ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-13 ΙΟΥΝΙΟΥ

Ο έφιππος Ανδρέας Μεταξάς νικά τους τούρκους στο Λάλα. Επιχρωματισμένο αντίγραφο λιθογραφίας του Πέτερ φον Χες.
13 Ιουνίου

1603.—Γαλλικό πολεμικό πλοίο συναντά Άγγλους πειρατές στον κόλπο τής Μήλου, με τους οποίους συνάπτει τετράωρη ναυμαχία. Επικράτησε το γαλλικό τού οποίου αποστολή ήταν να εξοντώσει τους πλέον αιμοβόρους πειρατές τού Αιγαίου (βλ. 20/3/1601), ενώ παράλληλα προστάτευε τα γαλλικά κρατικά συμφέροντα από τις δοσοληψίες με τους οθωμανούς.

1620.—Οι Ιππότες τής Μάλτας συνεχίζουν (δεκαετίες πλέον) το πειρατικό τους έργο στα ελληνικά νερά. Επιχείρησαν να καταλάβουν την θέση Γλαρέντζα, εμπορικό κέντρο όλης τής Πελοποννήσου, την οποία λεηλάτησαν ενώ έλαβαν αιχμαλώτους ως σκλάβους.

1684.—Τέσσερεις γαλέρες τού Μεγάλου Δούκα τής Τοσκάνης, φθάνουν στην Λευκάδα ως επικουρία τού στρατού τής Βενετίας. Ήδη από τις 13 Μαΐου ο στρατηγός Κορνάρο ξεκίνησε επιθέσεις στο νησί, και στις 27 Ιουλίου θα καταφέρει να καταλάβει το φρούριο τής Αγίας Μαύρας.

1685.—(π.ημ.) Ο στόλος των Ενετικών δυνάμεων προσορμίζεται στα νερά τής Κορώνης. Την επομένη θα αρχίσει η πολιορκία της. (24/6 με το ν.ημ.)

1698.—(π.ημ.) Ένα μέρος τού στόλου των Δυτικών αποπλέει από το Ναύπλιο με προορισμό τον Ελλήσποντο. Στην πορεία τους, οι Δυτικοί πέρασαν από την τουρκοκρατούμενη Λήμνο την οποία ρήμαξαν και κατέκαυσαν. (20/6  με το ν.ημ.)

1759.—Η μεγάλη καταστροφή τής Θεσσαλονίκης, την ημέρα τής Αγίας Παρασκευής. Τα 6,5 Ρίχτερ αλλά και οι μετασεισμοί που ακολούθησαν επί τρείς περίπου μήνες, κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος τής πόλεως και οδήγησαν πολλούς στον θάνατο. Μαρτυρία Ενετού πρόξενου, κάνει λόγο γιά 20 και 22 σεισμούς καθημερινά. Σαν να μην έφτανε αυτό το κακό, μία φοβερή πυρκαγιά μετέτρεψε το μεγαλύτερο μέρος τής πόλεως σε έναν τεράστιο σωρό ερειπίων.

1796.—Σαν σήμερα γεννήθηκε ο γυιός τού Εμμανουήλ Παπά, ο Αναστασάκης, ο οποίος αγωνίστηκε και διακρίθηκε στο Μεσολόγγι το 1825.  Η πολυμελής οικογένεια τού Εμμανουήλ Παπά αποτελείτο από 8 αγόρια και 3 κορίτσια. Τα ονόματά τους κατέγραφε (όπως συνήθιζαν τότε πολλοί Έλληνες), σ’ ένα μονόφυλλο το οποίο σώζεται. Εκτός από τον Εμμανουήλ Παπά, τρία από τα αδέλφια τού Αναστάσιου θυσίασαν την ζωή τους γιά την απελευθέρωση τής Πατρίδος.

1821.—Ο Γεώργιος Δασκαλάκης ή Τσελεπής, υψώνει την σημαία τής επαναστάσεως στα Σφακιά. Μαζί με τον Παναγιωτάκη και ενενήντα άνδρες, σφάζει τους Σουμπάσιδες στον Θέρισο. Σύμφωνα με τα έθιμα των Σφακιών, την απόφαση των καπετάνιων γιά τον ξεσηκωμό έπρεπε να επικυρώσει ο λαός, πράγμα το οποίο και έγινε στην λαϊκή συνέλευση τής Παναγιάς Θυμιανής στις 29 Μαΐου. Εκεί εξελέγησαν και οι αρχηγοί. Ο Τσελεπής ήταν γυιός τού περίφημου Δασκαλογιάννη, Ιωάννη Δασκαλάκη, από την Ανώπολι των Σφακίων, ο οποίος κατά την έλευση τού Ορλώφ (1770) είχε κηρύξει την επανάσταση στην μεγαλόνησο, ταυτοχρόνως με τους Μανιάτες. Συνελήφθη από τους τούρκους και υπέστη τον μαρτυρικώτερο των θανάτων. Οι δήμιοί του τον έγδαραν ζωντανό  με πυρόπετρες.

.—«Μάχη έξω τού χωρίου Λάλα τής Ηλείας, εν τη θέσει Πούσι αμφίρροπος, διεξαχθείσα αφ’ ενός μεν υπό Α. Μεταξά, Δ. Πλαπούτα, αφ’ ετέρου δε υπό τού Ισούφ Σελήμ πασά.» Στην θέση Πούσι γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων επαναστατών και τουρκαλβανών. Από τους Έλληνες διακρίθηκαν οι Ολύμπιοι τού Χριστόπουλου, οι οποίοι βρέθηκαν ανάμεσα στο τουρκικό ιππικό τού Γιουσούφ και τους Λαλαίους και έχασαν 30 άνδρες, και οι Επτανήσιοι που απέκρουαν με πείσμα τις προσπάθειες τού Γιουσούφ να τους πάρει τα κανόνια. Έτσι οι τουρκαλβανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Στην μάχη τραυματίστηκαν μαχόμενοι και ο Ανδρέας Μεταξάς με τον Διονύσιο Σεμπρικό. Ήταν μεγάλη η σημασία τής Ελληνικής νίκης, καθώς οι Λαλαίοι θεωρούνταν «τα καλύτερα ντουφέκια τού Μοριά». Ανακούφισε την περιοχή από την μάστιγα των τουρκαλβανών, αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων και επέφερε ευνοϊκή εξέλιξη τού αγώνα στο κέντρο τής Πελοποννήσου. Άλλαξε την στάση των αλβανών τής Τριπολιτσάς, γιά την απελευθέρωση τής οποίας άνοιξε ο δρόμος έπειτα από μερικές μέρες.

.—«Κατάληψις Ιασίου τής Μολδαυίας υπό τουρκικού στρατού υπό τον Γιουσούφ πασάν Περκόφτσαλην.» Ο τουρκικός στρατός στην Μολδοβλαχίαν εισέρχεται στην πόλη τού Ιασίου και καταστρέφει αυτήν. Εν τω μεταξύ στο Σκουλένι, ο Καντακουζηνός κάλεσε τους αρχηγούς Θανάση, Κοντογόνη, Σοφιανό και Σφαέλλο, λέγοντάς τους ότι ήσαν πολλοί λίγοι και δεν θα μπορούσαν να κρατήσουν το αδύνατο οχύρωμα, προτείνοντάς τους να περάσουν όλοι στην Βεσσαραβία. Αλλά οι οπλαρχηγοί απέρριψαν ομογνωμόνως αυτές τις προτάσεις ως ανάξιες ανδρών φιλελευθέρων και φιλοτίμων και επανήλθαν στο οχύρωμα βρίζοντας τον Καντακουζηνό ως δειλό, λιποτάκτη και προδότη. Ορκίστηκαν να πεθάνουν πολεμώντας πλήρεις πατριωτισμού και χριστιανικής ευλάβειας. Ως προετοιμασία θανάτου έφαγαν άγιον άρτον λέγοντας: “αὕτη εἶναι ἡ ὑστερινή τροφή”.

1822.—(13 ή 14) Μάχες στην Μαλάξα Κρήτης, όπου έπεσαν 40 Έλληνες μεταξύ αυτών ο Μανώλης Αλιβάνιστος.  «Ο Χασάν πασάς κατέλαβεν αμαχητί την Μαλάξαν τής Κρήτης, εγκαταστήσας εν αυτή φρουράν υπό τον ανεψιόν τού Μουσταφάμπεην.»

.—(12 ή 13)  «Μάχη παρά τα Τσουκαλαριά τής Κρήτης. Νίκη τούρκων, αρχηγηθέντων υπό Χασάν πασά και Καούρη κατά των ημετέρων Σήφακα, και Β. Χάλη. Εφονεύθησαν οι οπλαρχηγοί Γ. Κωνσταντουδάκης αδελφός τού Σήφακα, Κ. Πατεράκης.»

1825.—«Μάχη εν Μύλοις, έξω τού Ναυπλίου, καθ’ ην επληγώθη ο αντιστράτηγος Ιωάννης Μακρυγιάννης. Νίκη Ελλήνων ων αρχηγός ήτο ο Δημήτριος Υψηλάντης, των δε τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς.» Είναι η πρώτη ουσιαστικά μάχη όπου οι Έλληνες αναχαιτίζουν τον τακτικό στρατό τού Ιμπραήμ, κρατώντας ζωντανή την επαναστατική φλόγα. Ο Δημήτριος Υψηλάντης με τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη και τον Μακρυγιάννη, με 278 μόνο άνδρες (κατ’ άλλους 480), αναχαίτισαν την εμπροσθοφυλακή τού Ιμβραήμ. Ενισχυθέντες αργότερα και από τους εύζωνες τού αγωνιστή από την Θράκη, Κάρπου Παπαδόπουλου, «…απορρίπτουν τα τουφέκια των και ορμούν με τας σπάθας προξενήσαντες σημαντικάς απωλείας εις τον εχθρόν και αναγκάσαντες αυτόν να αλλάξη πορείαν». Ο στρατηγός Μακρυγιάννης τραυματίστηκε σοβαρά στο δεξί χέρι από πυροβολισμό και όπως περιγράφει ο ίδιος: “Μόπεσε το σπαθί από το χέρι, δεν βαστιέταν το αίμα, τύλιξα το χέρι εις το πουκάμισο να μην ιδούνε οι άνθρωποι.(…) Όμως η πληγή μου πήγαινε κακά. Πρήστηκε το χέρι μου και γίνει τούμπανο. Γύρευαν να μού το κόψουνε εις τον νώμον οι γιατροί γιατί καγγραίνιασε, τριανταοκτώ μερόνυχτα δεν έκλεισα μάτι….”

.—(π.ημ.) Την ίδια ημέρα, οι Έλληνες «θερίζουν» την αραπιά τού Ιμπραήμ στην Βέργα. «Μάχη Βέργας και νίκη Ελλήνων. Ενταύθα αρχηγοί των Ελλήνων ήσαν οι Γεώργιος και Αντ. Μαυρομιχάλης, Καπετανάκης, Α. Κατσάκος, Πικουλάκης, Ν. Πιεράκος, των δε τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς.»

.—«Άφιξις στρατηγού Βλαχόπουλου μετά οπλοφόρων εις Μεσολόγγιον.» Οι Ι. Ράγκος και Δ. Κοντογιάννης, καταφέρνουν να εισέλθουν στο πολιορκημένο από τους τούρκους Μεσολόγγι.

1878.—Συνέδριο τού Βερολίνου με την συμμετοχή των έξι Μεγάλων Δυνάμεων (Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας, Γαλλίας, Αγγλίας, Ιταλίας, Ρωσίας) και τής τουρκίας, υπό την προεδρία τού Γερμανού καγκελάριου Βίσμαρκ. Στο συνέδριο τού Βερολίνου κερδισμένη βγήκε η Αγγλία, η οποία περιόρισε τις επεκτατικές διαθέσεις τής Ρωσίας προωθώντας τα δικά της συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Με ξεχωριστή μυστική συμφωνία, η Βρετανία απαίτησε και πήρε από την οθωμανική αυτοκρατορία την Κύπρο. Στο συνέδριο δεν επικυρώθηκε η Θεσσαλία και τμήμα τής Ηπείρου στην Ελλάδα, μετά από πρόταση τού Γάλλου αντιπροσώπου Βάντικτον (Waddington). Αυτό θα συμβεί δύο χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο τού 1880 και στην ίδια πόλη. «Κατόπιν όμως πολλών προσπαθειών τής Ελληνικής Κυβερνήσεως και τη προτάσει τού Πρωθυπουργού τής Αγγλίας Γλάδστωνος, μετά διετίαν, τον Ιούλιον τού 1880, συνήλθεν εις το Βερολίνον συνδιάσκεψις κατόπιν τής οποίας μετά πολλάς συζητήσεις επετεύχθη η απόδοσις εις την Ελλάδα το 1881 τής Επαρχίας Άρτης και τής Θεσσαλίας, πλην τής Επαρχίας Ελασσώνος.»

.—Γιά την περιοχή τής Θράκης, το Συνέδριο τού Βερολίνου είχε τα εξής αποτελέσματα.  Κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο τού 1877 η κατάληψη από τους Ρώσους αρχικά τής βόρειας Θράκης και αργότερα τής Αδριανουπόλεως, αναπτέρωσε τις ελπίδες και το ηθικό των βούργαρων και αμέσως η φιλοβουργαρική πολιτική φάνηκε με την εγκατάσταση μηχανισμών της σε κάθε αστικό κέντρο. Στην Αδριανούπολη, στην Στενήμαχο, στην Αλεξανδρούπολη (Δεδέαγατς) στο Ορτάκιοϊ, στο Διδυμότειχο και ιδιαίτερα στην Φιλιππούπολη, οι ρωσικές δυνάμεις κατοχής τήρησαν ξεκάθαρα ανθελληνική στάση. Με την Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου (19 Φεβρ./3 Μαρτίου) ιδρύθηκε η αυτόνομη (μεγάλη) βουργαρική ηγεμονία με εκτεταμένες Θρακικές περιοχές, κινητοποιώντας τον Θρακικό Ελληνισμό σ’ ένα αγώνα ενημερώσεως με στατιστικούς και εθνολογικούς χάρτες που αποδείκνυαν την συντριπτική υπεροχή τού Ελληνικού στοιχείου αναλογικά με τις υπόλοιπες εθνικές ομάδες. Οι Πομάκοι επίσης εκδήλωσαν την πρόθεσή τους να ενταχθούν στην ελληνική και όχι στην βουργάρικη κυριαρχία. Γιά τους Βρετανούς  η Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου διατάρασσε το «στάτους κβο»(status quo) στο Ανατολικό ζήτημα, οπότε ως το μη χείρον βέλτιστον, φρόντισαν να συντηρήσουν το όπλο τού ελληνισμού ως αντίβαρο τού πανσλαβισμού, αναχαιτίζοντας την ρωσική επιρροή στα νότια τού Αίμου. Στο Συνέδριο τού Βερολίνου, τα εδάφη τής (μεγάλης) βουργαρίας περιορίστηκαν στο 1/3 τής αρχικής τους εκτάσεως και το βόρειο τμήμα τής Θράκης σχημάτισε αυτόνομη επαρχία, την Ανατολική Ρωμυλία ή Ρουμελία, η οποία θα είχε ως νότιο σύνορο τον Εύξεινο Πόντο στα νότια τής Σωζοπόλεως, το οποίο θα ακολουθούσε την οροσειρά τής Ροδόπης και θα κατευθυνόταν στα βόρεια, μέχρι τα σύνορα τής βουργαρικής ηγεμονίας στο ύψος των πηγών τού Νέστου.

1880.—Συγκαλείται στο Βερολίνο Διάσκεψη μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες προσκαλούν Ελλάδα και τουρκία. Αφορούσε την άρνηση τής τουρκίας να εφαρμόσει τα νενομισμένα τής Συνθήκης στο Βερολίνο το 1878. Η Διάσκεψη θα λήξει την 1η Ιουλίου.

1903.—Το πρώτο ανταρτικό σώμα τής ελεύθερης Ελλάδος, αποτελούμενο από δέκα άνδρες, διαβαίνει την ελληνοτουρκική μεθόριο και εισέρχεται στην Δυτική Μακεδονία. Αποτελείται από τους: Ευθύμιο Καούδη, Γεώργιο Πέρρο, Γεώργιο Μακρή, Λαμπρινό Βρανά, Γεώργιο Ζουρίδη, Γεώργιο Στρατινάκη, Ευστράτιο Μπονάτο, Εμμανουήλ Καντουνάτο, Νικόλαο Λουκάκη, και Γεώργιο Σεϊμένη. Καθοδηγούμενοι από τον μητροπολίτη Καραβαγγέλη έδρασαν κατά των βούργαρων. Η Κρήτη λίγο πριν την έκρηξη τού Μακεδονικού Αγώνα, βρισκόταν υπό καθεστώς αυτονομίας. Μετά από μία μακρά και αιματηρή περίοδο, στην εσωτερική ζωή τής μεγαλονήσου επικρατούσε επί τέλους ειρήνευση και ευημερία. Το γεγονός όμως αυτό δεν εμπόδισε τους εμπειροπόλεμους Κρητικούς να συνδράμουν στον Μακεδονικό αγώνα που οι ιδιομορφίες του ως αντάρτικου ταίριαζαν απόλυτα με τον χαρακτήρα τους. Παρά το γεγονός ότι η Κρήτη δεν είχε ενωθεί ακόμη με την Μητέρα Ελλάδα, έτρεξαν να προσφέρουν ακόμη και την ζωή τους γιά να σωθεί ένα κομμάτι τού Ελληνισμού που κινδύνευε να αφελληνιστεί και να χαθεί. Ο Γεώργιος Σεϊμένης είναι ο πρώτος πεσών από τους εθελοντές Μακεδονομάχους. 

1904.—Απεβίωσε  ο σπουδαίος ζωγράφος και καθηγητής τού Πολυτεχνείου, Νικηφόρος Λύτρας με καταγωγή από την Τήνο. Γιά τις τελευταίες δεκαετίες τού 19ου αιώνα, ο Λύτρας ήταν μία από τις καθοριστικές φυσιογνωμίες τής καλλιτεχνικής και πνευματικής ζωής τής Ελλάδος, με το εργαστήριο του, κέντρο κάθε είδους δραστηριοτήτων, με μαθητές και φιλότεχνους κοντά του, πάντα δημιουργός και δάσκαλος. Τις σπουδές του ξεκίνησε στο Σχολείο των Τεχνών και τις συνέχισε στο Μόναχο κερδίζοντας υποτροφία. Υπήρξε από τους βασικότερους εκπροσώπους τής Σχολής τού Μονάχου, θεωρείται δε πατέρας τής νεοελληνικής ζωγραφικής. Το σημαντικότερο μέρος τού έργου του αποτέλεσαν οι ηθογραφικές παραστάσεις, τις οποίες εκείνος ουσιαστικά εισήγαγε στην ελληνική ζωγραφική και περιλαμβάνουν σκηνές από την ελληνική επαρχία και τον αστικό χώρο, την ελληνική οικογένεια και τον κόσμο τού παιδιού, αλλά και θέματα από την Ανατολή. Εξαιρετικά σημαντική υπήρξε επίσης η διδακτική του προσφορά.

1905.—Στο χωριό Μπατατσίμ, οι αιμοδιψείς βούργαροι σφάζουν με άγριο τρόπο τους Βορειοηπειρώτες (από την Κορυτσά) αδελφούς, Λεωνίδα και Σταύρο Καραβάση.

.—Νυκτερινή επιχείρηση τού (βορειοηπειρώτη) καπετάν Μάλλιου (Στέφανος Δούκας) στην Όσνιτσα, όπου βρίσκονταν και το αρχηγείο των αιμοβόρων βούργαρων τής περιοχής. Με έναν καταπληκτικό τρόπο ο Μάλλιος κατάφερε συνάντηση με τους εκβουργαρισμένους Έλληνες τού χωριού, στο οποίο δεν χρειάστηκε να πέσει ούτε μία σφαίρα γιά να σωθεί (βλ. 14/6ου). Οι οπλισμένοι κάτοικοι έκαναν στρατιωτική υποδοχή στον Αρχηγό, ενώ ακολούθησε ιδιαίτερη συνομιλία με τον παλαιό δάσκαλο και ηγέτη τους Κυριάζο.

1907.—Αναφορά τού Γάλλου πρέσβη γιά την συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γ. Θεοτόκη, στην οποία μεταξύ άλλων έγραψε ότι ο Θεοτόκης, «έκανε υπαινιγμό γιά τις παρατηρήσεις και τις επικρίσεις κατά τής Ελλάδος και γιά την εύνοια προς την βουργαρία, ιδιαίτερα από την Αγγλία. Επίσης, μίλησε γιά την αδυναμία τής ελληνικής κυβερνήσεως να σταματήσει το κίνημα (εννοώντας τις Ελληνικές ομάδες που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα), διότι διαθέτει ηθική δύναμη, εφόσον οι βουργαρικές συμμορίες δεν σταματήσουν τις δικές τους ενέργειες».

1909.—Ο διωγμός τού Ελληνικού στοιχείου στα παράλια τής Μικράς Ασίας, την Ξάνθη, την Θεσσαλονίκη και την Μυτιλήνη, έχει οξυνθεί. Παρά την μεγάλη προσφορά της στους αγώνες των Πανελλήνων γιά την Εθνική μας παλιγγενεσία,  η Θράκη παρέμεινε υπόδουλη στην οθωμανική αυτοκρατορία, ένα επί πλέον αιώνα μετά από την απελευθέρωση τής κεντρικής και νότιας Ελλάδος, καθώς και ορισμένων νήσων. Κατά την περίοδο αυτή, διεξήγαγε σκληρούς και αιματηρούς αγώνες γιά να διατηρήσει την Ελληνικότητά της και να ενωθεί με την Μητέρα Ελλάδα, είχε δε να αντιπαλέψει όχι μόνο τους τούρκους κατακτητές, αλλά και τα στίφη των σλάβων τού βορρά τα οποία και με το νέο πρόσωπο τού κομμουνισμού που ντύθηκαν αργότερα, συνέχισαν να αποτελούν ύπουλο εχθρό.

1909.—Ρωσία και βουργαρία υπογράφουν μυστική Συνθήκη η οποία αφορά μεταξύ τους ένοπλη συμμαχία, αλλά και προσαρτήσεις Ελληνικών εδαφών. Την Συνθήκη συμπλήρωσε μία δεύτερη στην Πετρούπολη στις 3 Δεκεμβρίου, η οποία ήταν το αντιστάθμισμα ανάλογης Συνθήκης μεταξύ Αυστρίας και Ρουμανίας. Αφορούσε τα υπό κατοχή εδάφη τής Ανατολικής Ρωμυλίας και ολόκληρης τής Βορείου Θράκης. Μάλιστα, σχετικά με την ένοπλη συμμαχία των δύο χωρών, στα άρθρα 5 & 6, γίνεται λόγος ότι στην περίπτωση μεταβολής συνόρων, οι βούργαροι θα έχουν το δικαίωμα προσαρτήσεως μεγάλων διαμερισμάτων τής Θράκης και τής Μακεδονίας.

1910.—Σε επεισόδια λόγω τού συνεχιζόμενου αποκλεισμού των Ελληνικών ατμόπλοιων, τούρκοι σκοτώνουν τέσσερεις Έλληνες.

1912.—Η ελληνική κυβέρνηση, με υπόμνημα τού υπουργείου Εξωτερικών, θεωρεί πως στην Ήπειρο και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα, ανήκουν ολόκληρες οι περιφέρειες τής Πρέβεζας, τής Ηγουμενίτσας, των Ιωαννίνων, το μεγαλύτερο μέρος τής περιφέρειας τού Αργυρόκαστρου και η μισή περιφέρεια τής Αυλώνας από την γραμμή τού Κουρβελέσι και την Κλεισούρα στον Αώο. Σύμφωνα με το υπόμνημα, στην αλβανία ανήκε ολόκληρο το διαμέρισμα τής Σκόδρας και από το διαμέρισμα των Ιωαννίνων μόνο η περιοχή τού Βερατίου.

1914.—Η Ελλάδα καλεί στα όπλα οκτώ ηλικίες τού ναυτικού, ενώ διακηρύσσει επίσημα την πρόθεσή της να προσαρτήσει τα νησιά Χίο και Λέσβο.

.—Η χώρα μας προβαίνει στην αγορά δύο  θωρηκτών των Η.Π.Α., τού “Αϊντάχο” και τού “Μισσισσίπη”.

1917.—Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα, ο Ελ. Βενιζέλος φτάνει από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, όπου την επομένη θα σχηματίσει κυβέρνηση, χωρίς την διενέργεια εκλογών βεβαίως.

.—Ο Ιταλικός στρατός με τον Στρατηγό Φερέρο, διασχίζει ολόκληρη την Ήπειρο και κινείται προς κατάληψη των Ιωαννίνων.

1919.—Στο Μέτωπο τής Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

.—Σφαγές Ελλήνων από τους τούρκους, στον Μαίανδρο ποταμό τής Ιωνίας.

1920.—Συνεχίζονται οι μάχες στην περιοχή Αχμετλί μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

.—Οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον των Άγγλων στην Νικομήδεια.

1921.—Οι τούρκοι επιτίθενται σφοδρώς εναντίον των Ελλήνων στην Νικομήδεια, την οποίαν εγκαίρως έσωσε με επέμβασή της η ΧΙ Μεραρχία.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα με περιπόλους.

1923.—Το πραξικόπημα τού Βενιζέλου με αρχηγό τον Πλαστήρα,  εκδίδει ανακοινωθέν με το οποίο απαγορεύει κάθε αναγραφή και είδηση περί εκλογών […].

1925.—Δύο ημέρες μετά από την παραίτηση τής κυβερνήσεως, η  Βουλή δίνει εντολή νέου σχηματισμού στον Μιχαλακόπουλο.

1937.—Ο Ι. Μεταξάς, εγκαινιάζει την Γεωργική Έκθεση Ζαππείου με προϊόντα απ’ όλη την χώρα.

1941.—Η Γερμανία, δι’ εγγράφου ευτελίζει τον Έλληνα υπουργό και μάς διατάσσει να την βοηθήσουμε γιά να «σώσει» ελληνικές αρχαιότητες. Κατάκλεψαν και ρήμαξαν την Ελλάδα οι «πολιτισμένοι» Γερμανοί.

1942.—Η καταδρομική επιχείρηση στο αεροδρόμιο τού Ηρακλείου. Ξημερώματα 13ης προς 14η Ιουνίου οι πέντε καταδρομείς των S.A.S. έκαναν μία πρόχειρη αναγνώριση και διαπίστωσαν ότι στον διάδρομο απογειώσεως ήταν κάπου πενήντα με εξήντα βομβαρδιστικά «Γιούνκερ-88», αυτά ακριβώς που είχαν εντολές  να καταστρέψουν. Διέφυγαν από την γερμανική περίπολο και σπεύδοντας στο αεροδρόμιο τοποθέτησαν όσα εκρηκτικά πρόλαβαν σε είκοσι δύο αεροσκάφη, καθώς και στις αποθήκες πυρομαχικών. Ύστερα από αρκετά λεπτά, εξερράγη η πρώτη βόμβα. Ξαφνικά το αεροδρόμιο γέμισε από Γερμανούς και διαταγές. Οι καταδρομείς είχαν στο μεταξύ βγει από την περίμετρο και είχαν χαθεί μέσα στο σκοτάδι. Οι αποθήκες καυσίμων είχαν πάρει φωτιά και οι αποθήκες πυρομαχικών τινάχτηκαν στον αέρα. Γιά αντίποινα, οι Γερμανοί τις επόμενες ώρες εκτέλεσαν 50 Κρητικούς, πέντε χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο. 

.—Το υποβρύχιο ‘Παπανικολής Ι’, βύθισε ιστιοφόρο στο ακρωτήριο Μαλέα.

.—Ευρισκόμενο το υποβρύχιο «Τρίτων» στην περιοχή τού Καφηρέα, επιτέθηκε με το πυροβόλο του εναντίον τού επιταγμένου ελληνικού πετρελαιοκίνητου «Ιωάννης». Κατά την διάρκεια τής επιθέσεως εμφανίστηκε και ένα δεύτερο επιταγμένο ελληνικό πετρελαιοκίνητο, στο οποίο επίσης επιτέθηκε με το πυροβόλο του, ρίχνοντας τρεις βολές. Λόγω τής εμπλοκής τού πυροβόλου, το Υ/Β δεν μπόρεσε να συνεχίσει την επίθεση, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στον αρχικό του στόχο τον οποίο και βύθισε εμβολίζοντας τον.

1944.—Αφού κρέμασαν μπροστά στα μάτια του τον γυιό του, οι κομμουνιστές μετά από σκληρά βασανιστήρια, δολοφόνησαν τον Ιερέα  Βασίλειο Σαλονικιό. 

1952.—Αποφασίζεται η έκδοση νέων ελληνικών αστυνομικών ταυτοτήτων, μειώνοντας την δυνατότητα παραποιήσεώς τους.

1954.—Γίνονται τα εγκαίνια τού υδροηλεκτρικού σταθμού Λούρου (στην Ήπειρο), ισχύος 5.000 κιλοβάτ και παραγωγής 30 εκατομμυρίων κιλοβατωρών.

1961.—Εκπρόσωποι τής κυπριακής Βουλής επισκέπτονται την Αθήνα.

1969.—Θεμελιώνεται ο Πύργος των Αθηνών, ο πρώτος ουρανοξύστης τής πόλεως, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας. Έχει ύψος 103 μέτρα και 28 ορόφους και είναι μέχρι σήμερα το ψηλότερο κτήριο στην Ελλάδα.

1977.—Απεβίωσε ο κορυφαίος Έλληνας νευροφυσιολόγος Γεώργιος Κ. Κοτζιάς.

1979.—Αναστάτωση στο υπουργείο Παιδείας μετά από την διαρροή των θεμάτων γιά τις εξετάσεις. Οι διαγωνισμοί ακυρώνονται.

1988.—Ο τούρκος πρωθυπουργός Τουργούτ Οζάλ επισκέπτεται την Αθήνα.

1992.—Σκάνδαλο με την αγορά τριών αεροσκαφών τύπου Boeing  από την Ολυμπιακή Αεροπορία, όπου ο πρόεδρός της, πολιτικός και ιδρυτικό μέλος τού ΠαΣοΚ, Αλέκος Ακριβάκης, παραπέμπεται με βούλευμα σε δίκη, χωρίς καμμία δυσάρεστη γιά τον ίδιο εξέλιξη τής υποθέσεως. [Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει εκδώσει καταδικαστικές αποφάσεις κατά τού Ελλαδικού κράτους χαρακτηρίζοντας παράνομη την τακτική τού ελλαδικού κοινοβουλίου να εξασφαλίζει το ακαταδίωκτο των βουλευτών του].

1995.—Ο πρόεδρος τής τουρκίας Σ. Ντεμιρέλ φθάνει στην Αχρίδα γιά επίσημη επίσκεψη στα Σκόπια. Σε δηλώσεις του λέει ότι το σύμφωνο φιλίας που θα υπογραφεί κατά την διάρκεια τής παραμονής του, θα δείξει στην διεθνή κοινότητα  «την σημασία που αποδίδει η τουρκία στην “Μακεδονία”». Το κρατίδιο αυτό που αποτελεί την «αιχμή τού δόρατος» τής ανθελληνικής προπαγάνδας στα Βαλκάνια, στηρίζεται με όλα τα μέσα από την τουρκία. Το 2014 ο ίδιος ο πρόεδρος των Σκοπίων Ιβάνοφ, ευχαρίστησε δημοσίως την Άγκυρα την οποία χαρακτήρισε σαν τον μεγαλύτερο σύμμαχο. Την 1η Νοεμβρίου 2014, κατά την διάρκεια επίσημης επισκέψεώς του στα Σκόπια, ο αρχιμουφτής τής τουρκίας δήλωσε ότι η τουρκία θα είναι ο προστάτης των μουσουλμάνων των Σκοπιών και τής ευρύτερης Βαλκανικής και αυτό το θεωρεί σαν υποχρέωση και ύψιστο καθήκον τής σημερινής ισλαμικής τουρκίας.

1996.—Δημοσίευμα τουρκικής εφημερίδας αναφέρει ότι η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνικότητα  των νησίδων Φαρμακονήσι, Αγαθονήσι και Καλόλιμνο.

2001.—Δηλώσεις τού υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια, εκφράζουν τους φόβους του γιά την εμφάνιση τού «Ου-Τσε-Κα» (U.C.C.), και ότι θα υπάρξει ενδεχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα στην Βόρειο Ήπειρο με πιθανή εμπλοκή τής χώρας μας.

2002.—Δυο τουρκικά F-16 πέρασαν σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από την Ρόδο, κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο «Διαγόρας» τού νησιού.

2004.—Στις εκλογές που γίνονται γιά την ανάδειξη των Ελλήνων εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πλειοψηφεί το κόμμα Νέα Δημοκρατία, το οποίο εκλέγει 11 βουλευτές. Το Πα.Σο.Κ. εκλέγει οκτώ, το Κ.Κ.Ε. δύο και ο Συνασπισμός και το ΛΑΟΣ από έναν βουλευτή.

2014.—Ο Στέφανος-Σταμάτης Αχλάτης, μαθητής τής Α΄ τάξης τού Α΄ Αρσάκειου Λύκειου Ψυχικού, απέσπασε το 1ο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Αστρονομίας Κασίνι (Cassini) με τον τίτλο: «Γίνε επιστήμονας γιά μία μέρα». Η συμμετοχή του ήταν γιά την ηλικιακή ομάδα 14-16 ετών. Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με την NASA και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και σχετίζεται με το διαστημικό σκάφος Cassini-Huygens, το οποίο παρέχει συνεχώς πλήθος πληροφοριών γιά τον γιγάντιο πλανήτη Κρόνο αλλά και γιά τους φυσικούς του δορυφόρους (φεγγάρια). Το θέμα τής εργασίας τού Στέφανου Σταμάτη Αχλάτη, ήταν ο Ιαπετός, ένας από τους δορυφόρους τού Κρόνου.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση