ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 29 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

29 Ιουλίου

,

626.—Εμφανίζεται μπροστά από τα τείχη τής Βασιλεύουσας τεράστιο πλήθος Αβάρων, υπολογιζόμενο σε 110.000 με 150.000. Τα μονόξυλα πλοία τους, «πλῆθος ἄπειρον» κατά τον Θεοφάνη, κάλυψαν όλο τον Κεράτιο Κόλπο, «[…] τὸν κόλπον τοῦ Κέρατος ἐπλήρωσαν». Ταυτόχρονα, στην απέναντι ακτή τού Βοσπόρου, στην Χαλκηδόνα, έφτασε ο περσικός στρατός έτοιμος να επιτεθεί από την θάλασσα. Ο χειρότερος εφιάλτης τής εξωτερικής πολιτικής τής Αυτοκρατορίας, αυτό που πάντα προσπαθούσε να αποφύγει με απειλές, με συμμαχίες, με κατευνασμούς και δωροδοκίες, βρισκόταν προ των πυλών της,  ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος βρισκόταν χιλιόμετρα μακριά, στην εκστρατεία του κατά των Περσών. Οι Ρωμιοί, με την βοήθεια τής Θεοτόκου, θα καταφέρουν να αποκρούσουν επιτυχώς την επίθεση τού βασιλέως των Περσών Χοσρόη Β΄ και τού συμμάχου του, ισχυρού χαγάνου των Αβάρων στις αρχές Αυγούστου.   

904.—Ο αραβικός πειρατικός στόλος αγκυροβολεί ανατολικά τής Θεσσαλονίκης. Η ημέρα ήταν Κυριακή και οι 10.800 βάρβαροι αρχίζουν τις από ξηρά επιθέσεις. «Ισχυρός αραβικός – κυρίως πειρατικός – στόλος υπό τον χριστιανό εξωμότη Λέοντα τον Τριπολίτη, αγκυροβόλησε έξω από την Θεσσαλονίκη. Λίγες ημέρες αργότερα κατέλαβε την πόλη και 22.000 έως 30.000 κάτοικοί της αιχμαλωτίστηκαν και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα τής Αφρικής».  

1014.—Μάχη τοῦ Κλειδίου. Ὁ στρατός τῆς Ἀνατολικῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας ὑπό τὸν Βασίλειο τὸν Β΄, ἐπιτέθηκε μὲ σφοδρότητα ἐναντίον τοῦ τσάρου τῶν βουργάρων Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος πρόβαλε πεισματώδη ἀντίσταση μὲ τὶς ἰσχυρότατες δυνάμεις ποὺ ἡγεῖτο. Ἡ μάχη κρίθηκε ὅταν ἐμφανίσθηκε στὰ νῶτα τῶν βουργάρων ὁ στρατηγὸς τοῦ Θέματος Φιλιππουπόλεως Νικηφόρος Ξιφίας. Οἱ βούργαροι ἔπαθαν μεγάλη πανωλεθρία, ὁ δὲ Σαμουὴλ μόλις κατώρθωσε νὰ σωθῇ, καταφεύγοντας στὸ Περλεπέ. Ὁ Βασίλειος ὁ Β΄, ὁ ἐπονομασθείς ἀπό τότε βουργαροκτόνος, γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τὶς σφαγές, δηώσεις καὶ ἐπιδρομές τὶς ὁποῖες οἱ βούργαροι διέπρατταν ἐπί χρόνια στὶς ἐπαρχίες, ἰδιαιτέρως τῆς Θρᾲκης,  διέταξε νὰ παραταχθοῦν οἱ 15.000 αἰχμαλωτισθέντες βούργαροι σὲ λόχους τῶν 100 ἀνδρῶν καὶ νὰ τυφλώνονται οἱ 99. Τὸν ἑκατοστό, τύφλωναν μόνο ἀπό τὸ ἕνα μάτι γιὰ νὰ ὁδηγήσῃ ὁ μονόφθαλμος τοὺς ὑπόλοιπους στὰ ὑπό βουργαρικὴ κατοχὴ ἐδάφη. Ὁ Σαμουήλ, ὅταν ἀντίκρυσε αὐτό τὸ θέαμα ὑπέστη ἱσχυρό κλωνισμὸ (καρδιαγμοῦ  ὅπως γράφουν οἱ χρονογράφοι) καὶ πέθανε μετὰ ἀπό σύντομο χρονικὸ διάστημα.

1571.—Στις 29, 30 και 31 Ιουλίου, οι οθωμανοί μετά από την ενός σχεδόν έτους πολιορκία τής Αμμοχώστου, εξαπολύουν τρεις αλλεπάλληλες άγριες επιθέσεις κατά τής πόλεως, τις οποίες όμως αποκρούουν οι πολιορκούμενοι με βαριές απώλειες γιά τον εχθρό. Αλλά και αυτοί βρίσκονται πλέον στο τέλος των προσπαθειών τους. Τρόφιμα και πολεμοφόδια έχουν τελειώσει.

1607.—Ενώ οι εχθροπραξίες στην Αμμόχωστο παύουν και ο στόλος τού Μεγάλου Δούκα είναι έτοιμος να επιστρέψει, ορισμένα σκάφη συνεχίζουν ασκώντας πειρατεία στην γύρω περιοχή. Σημερινό τους θύμα ένα τουρκικό καραμουζάλ (είδος πλοίου).

1703.—Με επέμβαση των βενετικών δυνάμεων σταματούν οι λεηλασίες των Μανιατών στην Καλαμάτα. Χιλιάδες κάτοικοι τής Μάνης με αρχηγούς τους επιφανή ονόματα τής περιοχής, πυρπόλησαν, λεηλάτησαν περιουσίες και έσφαξαν κόσμο με μόνο σκοπό την κλοπή.

1821.—(τέλη Ιουλίου). Στα χωρία Αχούρια και Πιαλί τής Τριπόλεως, συνήφθη μάχη μεταξύ των Ελλήνων υπό τον Θ. Κολοκοτρώνην και τούρκων. Στην μάχην δεν ανεδείχθη νικητής. «Μάχη εν τοις χωρίοις «Αχούρια» και «Πιαλί» τού Δήμου Τεγέας τής Επαρχίας Μαντινείας αμφίρροπος. Ενταύθα εστρατήγουν των μεν Ελλήνων οι Θ. Κολοκοτρώνης, Αναγνώστης Παπαγεωργίου (Αναγνωσταράς), Γιατράκος, Ζαφειρόπουλος, Κονδάκης, των δε τούρκων ο κεχαγιάς τού Χουρσίτ πασά Μουστάμπεης».

.—Η έκβαση των επιχειρήσεων στην περιοχή τού επαναστατημένου Ασπροποτάμου (βλ. 5 Ιουλίου) κρίνεται υπέρ των τούρκων με την άφιξη τουρκικής δυνάμεως, η οποία είχε καταλάβει το Συρράκο και τους Καλαρρύτες, καθώς επίσης και σώματος 2.000 πεζών και ιππέων από τα Τρίκαλα. Το κλίμα ηττοπάθειας και φόβου που κατέλαβε τους Έλληνες ύστερα από τις απανωτές αποτυχίες τους στα Άγραφα, στους Καλαρρύτες, στο Συρράκο και στην Πόρτα, οδήγησε τον Στορνάρη σε συμβιβασμό με τους εχθρούς, με όρους την μεν απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την περιοχή Ασπροποτάμου, την δε υποχρέωση των κατοίκων τής περιοχής να πληρώνουν ετήσιο φόρο στον σουλτάνο.  Ακόμα ένα άδοξο τέλος σε μία ηρωική προσπάθεια των Θεσσαλών να αποκτήσουν την ελευθερία τους.

1822.—(29-30). Οι τούρκοι εγκατέλειψαν την Μαλάξαν Κρήτης. «Οι τούρκοι εγκατέλειψαν την Μαλάξαν τής Κρήτης».

.—Ο Πατριάρχης Ευγένιος Β΄ απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη από καρδιακό νόσημα.

1825.—«Άφιξις Ελληνικού στόλου υπό τούς Μανώλην Τομπάζην, Α. Κριεζήν, Α. Ραφαλιάν, Κ. Κανάρην, Α. Θεοφάνην και Μ. Μπούτον έξω τής Αλεξανδρείας προς πυρπόλησιν τού Αιγυπτιακού στόλου και αποτυχία». Ο Κωνσταντίνος Κανάρης αποπειράται να πυρπολήσει στο λιμάνι τής Αλεξάνδρειας την προφυλακίδα τού αιγυπτιακού στόλου. Ενώ ο Κανάρης με το πυρπολικό του βρισκόταν ήδη ανάμεσα στο εχθρικό περιβάλλον, η κακοτυχία τού αντίθετου ανέμου και κάποια λανθασμένη κίνηση των ελληνικών πληρωμάτων, ματαίωσαν την απόπειρα και ανάγκασαν τον τολμηρό μπουρλοτιέρη σε άκαρπη απομάκρυνση.

.—«Απεβίωσεν εν Μεσολογγίω ο κατά την έφοδον τής 16 Ιουλίου ε.ε. πληγωθείς θανασίμως στρατηγός, Δήμος Ρινιάσας».

1827.—Αρχίζει την κυκλοφορία της η «Ανεξάρτητος Εφημερίς τής Ελλάδος». Υπήρξε έκδοση τού Παντελή Κ. Παντελή, στην Ύδρα, και η κυκλοφορία της έγινε μέχρι το 1828, οπότε σταμάτησε οριστικώς.

1829.—Ο Κυβερνήτης τής Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας διανέμει σε ακτήμονες 200.000 στρέμματα Εθνικής γης.

.—Η Δ΄ Εθνική Συνέλευσις αποφασίζει κατάργηση τού «Πανελληνίου» και την ίδρυση Γερουσίας.

1834.—(Μεσσηνιακή Επανάσταση). Αρχίζουν οι πρώτες έντονες εχθροπραξίες τής γνωστής ως «Μεσσηνιακής Επανάστασης», όταν ένα σώμα ανταρτών προσπαθεί το βράδυ τής Κυριακής να εισβάλλει και να καταλάβει την κωμόπολη Ανδρίτσαινα. Αποκρούσθηκαν από κατοίκους και αποχώρησαν.

.—Μικρή/ελάχιστη νίκη των Αρχών κατά τού φρικώδους φαινομένου τής ληστείας στην Ελλάδα, όταν η Χωροφυλακή καταφέρνει να πολιορκήσει την οικία τού αρχιληστή Ι. Ηλιάδη στην Κυνουρία και τελικά να τον φονεύσει.

.—Παρά το προχωρημένο τής ηλικίας του, ο μεγάλος Αγωνιστής Μήτρος Πέτροβας, ακολουθούμενος από 96 ένοπλους χωρικούς, καταλαμβάνει την Ανδρούσα τού Ν. Μεσσηνίας. Όλες τις ημέρες των ταραχών περιφερόταν στα μέρη αυτά καλώντας τον λαό σε επανάσταση, φωνάζοντας ταυτόχρονα: «[…]γιὰ νὰ θρονισθῇ ὁ Βασιλιᾶς, ποὺ δὲν τὸν ἀφήνουν νὰ ἀνέβῃ στὸ θρονί οἱ καλαμαράδες». Διορατικότατος και ορθότατα πολιτικοποιημένος ο μεγάλος εκείνος άνδρας!!

.—Την ίδια ημέρα στο Ασλάναγα, ένοπλοι κάτοικοι κτυπούν απόσπασμα τής Χωροφυλακής υπό τον υπομοίραρχο Γ. Κροκίδα και φονεύουν 6 από τους άνδρες του.

.—Ὁ ἀγωνιστὴς τοῦ ’21 Γιαννάκης Γκρίτζαλης, κυρίευσε τὴν Κυπαρισσία καὶ κήρυξε ἐπανάσταση ἐναντίον τῆς βαυαροκρατίας. Χωρὶς μισθό, τιμὲς ἤ διακρίσεις, μόναζε στὸ Ψάρι, ὅταν ἀποφάσισε νὰ ξεκινήσῃ ἐπανάσταση (μαζὶ καὶ ὁ Μητροπέτροβας) μὲ στόχους νὰ φύγῃ ἡ Ἀντιβασιλεία, νὰ κηρυχθῇ ἐνήλικος ὁ Ὄθωνας ἀναλαμβάνοντας τὰ καθήκοντά του, νὰ ἀπελευθερωθοῦν ὁ Κολοκοτρώνης, ὁ Πλαπούτας και οἱ ἄλλοι φυλακισμένοι καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα γιὰ ἀποκατάσταση τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ’21. Ἡ ἐπαναστατική προκήρυξη ἀνέφερε ὅτι ἡ ἐπανάσταση ἀποσκοποῦσε στὸ νὰ ἐλευθερώσῃ τὴν Ἑλλάδα ἀπό τὴν καταπίεση καὶ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν Ὀρθοδοξία. Ἀναφερόταν ἐπίσης στὴν ἔλλειψη Συντάγματος καὶ στὴν βαριὰ φορολογία. «[…] Ἀπεφασίσαμε, νὰ ἀνακτήσωμεν τὰ πολιτικὰ μας δίκαια διὰ τῆς δυνάμεως, τοῦ μόνου καὶ τελευταίου μέσου πρὸς ἑδραίωσιν τοῦ καταπιεζομένου λαοῦ». Γνωστοποιοῦσε στὸν Ὄθωνα τὴν καταδυνάστευση τοῦ λαοῦ, τὴν οἰκονομική ἐξαθλίωση τῶν ἀγροτῶν, τὶς καταχρήσεις τῆς ἐκτελεστικῆς καὶ δικαστικῆς ἐξουσίας. Ὅμως παρ’ ὅλο ποὺ ξεκίνησε ἔχοντας τὴν λαϊκὴ ὑποστήριξη καὶ μὲ ἀρχικὴ ὑποχώρηση τῶν κυβερνητικῶν, τελικὰ ἡττήθηκε τὸν Αὔγουστο ἀπό τὸν κυβερνητικὸ στρατὸ ποὺ ἀποτελεῖτο ἀπό Βαυαρούς καὶ Ἕλληνες, ὅπως οἱ Μανιᾶτες ὁπλαρχηγοί Κατσάκος Μαυρομιχάλης, Τζουσιάκος καὶ Γιατράκος, καὶ τοὺς  Χατζηχρῆστο καὶ Γρίβα. Μετὰ τὴν ἥττα, ὁ Γκρίτζαλης συνελήφθη, καταδικάστηκε σὲ θάνατο καὶ ἐκτελέστηκε μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες στὶς 19 Σεπτεμβρίου 1834.

1848.—Ἡ ἐφημερίδα «ΑΙΩΝ», ἀναφέροντας  τὰ ἀντίποινα κατὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ ἀφορμή τὴν ἀποτυχημένη δολοφονικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ Μουσούρου (πρέσβη τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας στὴν Ἑλλάδα), σχολίασε : «Ἀξίζει τάχα τὸν κόπον τοῦ νὰ πάσχῃ ἡ Ἑλληνική ἐθνικότης ἐν τῇ ὀθωμανική ἐπικρατείᾳ δι’ ἕνα Ναδίρην, καὶ τοῦτον ὑπήκοον ὀθωμανικόν, καὶ τοῦτον κακοῦργον καὶ δολοφόνον ; Ἀξίζει τάχα, ὥστε ἔνεκα τῆς περιστάσεως ταύτης νὰ καταστῇ προβληματικὴ πάντοτε ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὕπαρξις τῶν Ἑλλήνων πρέσβεων καὶ προξένων εἰς τὸ ὀθωμανικόν κράτος ;». Ὁ Ἀπόστολος Ναδίρης ἀπό τὴν νῆσο Ἀντιγόνη τῆς Προποντίδος, ὑπηρέτης στὴν ὀθωμανική πρεσβεία στὴν Ἀθήνα, κατὰ τὴν ἀποτυχημένη ἀπόπειρα δολοφονίας κατὰ τοῦ Μουσούρου μὲ περίστροφο τὸν εἶχε τραυματίσει στὸ δεξὶ χέρι. Ἡ ἀπόπειρα αὐτή δὲν εἶχε σχέση μὲ καμμία ἑλληνική ὀργάνωση καὶ ἐπικρίθηκε δριμύτατα ἀπό ὅλες γενικὰ τὶς Ἀθηναϊκές ἐφημερίδες· ἡ ἄρνηση ὅμως τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκδώσῃ τὸν Ναδίρη – ὀθωμανό ὑπήκοο – στὴν τουρκία, προκάλεσε δυσαρέσκεια στὴν τουρκικὴ κυβέρνηση καὶ τὰ γνωστὰ ἀντίποινα κατὰ τῆς ἑλληνικῆς κοινότητας στὴν Κωνσταντινούπολη.

1866.—Έχει συγκροτηθεί στην Αθήνα η «Κεντρική υπέρ των Κρητών Επιτροπή», με πρωτοβουλία τού κρητικής καταγωγής υποδιοικητού τής Εθνικής Τραπέζης Μάρκου Ρενιέρη, η οποία ανέλαβε να συγκεντρώνει συνδρομές και να στέλνει όπλα, πολεμοφόδια και τρόφιμα στην Κρήτη, μέσω τής ειδικής «Επιτροπής επί των αποστολών» που δημιουργήθηκε στην Σύρο, με υπεύθυνο τον επίσης κρητικής καταγωγής Μίνωα Μπογιατζόγλου. Κάθε νύχτα τα καΐκια που εξασφάλιζαν τον σύνδεσμο ανάμεσα στην Ελλάδα και τον ξεσηκωμένο νησί, κατόρθωναν να ξεφορτώνουν τα εφόδιά τους στις βραχώδεις ακτές, παρά τον αποκλεισμό τού οθωμανικού στόλου, ενώ σύντομα, από τον Σεπτέμβριο τού 1866, η Επιτροπή απέκτησε δύο μικρά ατμόπλοια, την «Ύδρα» και το «Πανελλήνιον», τα οποία πραγματοποίησαν 11 συνολικά πλόες προς την Κρήτη, προτού αντικατασταθούν από τρία μεγαλύτερα και ταχύτερα, το «Αρκάδι» (1867, 23 πλόες), την «Κρήτη» (1867-1868,10 πλόες) και την «Ένωση» (1867-1868, 46 πλόες).

1887.—Το φύλλο τής εφημερίδας “Ανατολικός Αστήρ” αναφέρει: «Τω εκ των διαπρεπών ομογενών κ. Αθανασίω Εφέντη Τελλόγλου απενεμήθη το παράσημον Οσμανιέ, Γ΄ τάξεως». Η σειρά παρασήμων Οσμανιέ ήταν χωρισμένη σε τέσσερεις κατηγορίες και εδίδετο από τον σουλτάνο ως έπαινος σε δημοσίους υπαλλήλους και στρατιωτικούς ηγέτες γιά τις εξαιρετικές υπηρεσίες προς το κράτος. Η Α΄σειρά ήταν περιορισμένη γιά 50 αποδέκτες τουρκικής μόνο καταγωγής. Η Β΄γιά 200 μέλη, η Γ΄ γιά 1.000 και η Δ΄ γιά 2.000. Το 1893 προστέθηκε και Ε΄ κατηγορία.     

1900.—Η πρώτη οργανωμένη κινηματογραφική παράσταση παίζεται στο θέατρο ‘’Ορφεύς’’ τής Σύρου από κάποιον αλλοδαπό πλανόδιο. Το εισιτήριο στοιχίζει μία δραχμή και προβάλλονται είκοσι ταινίες μικρού μήκους. Από αυτές ξεχωρίζουν οι «Αμερικανοϊσπανικαί ναυμαχίαι», «Χαριεντισμοί ανδρογύνου ους διακόπτει η εμφάνισις τού τέκνου» κ.ά. Η σπουδαιότητα αυτής τής προβολής συνίσταται στο ότι γιά πρώτη φορά ο κινηματογράφος παρουσιάζεται σαν ένα αυτόνομο θέαμα, οι κινηματογραφικές εικόνες συνοδεύονται με μουσική από φωνόγραφο και γιά πρώτη φορά τυπώνεται  πρόγραμμα-αφίσα. «Τα θαύματα τού κ. Έντισον», όπως διαφημίστηκε η παράσταση, παρουσιάστηκαν στο θερινό θέατρο «Ορφεύς» στην αριστοκρατική συνοικία Βαπόρια και κράτησαν περίπου μία βδομάδα. Καθώς το πρόγραμμα των ταινιών ανανεωνόταν κάθε μέρα, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο κινηματογραφιστής είχε μαζί του πάνω από εκατό ταινίες, οι περισσότερες αμερικανικής παραγωγής.

1903.—Ο μεγαλύτερος σεισμός των τελευταίων αιώνων στην Ελλάδα. Συνέβη στα Κύθηρα, στις 6:33 το πρωί, με το μέγεθός του να φτάνει τα 8,0 Ρίχτερ (!!) Αν και έχει μεγάλο εστιακό βάθος, πλήθος κατοικιών κατέρρευσαν, οι ζημιές έφθασαν μέχρι την Πελοπόννησο, ενώ θρηνήθηκαν και δύο παιδιά. Προ τού σεισμού, ακούστηκε υπόκωφος κρότος ωσάν πυροβόλων όπλων.

1904.—Ακριβώς έναν χρόνο μετά τον μεγαλύτερο σεισμό που έζησε ο τόπος μας (βλ. 29/7/1903), ένας νέος φονικός έρχεται να πλήξει την Σάμο. Το φονικό φαινόμενο τής φύσης κτύπησε στις οχτώ το πρωί, με 6,8 Ρίχτερ, προκαλώντας εξαιρετικά εκτεταμένες ζημιές τόσο στο νησί όσο σε παρακείμενα, αλλά και την δυτική Μικρά Ασία. Η καταστροφή συνεχίστηκε με δύο ισχυρούς μετασεισμούς, όμως, το θλιβερότερο είναι οι τέσσερεις νεκροί – και εφτά τραυματίες.

1905.—Στο χωριό Κλαδορράχη τής Φλώρινας, τα σώματα των Καραβίτη και Μακρή πετυχαίνουν την εξόντωση 17 κομιτατζήδων. Επρόκειτο γιά το κομιτατζήδικο τμήμα (τσέτα) τού βοεβόδα Ναούμ, το οποίο σχεδόν διέλυσαν τα ανταρτικά σώματα Μακρή και Βλαχογιάννη στις 16/9/1905,  ανάμεσα στα χωριά Γραδέσνιτσα και Δράγος τής περιοχής Μοναστηρίου-Φλώρινας.

1906.—Τα σώματα των Μπολάνη, Καραβίτη και Καρασεβδά, αναχωρούν εσπευσμένα από το περίφημο λημέρι τους «σπηλιά», διότι κατόπιν προδοσίας βουργαρόψυχων τής περιοχής έγινε αντιληπτό και εναντίον τους βάδιζε τουρκικό σώμα στρατού. Αργά το απόγευμα θα βρουν ολιγόωρη φιλοξενία στα «Καλύβια» τού μεγάλου Σαρακατσάνου πατριώτη Αναστάση, απ’ όπου θα αναχωρήσουν εκ νέου και πάλι κυνηγημένοι. Αυτήν την φορά τα σώματα θα χωρίσουν, με τους Μπολάνη και Καραβίτη να κατευθύνονται προς τα μέρη τού Αξιού και τον Καρασεβδά προς Καρατζόβα. Στον τσέλιγκα Αναστάση άφησαν λίγους άνδρες γιά προστασία, διότι ήταν πάντα απειλούμενος από βούργαρους φονιάδες, αλλά επίσης τού εμπιστεύθηκαν κι’ έναν ασθενή Μακεδονομάχο (τον Γεωργίου) από το σώμα τού Καρασεβδά.

1913.—Υπογράφεται το Πρωτόκολλον τής Πρεσβευτικής Διασκέψεως Λονδίνου, μεταξύ των αντιπροσώπων των: Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Γερμανίας, Ρωσίας και Αυστρουγγαρίας. Αφορά την διαρπαγή τής Βορείας Ηπείρου, καθορίζοντας την αυτονομία ενός ολοκαίνουργιου κράτους υπό την προστασία τους, δίχως παρελθόν σε καμμία ιστορική πηγή, με την ονομασία «αλβανία». Οι προσπάθειες Αυστρίας – Ιταλίας γιά υφαρπαγή ελληνικών εδαφών, σε συνεργασία με τις εμπαθείς απέναντί μας υπόλοιπες Μεγάλες Δυνάμεις τής εποχής και μία (κυριολεκτικά) παιδαριώδη διπλωματία ελλαδιτών πολιτικών, καταδίκασαν τον Ελληνισμό τής Βορείου Ηπείρου γιά επιπλέον 100 χρόνια (μέχρι σήμερα) μαύρης Κατοχής. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση τού Πάσιτς τής Σερβίας, ο οποίος ανέφερε: «Η δημιουργία αυτονόμου αλβανίας, θα αποτελούσε την εγκατάστασιν μονίμου πηγής διασαλεύσεως τής ειρήνης, δεδομένου ότι καμμία ενότης υπάρχει μεταξύ των αλβανικών φυλών. Η καλυτέρα λύσις θα ήταν η επαναφορά τής θέσεως που είχε η αλβανία κατά τον μεσαίωνα. Οι αλβανοί αποτελούσαν τότε τμήμα τής Βυζαντινής και τής Σερβικής Μοναρχίας, χωρίς να έχουν ειδικά προνόμια, αλλά διατηρούντες την φυλετικήν των υπόστασιν κλπ. Δικό τους κράτος οι αλβανοί δεν δύνανται να οργανώσουν. Είναι φυλαί πρωτογενείς, η μία εχθρεύεται την άλλην. Από αμνημονεύτων χρόνων δεν έχουν κοινήν ιστορίαν… Εάν εγίνετο η αλβανία αυτόνομος θά μετεβάλλετο εις την εστίαν ταραχών και ραδιουργιών.» Είχε και εξακολουθεί να έχει σε ό λ α δίκαιο. Μετά από την αναγνώριση τής αλβανίας ως ανεξάρτητου κράτους από τις Μεγάλες Δυνάμεις στο Λονδίνο, ακολούθησε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους η χάραξη των επίσημων συνόρων μέσα στα οποία περιέλαβαν και την Βόρειο Ήπειρο (βλ. Πρωτόκολλο τής Φλωρεντίας).

1917.—Οι Έλληνες τής Ρωσίας, πραγματοποιούν Συνέδριο των κοινοτήτων τους στην πόλη Ταϊγάνι (Taganrog, κοντά στην Οδησσό) με θέμα τα προβλήματα τού Ελληνισμού και κυρίως των Ποντίων.

1919.—Υπογράφεται μεταξύ τού πρωθυπουργού Ελ. Βενιζέλου και τού προέδρου τής Γερουσίας τής Ιταλίας Τιτόνι, Συμφωνία, με την οποία η Ιταλία αναλάμβανε (υπό προϋποθέσεις) την υποχρέωση να υποστηρίξει τις αξιώσεις τής Ελλάδος επί τής Βορείου Ηπείρου, συμπεριλαμβανομένης και τής Κορυτσάς. Αντιστοίχως η Ελλάδα θα έπρεπε να υποστηρίξει τις αξιώσεις τής Ιταλίας περί οριστικής προσαρτήσεως τού Αυλώνος και αποκαταστάσεως τού Ιταλικού Προτεκτοράτου επί τού συνόλου τής αλβανίας… Κατά την συμφωνία μεταξύ Τιτόνι-Βενιζέλου, οι Ιταλοί, δήλωσαν ότι θα παραχωρήσουν και τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα, όμως αυτό θα κρινόταν από το αποτέλεσμα τού δημοψηφίσματος που θα γινόταν μετά πέντε έτη…

.—Ολοκληρώνονται οι συντονισμένες επιχειρήσεις τού Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Μ. Ασία, στον τομέα τού ποταμού Έρμου, οι οποίες άρχισαν στις 10 τού ίδιου μήνα και οδήγησαν στην καταστροφή τού σώματος των αιμοσταγών Τσετών.

1920.—Στην Μ. Ασία ο Ελληνικός Στρατός καθαρίζει την περιοχή που έχει καταλάβει.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά Μ.Ασίας συνάπτει μάχες αναγνωρίσεως.

.—Ενώ τα αεροπλάνα βομβαρδίζουν συνεχώς την Άγκυρα, ο στρατός μας είναι έτοιμος γιά επίθεση.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

.—Η Γαλλία με ρηματική ανακοίνωσή της, εκφράζει την πλήρη διαφωνία της σε ενδεχόμενη προσπάθεια τής Ελλάδος να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη γιά λόγους αντιπερισπασμού.

1925.—Γεννιέται στην Χίο ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

1927 ἤ 1929.—Αποτεφρώνονται οι πρόχειροι συνοικισμοί Α΄ και Β΄ Μάντρας Γηροκομείου. Εικόνες φρίκης  στον τόπο τής καταστροφής αποτελούν τα απανθρακωμένα πτώματα των προσφύγων που  μετά το 1922 την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, είχαν εγκατασταθεί εκεί πρόχειρα.

1931.—Η κυβέρνηση προβαίνει σε μεγάλη εκκαθάριση ξενοκίνητων προπαγανδιστών από τα σχολεία τής βορείου Ελλάδος και κυρίως τής Μακεδονίας. Ουκ ολίγοι κομμουνιστές δάσκαλοι απολύθηκαν και απομακρύνθηκαν.

1938.—Μόλις ελάχιστες ώρες μετά την εξέγερσή του, το ένοπλο κίνημα των Βενιζελικών κατά τού κυβερνήτη Ι. Μεταξά, στην Κρήτη, σβήνει. Την οργάνωσή του αυτήν την φορά, ανέλαβε ο Αριστομένης Μητσοτάκης (θείος τού πρώην πρωθυπουργού, Κων. Μητσοτάκη).

1943.—Ομαδικές εκτελέσεις αμάχων στην Πελασγία Φθιώτιδος από τον Γερμανικό στρατό κατοχής γιά αντίποινα. Μεταξύ των θυμάτων και ο Ιερέας Πανταζής ΤσάραςΓιὰ νὰ ἐκδικηθοῦν τὸν φόνο ἑνὸς στρατιώτου των, οἱ Γερμανοὶ μπῆκαν στὴν Πελασγία Φθιώτιδος κι ἔκαμαν ὁμαδικὲς ἐκτελέσεις. Τὰ πυρᾶ τους ἔκοψαν τὸ νῆμα τῆς ζωῆς τοῦ ἱερέα, τὴν στιγμὴ ποὺ ἔτρεχε πρὸς τὸ σπίτι του γιὰ νὰ δῇ τοὺς δικοὺς του».

.—Αρχίζει η στρατολόγηση στα Τάγματα Ασφαλείας, τα οποία είχε δημιουργήσει η κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη. Σχετικά με τα Τάγματα Ασφαλείας, ο ίδιος ο Ιωάννης Βουλπιώτης δήλωσε ότι συνέβαλε καθοριστικά στην δημιουργία τους, έχοντας μοναδικό σκοπό την ανακοπή τής πλήρους κυριαρχίας των κομμουνιστών στην Ελλάδα.

1943.—Δύο μόλις ημέρες μετά το άσκοπο κτύπημα των κομμουνιστών εναντίον ιταλικού φυλακίου τής Ερυμάνθειας Αχαΐας, 100 γερμανικά άρματα κάνουν την εμφάνισή τους εμπρός στο χωριό. Γκρέμισαν όλα τα σπίτια, κατέστρεψαν όλες τις καλλιέργειες και, γενικώς δεν άφησαν τίποτε όρθιο.

1944.—«Ηρωϊκό» κτύπημα των κομμουνιστών σε γερμανικό όχημα, το οποίο έλεγχε τμήμα τής τηλεγραφικής γραμμής Σταθμού Αγγελοκάστρου – Αγρινίου. Σε αντίποινα τής πράξεως αυτής, μετά δύο ημέρες οι Γερμανοί θα εκτελέσουν 59 άτομα στα Καλύβια Αγρινίου.

1946.—Αρχίζει η Συνδιάσκεψη των κρατών τα οποία τάχθηκαν κατά του Άξονος στο Παρίσι, γνωστή επίσης ως «Συνδιάσκεψη των 21 εθνών». Το ελληνικό ενδιαφέρον εστιάζει στις αξιώσεις μας γιά ενσωμάτωση τής Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων. Τελικώς λάβαμε τα Δωδεκάνησα, αλλά μόνον κατόπιν παράπλευρων στρατηγικών κινήσεων εντός τής Ελλάδος, φέρνοντας τους αλλοδαπούς (και κυρίως τους Βρετανούς) εμπρός σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις (βλ. ενέργειες Δαμασκηνού). Ως προς το Βορειοπειρωτικό, η Συνδιάσκεψη μας εγγυάται ρητώς την… ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Ελλάδος…

.—Παρά ταύτα, η Γερουσία των Η.Π.Α. (σε ολομέλεια), εγκρίνει το ψήφισμα τής Επιτροπής των Εξωτερικών υποθέσεων τής 26/3/1946, σχετικώς με τις ελληνικές αξιώσεις στην Βόρειο Ήπειρο.

1948.—Ξεκινούν οι 14οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λονδίνο που θα ολοκληρωθούν στις 14 Αυγούστου. Εξ αιτίας τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν διεξήχθησαν οι 12οι στο Τόκιο και οι 13οι στο Λονδίνο. Δεν προσκλήθηκαν η Γερμανία και η Ιαπωνία, ενώ η Σοβιετική Ένωση επίσης δεν έλαβε μέρος. Οι αγώνες μεταδόθηκαν από την τηλεόραση και γυρίστηκε γι’αυτούς έγχρωμη ταινία.

1949.—Απολύθηκαν από την Μακρόνησο άλλοι 700 κρατούμενοι κομμουνιστές, που υπέγραψαν δηλώσεις μετανοίας.

1952.—Νέα ενδιαφέροντα ευρήματα ανακαλύπτονται στους τάφους των Μυκηνών.   

1959.—Απεβίωσε ο πολιτικός και προστάτης των Ποντίων στα δύσκολα μεταπροσφυγικά χρόνια, Λεωνίδας Ιασωνίδης. Γεννήθηκε το 1884 και ήταν απόφοιτος στο φημισμένο “Φροντιστήριον” Τραπεζούντος. Αξέχαστη θα μείνει σε όλους η φράση του «Ξηρανθήτῳ ἡμῖν ὁ λάρυγξ, ἐὰν ἐπιλαθώμεθά σου ὦ πάτριος Ποντία γῆ!».

1960.—Εφαρμόζεται η καθιέρωση των μονόδρομων στην κεντρική ζώνη των Αθηνών.

1969.—Θεμελιώνεται το εργοστάσιο αφαλάτωσης νερού στην Ερμούπολη τής Σύρου.

1973.—Το δημοψήφισμα που οργάνωσε το καθεστώς τής 21ης Απριλίου κατάργησε την Μοναρχία με ποσοστό 78,4% και κήρυξε την Προεδρική Δημοκρατία με πρόεδρο τον  Γεώργιο Παπαδόπουλο. Είναι  το 2ο δημοψήφισμα (78,5% ναι, 21,5% όχι), το οποίο αφορούσε στην μορφή τού πολιτεύματος τής χώρας με την κατάργηση τής Βασιλείας και ήταν συνέχεια τής Συντακτικής Πράξης τής 1ης 6ου 1973, με την οποία καταργήθηκε η μοναρχία. Το 1ο δημοψήφισμα είχε γίνει στις 29/9/1968, όπου δεν προβλεπόταν κατάργηση τής βασιλευομένης δημοκρατίας (ναι 92,21%, όχι 7,79%).

1976.—Ημερομηνία θανάτου τού γιατρού και πολιτικού από την Ιεράπετρα, Ιάκωβου Μελά.

1980.—Ολυμπιακοί αγώνες Μόσχας. Αγώνισμα ιστιοπλοΐας κατηγορία Σόλινγκ. Οι Έλληνες αθλητές  Τάσος Μπουντούρης, Τάσος Γαβρίλης και Αριστείδης Ραπανάκης κατέκτησαν το  Χάλκινο Μετάλλιο σε έναν αγώνα με σκληρό συναγωνισμό και μεγάλη διάρκεια. Μεταξύ εννέα σκαφών η Ελλάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, πολύ κοντά στους δύο πρώτους.

1987.—Απεβίωσε ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος τής Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΠΑΣΕΓΕΣ), Αλέξανδρος Μπαλτατζής. Ο Ποντιακής καταγωγής πολιτικός, αν και ξεκίνησε τις δραστηριότητές του από την Θράκη, υπήρξε ορόσημο γιά όλον τον αγροτικό κόσμο τής Ελλάδος. Από τα νεανικά του χρόνια, στην Θράκη όπου μεγάλωσε, άρχισε να δραστηριοποιείται με την ανάπτυξη των αγροτικών συνεταιρισμών, ενώ στην πολιτική σκηνή έφθασε μέχρι το αξίωμα τού υπουργού. Ο Αλ. Μπαλτατζής, γεννήθηκε στον Καύκασο το 1904 και η καταγωγή του ήταν από την Τραπεζούντα τού Πόντου.

.—Απόπειρα δολοφονίας τού προέδρου τής ΓΣΕΕ και μέλους τής Κ.Ε. τού ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Ραυτόπουλου, έξω από το σπίτι του στην Αγία Παρασκευή. Ο Ραυτόπουλος τραυματίστηκε σοβαρά. Την ενέργεια ανέλαβε η τρομοκρατική οργάνωση «1η ΜΑΗ». Η δολοφονική επίθεση κατά τού Γιώργου Ραυτόπουλου έγινε στις 3:15 το απόγευμα στην οδό Παπαρρηγοπούλου 4 στην Αγία Παρασκευή, την στιγμή που ο τότε πρόεδρος τής ΓΣΕΕ επέστρεφε από το γραφείο του. Οι δύο δράστες επέβαιναν σε ένα άλλο αυτοκίνητο το οποίο κινήθηκε παράλληλα με αυτό τού Ραυτόπουλου. Τον πυροβόλησαν με πιστόλι 45 χιλιοστών προκαλώντας τρία διαμπερή τραύματα. Ο Ραυτόπουλος, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Αθηνών, κατόρθωσε να επιζήσει.

1993.—Το Ελληνικό Δημόσιο ανακοίνωσε ότι η «Κοινοπραξία» αποτελούμενη από τις εταιρείες Hocthief AG, FMM, ABB και η ΤΚΤ, είχε επιλεγεί ως εταίρος του γιά την ανάπτυξη τού νέου αεροδρομίου των (Σπάτων) Αθηνών. Από τις 16 Ιουλίου περίπου τού 1993, ορίσθηκε η Χόχτιφ ΑΕ ως εκπρόσωπος τής Κοινοπραξίας γιά τον σκοπό των διαπραγματεύσεων με το Ελληνικό Δημόσιο.

1994.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε. επαναβεβαιώνει με ψήφισμά του το απαράδεκτο τής διατήρησης τής επικρατούσας καταστάσεως (“status quo”) στην Κύπρο, επαναλαμβάνοντας την θέση γιά ένα μοναδικό κυρίαρχο κράτος, αποτελούμενο από δύο πολιτικά ίσες κοινότητες.

1996.—Ολυμπιακοί Αγώνες Ατλάντας. Αγώνισμα Ιστιοσανίδας. Ο Έλληνας αθλητής Νίκος Κακλαμανάκης, έχοντας ήδη τον τίτλο τού Παγκόσμιου Πρωταθλητή, κατέκτησε το Χρυσό Μετάλλιο.  Εκίνησε με μία 5η θέση στην πρώτη ιστιοδρομία αλλά στις επόμενες δύο συνέχισε με μία πρώτη και μία δεύτερη, κάτι που τον έστειλε απ’ ευθείας στη κορυφή τής κατάταξης. Με την ολοκλήρωση τής 8ης ιστιοδρομίας, ο Νίκος Κακλαμανάκης είχε ήδη εξασφαλίσει το Χρυσό Μετάλλιο. Η απονομή έγινε το βράδυ όπου λόγω τής διαφοράς στην ώρα στην Ελλάδα είχαμε 30 Ιουλίου.

1998.—5η Ἐφορεία Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων, δέχτηκε τηλεφωνικὴ καταγγελία γιὰ τὴν κλοπὴ βυζαντινοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ μέλους (ἐλκυστῆρος) ἀπό τὸν Ναὸ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος στὴν κοινότητα Νομιτσί, τοῦ Δήμου Δυτικῆς Μάνης. Τελικὰ ἐντοπίστηκε στὸ διαδίκτυο τὸ 2011 ἀπό τὸν λέκτορα Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Γεώργιο Πάλλη, σὲ δημοπρασία τοῦ οἴκου ΚρίστιςChristie’s” στὸ Λονδίνο. (Στὶς 30/5/2012, τὸ κλοπιμαῖο ἐπέστρεψε στὴν Μάνη).

2002.—Μεταφέρονται στις φυλακές Κορυδαλλού υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, οι οκτώ από τούς 13 κατηγορούμενους γιά συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες τής 17Ν, οι οποίοι κρατούνταν γιά 10 περίπου ημέρες στην Γενική Ασφάλεια Αττικής. Πρόκειται γιά τους Χριστόδουλο και Βασίλη Ξηρό, Διονύση Γεωργιάδη, Βασίλη Τζωρτζάτο, Ηρακλή Κωστάρη, Κώστα Καρατσώλη, Θεολόγο Ψαραδέλλη και Θωμά Σερίφη. Έντεκα λεπτά ακριβώς χρειάστηκαν τα αυτοκίνητα τής Αντιτρομοκρατικής που συνόδευαν την κλούβα με τους κρατουμένους γιά να φθάσουν από το κτήριο τής Γενικής Ασφάλειας στην λεωφόρο Αλεξάνδρας, στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού.

2004.—Απεβίωσε η Κερκυραία δημοφιλής ηθοποιός και τραγουδίστρια, Ρένα Βλαχοπούλου, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στην μονάδα εντατικής θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου. Παιδί πολύτεκνης οικογένειας, με αριστοκρατική καταγωγή από την πλευρά τού πατέρα της, ήλθε σε επαφή με την μουσική από μικρή, όταν επισκεπτόταν το αρχοντικό τού κόντε Θεοτόκη, όπου υπήρχε πιάνο αλλά και μία δισκοθήκη με δίσκους των 78 στροφών. Το 1938, σε εφηβική ηλικία βρέθηκε παντρεμένη στην Αθήνα, όπου δοκίμασε τις δυνάμεις της στο τραγούδι, στο βαριετέ “Όασις” του Ζαππείου. Από εκεί, ξεκίνησε μία πορεία τόσο επιτυχημένη, που ο Τύπος την ονόμασε «βασίλισσα τής τζαζ». Εν τω μεταξύ, στο ξεκίνημα τού πολέμου, σκοτώθηκαν και οι δύο της γονείς από τους βομβαρδισμούς των Ιταλών στην Κέρκυρα, και η Ρένα έγινε το μοναδικό στήριγμα γιά τα αδέλφια της. Μετά από είκοσι σχεδόν χρόνια, και ενώ δεν είχε σκεφτεί ποτέ να γίνει ηθοποιός, το 1954 βρέθηκε στην θεατρική σκηνή κατόπιν προτάσεως τής Σοφίας Βέμπο. Ακολούθησε ο κινηματογράφος, όπου οι, Αλέκος Σακελάριος και Γιάννης Δαλιανίδης ανακάλυψαν και ανέδειξαν το ιδιαίτερο κωμικό της χάρισμα, μέσα από ρόλους που παραμένουν αξέχαστοι.

2018.—Συνεχίζει να αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων τής φονικής πυρκαγιάς που σάρωσε την Ανατολική Αττική. Σαν σήμερα ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τους 88 νεκρούς. Κανένας από την κυβέρνηση δεν ζήτησε έστω συγγνώμη γιά τους κάκιστους χειρισμούς τής επιχειρήσεως, οι οποίοι είχαν αυτό το τραγικό αποτέλεσμα.

2019.—(Τί ‘χες Γιάννη, τί ‘χα πάντα…). Τις προσπάθειες επίλυσης (!..) τού Κυπριακού αλλά και στην εντεινόμενη τουρκική προκλητικότητα, αναφέρθηκαν στις κοινές τους δηλώσεις από την Λευκωσία ο ελλαδίτης πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον πρόεδρο τής Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη.

.—Σεισμική δόνηση 3,5 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 03:30 νοτιοανατολικά τής Λαμίας. Το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίστηκε 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά τής Λαμίας και το εστιακό του βάθος υπολογίστηκε σε 5 χλμ.

.—Σεισμική δόνηση μεγέθους 3,7R σημειώθηκε στις 21: 00 το βράδυ τής Δευτέρας στην Νιγρίτα Σερρών. Το επίκεντρο τού σεισμού εντοπίστηκε 44 χλμ. ανατολικά τού Κιλκίς και το εστιακό του βάθος υπολογίστηκε στα 11 χλμ.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση