αργότερα (1976).

1976.—Εγκαινιάζεται στην Αθήνα η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου. Το πλούσιο κληροδότημα του Αλέξανδρου Σούτζου έδωσε λύση στο χρόνιο στεγαστικό πρόβλημα της Εθνικής Πινακοθήκης, με την εξεύρεση οικοπέδου και την ανέγερση νέου κτηρίου σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Παύλου Μυλωνά και Δημήτρη Φατούρου. Το κτήριο, που είχε θεμελιωθεί το 1964, ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε το 1976. Η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου, διαθέτει μια πλούσια βιβλιοθήκη με ανεκτίμητο αρχειακό υλικό και εξειδικευμένα εργαστήρια συντηρήσεως, εξοπλισμένα με τα πλέον σύγχρονα συστήματα ανιχνεύσεως, μελέτης και αποκαταστάσεως έργων τέχνης.

1978.—Καθιερώνεται επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή η 35ετία γιά όλους τους εργαζομένους, με πλήρη σύνταξη στα 58 χρόνια…

1979.—Γίνονται συλλήψεις αριστεριστών μετά από έκρηξη βόμβας στο Πρωτοδικείο Αθηνών.

1987.—Δύο βόμβες τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ σημειώνονται έξω από το υπουργείο Γεωργίας.

1989.—Η Ε.Ο.Κ. κατηγόρησε την Ελλάδα γιά την υπόθεση τού γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού, ένα από τα οικονομικά σκάνδαλα επί των ημερών τού Πα.Σο.Κ. το οποίο αφορούσε την πώληση από την κρατική εταιρία ITCO σε κοινοτική χώρα, Γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού που είχε χαρακτηριστεί ως ελληνικό, προκειμένου να εισπραχτούν οι κοινοτικές επιδοτήσεις. Η ζημιά γιά την Ε.Ο.Κ. ήταν 407 εκατομμύρια δρχ., ποσό το οποίο η Ένωση ζητούσε την επιστροφή συν τους τόκους.

1992.—Η κυβέρνηση λαμβάνει νομοθετικά μέτρα (Ν. 2052/92) γιά την αντιμετώπιση τού αποπνικτικού νέφους τής Αθήνας.

1993.—Ο Πρόεδρος τής Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν αναγορεύεται διδάκτορας τού τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

1994.—Το τελευταίο φύλλο της εκδίδει η εφημερίδα “Μεσημβρινή”, η διεύθυνση τής οποίας ανακοινώνει την αναστολή εκδόσεώς της.

1995.—Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύσσονται οι Νομοί Κοζάνης και Γρεβενών, μετά τον καταστροφικό σεισμό των 6,6 Ρίχτερ.

2003.—Αποκαλυπτήρια τού ορειχάλκινου γλυπτού «Μάνα», τού Χρήστου Καπράλου, στον ανατολικό περίβολο τού κτηρίου τής Βουλής.

2010.—Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), παραδίδει τους πίνακες ελέγχου των ηλεκτρονικών συστημάτων και συσκευών τού αεροσκάφους nEUROn. Είναι το πρώτο παραδοτέο όλου τού προγράμματος που φθάνει στον χώρο τελικής συναρμολογήσεως τού αεροσκάφους. Το 10% περίπου τού πρωτότυπου αυτού αεροσκάφους σχεδιάστηκε, μελετήθηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τους μηχανικούς τής Διευθύνσεως Μελετών, Έρευνας, Σχεδιάσεως και Αναπτύξεως Αεροδιαστημικών Συστημάτων, και από τις Διευθύνσεις Αεροκατασκευών και Ηλεκτρονικών τής ΕΑΒ.

2011.—Το Στρατιωτικό Μουσείο Κομοτηνής άνοιξε τις πύλες του στο κοινό, στις 14 Μαΐου τού 2011, με αφορμή και την επέτειο των Ελευθερίων τής Θράκης.  Φόρος τιμής σε όλους εκείνους που είτε από την θέση ενός στρατιωτικού γραφείου, είτε από τα χαρακώματα, οργάνωναν και διενεργούσαν με τον κατάλληλο κάθε φορά τρόπο, επιτυγχάνοντας έτσι τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στην έκβαση τής μάχης. Στεγάζεται σε χώρο των κτηριακών εγκαταστάσεων τού στρατόπεδου «Μουζιοπούλου».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση